മരണത്തെ നേരിട്ട അഞ്ചു മനുഷ്യർ

മരണത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ എന്താണ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്?

യേശു, സോക്രട്ടീസ്, സെനെക്ക, മാക്സിമില്യൻ കൊൽബെ, ഡീറ്റ്രിച്ച് ബോൺഹോഫർ: ഒരു ചരിത്രപരമായ അന്വേഷണം

മരണത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമോ? അവസാന നിമിഷംവരെ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള വഴി അന്വേഷിക്കുമോ? അതോ, താൻ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു സത്യത്തിനോ മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനോ ഒരു ദൗത്യത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തതയ്ക്കോ വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവൻ പോലും സമർപ്പിക്കുമോ?

ചരിത്രത്തിൽ സ്വന്തം ജീവനെക്കാൾ വലിയ മൂല്യങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകിയ നിരവധി മനുഷ്യരുണ്ട്. അവരിൽ യേശു നസറായൻ, സോക്രട്ടീസ്, സെനെക്ക, മാക്സിമില്യൻ കൊൽബെ, ഡീറ്റ്രിച്ച് ബോൺഹോഫർ എന്നിവർ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധേയരാണ്. അവരുടെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും മരണകാരണങ്ങളും വ്യത്യസ്തമാണെങ്കിലും, അവരുടെ ജീവിതങ്ങൾ നമ്മെ ഒരു പൊതുചോദ്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു:

സ്വന്തം ജീവൻ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കാൾ വലിയ ഒന്നിന് മനുഷ്യന് മുൻഗണന നൽകാൻ കഴിയുമോ?

ഈ ചോദ്യത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ യേശുവിന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, മരണത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന അന്വേഷണത്തിന് പുതിയൊരു പശ്ചാത്തലം ലഭിക്കുന്നു.

1. സോക്രട്ടീസ്: തത്ത്വങ്ങളിൽനിന്ന് പിന്മാറാതെ മരണം സ്വീകരിച്ച മനുഷ്യൻ

ക്രിസ്തുവിനുമുമ്പ് അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഏഥൻസിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന തത്ത്വചിന്തകനായിരുന്നു സോക്രട്ടീസ്. യുവാക്കളെ ദുഷിപ്പിക്കുകയും നഗരത്തിന്റെ ദേവന്മാരെ അംഗീകരിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന കുറ്റങ്ങൾ ചുമത്തി അദ്ദേഹത്തെ വിചാരണ ചെയ്യുകയും മരണശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കുകയും ചെയ്തു.

പ്ലേറ്റോയുടെ ക്രിറ്റോ എന്ന കൃതിയിൽ, ജയിലിൽ കഴിയുന്ന സോക്രട്ടീസിനോട് സുഹൃത്തായ ക്രിറ്റോ രക്ഷപ്പെടാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ സോക്രട്ടീസ് അതിന് സമ്മതിക്കുന്നില്ല. അനീതി അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നാലും അതിന് മറുപടിയായി അനീതി ചെയ്യരുതെന്ന തന്റെ നിലപാടിൽ അദ്ദേഹം ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. ഒടുവിൽ വിഷം കുടിച്ച് മരിക്കുന്നു.

സോക്രട്ടീസ് മരണത്തെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ഇതിൽനിന്ന് പറയാനാവില്ല. എന്നാൽ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനായി തന്റെ അടിസ്ഥാന തത്ത്വങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

ജീവൻ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കാൾ സ്വന്തം ബോധ്യങ്ങളോടുള്ള വിശ്വസ്തതയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകാൻ മനുഷ്യന് കഴിയും എന്നതാണ് സോക്രട്ടീസിന്റെ ജീവിതം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്.

