മനസ്സ്: ഒരു കൃഷിസ്ഥലം

 

ഒരു കർഷകനും അവന്റെ കൃഷിസ്ഥലവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വളരെ സവിശേഷമാണ്. ഒരു കർഷകൻ തന്റെ കൃഷിസ്ഥലം ഉപേക്ഷിച്ച് വിട്ടുകളയുകയില്ല. അവൻ അതിനെ നിരന്തരം പരിപാലിക്കുന്നു. മണ്ണ് ഉഴുതൊരുക്കുന്നു, നല്ല വിത്തുകൾ വിതയ്ക്കുന്നു, വളവും വെള്ളവും നൽകുന്നു, ഇടയ്ക്കിടെ കളകൾ പറിച്ചുകളയുന്നു. ഇങ്ങനെ ശ്രദ്ധയോടെ പരിപാലിക്കുമ്പോഴാണ് ആ ഭൂമി കർഷകനു സമൃദ്ധമായ വിളവ് നൽകുന്നത്.

മനുഷ്യന്റെ മനസ്സും ഇതുപോലെയൊരു കൃഷിസ്ഥലമാണ്. ആ കൃഷിസ്ഥലത്തിന്റെ കർഷകൻ നമ്മളാണ്. നമ്മുടെ മനസ്സിനെ നാം പരിപാലിക്കാതെ വിട്ടുകളഞ്ഞാൽ അത് സ്വാഭാവികമായി നല്ല ചിന്തകളാൽ നിറയുകയില്ല. മറിച്ച് ഭയം, ദ്വേഷം, അസൂയ, സ്വാർത്ഥത എന്നിവ പോലുള്ള “കളകൾ” അതിൽ വളരാൻ തുടങ്ങും.

ഒരു കർഷകൻ കൃഷിക്ക് മുമ്പ് മണ്ണ് ഉഴുതൊരുക്കുന്നതുപോലെ, നാം നമ്മുടെ മനസ്സിനെയും തയ്യാറാക്കണം. ആത്മപരിശോധനയും വിനയവും സത്യത്തെ സ്വീകരിക്കാൻ ഉള്ള മനസ്സും നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ മണ്ണിനെ മൃദുവാക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ തയ്യാറാക്കിയ മനസ്സിലാണ് നല്ല ചിന്തകളുടെ വിത്തുകൾ വേരുറക്കുന്നത്.

കൃഷിയിൽ വിത്ത് അത്യന്തം പ്രധാനമാണ്. നല്ല വിത്ത് വിതച്ചാൽ മാത്രമേ നല്ല വിളവ് ലഭിക്കൂ. അതുപോലെ നമ്മുടെ മനസ്സിലും നാം വിതയ്ക്കേണ്ടത് സത്യം, സ്നേഹം, കരുണ, നീതി, പ്രത്യാശ എന്നിവയാണ്. നാം വായിക്കുന്നതും കേൾക്കുന്നതും ചിന്തിക്കുന്നതും എല്ലാം നമ്മുടെ മനസ്സിൽ വിതയ്ക്കുന്ന വിത്തുകളാണ്.

വിത്ത് വിതച്ചാൽ മാത്രം മതി എന്നില്ല. കർഷകൻ കൃഷിക്ക് വളവും വെള്ളവും നൽകണം. അതുപോലെ മനസ്സിനും പോഷണം വേണം. നല്ല പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുക, ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുക, ധ്യാനം ചെയ്യുക, നല്ല മനുഷ്യരോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കുക—ഇവയൊക്കെയാണ് മനസ്സിന് വളവും വെള്ളവും നൽകുന്നത്.

കൃഷിയിലെ വലിയ ശത്രു കളകളാണ്. അവ വളരാൻ അനുവദിച്ചാൽ വിളവ് നശിക്കും. അതുപോലെ മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിലും അഹങ്കാരം, കോപം, ദ്വേഷം, അസൂയ എന്നിവ പോലുള്ള കളകൾ വളരാം. അവയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് സമയത്ത് പറിച്ചു കളയണം. ഇല്ലെങ്കിൽ അവ നല്ല ചിന്തകളെ പോലും നശിപ്പിച്ചുകളയും.

കർഷകൻ കൃഷി ചെയ്യുന്നത് ഒടുവിൽ വിളവിനുവേണ്ടിയാണ്. അതുപോലെ നാം നമ്മുടെ മനസ്സിനെ ശ്രദ്ധയോടെ പരിപാലിക്കുമ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ സമാധാനം, ജ്ഞാനം, സ്നേഹം, ആത്മീയ പക്വത എന്നിവയുടെ വിളവ് ലഭിക്കും. അപ്പോൾ നമ്മുടെ ജീവിതം നമ്മൾക്കു മാത്രമല്ല, മറ്റുള്ളവർക്കും അനുഗ്രഹമായി മാറും.

അതിനാൽ ഒരു സത്യത്തെ നാം മറക്കരുത്:

എന്റെ മനസ്സ് ഒരു കൃഷിസ്ഥലമാണ്. അതിന്റെ കർഷകൻ ഞാൻ തന്നെയാണ്. ഞാൻ അതിനെ എങ്ങനെ പരിപാലിക്കുന്നു എന്നതിലാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ വിളവ് ആശ്രയിക്കുന്നത്.