മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദം

https://john-kunnathu.blogspot.com/2026/07/blog-post_21.html ഈ ലേഖനത്തോടാണ് പ്രൊഫ. എം.പി. മത്തായി പ്രതികരിക്കുന്നത് പ്രൊഫ. എം. പി. മത്തായി എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ശ്രീ. ജോൺ കുന്നത്ത് ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നത് ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തെ ആത്മാർത്ഥമായും ഗൗരവമായും കരുതുന്നവർ അനുഭവിക്കുന്ന ആഴമേറിയതും സങ്കീർണ്ണവുമായ വിശ്വാസപ്രതിസന്ധിയും സഭാജീവിതത്തിലെ അസ്തിത്വപരമായ അവസ്ഥയുമാണ്. അല്ലാതെ, ചിലർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതുപോലെ, ക്രൈസ്തവ സഭകൾ നേരിടുന്ന ഒരു "വെല്ലുവിളി"യോ, സാധാരണ വിശ്വാസികളുടെ "ആശങ്ക"യോ, താൽപര്യമുള്ളവർക്ക് ചർച്ച ചെയ്യാവുന്ന ഒരു "വിഷയം" മാത്രമോ അല്ല. ചില പൊതു നിരീക്ഷണങ്ങൾ ക്രൈസ്തവ സഭകളെല്ലാം മുഖ്യമായും കർക്കശമായ പൗരോഹിത്യ ശ്രേണീബദ്ധത പാലിക്കുന്ന സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ഭരണസംവിധാനങ്ങളായതിനാൽ, ആത്മാർത്ഥരായ വിശ്വാസികളുടെ ആത്മീയമോ ആധ്യാത്മികമോ ആയ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും സഭാജീവിതത്തിന് മാർഗദർശനം നൽകേണ്ടവരായ പുരോഹിതന്മാരിൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തെയും കാര്യമായി അലോസരപ്പെടുത്താറില്ല എന്നാണ് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളത്. അവരിൽ അധികംപേർക്കും 'വിശ്വാസം' ആവശ്യാനുസരണം ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒരു മറയും പര...

 ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിന്റെ അവസാനം യേശു വളരെ ലളിതമായ ഒരു ഉപമ പറയുന്നു. ജീവിതം ഒരു വീട് പണിയുന്നതുപോലെയാണ്. ഒരാൾ പാറമേൽ വീട് പണിതു; മറ്റൊരാൾ മണലിന്മേൽ. മഴ പെയ്തു, വെള്ളപ്പൊക്കമുണ്ടായി, കാറ്റടിച്ചു. പാറമേൽ പണിത വീട് നിലനിന്നു; മണലിന്മേൽ പണിതത് തകർന്നു. സാധാരണയായി ഈ ഉപമയെ "യേശുവിന്റെ വചനങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നവൻ പാറമേൽ പണിയുന്നു" എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മാത്രമാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കാറുള്ളത്. അത് ശരിയാണ്. എന്നാൽ അതിന്റെ മറ്റൊരു ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥം കൂടി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പാറയും മണലും കെട്ടിടനിർമാണ സാമഗ്രികൾ മാത്രമല്ല; അവ മനുഷ്യന്റെ ജീവിതവീക്ഷണത്തെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെ അടിത്തറയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. യേശുവിന്റെ കാലത്ത് യഹൂദജനതയ്ക്ക് നിരവധി ഉറച്ച വിശ്വാസങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അവ യാദൃച്ഛികമായി ഉണ്ടായതല്ല. നൂറ്റാണ്ടുകളായുള്ള ചരിത്രാനുഭവങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ അടിച്ചമർത്തലും മതപാരമ്പര്യങ്ങളും ചേർന്നാണ് അവ രൂപപ്പെട്ടത്. ഉദാഹരണത്തിന്, ശബത്ത് കർശനമായി പാലിക്കുന്നതാണ് ദൈവത്തിന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട കാര്യമെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു. കാരണം ശബത്ത് അവരുടെ മതപരമായ സ്വത്വത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. വിദേശഭരണങ്ങളുടെ കാലത്ത് അത് അവരുടെ നിലനിൽ...