2. യേശു: മരണത്തെ ആഗ്രഹിക്കാതെ, അതിനെ അഭിമുഖീകരിച്ച മനുഷ്യൻ

യേശുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇതേ ചോദ്യം കൂടുതൽ സങ്കീർണമാകുന്നു. ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം യേശുവിന്റെ മരണത്തെ മനുഷ്യരക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള ദൈവിക പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി കാണുന്നു. എന്നാൽ ചരിത്രപരമായ മറ്റൊരു ചോദ്യവും ഇവിടെ പ്രസക്തമാണ്:

മരണം അടുത്തുവന്നപ്പോൾ യേശുവിന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?

ഈ ചോദ്യത്തിന് ഗത്സെമനിയിലെ പ്രാർത്ഥനകൾ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു. മർക്കോസ് 14:36-ൽ യേശു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു:

“അബ്ബാ, പിതാവേ, നിനക്ക് സകലവും സാധ്യമാണല്ലോ; ഈ പാനപാത്രം എന്നിൽനിന്ന് നീക്കണമേ. എങ്കിലും ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതുപോലെയല്ല, നീ ഇച്ഛിക്കുന്നതുപോലെ ആകട്ടെ.”

സമാനമായ പ്രാർത്ഥന മത്തായി 26:39-ലും ലൂക്കോസ് 22:42-ലും കാണാം.

ഈ വാക്കുകൾ യേശു മരണത്തെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുവെന്നല്ല സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. മറിച്ച്, വരാനിരിക്കുന്ന പീഡാനുഭവത്തെയും മരണത്തെയും അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ അവൻ യഥാർഥമായ വേദനയും ആന്തരിക സംഘർഷവും അനുഭവിച്ചിരുന്നുവെന്ന ചിത്രമാണ് അവ നൽകുന്നത്. മരണത്തിൽനിന്ന് മോചനം അഭ്യർഥിക്കുമ്പോഴും പിതാവിന്റെ ഹിതത്തിന് സ്വയം സമർപ്പിക്കാൻ അവൻ തയ്യാറാകുന്നു.

യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം യേശുവിന്റെ “സമയം”, മഹത്വീകരണം, സ്വമേധയാ ഉള്ള സമർപ്പണം എന്നിവയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു (യോഹന്നാൻ 12:23; 10:18). എന്നാൽ ഗത്സെമനിയിലെ വിവരണങ്ങൾ യേശുവിന്റെ മാനുഷികമായ സംഘർഷത്തെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

യേശുവിന്റെ ജീവിതം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു വശവും കാണാം. ദരിദ്രരുടെയും രോഗികളുടെയും പുറന്തള്ളപ്പെട്ടവരുടെയും വേദനയിൽനിന്ന് അകന്നുനിന്ന വ്യക്തിയായിരുന്നില്ല അദ്ദേഹം. അവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുചെല്ലുകയും അവരോട് കരുണ കാണിക്കുകയും ചെയ്തവനായിരുന്നു.

അതുകൊണ്ട് യേശുവിന്റെ മരണത്തെ, മനുഷ്യരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകളിൽനിന്ന് സ്വയം വേർതിരിക്കാതെ ജീവിച്ച ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പര്യവസാനമായി വായിക്കാം.

യേശു ക്രൂശിനെ അന്വേഷിച്ചുവെന്ന് പറയുന്നതിനേക്കാൾ, ക്രൂശിന്റെ ഭീഷണി മുന്നിൽ വന്നപ്പോൾ തന്റെ ദൗത്യത്തിൽനിന്ന് പിന്മാറിയില്ലെന്ന് പറയുന്നതാണ് ചരിത്രപരമായി കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മമായ സമീപനം.

3. സെനെക്ക: അധികാരത്തിന്റെ മുന്നിൽ മരണത്തെ നേരിട്ട തത്ത്വചിന്തകൻ

റോമൻ തത്ത്വചിന്തകനും സ്റ്റോയിക് ചിന്തയുടെ പ്രമുഖ പ്രതിനിധിയുമായിരുന്ന സെനെക്ക നീറോ ചക്രവർത്തിയുടെ ഭരണകാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്നു. എ.ഡി. 65-ൽ രാഷ്ട്രീയ ഗൂഢാലോചനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംശയത്തെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ ഉത്തരവിട്ടു. ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന വിവരണം ടാസിറ്റസിന്റെ അന്നൽസ് എന്ന കൃതിയിലാണ്.

