മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദം

  യേശുവിന്റെ ദൈവരാജ്യപ്രഖ്യാപനത്തിൽ നിന്ന് സഭയുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളിലേക്കുള്ള ഒരു ചരിത്രയാത്ര ആമുഖം ക്രിസ്തുമതം ആകാശത്തുനിന്ന് പെട്ടെന്ന് രൂപംകൊണ്ട ഒരു പുതിയ മതമല്ല. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യഹൂദമതത്തിന്റെ ചരിത്രപരവും മതപരവുമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്നാണ് യേശുപ്രസ്ഥാനം ആരംഭിച്ചത്. യേശുവിന്റെ ആദ്യ അനുയായികളും സ്വയം ഒരു പുതിയ മതത്തിന്റെ സ്ഥാപകരായി കണ്ടിരുന്നില്ല. അവർ യഹൂദന്മാരായിരുന്നു; യഹൂദരുടെ തിരുവെഴുത്തുകളെ ദൈവവചനമായി സ്വീകരിക്കുകയും യഹൂദരുടെ ദൈവവിശ്വാസവും പാരമ്പര്യവും തുടരുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുതിയ വിശ്വാസം അവരിൽ രൂപപ്പെട്ടു: യേശുവാണ് ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത മിശിഹാ. ഈ വിശ്വാസം പിന്നീട് ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി മാറി. കാലക്രമത്തിൽ അതിനൊപ്പം യേശുവിന്റെ ഉയിർപ്പ്, കർത്തൃത്വം, ദൈവപുത്രത്വം, ദൈവികത, ഒടുവിൽ ത്രിത്വത്തിലെ പുത്രന്റെ സ്ഥാനം തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങളും വികസിച്ചു. ഇവിടെ ഒരു പ്രധാന ചരിത്രചോദ്യം ഉയരുന്നു: ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം യേശു പഠിപ്പിച്ച ജീവിതദർശനമാണോ, അതോ യേശുവിനെക്കുറിച്ച് പിന്നീട് സഭ രൂപപ്പെടുത്തിയ വിശ്വാസങ്ങളാണോ? ഈ ചോദ്യത്തിന് ലളിതമാ...

  ചരിത്രം, അനുഭവം, പുതിയ ചോദ്യങ്ങൾ, വിശ്വാസത്തിന്റെ പുനർവ്യാഖ്യാനം ക്രിസ്തുമതം ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട ഒരു മതമല്ല. യേശുവിന്റെ ജീവിതവും സന്ദേശവും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു യഹൂദ പ്രസ്ഥാനമായാണ് അത് ആരംഭിച്ചത്. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാരും പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട ക്രിസ്തീയ സമൂഹങ്ങളും പുതിയ സാഹചര്യങ്ങളെ നേരിട്ടപ്പോൾ പുതിയ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർന്നു. ആ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി കണ്ടെത്തുന്നതിനിടയിൽ പഴയ വിശ്വാസങ്ങൾ പുതിയ രീതിയിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടു. ചില വിശ്വാസങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു; ചിലത് സഭയുടെ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറി; ചിലത് പിന്നീട് ശക്തമായ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ആശയങ്ങളായി വളർന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ക്രിസ്തുമതത്തിൽ സ്വാഭാവികമായി കാണുന്ന എല്ലാ വിശ്വാസങ്ങളും യേശുവിന്റെ കാലത്ത് തന്നെ ഇന്നത്തെ അതേ രൂപത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് പറയാനാവില്ല. അതേസമയം, പിന്നീട് ഉണ്ടായ എല്ലാ വിശ്വാസങ്ങളും പൂർണ്ണമായും പുതിയ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളായിരുന്നു എന്നും പറയാനാവില്ല. ചില വിശ്വാസങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ യേശുവിന്റെയും ആദ്യകാല ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയും കാലത്തുതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവയുടെ അർത്ഥവും പ്രയോഗവും പ...

