ശ്രീ. ജോൺ കുന്നത്തിന്റെ "ബലഹീനമായ അടിത്തറയും ഉറച്ച പാറയും" എന്ന ലേഖനത്തോടുള്ള പ്രതികരണം

https://john-kunnathu.blogspot.com/2026/07/blog-post_21.html

ഈ ലേഖനത്തോടാണ് പ്രൊഫ. എം.പി. മത്തായി പ്രതികരിക്കുന്നത്

പ്രൊഫ. എം. പി. മത്തായി

എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ശ്രീ. ജോൺ കുന്നത്ത് ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നത് ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തെ ആത്മാർത്ഥമായും ഗൗരവമായും കരുതുന്നവർ അനുഭവിക്കുന്ന ആഴമേറിയതും സങ്കീർണ്ണവുമായ വിശ്വാസപ്രതിസന്ധിയും സഭാജീവിതത്തിലെ അസ്തിത്വപരമായ അവസ്ഥയുമാണ്. അല്ലാതെ, ചിലർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതുപോലെ, ക്രൈസ്തവ സഭകൾ നേരിടുന്ന ഒരു "വെല്ലുവിളി"യോ, സാധാരണ വിശ്വാസികളുടെ "ആശങ്ക"യോ, താൽപര്യമുള്ളവർക്ക് ചർച്ച ചെയ്യാവുന്ന ഒരു "വിഷയം" മാത്രമോ അല്ല.

ചില പൊതു നിരീക്ഷണങ്ങൾ

ക്രൈസ്തവ സഭകളെല്ലാം മുഖ്യമായും കർക്കശമായ പൗരോഹിത്യ ശ്രേണീബദ്ധത പാലിക്കുന്ന സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ഭരണസംവിധാനങ്ങളായതിനാൽ, ആത്മാർത്ഥരായ വിശ്വാസികളുടെ ആത്മീയമോ ആധ്യാത്മികമോ ആയ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും സഭാജീവിതത്തിന് മാർഗദർശനം നൽകേണ്ടവരായ പുരോഹിതന്മാരിൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തെയും കാര്യമായി അലോസരപ്പെടുത്താറില്ല എന്നാണ് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളത്. അവരിൽ അധികംപേർക്കും 'വിശ്വാസം' ആവശ്യാനുസരണം ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒരു മറയും പരിചയുമാണ്. ക്രൈസ്തവ മൂല്യങ്ങൾ അവർക്ക് ഒരു പ്രശ്നമേ അല്ല.

ശ്രീ. ജോണിനെപ്പോലുള്ള ഒറ്റപ്പെട്ട ആത്മീയദാഹികളായ വിശ്വാസികൾ ഉയർത്തുന്ന ഇത്തരം ആത്മരോദനങ്ങൾ സഭാതലവന്മാരോ സഭാസമിതികളോ പരിഗണിക്കാറില്ല; അതുപോലെ അവയെ തടയാനും ശ്രമിക്കാറില്ല. കാരണം, അതൊന്നും സഭയുടെ ശക്തമായ സംഘടനാസംവിധാനത്തെയോ അധികാരികളുടെ മേധാവിത്വത്തെയോ ഒരു തരത്തിലും ദുർബലപ്പെടുത്തുകയില്ലെന്ന് അവർ ഉറച്ചുവിശ്വസിക്കുന്നു. അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വിശ്വാസം പ്രാഥമികമായും സ്വന്തം അധികാരം സംരക്ഷിക്കാനും, സ്വാധീനം ഉറപ്പിക്കാനും, സമ്പത്ത് വർധിപ്പിക്കാനും, സുഖലോലുപരായി ജീവിക്കാനും, വിശ്വാസികളെ ആടുകളാക്കി ആട്ടിത്തെളിക്കാനുമുള്ള മികച്ച ഉപാധിയാണ്.