എന്റെ പേര് എലീയാബ്. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് എൺപതിലധികം വയസ്സുണ്ട്. ഞാൻ ചെറുപ്പമായിരുന്നപ്പോൾ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ജീവിതം എങ്ങനെയായിരുന്നുവെന്നും, പിന്നീട് യേശു വന്ന് എന്തു മാറ്റമാണ് വരുത്തിയതെന്നും എന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ടതാണ്. ഞങ്ങൾ മോശക്കാരായിരുന്നില്ല. ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവരാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ, ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസങ്ങളിൽ പലതും ഞങ്ങളുടെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തിയതാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നു. ഞങ്ങൾ റോമാക്കാരുടെ അധീനതയിലായിരുന്നു. നികുതിഭാരം, ദാരിദ്ര്യം, ഭയം, അപമാനം—ഇവയൊക്കെയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം. അതുകൊണ്ട് ദൈവം ഒരു ദിവസം ശക്തനായ ഒരു രാജാവിനെ അയച്ച് റോമാക്കാരെ തോൽപ്പിക്കുമെന്നും ഇസ്രായേലിനെ വീണ്ടും മഹത്തായ രാജ്യമാക്കുമെന്നും ഞങ്ങൾ ഉറച്ചുവിശ്വസിച്ചു. അതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ മിശിഹാ. ശബത്ത് വളരെ കർശനമായി പാലിച്ചു. ചെറിയൊരു തെറ്റുപോലും ദൈവത്തെ കോപിപ്പിക്കുമെന്നാണ് ഞങ്ങൾ കരുതിയത്. നിയമങ്ങൾ പാലിച്ചാൽ ദൈവം പ്രസാദിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ ശിക്ഷിക്കും എന്നായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസം. ഞങ്ങളുടെ ദൈവം വിശുദ്ധനായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ വിശുദ്ധിയെ ഞങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഭയമായിട്ടാണ് മനസ്സിലാ...

 യേശുവിന്റെ മരണത്തിനും ഉയിർപ്പിനും ശേഷമുള്ള ആദ്യകാല ക്രൈസ്തവസഭ ഇന്നത്തെപ്പോലുള്ള ഒരു സംഘടിത മതസമൂഹമായിരുന്നില്ല. യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ഒരു ശക്തമായ പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു—യേശു വളരെ താമസിയാതെ വീണ്ടും വരുമെന്നും ദൈവരാജ്യം പൂർണമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുമെന്നും. അതിനാൽ യേശുവിന്റെ ജീവിതം ഒരു ഗ്രന്ഥമായി എഴുതിവെക്കേണ്ട അടിയന്തര ആവശ്യം അവർക്ക് തോന്നിയില്ല. യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളും ഉപദേശങ്ങളും വാമൊഴിയായി പ്രസംഗിച്ചും പഠിപ്പിച്ചുമാണ് അവർ മുന്നോട്ട് പോയത്. എന്നാൽ കാലം കടന്നുപോയപ്പോൾ സ്ഥിതിഗതികൾ മാറിത്തുടങ്ങി. യേശുവിനെ നേരിട്ട് കണ്ട ശിഷ്യന്മാരും ആദ്യസാക്ഷികളും ഒരൊരുത്തരായി മരിച്ചുതുടങ്ങി. യേശുവിന്റെ ജീവിതവും ഉപദേശങ്ങളും വിശ്വസ്തമായി അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് കൈമാറേണ്ടത് അനിവാര്യമായി. ഇതാണ് സുവിശേഷങ്ങളുടെ രചനയ്ക്ക് പ്രധാന കാരണങ്ങളിലൊന്ന്. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ AD 70-ൽ ഉണ്ടായ യെരുശലേം ദേവാലയത്തിന്റെ നാശം ക്രൈസ്തവചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായക സംഭവങ്ങളിലൊന്നായി മാറി. റോമൻ സൈന്യം ദേവാലയം തകർത്തപ്പോൾ യഹൂദസമൂഹത്തിന്റെ മതപരവും ദേശീയവുമായ കേന്ദ്രം ഇല്ലാതായി. ക്രൈസ്തവസഭയ്ക്കും ഇത് വലിയൊരു ചോദ്യമായി മാറി. "ദൈവം ...