  ഉത്ഭവവും പരിണാമവും — ഒരു ചരിത്രപരമായ വായന ഇന്ന് ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ കേന്ദ്രപ്രഖ്യാപനങ്ങളിലൊന്നാണ് “യേശു ദൈവികനാണ്” എന്ന വിശ്വാസം. ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളിൽ യേശുക്രിസ്തുവിനെ “ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ദൈവം, സത്യദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള സത്യദൈവം” എന്നും പിതാവിനോടു “ഒരേ സത്തയുള്ളവൻ” എന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ വിശ്വാസം നിഖ്യാ സുന്നഹദോസിന്റെ കാലത്ത് പെട്ടെന്ന് രൂപപ്പെട്ടതാണോ? അതോ അതിന്റെ വേരുകൾ ആദ്യകാല ക്രിസ്തീയ സമൂഹത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നോ? ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ വികാസത്തെ ശ്രദ്ധാപൂർവം പരിശോധിക്കണം. ഇവിടെ ഒരു കാര്യം തുടക്കത്തിൽ തന്നെ വ്യക്തമാക്കണം. യേശുവിന്റെ ദൈവികതയിലുള്ള വിശ്വാസം നിഖ്യായിൽ പെട്ടെന്ന് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതല്ല. യേശുവിന്റെ ദൈവിക സ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസവും ആരാധനയും ആദ്യകാല ക്രിസ്തീയ സമൂഹത്തിൽ തന്നെ കാണാം. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ ദൈവികത എന്താണ്, പിതാവായ ദൈവവുമായി അവന്റെ ബന്ധം എങ്ങനെയാണ്, യേശു യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവമാണെങ്കിൽ ഏകദൈവവിശ്വാസവുമായി അത് എങ്ങനെ പൊരുത്തപ്പെടുത്താം എന്നീ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ഉത്തരങ്ങൾ...

 ക്രിസ്തുമതത്തിൽ ഇന്ന് കാണുന്ന പല വിശ്വാസങ്ങളും ഒരേസമയം പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ ഉണ്ടായതല്ല. അവ ഓരോന്നും പ്രത്യേക ചരിത്രസാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉയർന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്കും പ്രശ്നങ്ങൾക്കും നൽകിയ വിശ്വാസപരമായ പ്രതികരണങ്ങളിലൂടെ ക്രമേണ രൂപപ്പെട്ടവയാണ്. പിന്നീട് ആ പ്രതികരണങ്ങൾ ക്രിസ്തീയ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനഘടകങ്ങളായി മാറി. മിശിഹായിലുള്ള വിശ്വാസം ഇതിന് വളരെ നല്ലൊരു ഉദാഹരണമാണ്. ഈ വിശ്വാസം ക്രിസ്തുമതത്തോടൊപ്പം ആരംഭിച്ചതല്ല. യേശുവിന് മുമ്പുതന്നെ യഹൂദസമൂഹത്തിൽ മിശിഹായെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷ നിലനിന്നിരുന്നു. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ ജീവിതവും മരണവും ഉയിർപ്പും ആ വിശ്വാസത്തെ ഒരു പുതിയ രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ ആദ്യകാല ക്രിസ്ത്യാനികളെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. പിന്നീട് സഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ പുതിയ സാഹചര്യങ്ങൾ ഉയർന്നപ്പോൾ മിശിഹായെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാഖ്യാനവും വീണ്ടും വികസിച്ചു. ഇത് വിശ്വാസം “മാറിപ്പോയി” എന്ന ലളിതമായ കഥയല്ല. മറിച്ച്, പഴയ വിശ്വാസം പുതിയ അനുഭവങ്ങളെയും പുതിയ ചോദ്യങ്ങളെയും നേരിടുമ്പോൾ എങ്ങനെ പുനർവ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടു എന്നതിന്റെ ചരിത്രമാണ്. ഒരു വിശ്വാസം ഒരു ചരിത്രസാഹചര്യത്തിൽ ജനിക്കുന്നു മിശിഹാ എന്ന പദത്തിന് അടിസ്ഥാനപരമായി “അഭിഷ...

ഒരു കാലത്ത് ജീവൻ രക്ഷിച്ച വിശ്വാസം മറ്റൊരു കാലത്ത് വെറും ആചാരമായി മാറുമ്പോൾ മനുഷ്യജീവിതത്തിൽ വിശ്വാസങ്ങൾക്ക് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. ഓരോ സമൂഹത്തിനും അതിന്റേതായ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും പാരമ്പര്യങ്ങളും ഉണ്ട്. അവ തലമുറകളിൽ നിന്ന് തലമുറകളിലേക്ക് കൈമാറപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ഇവിടെ നാം പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട്: ഒരു വിശ്വാസം എന്തിനാണ് ഉണ്ടായത് എന്ന കാര്യം മറന്നുപോകാം. വിശ്വാസം നിലനിൽക്കും. ആചാരം നിലനിൽക്കും. വാക്കുകൾ നിലനിൽക്കും. എന്നാൽ അതിന് പിന്നിലെ സാഹചര്യം മാറിയിരിക്കും. അപ്പോൾ ഒരിക്കൽ മനുഷ്യന് സഹായമായിരുന്ന വിശ്വാസം പിന്നീട് ഒരു അർത്ഥവുമില്ലാത്ത ആചാരമായി മാറാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഇത് മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു മരുന്നിന്റെ ഉദാഹരണം നോക്കാം. ഒരു മരുന്നിന്റെ കഥ ഒരു നാട്ടിൽ ഒരു പ്രത്യേകതരം പകർച്ചവ്യാധി പടർന്നുപിടിച്ചു എന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുക. ആ രോഗത്തെക്കുറിച്ച് ആർക്കും കാര്യമായ അറിവില്ല. നിരവധി ആളുകൾ രോഗബാധിതരാകുന്നു. സമൂഹം ഭയപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ ആ നാട്ടിലെ ഏറ്റവും കഴിവുള്ള വൈദ്യന്മാർ രോഗത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുന്നു. ഏറെ പരിശ്രമത്തിനുശേഷം അവർ ഒരു മരുന്ന് കണ്ടെത്തുന്നു. ആ മരുന്...