സെനെക്കയുടെ മരണം സോക്രട്ടീസിന്റേതിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. സോക്രട്ടീസ് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള അവസരം നിരസിച്ചതായി പ്ലേറ്റോ വിവരിക്കുമ്പോൾ, സെനെക്ക അധികാരത്തിന്റെ നിർബന്ധിത തീരുമാനത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുകയായിരുന്നു.

എങ്കിലും, തന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങളിൽ തത്ത്വചിന്താപരമായ നിലപാട് നിലനിർത്താൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചതായി ടാസിറ്റസ് വിവരിക്കുന്നു.

സെനെക്കയുടെ ജീവിതം നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നത്, മരണത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഒരാളുടെ മനോഭാവം മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ സാഹചര്യങ്ങളും തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും പരിഗണിക്കണമെന്നാണ്.

4. മാക്സിമില്യൻ കൊൽബെ: മറ്റൊരാളുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ സ്വന്തം ജീവൻ സമർപ്പിച്ച മനുഷ്യൻ

പോളിഷ് ഫ്രാൻസിസ്കൻ പുരോഹിതനായ മാക്സിമില്യൻ കൊൽബെയുടെ ജീവിതം മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ ജീവന് സ്വന്തം ജീവനെക്കാൾ പ്രാധാന്യം നൽകിയതിന്റെ ശക്തമായ ഉദാഹരണമാണ്.

1941-ൽ ഓഷ്വിറ്റ്സ് തടങ്കൽപ്പാളയത്തിൽനിന്ന് ഒരു തടവുകാരൻ രക്ഷപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന്, പ്രതികാരനടപടിയായി പത്ത് തടവുകാരെ പട്ടിണിക്കിട്ട് കൊല്ലാൻ നാസി അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരിൽ ഫ്രാൻസിസെക് ഗയോവ്നിച്ചെക് എന്ന തടവുകാരൻ തന്റെ ഭാര്യയെയും മക്കളെയും കുറിച്ച് വിലപിച്ചപ്പോൾ, കൊൽബെ മുന്നോട്ടുവന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് താൻ മരിക്കാമെന്ന് അറിയിച്ചു.

അധികാരികൾ അത് അംഗീകരിച്ചു. കൊൽബെയെ പട്ടിണിമരണത്തിനായി അടച്ചിട്ടു. പിന്നീട് 1941 ഓഗസ്റ്റ് 14-ന് അദ്ദേഹത്തെ വിഷം കുത്തിവെച്ച് കൊന്നു. ഗയോവ്നിച്ചെക് യുദ്ധത്തെ അതിജീവിച്ചു.

കൊൽബെ മറ്റൊരാളുടെ സ്ഥാനത്ത് മരണം ഏറ്റെടുക്കാൻ സ്വയം മുന്നോട്ടുവന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ പ്രത്യേകത.

മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനായി സ്വന്തം ജീവൻ സമർപ്പിക്കാനുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ശക്തിയാണ് കൊൽബെയുടെ ജീവിതം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.

യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിലെ സ്വയംസമർപ്പണവുമായി ഇതിന് ഒരു മാനുഷികമായ സാമ്യമുണ്ട്. എങ്കിലും രണ്ടു സംഭവങ്ങളും ചരിത്രപരമായി ഒരുപോലെയല്ല. കൊൽബെ ഒരു പ്രത്യേക തടവുകാരന്റെ സ്ഥാനത്താണ് മരിച്ചത്; യേശുവിന്റെ മരണത്തിൽ അതേ തരത്തിലുള്ള ഒരു സംഭവം നടന്നതായി പറയാനാവില്ല.

