ക്രിസ്തുമതമല്ല, ദൈവരാജ്യമാണ് പ്രചരിപ്പിക്കേണ്ടത്!

പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളേ,

നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുമതം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവരാണെങ്കിൽ ഒരു നിമിഷം നിൽക്കുക! നിങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ യേശുവിന്റെ ദൗത്യമാണോ നിർവഹിക്കുന്നത് എന്ന് ആത്മാർഥമായി ചിന്തിക്കുക. കാരണം, യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ ഏൽപ്പിച്ചത് ഒരു പുതിയ മതം സ്ഥാപിക്കാനോ നിലവിലുള്ള മതത്തിന്റെ അനുയായികളുടെ എണ്ണം വർധിപ്പിക്കാനോ ആയിരുന്നില്ല. മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളെ ദൈവസ്നേഹത്താൽ പരിവർത്തനം ചെയ്യാനും ലോകത്തെ സ്നേഹത്തിന്റെയും സമാധാനത്തിന്റെയും സാഹോദര്യത്തിന്റെയും ഇടമാക്കി മാറ്റാനുമായിരുന്നു അവിടുന്ന് അവരെ വിളിച്ചത്.

യേശുവിന്റെ ദൗത്യം മതത്തിന്റെ അതിരുകൾ വികസിപ്പിക്കുകയായിരുന്നില്ല; മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെ അതിരുകൾ വികസിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.

പരീശന്മാരുടെ മതബോധത്തെയും മതപരമായ കാപട്യത്തെയും യേശു ശക്തമായി വിമർശിച്ചതും നാം മറക്കരുത്. മതത്തിന്റെ പേരിൽ മനുഷ്യരെ വേർതിരിക്കുകയും നിയമങ്ങളുടെയും ആചാരങ്ങളുടെയും ഭാരത്താൽ അവരുടെ ജീവിതം ഞെരുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമീപനത്തിനെതിരെയായിരുന്നു അവിടുത്തെ നിലപാട്. മനുഷ്യനെക്കാൾ മതനിയമങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന മതബോധത്തെ യേശു ചോദ്യം ചെയ്തു.

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് പ്രഘോഷിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടത് ദൈവരാജ്യമായിരുന്നു. ആ ദൈവരാജ്യം എന്താണ്?

മതത്തിന്റെയോ ജാതിയുടെയോ വർഗത്തിന്റെയോ അതിരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങാത്ത, മനുഷ്യരെല്ലാവരും ഒരേ കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളായി പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പുതിയ ലോകം!

മനുഷ്യരെല്ലാവരും ഒരേ സ്വർഗീയ പിതാവിന്റെ മക്കളാണെന്നും ദൈവം നീതിമാന്മാരുടെ മേൽ മാത്രമല്ല, തിന്മ ചെയ്യുന്നവരുടെ മേലും തന്റെ സൂര്യനെ ഉദിപ്പിക്കുകയും മഴ പെയ്യിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നും യേശു പഠിപ്പിച്ചു. ശത്രുക്കളെപ്പോലും സ്നേഹിക്കാനും തങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാനും അവിടുന്ന് ആഹ്വാനം ചെയ്തു.

അപ്പോൾ, ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ യഥാർഥ അടയാളം എന്താണ്? എത്ര പേർ ഒരു മതത്തിലേക്ക് ചേർക്കപ്പെട്ടു എന്നതോ, എത്ര ആരാധനാലയങ്ങൾ പണിയപ്പെട്ടു എന്നതോ, എത്ര പേർ ഒരു പ്രത്യേക വിശ്വാസപ്രമാണം ഏറ്റുപറയുന്നു എന്നതോ അല്ല. മനുഷ്യർ പരസ്പരം എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നു, അപരന്റെ വേദന സ്വന്തം വേദനയായി എത്രമാത്രം തിരിച്ചറിയുന്നു, വിശ്വാസത്തിന്റെയും അവിശ്വാസത്തിന്റെയും വ്യത്യാസങ്ങൾക്കപ്പുറം എത്രമാത്രം സഹോദരങ്ങളായി ജീവിക്കുന്നു എന്നതാണ് അതിന്റെ യഥാർഥ അളവുകോൽ.