വിശ്വാസപ്രമാണമെന്ന പ്രഹേളിക

മറിയം–യൗസേഫ് ദമ്പതികളുടെ പുത്രനായി ജനിച്ച്, തച്ചനായി ജീവിതം ആരംഭിച്ച്, തന്റെ ദിവ്യവിളി തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ആത്മപ്രചോദിതനായ സഞ്ചരിക്കുന്ന പ്രബോധകനായി (itinerant preacher) മാറി, സാധാരണക്കാരോട് സഹാനുഭൂതി പുലർത്തി, അവരുടെ സമഗ്ര വിമോചനത്തിനായി അവരോടൊപ്പം ജീവിക്കുകയും പോരാടുകയും, തന്റെ ദൗത്യം നിർവഹിക്കുന്നതിനായി സ്വന്തം ജീവൻ ബലികഴിക്കുകയും ചെയ്ത നസ്രായനായ യേശു യഥാർഥത്തിൽ ആരായിരുന്നു എന്ന ചോദ്യം പിന്നീട് അവർക്കിടയിൽ വന്നുപെട്ട ചില വേദപ്രമാണികൾ ഉന്നയിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അദ്ദേഹം മനുഷ്യനോ, ദൈവമോ? രണ്ടും ആണെങ്കിൽ, ഓരോന്നും എത്രകണ്ട്? ഇപ്രകാരമുള്ള തർക്കങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ് "നിഖ്യാ വിശ്വാസപ്രമാണം" രൂപപ്പെട്ടത്. പ്രസ്തുത തർക്ക-വിതർക്കങ്ങളുടെ ചൂടിലും ചൂരിലും ഉത്തേജിതരായ അന്നത്തെ നേതാക്കൾ, യേശു മൗലികമായി എന്താണ് പഠിപ്പിച്ചത്, എങ്ങനെയാണ് ജീവിച്ചത്, അന്നത്തെ മതത്തിൽനിന്നും ജീവിതക്രമത്തിൽനിന്നും എന്തെല്ലാം സ്വീകരിച്ചു, എന്തെല്ലാം നിരാകരിച്ചു എന്നതൊന്നും ഗൗരവമായി പരിഗണിച്ചില്ല. പകരം, "യേശു ആരാണ്?", "എന്താണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൗലികപ്രകൃതി?" എന്നിങ്ങനെയുള്ള അതിഭൗതികമായ ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുകയും, അവയ്ക്കുള്ള മറുപടിയായി സാധാരണ വിശ്വാസികൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, മിസ്റ്റിക്കലും മിത്തിക്കലുമായ ആശയങ്ങൾ വിശ്വാസപ്രമാണമായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു.

തുടർന്ന് വിശ്വാസപ്രഘോഷണങ്ങൾ നടത്തി നിഷ്കളങ്കരും ലളിതമനസ്കരുമായ വിശ്വാസികളെ വിഭ്രമിപ്പിച്ച്, ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെ വേലിക്കെട്ടുകൾക്കുള്ളിൽ തളച്ചിടുന്ന ഏർപ്പാടാണ് "ഏക വിശുദ്ധ സഭ" എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളിൽ ഇന്നും തുടരുന്നത്.

സഭകൾ തിരസ്കരിച്ച സത്യം

അർഥം മനസ്സിലാക്കാതെ മനഃപാഠമാക്കി ഇടവിട്ട് ഏറ്റുപറയുന്ന വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ഹൃദയത്തിൽ സ്വാംശീകരിച്ച്, സ്വത്വത്തിൽ അലിയിച്ചുചേർത്ത്, ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ പ്രവർത്തിയിലൂടെ പ്രകടമാക്കുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെയും കരുണയുടെയും ആത്മത്യാഗത്തിന്റെയും സത്യസന്ധതയുടെയും മൂല്യങ്ങളാണ് ഒരുവന്റെ മതാത്മകതയെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നത് എന്ന മൗലികസത്യമാണ് വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ പരിത്യജിക്കപ്പെട്ടത്.

ശ്രീ. ജോൺ ഉന്നയിക്കുന്ന അടിസ്ഥാന പ്രശ്നം

ശ്രീ. ജോൺ ഉന്നയിക്കുന്ന പ്രധാന പ്രശ്നം ഇതാണ്:

ക്രൈസ്തവ സഭകളുടെ മുഖ്യ ഊന്നൽ ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനങ്ങളിൽനിന്ന് മാറ്റി, ക്രിസ്തുവിന്റെ സന്ദേശകേന്ദ്രീകൃതമാക്കണം. അതായത്, യേശുക്രിസ്തു പഠിപ്പിച്ച സ്നേഹത്തിന്റെയും കരുണയുടെയും ക്ഷമയുടെയും സത്യത്തിന്റെയും മൂല്യങ്ങളുടെയും, അദ്ദേഹം തന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ കാട്ടിത്തന്ന മാതൃകയുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ക്രൈസ്തവ സഭകളെ പുതുക്കിപ്പണിത് ആ "ഉറച്ച പാറ"യിൽ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.

ശ്രീ. ജോണിന്റെ ലേഖനത്തിന് പരിണതപ്രജ്ഞനായ കെ. എം. ജോർജ് അച്ചൻ എഴുതിയ പ്രതികരണത്തിലും അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന പരിഹാരം ഇതുതന്നെയാണ്. ജോർജ് അച്ചന്റെ വാക്കുകൾ ഉദ്ധരിക്കാം:

«"ഈ പ്രശ്നത്തിനുള്ള യഥാർഥ പരിഹാരം ഓരോ മതവും അതിന്റെ യഥാർഥ ആരംഭബിന്ദുവിലേക്ക് മടങ്ങുക എന്നതാണ്. ക്രിസ്തുമതത്തിൽ അതിന്റെ അർഥം യേശുവിലേക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കും പഠിപ്പിക്കലുകളിലേക്കും തിരികെ വരിക എന്നതാണ്."»