വിശ്വാസത്തിന്റെ അർത്ഥം മറന്നുപോകുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നത് മനുഷ്യർ പല കാര്യങ്ങളും ഒരു തലമുറയിൽ നിന്ന് അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് കൈമാറുന്നു. ഭാഷ, സംസ്കാരം, ആചാരങ്ങൾ, പാരമ്പര്യങ്ങൾ, ജീവിതരീതികൾ എന്നിവയോടൊപ്പം മതവിശ്വാസങ്ങളും തലമുറകളിലൂടെ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു അപകടമുണ്ട്. ഒരു വിശ്വാസം എന്തുകൊണ്ടാണ് ഉണ്ടായത് എന്ന കാര്യം മറന്നുപോകാം. വിശ്വാസം നിലനിൽക്കും. ആചാരം നിലനിൽക്കും. വാക്കുകൾ നിലനിൽക്കും. പക്ഷേ അതിന് പിന്നിലെ അർത്ഥം നഷ്ടപ്പെടും. അങ്ങനെ സംഭവിക്കുമ്പോൾ ഒരിക്കൽ മനുഷ്യജീവിതത്തിന് സഹായമായിരുന്ന വിശ്വാസം പിന്നീട് മനുഷ്യനെ ബന്ധിക്കുന്ന ഒരു ഭാരമായി മാറിയേക്കാം. ഇവിടെയാണ് ജീവനുള്ള വിശ്വാസവും മൃതമായ വിശ്വാസവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. വിശ്വാസങ്ങൾ ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ ജനിക്കുന്നു മിക്ക വിശ്വാസങ്ങളും വെറുതെ ഉണ്ടായതല്ല. മനുഷ്യൻ ഒരു പ്രത്യേക പ്രശ്നത്തെ നേരിടുന്നു. ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ചോദ്യം ഉയരുന്നു. ആ പ്രശ്നത്തിന് ഒരു പരിഹാരം കണ്ടെത്താനും ജീവിതത്തിന് ഒരു അർത്ഥം നൽകാനും മനുഷ്യൻ ശ്രമിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു വിശ്വാസം രൂപപ്പെടുന്നു. അത് ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര...

  നന്ദിയുടെയും  പങ്കിടലിന്റെയും ഒരുമയുടെയും ആഘോഷത്തെ പുനർവായിക്കുമ്പോൾ ഒരു ജനതയുടെ ജീവിതത്തിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു ആഘോഷത്തെ വിശദീകരിക്കാൻ കഥകളും പാട്ടുകളും ഐതിഹ്യങ്ങളും ആചാരങ്ങളും രൂപപ്പെടുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഒരു തലമുറയിൽനിന്ന് മറ്റൊരു തലമുറയിലേക്ക് ഒരു ആഘോഷത്തിന്റെ ഓർമ്മയും അർത്ഥവും കൈമാറുന്നതിൽ ഇത്തരം കഥകൾക്ക് വലിയ പങ്കുണ്ട്. അവ ഒരു ജനതയുടെ ഭാവനയെയും മൂല്യങ്ങളെയും ജീവിതാനുഭവങ്ങളെയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ഇത്തരം കഥകളെ പുരാവൃത്തങ്ങളായോ സാംസ്കാരിക പ്രതീകങ്ങളായോ കാണുന്നതിനു പകരം അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ചരിത്രസംഭവങ്ങളായി വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ചില പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. പ്രത്യേകിച്ച്, ഒരു ജനതയെ ഒന്നിപ്പിക്കേണ്ട ഒരു ആഘോഷത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം തന്നെ ആളുകളെ വിവിധ പക്ഷങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്നുവെങ്കിൽ, ആ വ്യാഖ്യാനത്തെക്കുറിച്ച് നാം വീണ്ടും ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഓണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മാവേലിക്കഥ ഇതിന് ഒരു നല്ല ഉദാഹരണമാണ്. മാവേലിക്കഥ: പുരാവൃത്തത്തിൽ നിന്ന് ചരിത്രത്തിലേക്ക് ചെറുപ്പം മുതൽ മലയാളികൾ കേട്ടും വായിച്ചും പാടിയും പരിചയപ്പെടുന്ന കഥയാണ് മാവേലിയുട...