പാറയും മണലും: പാരമ്പര്യവും സത്യവും തമ്മിലുള്ള ഒരു സംഭാഷണം

 ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിന്റെ അവസാനം യേശു വളരെ ലളിതമായ ഒരു ഉപമ പറയുന്നു. ജീവിതം ഒരു വീട് പണിയുന്നതുപോലെയാണ്. ഒരാൾ പാറമേൽ വീട് പണിതു; മറ്റൊരാൾ മണലിന്മേൽ. മഴ പെയ്തു, വെള്ളപ്പൊക്കമുണ്ടായി, കാറ്റടിച്ചു. പാറമേൽ പണിത വീട് നിലനിന്നു; മണലിന്മേൽ പണിതത് തകർന്നു.

സാധാരണയായി ഈ ഉപമയെ "യേശുവിന്റെ വചനങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നവൻ പാറമേൽ പണിയുന്നു" എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മാത്രമാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കാറുള്ളത്. അത് ശരിയാണ്. എന്നാൽ അതിന്റെ മറ്റൊരു ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥം കൂടി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

പാറയും മണലും കെട്ടിടനിർമാണ സാമഗ്രികൾ മാത്രമല്ല; അവ മനുഷ്യന്റെ ജീവിതവീക്ഷണത്തെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെ അടിത്തറയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

യേശുവിന്റെ കാലത്ത് യഹൂദജനതയ്ക്ക് നിരവധി ഉറച്ച വിശ്വാസങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അവ യാദൃച്ഛികമായി ഉണ്ടായതല്ല. നൂറ്റാണ്ടുകളായുള്ള ചരിത്രാനുഭവങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ അടിച്ചമർത്തലും മതപാരമ്പര്യങ്ങളും ചേർന്നാണ് അവ രൂപപ്പെട്ടത്.

ഉദാഹരണത്തിന്, ശബത്ത് കർശനമായി പാലിക്കുന്നതാണ് ദൈവത്തിന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട കാര്യമെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു. കാരണം ശബത്ത് അവരുടെ മതപരമായ സ്വത്വത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. വിദേശഭരണങ്ങളുടെ കാലത്ത് അത് അവരുടെ നിലനിൽപ്പിന്റെ പ്രതീകമായി മാറി.

അതുപോലെ, ദൈവം ശക്തനായ ഒരു മിശിഹായെ അയച്ച് റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തി ഇസ്രായേലിനെ മോചിപ്പിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയും ശക്തമായിരുന്നു. അത് വെറും മതവിശ്വാസമല്ലായിരുന്നു; അധിനിവേശത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു ജനതയുടെ ആഴത്തിലുള്ള മോചനസ്വപ്നമായിരുന്നു.

ഈ വിശ്വാസങ്ങൾ അവരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ അർത്ഥവത്തായിരുന്നു. എന്നാൽ അവ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അന്തിമസത്യമല്ലായിരുന്നു.

അവിടെയാണ് യേശു കടന്നുവരുന്നത്.

"ശബത്ത് മനുഷ്യനുവേണ്ടിയാണ് ഉണ്ടായത്; മനുഷ്യൻ ശബത്തിനുവേണ്ടിയല്ല."

"നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുവിൻ."

"ദൈവം നല്ലവരുടെയും ചീത്തവരുടെയും മേൽ ഒരുപോലെ സൂര്യനെ ഉദിപ്പിക്കുന്നു."

"നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്... എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു."

ഈ വാക്കുകളിലൂടെ യേശു പഴയ ധാരണകളെ തകർക്കുകയായിരുന്നില്ല. അവയുടെ പരിമിതികൾ വെളിപ്പെടുത്തി അവയെക്കാൾ ഉറച്ച അടിത്തറ കാണിച്ചുതരികയായിരുന്നു. അതാണ് പാറ.

പാരമ്പര്യത്തിന്റെ വെല്ലുവിളി

ഇന്ന് നാമും വ്യത്യസ്തരല്ല.

നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങളിൽ പലതും നാം സ്വയം കണ്ടെത്തിയതല്ല. തലമുറകളിലൂടെ പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ചതാണ്. അവയിൽ പലതും ഒരുകാലത്ത് ജീവിതത്തിന് അർത്ഥം നൽകിയവയായിരുന്നു. എന്നാൽ അവ രൂപപ്പെട്ട സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവും സാംസ്കാരികവുമായ സാഹചര്യങ്ങൾ ഇന്ന് മാറിയിരിക്കുന്നു.

ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരുകാലത്ത് ഭൂമി പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കേന്ദ്രമാണെന്നായിരുന്നു പൊതുവായ വിശ്വാസം. അത് മതചിന്തകളെയും സ്വാധീനിച്ചു. ശാസ്ത്രം പിന്നീട് ആ ധാരണ തിരുത്തി. ഇന്ന് ആ പഴയ ധാരണയെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാക്കുന്നില്ല.

ഒരുകാലത്ത് രാജാവ് ദൈവത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള പ്രതിനിധിയാണെന്ന വിശ്വാസം പല സമൂഹങ്ങളിലും നിലനിന്നിരുന്നു. ഇന്ന് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കാലത്ത് അതേ ആശയം ജീവിതത്തിന്റെ അടിത്തറയാക്കുന്നില്ല.