മനുഷ്യന്റെ ജീവിതവീക്ഷണങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും വെറുമൊരു സൈദ്ധാന്തിക ചിന്തയുടെ ഫലമല്ല. അവ ജീവിതാനുഭവങ്ങളുടെയും സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളുടെയും ചരിത്രപരമായ വെല്ലുവിളികളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ രൂപപ്പെടുകയും കാലാനുസൃതമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു സമൂഹം നേരിടുന്ന പുതിയ സാഹചര്യങ്ങൾ, അവർ ലോകത്തെയും ദൈവത്തെയും സ്വന്തം അസ്തിത്വത്തെയും എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കുന്നു എന്നതിനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു. ഈ കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെ ആദ്യകാല ക്രൈസ്തവതയുടെ വളർച്ചയെ നോക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ പരിണാമം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും. യേശുവിന്റെ കാലത്തെ യഹൂദ സമൂഹം രാഷ്ട്രീയ അടിമത്തവും സാമ്പത്തിക ചൂഷണവും മതപരമായ പ്രതിസന്ധിയും അനുഭവിക്കുകയായിരുന്നു. റോമൻ ഭരണത്തിന്റെ കീഴിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന അവർ ദൈവം ഇടപെട്ട് തന്റെ ജനത്തെ മോചിപ്പിക്കുമെന്നും ഒരു മിശിഹായെ അയക്കുമെന്നും ശക്തമായി പ്രതീക്ഷിച്ചു. പ്രത്യേകിച്ച് അപ്പോക്കലിപ്റ്റിക് ചിന്താഗതിക്കാരിൽ, ഈ ലോകം ദുഷ്ടശക്തികളുടെ ആധിപത്യത്തിലാണെന്നും ദൈവം ഉടൻ ഇടപെട്ട് പുതിയ യുഗം ആരംഭിക്കുമെന്നുമുള്ള പ്രതീക്ഷ വ്യാപകമായിരുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് യേശു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഠനവും രോഗശാന...

ഈ ചിത്രം ക്രൈസ്തവ സഭയുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ശക്തമായ രൂപകമാണ്. ഒരു വശത്ത് ആകാശത്തോളം ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു കെട്ടിടം കാണാം. അതാണ് ക്രൈസ്തവ സഭ. രണ്ടായിരം വർഷത്തെ ചരിത്രവും, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കോടിക്കണക്കിന് വിശ്വാസികളും, സമ്പന്നമായ ആത്മീയ പാരമ്പര്യവും അതിനുണ്ട്. ആദ്യനോട്ടത്തിൽ അത് ഗംഭീരവും മഹത്തായതുമായി തോന്നും. എന്നാൽ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടും. ആ കെട്ടിടം അല്പം ചെരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നതുപോലെയാണ്. ഏതു നിമിഷവും വീണുപോകാൻ സാധ്യതയുള്ളതുപോലെ അത് തോന്നുന്നു. കാരണം, അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം ബലഹീനമാണ്. ആ അടിസ്ഥാനത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് "യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങൾ" എന്നാണ്. യേശു ദൈവപുത്രന്റെ  മനുഷ്യാവതാരമാണ്, കന്യകയിൽ ജനിച്ചു, മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾക്ക് പരിഹാരമായി ക്രൂശിൽ ബലിയായി, മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു, സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടു, വീണ്ടും വരും തുടങ്ങിയ വിശ്വാസങ്ങളാണ് ക്രൈസ്തവ സഭയുടെ പ്രധാന അടിത്തറയായി മാറിയത്. നൂറ്റാണ്ടുകളായി സഭയുടെ ഊന്നൽ ഇത്തരം സിദ്ധാന്തങ്ങളിലാണ് കൂടുതലായി കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെട്ടത്. എന്നാൽ ഒരു വിശ്വ...

  ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസമായിരുന്നു യേശുവിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ ; ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ ദൈവശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തങ്ങളല്ല. ധൂർത്തപുത്രന്റെ ഉപമയിൽ ഇത് വളരെ വ്യക്തമായി കാണാം. മകൻ തന്റെ അപ്പനെ വിട്ടുപോയി. അവൻ വലിയ തെറ്റുകൾ ചെയ്തു. എന്നാൽ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൻ മടങ്ങിവന്നത് ഒരു വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു—"എന്റെ അപ്പൻ എന്നെ തള്ളിക്കളയില്ല." അത് ഒരു സിദ്ധാന്തത്തിലുള്ള വിശ്വാസമായിരുന്നില്ല; ഒരു വ്യക്തിയിലുള്ള വിശ്വാസമായിരുന്നു. യേശു മനുഷ്യരെ അത്തരമൊരു വിശ്വാസത്തിലേക്കാണ് ക്ഷണിച്ചത്. "സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ നിങ്ങളുടെ പിതാവ്" എന്ന ഭാഷയിലൂടെ ദൈവം വിശ്വസിക്കാവുന്നവനാണെന്നും, സ്നേഹമുള്ളവനാണെന്നും, ക്ഷമിക്കുന്നവനാണെന്നും യേശു പഠിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ ഇങ്ങനെ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കണമെങ്കിൽ, ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് ചില അടിസ്ഥാന വിശ്വാസങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. ഒന്നാമതായി, ദൈവം മനുഷ്യനെ നിരുപാധികം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന വിശ്വാസം. രണ്ടാമതായി, ഒരു തെറ്റും കുറ്റവും ചെയ്യാത്തത് ദൈവം മാത്രമാണ് എന്ന വിശ്വാസം. മൂന്നാമതായി, എല്ലാം അറിയുന്നത് ദൈവത്തിനും എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത് ദൈവത്തിനുമാണ് എന്...

ഇസ്ലാമിക ലോകവീക്ഷണത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത വായനകളും അവയുടെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളും ഇസ്ലാമിസ്റ്റ് തീവ്രവാദത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ആദ്യം ഒഴിവാക്കേണ്ട ഒരു തെറ്റുണ്ട്. അത്, എല്ലാ മുസ്ലിംകളെയും ഒരേ ചിന്താഗതിക്കാരായി കാണുന്നതാണ്. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മുസ്ലിംകൾ ഒരേ രീതിയിൽ അവരുടെ മതത്തെ മനസ്സിലാക്കുകയോ ജീവിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. ഒരേ മതപരമായ ആശയങ്ങൾ പോലും വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു. ആ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലെ വ്യത്യാസമാണ് ജീവിതരീതിയിലും സാമൂഹിക സമീപനത്തിലും വലിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. ഒരു ആശയം – രണ്ട് വായനകൾ ഇസ്ലാമിക ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ അല്ലാഹുവിനെ റബ്ബ് എന്നും മനുഷ്യനെ അബ്ദ് എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഭാഷയ്ക്ക് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. അല്ലാഹു സർവജ്ഞനും സർവശക്തനുമാണ് എന്ന വിശ്വാസവും ഇസ്ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാനഘടകമാണ്. ഈ വിശ്വാസങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും പൊതുവായതാണെങ്കിലും, അവയുടെ അർത്ഥം എല്ലാവരും ഒരേ രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. ഒരു വിഭാഗം മുസ്ലിംകൾ ഈ ആശയങ്ങളെ വ്യക്തിപരമായ ആത്മീയജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി കാണുന്നു. അവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, ദൈവം എല്ലാം അറിയുന്നവനും എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവനുമാണ്. അതിനാൽ അന്തിമവിധിയും നീത...

