ബലഹീനമായ അടിത്തറയും ഉറച്ച പാറയും

ഈ ചിത്രം ക്രൈസ്തവ സഭയുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ശക്തമായ രൂപകമാണ്.

ഒരു വശത്ത് ആകാശത്തോളം ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു കെട്ടിടം കാണാം. അതാണ് ക്രൈസ്തവ സഭ. രണ്ടായിരം വർഷത്തെ ചരിത്രവും, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കോടിക്കണക്കിന് വിശ്വാസികളും, സമ്പന്നമായ ആത്മീയ പാരമ്പര്യവും അതിനുണ്ട്. ആദ്യനോട്ടത്തിൽ അത് ഗംഭീരവും മഹത്തായതുമായി തോന്നും. എന്നാൽ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടും. ആ കെട്ടിടം അല്പം ചെരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നതുപോലെയാണ്. ഏതു നിമിഷവും വീണുപോകാൻ സാധ്യതയുള്ളതുപോലെ അത് തോന്നുന്നു.

കാരണം, അതിന്റെ അടിത്തറ ബലഹീനമാണ്.

ആ അടിസ്ഥാനത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് "യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങൾ" എന്നാണ്.

യേശു ദൈവപുത്രന്റെ മനുഷ്യാവതാരമാണ്, കന്യകയിൽ ജനിച്ചു, മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾക്ക് പരിഹാരമായി ക്രൂശിൽ ബലിയായി, മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു, സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടു, വീണ്ടും വരും തുടങ്ങിയ വിശ്വാസങ്ങളാണ് നൂറ്റാണ്ടുകളായി ക്രൈസ്തവ സഭയുടെ പ്രധാന ഊന്നലായി മാറിയത്.

എന്നാൽ ഒരു വിശ്വാസത്തിന്റെ സ്വഭാവം എന്താണ്?

വിശ്വാസം തെളിയിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല. അത് സ്വീകരിക്കുകയോ നിരസിക്കുകയോ ചെയ്യാം. ഒരാൾ വിശ്വസിക്കും; മറ്റൊരാൾ വിശ്വസിക്കില്ല. തെളിവുകൾകൊണ്ട് നിർബന്ധിതമായി സ്ഥാപിക്കാനാവാത്തതിനാലാണ് അതിനെ വിശ്വാസം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് വിശ്വാസങ്ങളുടെ മേൽ മാത്രം ഒരു വലിയ ആത്മീയ കെട്ടിടം പണിയുമ്പോൾ, അത് എപ്പോഴും ചോദ്യങ്ങൾക്കും സംശയങ്ങൾക്കും വിമർശനങ്ങൾക്കും വിധേയമാകും.

ഇന്നത്തെ ലോകത്ത് ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വളർച്ചയും ചരിത്രഗവേഷണവും ബൈബിൾ പഠനങ്ങളും വിമർശനാത്മക ചിന്തയും ശക്തമായപ്പോൾ, ഈ വിശ്വാസങ്ങളിൽ പലതും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ വിശ്വാസങ്ങളുടെ മേൽ മാത്രം നിൽക്കുന്ന കെട്ടിടം അസ്ഥിരമാകുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.

എന്നാൽ ചിത്രത്തിൽ മറ്റൊരു അടിത്തറയും കാണാം.

അത് പാറകൊണ്ടുള്ള ഉറപ്പുള്ള ഒരു അടിസ്ഥാനമാണ്.

അതിന്റെ പേര് "യേശു പഠിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങൾ" എന്നാണ്.

യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രം സിദ്ധാന്തങ്ങളായിരുന്നില്ല; ജീവിതമായിരുന്നു. ദൈവം മനുഷ്യരെ നിരുപാധികം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു. വഴിതെറ്റിപ്പോയ മകനെ കാത്തിരിക്കുന്ന പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയം വെളിപ്പെടുത്തി. അനുതപിക്കുന്ന പാപിയെ ദൈവം സ്വീകരിക്കുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ശത്രുവിനെപ്പോലും സ്നേഹിക്കണമെന്നും, ക്ഷമിക്കണമെന്നും, കരുണ കാണിക്കണമെന്നും, വിനയത്തോടെ ജീവിക്കണമെന്നും, ഏറ്റവും ചെറിയ മനുഷ്യനിൽ ദൈവത്തെ കാണണമെന്നും അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു. ദൈവരാജ്യം ഒരു മതസംവിധാനമല്ല, മനുഷ്യഹൃദയത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന പുതിയൊരു ജീവിതമാണെന്നും അദ്ദേഹം കാണിച്ചുതന്നു.