ഒരുകാലത്ത് സ്ത്രീകൾക്ക് മതനേതൃത്വം പാടില്ല, വിദ്യാഭ്യാസം ആവശ്യമില്ല എന്നൊക്കെയുള്ള ധാരണകൾ സമൂഹത്തിലും മതത്തിലും സാധാരണമായിരുന്നു. ഇന്ന് മനുഷ്യന്റെ അന്തസ്സിനെയും സമത്വത്തെയും കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ബോധം വളർന്നപ്പോൾ ആ ധാരണകളെ വീണ്ടും വിലയിരുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ഇവിടെ പ്രശ്നം പാരമ്പര്യമല്ല. പാരമ്പര്യത്തെ വിമർശനാത്മകമായി പരിശോധിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് പ്രശ്നം.

മണൽ എപ്പോഴാണ് മണലാകുന്നത്?

മണൽ എന്നത് പഴയതാണെന്നതുകൊണ്ടല്ല.

ഒരു ധാരണ മനുഷ്യനെ ഭയത്തിന്റെ അടിമയാക്കുന്നുവെങ്കിൽ, സ്നേഹത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റുന്നുവെങ്കിൽ, യാഥാർത്ഥ്യം കാണുന്നതിൽ നിന്ന് തടയുന്നുവെങ്കിൽ, അത് മണലായി മാറുന്നു.

അതുപോലെ ഒരു ധാരണ എത്ര പഴയതാണെങ്കിലും, അത് മനുഷ്യനെ കൂടുതൽ സ്നേഹമുള്ളവനാക്കുകയും കരുണയുള്ളവനാക്കുകയും സത്യസന്ധനാക്കുകയും സ്വതന്ത്രനാക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ അത് പാറയുടെ സ്വഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

പാറയുടെ ശക്തി അതിന്റെ പ്രായത്തിലല്ല; അതിന്റെ സത്യത്തിലാണ്.

ഓരോ തലമുറയുടെയും ഉത്തരവാദിത്വം

യേശു തന്റെ കാലത്തെ പാരമ്പര്യത്തെ ദൈവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പരിശോധിച്ചു.

അതുപോലെ ഓരോ തലമുറയും സ്വന്തം പാരമ്പര്യത്തെയും പരിശോധിക്കണം.

നാം സ്വയം ചില ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

- ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നത് സത്യമാണോ, അതോ പാരമ്പര്യമായി കിട്ടിയതാണോ?

- ഈ വിശ്വാസം മനുഷ്യനെ കൂടുതൽ സ്നേഹത്തിലേക്കും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നുണ്ടോ?

- ഇത് യേശു വെളിപ്പെടുത്തിയ ദൈവത്തിന്റെ മുഖവുമായി യോജിക്കുന്നുണ്ടോ?

- ഇത് പാറയാണോ, മണലാണോ?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് വിശ്വാസത്തെ തകർക്കാനല്ല; മറിച്ച് അതിനെ കൂടുതൽ ഉറപ്പുള്ള അടിത്തറയിൽ സ്ഥാപിക്കാനാണ്.

ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിന്റെ അവസാനം യേശു പറയുന്ന ഉപമ ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യഹൂദർക്കു മാത്രമുള്ള സന്ദേശമല്ല. അത് എല്ലാ കാലത്തെയും മനുഷ്യർക്കുള്ള ക്ഷണമാണ്.

ജീവിതത്തിന്റെ വീട് നാം എന്തിന്റെ മേലാണ് പണിയുന്നത്?

പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ചെങ്കിലും ഇന്ന് ഉറച്ച അടിത്തറ നൽകാൻ കഴിയാത്ത മണലിന്റെ മേലോ?

അല്ലെങ്കിൽ കാലങ്ങളെ അതിജീവിച്ച് മനുഷ്യനെ സ്വതന്ത്രനാക്കുകയും സ്നേഹത്തിലേക്കും സത്യത്തിലേക്കും നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പാറയുടെ മേലോ?

ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള നമ്മുടെ ഉത്തരമാണ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാവി നിർണയിക്കുന്നത്.ഈ ലേഖനത്തിന്റെ കേന്ദ്ര ആശയം യേശുവിന്റെ തന്നെ രീതിയാണ്: പാരമ്പര്യത്തെ നിഷേധിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് അതിനെ സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പരിശോധിക്കുകയും, മണലിൽ നിന്ന് പാറയിലേക്ക് മനുഷ്യനെ നയിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഇത് ഇന്നും സഭയ്ക്കും സമൂഹത്തിനും ഒരുപോലെ പ്രസക്തമായ ഒരു ആത്മീയ വെല്ലുവിളിയാണ്.

നിശ്ചയമായും. താഴെ ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന് അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ ലേഖനം തയ്യാറാക്കിയിരിക്കുന്നു.

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ കേന്ദ്ര ആശയം യേശുവിന്റെ തന്നെ രീതിയാണ്: പാരമ്പര്യത്തെ നിഷേധിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് അതിനെ സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പരിശോധിക്കുകയും, മണലിൽ നിന്ന് പാറയിലേക്ക് മനുഷ്യനെ നയിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഇത് ഇന്നും സഭയ്ക്കും സമൂഹത്തിനും ഒരുപോലെ പ്രസക്തമായ ഒരു ആത്മീയ വെല്ലുവിളിയാണ്.