  ഒരു അധ്യാപകൻ തന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളുമായി ഒരു സമ്മർ ക്യാമ്പിൽ പങ്കെടുക്കുകയായിരുന്നു. അറിവിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ക്ലാസ് എടുക്കുന്നതിനുപകരം, അത് അനുഭവത്തിലൂടെ പഠിപ്പിക്കാനാണ് അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചത്. ആയിരക്കണക്കിന് വ്യത്യസ്ത ഇനം പഴങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ സ്റ്റാളിലേക്ക് അദ്ദേഹം വിദ്യാർത്ഥികളെ കൊണ്ടുപോയി. ഓരോ വിദ്യാർത്ഥിക്കും ഓരോ കൊട്ട നൽകി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾക്ക് പത്ത് മിനിറ്റ് സമയം. ഈ സമയത്തിനുള്ളിൽ കഴിയുന്നത്ര വ്യത്യസ്ത ഇനം പഴങ്ങൾ ശേഖരിച്ച് തിരികെ വരണം." എന്നാൽ അദ്ദേഹം ഒരു പ്രധാന കാര്യം കൂടി കൂട്ടിച്ചേർത്തു. "അവിടെ കാണുന്ന എല്ലാ പഴങ്ങളും യഥാർത്ഥ പഴങ്ങളല്ല. ചിലത് പഴങ്ങളെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിക്കുന്ന കൃത്രിമ വസ്തുക്കളാണ്. കണ്ടാലും തൊട്ടാലും അവയെ തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കില്ല." പത്ത് മിനിറ്റിനുശേഷം എല്ലാവരും ശേഖരിച്ച പഴങ്ങളുമായി തിരിച്ചെത്തി. അപ്പോൾ അധ്യാപകൻ ചോദിച്ചു: "നിങ്ങളുടെ കൊട്ടയിൽ ഈ സ്റ്റാളിലുള്ള എല്ലാ പഴങ്ങളും ഉണ്ടെന്ന് ആർക്കെങ്കിലും ഉറപ്പിച്ച് പറയാനാകുമോ?" ആരും കൈ ഉയർത്തിയില്ല. അധ്യാപകൻ പറഞ്ഞു: "അങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയില്ല. കാരണം നിങ്ങൾക...

ഓരോ ഗ്രന്ഥത്തിനും ഒരു കഥയുണ്ട് ഏതൊരു കൃതിയും വെറുതെ ആകാശത്ത് നിന്ന് വീഴുന്നതല്ല. അത് ഒരു പ്രത്യേക കാലത്തും സ്ഥലത്തും സാഹചര്യത്തിലുമാണ് ജനിക്കുന്നത്. ഒരു എഴുത്തുകാരൻ ഒരു പ്രത്യേക സമൂഹത്തെയോ വ്യക്തിയെയോ ലക്ഷ്യമിട്ടാണ് എഴുതുന്നത്. ചിലപ്പോൾ പുതിയൊരു കാര്യം അറിയിക്കാനായിരിക്കും; ചിലപ്പോൾ തെറ്റിദ്ധാരണ തിരുത്താനായിരിക്കും; ചിലപ്പോൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനോ ശാസിക്കാനോ ആശ്വസിപ്പിക്കാനോ ആയിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് ഒരു ഗ്രന്ഥത്തെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ ചില അടിസ്ഥാന ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്തേണ്ടതുണ്ട്. ആര് എഴുതി? ആർക്കുവേണ്ടി എഴുതി? എപ്പോൾ എഴുതി? എവിടെവെച്ച് എഴുതി? എന്ത് സാഹചര്യത്തിലാണ് എഴുതി? എന്തായിരുന്നു അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരങ്ങളാണ് ആ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥത്തിലേക്കുള്ള താക്കോൽ. ചരിത്രം മറന്നാൽ അർത്ഥം മാറും ഒരു ലേഖനമോ കത്തോ പ്രസംഗമോ അതിന്റെ സാഹചര്യത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി വായിച്ചാൽ അതിന്റെ അർത്ഥം എളുപ്പത്തിൽ മാറിപ്പോകും. ഒരു പ്രത്യേക പ്രശ്നത്തിന് നൽകിയ മറുപടി, എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കുമുള്ള മറുപടിയായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടാം. ഒരു പ്രത്യേക വ്യക്തിയോട് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എല്ലാവരോട...