5. ഡീറ്റ്രിച്ച് ബോൺഹോഫർ: അനീതിക്കെതിരെ നിലകൊണ്ട മനുഷ്യൻ

ജർമ്മൻ പാസ്റ്ററും ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ ഡീറ്റ്രിച്ച് ബോൺഹോഫർ നാസി ഭരണത്തിനെതിരെ നിലകൊണ്ട പ്രമുഖ ക്രൈസ്തവ ചിന്തകനായിരുന്നു. നാസി ആശയങ്ങൾക്ക് സഭയെ കീഴ്പ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങളെ അദ്ദേഹം എതിർത്തു. പിന്നീട് നാസി ഭരണത്തിനെതിരായ ജർമ്മൻ പ്രതിരോധപ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു.

1943-ൽ അറസ്റ്റിലായ ബോൺഹോഫർ 1945 ഏപ്രിൽ 9-ന് ഫ്ലോസൻബർഗ് തടങ്കൽപ്പാളയത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.

അനീതി നടക്കുമ്പോൾ സ്വന്തം സുരക്ഷിതത്വം മാത്രം പരിഗണിച്ച് മാറിനിൽക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായില്ല എന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട വശം. വിശ്വാസം വ്യക്തിപരമായ ആത്മീയതയിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ലെന്നും സമൂഹത്തോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്വവും അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

യേശുവിന്റെ ജീവിതവുമായി ഇവിടെ ഒരു പരിമിതമായ സാമ്യം കാണാം. യേശുവും സമൂഹത്തിന്റെ അതിരുകളിൽ ജീവിച്ചിരുന്നവരിൽനിന്ന് അകന്ന് സുരക്ഷിതമായ ജീവിതം തിരഞ്ഞെടുത്തില്ല. എന്നാൽ ബോൺഹോഫറിന്റെ മരണം നാസി ഭരണത്തിനെതിരായ രാഷ്ട്രീയ-ധാർമ്മിക പ്രതിരോധത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലും യേശുവിന്റെ മരണം ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യഹൂദ-റോമൻ സാഹചര്യത്തിലും മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്.

6. അഞ്ചുപേരുടെയും മരണങ്ങൾ: ഒരു താരതമ്യം

ഈ അഞ്ചുപേരുടെയും ജീവിതങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായ മൂല്യങ്ങളിലേക്കാണ് നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കുന്നത്.

  • സോക്രട്ടീസ്: സ്വന്തം തത്ത്വങ്ങളോടും നീതിയോടുമുള്ള വിശ്വസ്തത.
  • യേശു: ദൗത്യത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തതയും മനുഷ്യരുടെ വേദനയോട് പ്രതികരിച്ച ജീവിതവും.
  • സെനെക്ക: മരണത്തിന്റെ നിർബന്ധിത സാഹചര്യത്തിലും തത്ത്വചിന്താപരമായ നിലപാട് നിലനിർത്താനുള്ള ശ്രമം.
  • മാക്സിമില്യൻ കൊൽബെ: മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനുള്ള സ്നേഹവും ത്യാഗവും.
  • ഡീറ്റ്രിച്ച് ബോൺഹോഫർ: അനീതിക്കെതിരായ ധാർമ്മിക ഉത്തരവാദിത്വം.

ഇവരെല്ലാം ഒരേ രീതിയിൽ മരണത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്തവരല്ല. ചിലർക്ക് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള അവസരമുണ്ടായിരുന്നു; ചിലരുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ അധികാരത്തിന്റെ സമ്മർദത്താൽ പരിമിതപ്പെട്ടു. അതിനാൽ എല്ലാവരെയും ഒരേ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് ശരിയല്ല.

എങ്കിലും ഇവരുടെ ജീവിതങ്ങളിൽ പൊതുവായി ഉയർന്നുവരുന്ന ചോദ്യം ഇതാണ്: ജീവൻ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള സ്വാഭാവികമായ ആഗ്രഹത്തെക്കാൾ വലിയതായി ഒരു മൂല്യം അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ എന്താണ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്?