ഈ അർഥത്തിൽ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, 'ദൈവരാജ്യം' എന്ന സങ്കൽപ്പത്തെ 'ദൈവകുടുംബം' എന്ന പ്രയോഗം കൂടുതൽ ഹൃദയസ്പർശിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നുവെന്നു പറയാം. അധികാരത്തിന്റെ ഭാഷയേക്കാൾ ബന്ധത്തിന്റെ ഭാഷയാണത്. ഭരണത്തിന്റെ രൂപകത്തേക്കാൾ സ്നേഹത്തിന്റെ രൂപകമാണത്. അവിടെ അപരനില്ല; അന്യനില്ല; പുറന്തള്ളപ്പെടേണ്ടവനില്ല. വ്യത്യസ്ത വിശ്വാസങ്ങളുള്ളവരും വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങളിൽ വളർന്നവരും വ്യത്യസ്ത വഴികളിലൂടെ ജീവിതത്തിന്റെ അർഥം അന്വേഷിക്കുന്നവരും ഒരേ മനുഷ്യകുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളാണ്.

ലോകത്തെ ഒരു കുടുംബമാക്കുക! മനുഷ്യർക്കിടയിൽ മതിലുകൾ പണിയുകയല്ല, പാലങ്ങൾ പണിയുക! മനുഷ്യരെ വേർതിരിക്കുകയല്ല, പരസ്പരം അടുപ്പിക്കുക! ഇതാണ് യേശുവിന്റെ ദൗത്യത്തിന്റെ ഹൃദയസ്പന്ദനം.

എന്നാൽ ചരിത്രത്തിന്റെ ഗതി മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെയാണ് സഞ്ചരിച്ചത്. യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങളും അവിടുത്തെ മരണത്തിനും ഉയിർപ്പിനും നൽകിയ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വ്യാഖ്യാനങ്ങളും ആദിമ യേശുപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വികാസത്തിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചു. കാലക്രമേണ യഹൂദമതത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട യേശുപ്രസ്ഥാനം ക്രിസ്തുമതമായി വളർന്നു. പിന്നീട് അത് വിവിധ സഭകളായും വിഭാഗങ്ങളായും പിളർന്നു. വ്യത്യസ്ത വിശ്വാസവ്യാഖ്യാനങ്ങൾ പലപ്പോഴും പരസ്പരവിരോധത്തിനും സംഘർഷത്തിനും കാരണമായി.

ഇവിടെ നാം ഗൗരവമായി ചോദിക്കേണ്ട ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്:

യേശുവിന്റെ പേരിൽ ലോകത്തെ ഒന്നിപ്പിക്കേണ്ടവർ യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങളുടെ പേരിൽ ലോകത്തെ വിഭജിക്കുകയാണോ?

സ്നേഹത്തിന്റെ സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നവർ തന്നെ മറ്റുള്ളവരെ തള്ളിപ്പറയുകയും തങ്ങളുടെ വിശ്വാസമാണ് ഏകസത്യമെന്നും മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ അസത്യമാണെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ യേശുവിന്റെ ഹൃദയത്തോടാണോ ചേർന്നുനിൽക്കുന്നത്, അതോ മതപരമായ മേൽക്കോയ്മയുടെ മനോഭാവത്തോടാണോ?

മതപരമായ വിശ്വാസങ്ങൾ മനുഷ്യർക്ക് ആശ്വാസവും പ്രത്യാശയും ധാർമികമായ ദിശാബോധവും നൽകാം. എന്നാൽ ആ വിശ്വാസങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠരാണെന്ന ബോധവും അപരനെ അവഹേളിക്കാനുള്ള മനോഭാവവും വളർത്തുന്നുവെങ്കിൽ, അവയുടെ ആത്മീയമായ ലക്ഷ്യത്തെക്കുറിച്ച് നാം പുനർവിചിന്തനം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.

ഒരു മനുഷ്യനെ ക്രിസ്ത്യാനിയാക്കുന്നതിനെക്കാൾ പ്രധാനമല്ലേ അവനെ കൂടുതൽ സ്നേഹമുള്ള മനുഷ്യനാക്കുന്നത്? ഒരാളെ നമ്മുടെ മതത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതിനെക്കാൾ മഹത്തരമല്ലേ അവന്റെ കണ്ണീരൊപ്പുന്നതും വിശപ്പകറ്റുന്നതും അവന്റെ അന്തസ്സും അവകാശങ്ങളും സംരക്ഷിക്കുന്നതും? ഒരാളുടെ വിശ്വാസം മാറ്റുന്നതിനെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടതല്ലേ അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചം പകരുന്നത്?