  ആമുഖം മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ മതം ഏറ്റവും വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ സാമൂഹിക സ്ഥാപനങ്ങളിലൊന്നാണ്. അത് കോടിക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥവും, ധാർമ്മിക മാർഗനിർദേശവും, പ്രത്യാശയും, സമൂഹബോധവും നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം, മതത്തിന്റെ പേരിൽ വിഭജനങ്ങളും യുദ്ധങ്ങളും പീഡനങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുമുണ്ട്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഒരു അടിസ്ഥാനചോദ്യം ഉയരുന്നു: മതം ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചതാണോ, അതോ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മനുഷ്യന്റെ അനുഭവങ്ങളുടെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ മനുഷ്യൻ രൂപപ്പെടുത്തിയ ഒരു സംവിധാനമാണോ? 1. മതത്തിന്റെ സാമൂഹിക പ്രാധാന്യം മതം ഒരു സമൂഹത്തിന് നിരവധി നല്ല സംഭാവനകൾ നൽകുന്നു. ജീവിതത്തിന് അർത്ഥം നൽകുന്നു. ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങൾ വളർത്തുന്നു. സമൂഹബോധവും ഐക്യവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. പ്രതിസന്ധികളിൽ പ്രത്യാശ നൽകുന്നു. ആരാധനയുടെയും ആത്മീയ വളർച്ചയുടെയും മാർഗങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു. ഈ അർത്ഥത്തിൽ മതം മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനമാണ്. 2. പ്രശ്നം എവിടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്? ഒരു മതം തന്റെ വിശ്വാസങ്ങളെ ആത്മീയ മാർഗദർശനമായി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ വലിയ പ്രശ്നമില്ല. എന്നാൽ ഒരു മതം, തനിക്ക് മാത്രമാണ് ദൈവിക ഉത്ഭവമുള്ളത്, തന...

ആമുഖം മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനാക്കിയ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തികളിലൊന്നാണ് വായന. തീ കണ്ടുപിടിച്ചതും ചക്രം കണ്ടുപിടിച്ചതും മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിച്ചെങ്കിൽ, എഴുത്തും വായനയും മനുഷ്യന്റെ ചിന്തയെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഒരു തലമുറയുടെ അറിവും അനുഭവവും അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് കൈമാറാൻ മനുഷ്യൻ കണ്ടെത്തിയ ഏറ്റവും മഹത്തായ മാർഗമാണ് പുസ്തകങ്ങൾ. എന്നാൽ വായന എന്നത് അക്ഷരങ്ങൾ വായിച്ചുതീർക്കലല്ല. ഒരു പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാന പേജ് മറിച്ചാൽ വായന അവസാനിക്കുന്നില്ല. യഥാർത്ഥ വായന ആരംഭിക്കുന്നത് അവിടെയാണ്. വായന എന്നത് ഒരു മനസ്സിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു മനസ്സിലേക്കുള്ള യാത്രയാണ്. ഒരു എഴുത്തുകാരൻ തന്റെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളും ചിന്തകളും സംശയങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും വിശ്വാസങ്ങളും വാക്കുകളായി നമ്മുടെ മുമ്പിൽ വയ്ക്കുന്നു. നാം ആ വാക്കുകൾക്കപ്പുറം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലേക്കാണ് യാത്ര ചെയ്യുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ഒരു പുസ്തകത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ മൂല്യം അതിലെ വിവരങ്ങളിലോ കഥയിലോ അല്ല; അതിലൂടെ നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്ന മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിലാണ്. ഒരു നല്ല പുസ്തകം പുതിയ വിവരങ്ങൾ നൽകുക മാത്രമല്ല, ലോകത്തെയും മനുഷ്യനെയും പുതിയ കണ്ണുകളോടെ കാണാൻ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മുടെ വായന ആഴമു...