ഉപസംഹാരം: മരണത്തെ ആഗ്രഹിക്കാതെ, ഒരു ദൗത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക

സോക്രട്ടീസ് തത്ത്വങ്ങളോടുള്ള വിശ്വസ്തത കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു. സെനെക്ക അധികാരത്തിന്റെ നിർബന്ധിത തീരുമാനത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചു. കൊൽബെ മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ സ്വന്തം ജീവൻ സമർപ്പിച്ചു. ബോൺഹോഫർ അനീതിക്കെതിരായ പ്രതിരോധത്തിന്റെ ഭാഗമായി മരണത്തെ നേരിട്ടു.

യേശുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഗത്സെമനിയിലെ പ്രാർത്ഥനയാണ് പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ അർഹിക്കുന്നത്. അവിടെ നാം കാണുന്നത് മരണത്തെ സന്തോഷത്തോടെ തേടുന്ന ഒരാളെയല്ല; മറിച്ച്, വരാനിരിക്കുന്ന കഷ്ടപ്പാടിന്റെ മുമ്പിൽ വേദന അനുഭവിക്കുകയും അതിൽനിന്ന് മോചനം അഭ്യർഥിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്, എന്നിട്ടും തന്റെ ദൗത്യത്തിൽനിന്ന് പിന്മാറാത്ത ഒരാളെയാണ്.

അതിനാൽ, “യേശു എന്തുകൊണ്ട് മരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു?” എന്ന ചോദ്യത്തെക്കാൾ കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മമായ ചോദ്യം ഇതായിരിക്കാം:

മരണത്തിന്റെ ഭീഷണി മുന്നിൽ വന്നപ്പോൾ യേശു എന്തുകൊണ്ട് തന്റെ ദൗത്യത്തിൽനിന്ന് പിന്മാറിയില്ല?

ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ, യേശുവിന്റെ ജീവിതരീതി, അദ്ദേഹം അഭിമുഖീകരിച്ച സംഘർഷങ്ങൾ, ഗത്സെമനിയിലെ പ്രാർത്ഥന, മരണത്തിലേക്കു നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ എന്നിവ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സുവിശേഷങ്ങളിൽനിന്ന് യേശുവിന്റെ എല്ലാ ആന്തരിക ചിന്തകളും കൃത്യമായി പുനർനിർമിക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും, അവന്റെ മാനുഷികമായ സംഘർഷത്തെക്കുറിച്ച് പ്രധാനപ്പെട്ട സൂചനകൾ ലഭിക്കുന്നു.

ഈ അഞ്ചുപേരുടെയും ജീവിതങ്ങൾ നമ്മെ ഒരു ആഴമുള്ള സത്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു: മനുഷ്യന് സ്വന്തം ജീവനെക്കാൾ വലിയതായി സത്യത്തെയോ നീതിയെയോ മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ ജീവനെയോ താൻ ഏറ്റെടുത്ത ദൗത്യത്തെയോ കാണാൻ കഴിയും.

യേശുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം, അദ്ദേഹം മരണത്തെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നോ എന്നതല്ല; മരണത്തിന്റെ ഭീഷണി മുന്നിൽ വന്നപ്പോൾ, തന്റെ ദൗത്യത്തോടും മനുഷ്യരോടുമുള്ള ബന്ധത്തിൽ അദ്ദേഹം എങ്ങനെ ഉറച്ചുനിന്നു എന്നതാണ്.

ഈ ചോദ്യം യേശുവിന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചരിത്രപരമായ അന്വേഷണത്തിന് ഒരു പുതിയ വാതിൽ തുറക്കുന്നു.


Comments

Popular posts from this blog

അറിവിന്റെ മഹാരഹസ്യങ്ങൾ

അറിവിനെ അറിയാം

സ്വീകരിക്കാനും നിരാകരിക്കാനും പറ്റാത്ത വിവരങ്ങൾ