അറിവിന്റെ മഹാരഹസ്യങ്ങൾ
ഒരു കുട്ടി പൂമ്പാറ്റയെ കണ്ട് അതിശയിക്കുന്ന ഒരു ചെറുകഥയിലൂടെ അറിവിന്റെ മഹാരഹസ്യങ്ങള് കുമാരനാശാൻ അനാവരണം ചെയ്യുന്നു. ഒരമ്മയും കുട്ടിയും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിന്റെ രൂപത്തില്. കുട്ടി : ഈ വല്ലിയിൽ നിന്നു ചെമ്മേ പൂക്കൾ പോവുന്നിതാ പറന്നമ്മേ! അമ്മ: തെറ്റീ നിനക്കുണ്ണി ചൊല്ലാം നൽപ്പൂമ്പാറ്റകളല്ലേയിതെല്ലാം. കുട്ടി: മേൽക്കുമേലിങ്ങിവ പൊങ്ങീ വിണ്ണിൽ നോക്കമ്മേയെന്തൊരു ഭംഗി! അയ്യോ പോയ്ക്കൂടിക്കളിപ്പാൻ അമ്മേ വയ്യേയെനിക്കു പറപ്പാൻ! അമ്മ: ആകാത്തതിങ്ങനെ എണ്ണീ ചുമ്മാ മാഴ്കൊല്ലായെന്നോമലുണ്ണീ! പിച്ചനടന്നു കളിപ്പൂ നീയിപ്പിച്ചകമുണ്ടോ നടപ്പൂ? കുട്ടി: അമ്മട്ടിലായതെന്തെന്നാൽ ഞാനൊരുമ്മതരാമമ്മ ചൊന്നാൽ. അമ്മ: നാമിങ്ങറിയുവതല്പം എല്ലാമോമനേ ദേവസങ്കല്പം! 1. കുട്ടിയുടെ കണ്ണിലൂടെ ഒരു പുതിയ അറിവ് മനസ്സിനുള്ളിലേയ്ക്ക് കടക്കുന്നു. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ എന്ന വാതിലുകളിലൂടെയാണ് അറിവുകൾ മനസിനുള്ളിൽ കടക്കുന്നത്. "ഈ വല്ലിയിൽ നിന്നു ചെമ്മേ പൂക്കൾ പോവുന്നിതാ പറന്നമ്മേ!" 2. പുതിയ അറിവ് പ്രവേശിച്ചാലുടന് നിലവിലുള്ള അറിവുകളുമായി ഒരു ഒത്തു നോക്കല് നടക്കുന്നു. കുട്ടിക്ക് പൂക്കളെക്കുറിച്ച് അറിവുണ്ട്. എന്നാൽ പൂക്കൾ പറക്കും എന്നത് പുതി...
Fr. Valsan Thambu
ഇന്ന് വിശ്വാസികളുടെ ഇടയിൽ ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് വലിയ ചിന്താക്കുഴപ്പം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ജോൺ നൽകുന്ന ഈ വിശദീകരണം വായിക്കുന്നവർക്ക് തീർച്ചയായും പ്രയോജനപ്പെടുമെന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം.
എന്നാൽ, ജോണിനെപ്പോലുള്ളവർ അങ്ങിങ്ങായി ഒറ്റപ്പെട്ട ശബ്ദങ്ങളായി മാത്രമാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. അതേസമയം, ജനങ്ങൾ നിരന്തരം കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും ഇതിന് തികച്ചും വിപരീതമായ ആശയങ്ങളാണ്. അതുകൊണ്ട്, ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ വചനപരമായി എത്രത്തോളം സത്യമാണെങ്കിലും, അവ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നാൻ പ്രയാസമുണ്ടാകും. അതൊരു യാഥാർഥ്യമാണ്.
കഴിഞ്ഞ അരനൂറ്റാണ്ടായി ഞാൻ നേരിട്ട് അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വേദനയാണിത്. ബാല്യകാലം മുതൽ തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിൽ വിശ്വാസം പഠിപ്പിക്കപ്പെടുകയും, പിന്നീട് സഭയുടെ ചട്ടക്കൂടിനനുസരിച്ച് അതേ ആശയങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അതുമാത്രമാണ് സത്യമെന്നും അതിനപ്പുറം മറ്റൊരു സാധ്യതയുമില്ലെന്നും ആളുകൾ സ്വാഭാവികമായി വിശ്വസിച്ചുപോകുന്നു. അത്തരമൊരു പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഇത്തരത്തിലുള്ള വിലയിരുത്തലുകളും വ്യക്തീകരണങ്ങളും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, അവ സ്വീകരിക്കാൻ നമ്മുടെ സമൂഹം ഇപ്പോഴും വേണ്ടത്ര തയ്യാറായിട്ടില്ലെന്നത് എന്റെ ദീർഘകാല അനുഭവം എന്നെ പഠിപ്പിച്ച ഒരു യാഥാർഥ്യമാണ്.
ഇത് വളരെ ദുഃഖകരമാണ്. എന്നാൽ യാഥാർഥ്യത്തെ അവഗണിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. നമുക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത്, ഇത്തരം സത്യങ്ങൾ നിരന്തരം പങ്കുവെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക, കഴിയുന്നത്ര കൂടുതൽ ആളുകളിലേക്ക് എത്തിക്കുക, അതിനുവേണ്ടി കൂടുതൽ കൂടുതൽ ശ്രമങ്ങൾ നടത്തുക എന്നിവയാണ്.
ജോൺ നടത്തുന്ന എല്ലാ ശ്രമങ്ങൾക്കും സർവശക്തനായ ദൈവം വഴികാട്ടിയായും ശക്തിയായും എന്നും കൂടെയുണ്ടാകട്ടെ എന്ന് ഹൃദയപൂർവം ആശംസിക്കുന്നു. ഈ ചിന്തോദ്ദീപകമായ ലേഖനം പങ്കുവെച്ചതിന് പ്രത്യേക നന്ദിയും അറിയിക്കുന്നു