യേശു പ്രസംഗിച്ച സുവിശേഷവും പൗലോസ് പ്രസംഗിച്ച സുവിശേഷവും പൂർണ്ണമായും ഒന്നുതന്നെയാണോ? അതോ അവ തമ്മിൽ ശ്രദ്ധേയമായ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടോ? പുതിയ നിയമം ശ്രദ്ധയോടെ വായിക്കുന്ന ഏതൊരാളുടെയും മനസ്സിൽ സ്വാഭാവികമായി ഉയരുന്ന ചോദ്യമാണിത്. ഈ ചോദ്യത്തിന് ഏറ്റവും വ്യക്തമായി വെളിച്ചം വീശുന്ന യേശുവിന്റെ ഉപമകളിലൊന്നാണ് മുടിയനായ പുത്രന്റെ കഥ (ലൂക്കാ 15:11–32). യേശു പ്രസംഗിച്ച ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ഹൃദയം ഈ ഉപമയിൽ ദൃശ്യരൂപത്തിൽ കാണാം. ഉപമയുടെ ആരംഭത്തിൽ ഒരു മകൻ പിതാവിന്റെ ഭവനം വിട്ടുപോകുന്നു. ഇത് കേവലം ഒരു കുടുംബസംഭവമല്ല; ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്ന മനുഷ്യന്റെ ആത്മീയ ചരിത്രമാണ്. പാപം എന്നത് ആദ്യം ഒരു നിയമലംഘനം എന്നതിനേക്കാൾ, ജീവന്റെ ഉറവയായ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകലാണ്. ജീവിതം തകർന്നപ്പോൾ മകൻ സ്വബോധം പ്രാപിക്കുന്നു. അവൻ പറയുന്നു: "ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ അപ്പന്റെ അടുക്കൽ പോകും." ഈ വാക്കുകളാണ് ഉപമയുടെ വഴിത്തിരിവ്. യേശുവിന്റെ ഭാഷയിൽ ഇതാണ് മാനസാന്തരം—ദിശമാറ്റം. ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്ന മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നതാണ് ദൈവരാജ്യത്തിലേക്കുള്ള ആദ്യ ചുവട്. ഈ ഉപമയിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം, മകനും പ...

(അൻപതാം സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ ഭാവത്തിൽ ഒരു സാങ്കൽപ്പിക പ്രവാചകദർശനം ) സൂര്യോദയം മുതൽ സൂര്യാസ്തമയം വരെ ഭൂമിയുടെ എല്ലാ അതിരുകളിൽ നിന്നും തന്റെ നാമം വിളിക്കുന്നവരെ യേശു വിളിച്ചുകൂട്ടി. രാജാക്കന്മാരും പുരോഹിതന്മാരും, മെത്രാന്മാരും പാസ്റ്റർമാരും, സന്യാസികളും സുവിശേഷകരും, ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരും സാധാരണ വിശ്വാസികളും അവന്റെ മുമ്പാകെ ഒരുമിച്ചുകൂടി. ഗാഢമായ നിശ്ശബ്ദത പരന്നു. അപ്പോൾ യേശു അരുളിച്ചെയ്തു: "എന്റെ ജനമേ, കേൾക്കുക. ഞാൻ നിന്നോടു സംസാരിക്കും. എന്റെ നാമം വിളിക്കുന്നവരേ, ഞാൻ ഇന്ന് നിങ്ങളോടു സാക്ഷ്യം പറയും." "നിങ്ങളുടെ ഗാനങ്ങളുടെ എണ്ണംകൊണ്ടല്ല ഞാൻ നിങ്ങളെ അളക്കുന്നത്. നിങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴംകൊണ്ടാണ്." "നിങ്ങളുടെ ദേവാലയങ്ങളുടെ ഭംഗി ഞാൻ നോക്കുന്നില്ല. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ദൈവരാജ്യം വളർന്നോ എന്നാണ് ഞാൻ നോക്കുന്നത്." "നിങ്ങൾ എന്റെ ക്രൂശിനെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു; പക്ഷേ, നിങ്ങളുടെ ക്രൂശ് എടുത്ത് എന്നെ അനുഗമിക്കാൻ നിങ്ങൾ മടിച്ചു." "നിങ്ങൾ എന്നെ ആരാധിച്ചു; എന്നാൽ ഞാൻ ജീവിച്ച ജീവിതത്തെ നിങ്ങൾ ഭയപ്പെട്ടു." "ഞാൻ നിങ്ങളെ പിതാവിങ്കലേക്ക് നയിച്ചു; നിങ്ങൾ മനുഷ്യര...