ഈ പഠിപ്പിക്കലുകൾ ഒരു പ്രത്യേക മതത്തിന്റേതല്ല. മനുഷ്യരാശിയുടെ പൊതുസമ്പത്താണ്. കാലം മാറിയാലും സംസ്കാരങ്ങൾ മാറിയാലും ശാസ്ത്രം വളർന്നാലും ഇവയുടെ മൂല്യം കുറയുന്നില്ല. സ്നേഹം ഒരിക്കലും പഴകുന്നില്ല. കരുണ കാലഹരണപ്പെടുന്നില്ല. ക്ഷമയുടെ പ്രസക്തി അവസാനിക്കുന്നില്ല. സത്യവും നീതിയും എക്കാലത്തും ഉറച്ച അടിസ്ഥാനമാണ്.

ഇവിടെ ഒരു പ്രധാന വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. യേശുവിൽ ഉള്ള വിശ്വാസവും യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങളും ഒരുപോലെയല്ല. യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കുക എന്നത് അദ്ദേഹത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് അദ്ദേഹം കാണിച്ച വഴിയിൽ നടക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നതാണ്. അത്തരം വിശ്വാസം മനുഷ്യനെ മാനസാന്തരത്തിലേക്കും ജീവിതപരിവർത്തനത്തിലേക്കും ദൈവികതയിലേക്കും നയിക്കുന്നു. എന്നാൽ യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നത് മാത്രം ഒരാളെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തണമെന്നില്ല. യേശു ദൈവപുത്രനാണെന്നും, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റുവെന്നും, വീണ്ടും വരുമെന്നും വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് സ്നേഹമില്ലാതെയും കരുണയില്ലാതെയും ക്ഷമയില്ലാതെയും ജീവിക്കാൻ കഴിയും. എന്നാൽ യേശുവിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക്  അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതവും വചനങ്ങളും പിന്തുടരാതെ ഇരിക്കാനാവില്ല.

ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിൽ യേശു ഇതുതന്നെയാണ് ഏറ്റവും ശക്തമായി പഠിപ്പിച്ചത്.

"എന്റെ ഈ വചനങ്ങൾ കേട്ട് അവ അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ പാറമേൽ വീട് പണിത വിവേകിയെപ്പോലെയാണ്" എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. മഴയും വെള്ളപ്പൊക്കവും കാറ്റും വന്നിട്ടും ആ വീട് വീണില്ല. കാരണം അതിന്റെ അടിത്തറ പാറയിലായിരുന്നു. എന്നാൽ വചനങ്ങൾ കേട്ടിട്ടും അവ അനുസരിച്ച് ജീവിക്കാത്തവൻ മണലിൽ വീട് പണിതവനെപ്പോലെയാണെന്നും അദ്ദേഹം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

അതുപോലെതന്നെ മറ്റൊരു ഗൗരവമേറിയ മുന്നറിയിപ്പും യേശു നൽകുന്നു:

"എന്നോട് കർത്താവേ, കർത്താവേ, എന്നു പറയുന്നവൻ ഏവനുമല്ല, പ്രത്യുത സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ എന്റെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നവൻ അത്രേ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത്."

ഇത് അതീവ ശ്രദ്ധേയമാണ്. യേശു പറഞ്ഞത്, "എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങളുടെ മേൽ നിങ്ങളുടെ ജീവിതം പണിയുക" എന്നല്ല; "എന്റെ വചനങ്ങൾ കേട്ട് അവ അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുക" എന്നായിരുന്നു. യേശുവിനെ "കർത്താവ്" എന്ന് ഏറ്റുപറയുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം മതിയാകുന്നില്ല; സ്വർഗ്ഗസ്ഥ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നതാണ് നിർണായകം.

ചരിത്രത്തിലുടനീളം പലപ്പോഴും ക്രൈസ്തവ ലോകം ഇടുക്കമുള്ള ആ പാതയെക്കാൾ വിശാലമായ മറ്റൊരു പാതയാണ് തെരഞ്ഞെടുത്തത് എന്ന് തോന്നുന്നു. യേശുവിന്റെ വചനങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നതിന് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകിയ ഒരു പാത.

ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് യാക്കോബ് ശ്ലീഹായുടെ വാക്കുകൾ പ്രസക്തമാകുന്നത്:

"പ്രവൃത്തികളില്ലാത്ത വിശ്വാസം നിർജീവമാണ്."

ദൈവം ഉണ്ടെന്ന് പിശാചുക്കൾപോലും വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാൽ ആ വിശ്വാസം അവരെ ദൈവികരാക്കുന്നില്ല. അതുപോലെ മനുഷ്യനെ സ്നേഹത്തിലേക്കും കരുണയിലേക്കും നീതിയിലേക്കും നയിക്കാത്ത വിശ്വാസവും നിർജീവമാണ്. അത്തരം വിശ്വാസം ആത്മവഞ്ചനയായി മാറാം.