സഭകൾക്ക് ഇത് സാധിക്കുമോ എന്നതാണ് പരമപ്രധാനമായ ചോദ്യം.

എന്റെ നിഗമനങ്ങൾ ഇങ്ങനെ സംക്ഷേപിക്കാം:

ക്രൈസ്തവ സഭകൾക്ക് ഇന്നത്തെ ഘടനയും ഇന്നത്തെ വിശ്വാസപ്രമാണവും അണുവിട മാറ്റാതെ നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് ഇപ്രകാരമുള്ള ഒരു മാറ്റമോ മടങ്ങിപ്പോക്കോ സാധ്യമല്ല.

കാരണം, ശ്രേണീബദ്ധമായ പൗരോഹിത്യത്താൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന, കേന്ദ്രീകൃത ഭരണക്രമമുള്ള ഒരു സ്ഥാപനത്തിനും ക്രൈസ്തവ മൂല്യങ്ങളെ അവയുടെ തനിമയിൽ അംഗീകരിക്കാനോ പൂർണമായി പാലിക്കാനോ കഴിയുകയില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം.

തനിക്കു ചുറ്റുമുള്ളവരെ അടുത്തറിയാനും, അവരുടെ സവിശേഷതകൾ തിരിച്ചറിയാനും, ആ തിരിച്ചറിവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കാനും, സഹകരിക്കാനും, പങ്കിടാനും, പരസ്പരം ശക്തിപ്പെടുത്താനും കഴിയുന്ന ചെറിയ കൂട്ടായ്മകളിലാണ് ക്രൈസ്തവ മൂല്യങ്ങൾ അവയുടെ തനിമയിലും സംശുദ്ധിയിലും ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ കഴിയുന്നത്. ആദിമ ക്രൈസ്തവ സമൂഹം അപ്രകാരമുള്ള കൂട്ടായ്മകളുടെ സംഘാതമായിരുന്നു എന്നാണ് സഭാചരിത്രം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നത്. കേരളത്തിലെ ആദ്യകാല ക്രൈസ്തവരുടെ ഇടവകകളും ഇപ്രകാരമുള്ള കൂട്ടായ്മകളായിരുന്നുവെന്ന് ചില സഭാചരിത്രകാരന്മാർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടുണ്ട്.

വളർന്ന് വലുതായി, പടർന്നുപന്തലിച്ച് സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട സഭാസംവിധാനത്തിനുള്ളിൽ ക്രൈസ്തവ മൂല്യങ്ങൾ യഥാർഥ അർഥത്തിൽ പാലിക്കാൻ സാധ്യമല്ലാത്തതിനാൽ, വ്യവസ്ഥാപിത സഭകളോട് വിടപറഞ്ഞ്, അനായാസമായ പാരസ്പര്യം പുലർത്താൻ കഴിയുന്ന ചെറു ആരാധനാകൂട്ടായ്മകൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന പ്രവണത കഴിഞ്ഞ കുറെ വർഷങ്ങളായി കേരളത്തിലെ വിവിധ ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ വ്യാപകമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഈ തിരിച്ചറിവിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണ് അതിനെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. ബഹുമാനപ്പെട്ട കെ. എം. ജോർജ് അച്ചൻ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ, "ആരംഭബിന്ദുവിലേക്കുള്ള ഒരു മടക്കം" എന്ന നിലയിൽത്തന്നെ ഈ പ്രവണതയെ വിലയിരുത്താവുന്നതാണ്.

ഒന്നുകിൽ വ്യക്തിഗതമായ ജീവിതാചരണം, അല്ലെങ്കിൽ മുഖാമുഖമുള്ള ചെറിയ കൂട്ടായ്മകൾ—ജീവിതത്തിൽ യഥാർഥ ക്രിസ്തീയ മൂല്യങ്ങൾ പാലിക്കാൻ ഇങ്ങനെ മാത്രമേ കഴിയൂ എന്ന തിരിച്ചറിവിലേക്ക് ഉണരുന്നവരുടെ എണ്ണം വർധിച്ചുവരുന്നു എന്നതാണ് ഇന്നത്തെ ക്രൈസ്തവ യുവതയുടെ വിശ്വാസജീവിതത്തിൽ വ്യാപകമായി കാണുന്ന ഒരു പ്രധാന പ്രവണത.ആശയങ്ങളിൽ യാതൊരു മാറ്റവും വരുത്താതെയാണ് ഭാഷ കൂടുതൽ മിനുസപ്പെടുത്തിയത്. പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പോസ്റ്റായോ ഉപയോഗിക്കാൻ അനുയോജ്യമായ നിലവാരത്തിലാണിത്.