 ബൈബിളിൽ പാപം ചെയ്തവർ എല്ലാവരും ഒരുപോലെയല്ല. ചിലർ പാപം ചെയ്തശേഷം സ്വയം ന്യായീകരിച്ചു; ചിലർ പാപം ഏറ്റുപറഞ്ഞ് ദൈവത്തിന്റെ കൃപയിലേക്ക് മടങ്ങി. ഈ രണ്ടിനും ഇടയിലുള്ള വ്യത്യാസമാണ് ആത്മീയ ജീവിതത്തിന്റെ ഹൃദയം. സ്വയം ന്യായീകരണം എന്താണ്? സ്വയം ന്യായീകരണം എന്നത്, "യഥാർത്ഥ തെറ്റ് എന്റേതല്ല" എന്ന് തെളിയിക്കാൻ നടത്തുന്ന എല്ലാ ശ്രമങ്ങളുമാണ്. ആദമാണ് ഇതിന്റെ ആദ്യ ഉദാഹരണം. ദൈവം ചോദിച്ചു: "നീ വിലക്കിയ വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലം തിന്നുവോ?" ആദത്തിന് "അതെ, ഞാൻ പാപം ചെയ്തു" എന്ന് പറയാമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവൻ പറഞ്ഞു: "എന്നോടുകൂടെ ഇരിക്കുവാൻ അങ്ങ് തന്ന സ്ത്രീയാണ് എനിക്ക് പഴം തന്നത്." ഇവിടെ അവൻ മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. ഒന്നാമത്, സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്തം കുറയ്ക്കുന്നു. രണ്ടാമത്, സ്ത്രീയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു. മൂന്നാമത്, "അങ്ങ് തന്ന സ്ത്രീ" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദൈവത്തെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതാണ് സ്വയം ന്യായീകരണത്തിന്റെ സ്വഭാവം. അത് എല്ലായ്പ്പോഴും കുറ്റം പുറത്തേക്ക് മാറ്റും. കയീനും ഇതേ മനോഭാവമാണ് കാണിക്കുന്നത്. "നിന്റെ സഹോദരൻ എവിടെ?" എന്ന് ദൈവം ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ പറഞ...

 യേശു പറഞ്ഞ മുടിയനായ പുത്രന്റെ ഉപമ യും പരീശന്റെയും ചുങ്കക്കാരന്റെയും പ്രാർത്ഥനയും ഒരേ ആത്മീയ രോഗത്തെ തുറന്നുകാട്ടുന്നു. ആ രോഗമാണ് സ്വയനീതീകരണം (Self-righteousness). സ്വയനീതീകരണം എന്നത്, "ഞാൻ നീതിമാനാണ്; പ്രശ്നം മറ്റുള്ളവർക്കാണ്" എന്ന മനോഭാവമാണ്. പരീശൻ പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ അതാണ് പറയുന്നത്. "മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെയല്ല ഞാൻ." അതുപോലെ മൂത്ത പുത്രനും തന്റെ നീതിയാണ് ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നത്: "ഇത്രയും വർഷം ഞാൻ നിന്നെ സേവിച്ചു." ഇരുവരുടെയും ശ്രദ്ധ ദൈവത്തിന്റെ കൃപയിലല്ല, സ്വന്തം നന്മയിലാണ്. ഇതിന് നേർവിപരീതമായി ചുങ്കക്കാരൻ പറയുന്നു: "ദൈവമേ, പാപിയായ എന്നോട് കരുണ തോന്നണമേ." മുടിയനായ പുത്രൻ മടങ്ങിവരുമ്പോൾ പറയുന്നു: "പിതാവേ, സ്വർഗ്ഗത്തിനെതിരെയും അങ്ങേക്കെതിരെയും ഞാൻ പാപം ചെയ്തു." ഇവർ രണ്ടുപേരും സ്വയം ന്യായീകരിക്കുന്നില്ല; ദൈവത്തെയാണ് ന്യായീകരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് അവർ കൃപ അനുഭവിക്കുന്നത്. ഈ സത്യം ബൈബിളിന്റെ ആദ്യ അധ്യായങ്ങളിലേ കാണാം. ഏദൻതോട്ടത്തിൽ ആദം ചെയ്ത ആദ്യ പ്രവൃത്തി പാപം ഏറ്റുപറയുക ആയിരുന്നില്ല; സ്വയം ന്യായീകരിക്കുകയായിരുന്നു . "എന്നോടുകൂടെ ഇരിക...