ഈ ചിത്രം നിരാശയുടെ സന്ദേശമല്ല നൽകുന്നത്; പ്രത്യാശയുടെ സന്ദേശമാണ്.

കെട്ടിടം ഇപ്പോഴും തകർന്നുവീണിട്ടില്ല. അതിനാൽ അടിത്തറ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ ഇനിയും വൈകിയിട്ടില്ല.

സഭയുടെ ഭാവി യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിലല്ല; യേശുവിലുള്ള ജീവനുള്ള വിശ്വാസത്തെ വീണ്ടും കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതിലാണ്. യേശുവിലുള്ള യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം അനിവാര്യമായും യേശു പഠിപ്പിച്ച സ്നേഹത്തിലും കരുണയിലും ക്ഷമയിലും നീതിയിലും ജീവിതമായി പ്രകടമാകും.

 

ഈ ചിത്രം ശ്രദ്ധയോടെ കാണുക. ഇതിൽ രണ്ട് കെട്ടിടങ്ങൾ കാണാം. വലതുവശത്ത് കാണുന്നത് ഇപ്പോൾ നിലവിലുള്ള ക്രിസ്തുമതം. ഇടതുവശത്ത് കാണുന്നത് നമുക്ക് ഉണ്ടാവണമെന്ന് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ക്രിസ്തുമതം. ഈ രണ്ട് കെട്ടിടങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ മനസ്സിലാക്കുക. 

ഇന്നത്തെ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലകൾ യേശുവിനെ കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങളാണ്. യേശു പഠിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങൾ അതിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിൽ കാണുന്ന അലങ്കാരമാണ്. 

നമുക്ക് വേണമെന്ന് നാം  ആഗ്രഹിക്കുന്ന ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലകൾ  യേശു പഠിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങളാണ്. യേശുവിനെ കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങൾ അതിലുമുണ്ട്, അത് ആ കെട്ടിടത്തിന്റെ അലങ്കാരങ്ങളാണ്. 

 യേശു പഠിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങൾ അടിസ്ഥാനമായി വേണോ, അതോ അലങ്കാരമായി വേണോ? യേശുവിനെ കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങൾ അടിസ്ഥാനമായി വേണോ, അതോ അലങ്കാരമായി വേണോ?  അതാണ്‌ ഈ ചിത്രം നമുക്ക് മുന്നിൽ ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യം.

യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങൾ കാലത്തിനനുസരിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുകയും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യാം. എന്നാൽ യേശു ജീവിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത സ്നേഹത്തിന്റെ വഴി ഒരിക്കലും പഴകുന്നില്ല.

അതിനാൽ ഇന്നും സഭയുടെ മുമ്പിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ചോദ്യം ഇതാണ്:

നാം യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലാണോ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുന്നത്, അതോ യേശുവിൽ വിശ്വസിച്ച് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ച ജീവിതം ജീവിക്കുന്നതിലാണോ?

ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരമാണ് സഭയുടെ ഭാവിയെ നിർണ്ണയിക്കുക.

ഇനിയും വൈകിയിട്ടില്ല. സഭയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനങ്ങളിലല്ല, യേശുവിലുള്ള ജീവനുള്ള വിശ്വാസത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന സ്നേഹത്തിലും കരുണയിലും ക്ഷമയിലും നീതിയിലും ആണ്. ആ പാറമേൽ വീണ്ടും പണിയാൻ ഇനിയും അവസരമുണ്ട്.

--------------------------------------------

 പ്രിയ സുഹൃത്തേ, 

 ഇത് വായിക്കുവാൻ സമയം കണ്ടെത്തിയതിന് ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. താങ്കളുടെ പ്രതികരണം അറിയുവാൻ ഏറെ ആഗ്രഹമുണ്ട്. ഇതിൽ തന്നെ കമന്റ് എഴുതുവാൻ സാധിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ഒരു ഇമെയിൽ ചെയ്യാൻ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. Johnkunnathu@gmail.com 

The English Version of this article

ഈ ആശയം വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്ന ഒരു ലേഖനം

ഇതിനോടുള്ള ചില പ്രതികരണങ്ങൾ

1. Prof. M. P. Mathai 

2. Fr. Prof. Valsan Thampu

3. Fr. Dr. K. M. George

4. Fr. Dr. Bijesh Philip

5. Fr. Dr. Jacob Kurian 

6. Dr. Mathew Thomas