മൗലികവും ഗൗരവമുള്ളതുമായ വിഷയം
ഞാൻ ഈ ലേഖനം വായിച്ചു. ഇത് വളരെ മൗലികവും ഗൗരവമുള്ളതുമായ ഒരു വിഷയമാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
യേശു ജീവിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ ക്രമേണ വിസ്മരിക്കപ്പെടുകയും, പിന്നീട് രൂപംകൊണ്ട വിശ്വാസധാരണങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള തർക്കങ്ങളും വാഗ്വാദങ്ങളും ഭിന്നതകളും സഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ മുഖ്യസ്ഥാനത്തേക്ക് വരികയും ചെയ്തതാണ് നാം കാണുന്നത്. ഒരർത്ഥത്തിൽ, യേശു യഥാർത്ഥത്തിൽ പഠിപ്പിച്ചതിൽ നിന്നും ജീവിച്ചതിൽ നിന്നും നാം അകന്നുപോയി. ഈ യാഥാർത്ഥ്യം ഇടയ്ക്കിടെ സഭയെ ഓർമിപ്പിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. ഈ ലേഖനം അതാണ് ചെയ്യുന്നത്.
ഇത് ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല; മിക്ക മതങ്ങളുടെയും ചരിത്രത്തിൽ കാണുന്ന ഒരു പ്രതിഭാസമാണ്. ബുദ്ധമതത്തിലും ബുദ്ധൻ പഠിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് പിന്നീട് വ്യതിചലനങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. എല്ലാ മതങ്ങളിലും, സ്ഥാപകന്റെ യഥാർത്ഥ സന്ദേശത്തേക്കാൾ പിന്നീട് രൂപംകൊണ്ട ആചാരങ്ങൾക്കും സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്കും സ്ഥാപനഘടനകൾക്കും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്ന പ്രവണത കാണാം.
ഈ പ്രശ്നത്തിനുള്ള യഥാർത്ഥ പരിഹാരം, ഓരോ മതവും അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ആരംഭബിന്ദുവിലേക്ക് മടങ്ങുക എന്നതാണ്. ക്രിസ്തുമതത്തിൽ യേശുവിലേക്കും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കും പഠിപ്പിക്കലുകളിലേക്കും തിരികെ വരിക എന്നതാണ് അതിന്റെ അർത്ഥം. നോമ്പും പ്രാർത്ഥനയും അനുതാപവും പോലുള്ള ആത്മീയ അനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യവും ഇതുതന്നെയാണ്. എന്നാൽ കാലക്രമേണ അവയും വെറും ആചാരങ്ങളായി മാറുകയും, അവയുടെ ആന്തരിക ആത്മീയ ലക്ഷ്യം മങ്ങിപ്പോകുകയും ചെയ്യുന്നു.
സഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ നവീകരണശ്രമങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. മാർട്ടിൻ ലൂഥറുടെ നവീകരണവും ഒരു അർത്ഥത്തിൽ യേശുവിന്റെ യഥാർത്ഥ സന്ദേശത്തിലേക്ക് മടങ്ങാനുള്ള ആഹ്വാനമായിരുന്നു. എന്നാൽ പിന്നീട് അവിടെയും വിശ്വാസധാരണകളും സിദ്ധാന്തങ്ങളും വീണ്ടും കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് എത്തുകയും, യേശുവിന്റെ ജീവിതവും പഠിപ്പിക്കലുകളും പിന്നിലാകുകയും ചെയ്തു.
ഇത് നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല; മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ പൊതുവായ ഒരു പ്രവണതയാണ്. മഹത്തായ ആത്മീയ പഠിപ്പിക്കലുകൾ കാലക്രമേണ സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കപ്പെടുകയും (institutionalized), അനുഷ്ഠാനവൽക്കരിക്കപ്പെടുകയും (ritualized) ചെയ്യുന്നു. അതോടെ ആ പഠിപ്പിക്കലുകളുടെ ആദ്യകാല ശക്തിയും ജീവസാന്നിധ്യവും പരിവർത്തനശേഷിയും ക്രമേണ നഷ്ടപ്പെടുന്നു.
ഈ യാഥാർത്ഥ്യം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും, യേശുവിന്റെ യഥാർത്ഥ സന്ദേശത്തിലേക്ക് വീണ്ടും മടങ്ങിവരാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നത് നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
ഈ ദൗത്യം ഈ ലേഖനത്തിലൂടെ വളരെ ഭംഗിയായി നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിൽ എനിക്ക് യാതൊരു സംശയവുമില്ല.
Fr.Dr. K. M. George
Comments