മനുഷ്യനെ മതത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നതല്ല ഏറ്റവും വലിയ വിജയം; മനുഷ്യനിൽ മനുഷ്യത്വം ഉണർത്തുന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ വിജയം.

ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ സ്നേഹത്തിന്റെയും സേവനത്തിന്റെയും ത്യാഗത്തിന്റെയും അനേകം മഹത്തായ മാതൃകകളുണ്ട്. അവയെ നിഷേധിക്കേണ്ടതില്ല. എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ പേരിൽ നടന്ന എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും ക്രിസ്തുവിന്റെ മനോഭാവത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിച്ചുവെന്ന് കരുതാനും കഴിയില്ല. ഒരു പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ദൈവികത നിർണയിക്കുന്നത് അതിന്റെ മതപരമായ പേരല്ല; അത് മനുഷ്യരിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്ന സ്നേഹവും നീതിയും കരുണയും സമാധാനവുമാണ്.

അതുകൊണ്ട്, ക്രിസ്തുമതപ്രചാരണത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളേ, നിങ്ങളോട് ഒരു ആത്മാർഥമായ അഭ്യർഥനയുണ്ട്.

നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം മാത്രമാണ് ദൈവത്തിലേക്കുള്ള ഏകവഴിയെന്നും മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ അർഥശൂന്യമാണെന്നും അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമത്തിൽ മനുഷ്യരെ തമ്മിൽ അകറ്റരുത്. നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ സ്നേഹമായും കരുണയായും നീതിയായും വിനയമായും പ്രതിഫലിക്കട്ടെ. നിങ്ങളുടെ വാക്കുകളേക്കാൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതം യേശുവിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കട്ടെ.

ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ അനുയായികളുടെ എണ്ണം വർധിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കാൾ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹം മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളിൽ വളർത്തുന്നതിന് പ്രാധാന്യം നൽകുക.

മതത്തിന്റെ അതിരുകൾക്കുള്ളിൽ മനുഷ്യരെ തളച്ചിടുന്നതിനു പകരം, മതാതീതമായ മനുഷ്യസാഹോദര്യത്തിലേക്ക് അവരെ ക്ഷണിക്കുക. വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ മനുഷ്യരെ വേർതിരിക്കുന്നതിനു പകരം, വ്യത്യസ്ത വിശ്വാസങ്ങളുള്ളവർക്ക് ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കാനും പരസ്പരം സ്നേഹിക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരു ലോകം കെട്ടിപ്പടുക്കുക.

കാരണം, ലോകത്തിന് ഇന്ന് ആവശ്യമുള്ളത് കൂടുതൽ മതമതിലുകളല്ല; കൂടുതൽ സ്നേഹപ്പാലങ്ങളാണ്. കൂടുതൽ മതപരമായ അവകാശവാദങ്ങളല്ല; കൂടുതൽ മാനുഷികമായ പ്രവൃത്തികളാണ്. കൂടുതൽ അനുയായികളല്ല; കൂടുതൽ നല്ല മനുഷ്യരാണ്.

യേശുവിന്റെ പേരിൽ മനുഷ്യരെ വിഭജിക്കുന്നതിനു പകരം, യേശുവിന്റെ സ്നേഹത്താൽ മനുഷ്യരെ ഒന്നിപ്പിക്കുക.

നിങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കേണ്ടത് ഒരു മതത്തിന്റെ മേൽക്കോയ്മയല്ല; മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെ മഹത്വമാണ്. ഒരു മതത്തിന്റെ അതിരുകളല്ല; ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ വിശാലതയാണ്.

ക്രിസ്തുമതമല്ല, ദൈവരാജ്യമാണ് നിങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. മതപരമായ വേർതിരിവുകളല്ല, ദൈവകുടുംബത്തിന്റെ ഐക്യമാണ് നിങ്ങളുടെ സ്വപ്നം.

മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനിൽനിന്ന് അകറ്റുന്ന എല്ലാ മതിലുകളും തകരട്ടെ. മതത്തിന്റെയും ജാതിയുടെയും വർഗത്തിന്റെയും അതിരുകൾക്കപ്പുറം സ്നേഹത്തിന്റെ പുതിയൊരു ലോകം ഉയർന്നുവരട്ടെ.

മനുഷ്യരാശി ഒന്നാകട്ടെ; ലോകം ഒരു കുടുംബമാകട്ടെ!