മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദം

“നിന്നെപ്പോലെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കണം” എന്ന കൽപ്പനയുടെ ഒരു ആഴമേറിയ വായന യേശുവിന്റെ സുപ്രധാനമായ ധാർമ്മിക ഉപദേശങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്: “നിന്നെപ്പോലെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കണം.” ഈ വാക്യം കേൾക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ സാധാരണയായി അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുക എന്ന ഭാഗത്തേക്കാണ് പോകുന്നത്. എന്നാൽ ഈ കൽപ്പനയുടെ ആദ്യഭാഗം പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നു. യേശു ഇവിടെ രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ് പറയുന്നത്: നീ നിന്നെ തന്നെ സ്നേഹിക്കണം; പിന്നെ അതേ അളവിൽ മറ്റുള്ളവരെയും സ്നേഹിക്കണം. സ്വയം സ്നേഹിക്കുക എന്നത് എന്താണ്? സ്വയം സ്നേഹിക്കുക എന്നത് സ്വാർത്ഥതയോ അഹങ്കാരമോ അല്ല. അത് ദൈവം സൃഷ്ടിച്ച വ്യക്തിയായി സ്വയം അംഗീകരിക്കലാണ്. സ്വന്തം ശക്തികളെയും ബലഹീനതകളെയും യാഥാർത്ഥ്യബോധത്തോടെ കാണുകയും, കുറവുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നാലും സ്വയം വെറുക്കാതെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. നാം സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളുടെ നന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അയാൾ സന്തോഷത്തോടെയും സമാധാനത്തോടെയും ജീവിക്കണമെന്ന് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, നമ്മെത്തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ നമ്മുടെ നന്മയും ആഗ്രഹിക്കും. നമ്മുടെ ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും ആത്മാവിനെയും കരുതും. സ്വന്തം ജ...

  കുറേക്കാലം മുമ്പ് ഈ ഭൂമിയിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ ജീവിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ ജനനം ഒരു സാധാരണ ശിശുവിന്റെ ജനനം പോലെ തന്നെയായിരുന്നു. അവൻ നടന്ന വഴികൾ ഈ ഭൂമിയുടെ പൊടിപടലങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വഴികളായിരുന്നു. അവൻ ശ്വസിച്ച വായു നമ്മൾ ശ്വസിക്കുന്ന അതേ വായുവായിരുന്നു. എന്നിട്ടും അവനിൽ എന്തോ അസാധാരണമായി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ അധരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയത് സ്നേഹത്തിന്റെ മൊഴിമുത്തുകളായിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കരുണയുടെ വെളിച്ചം ജ്വലിച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ മുറിവേറ്റവരെ സ്പർശിച്ച് ആശ്വാസമേകി. അവന്റെ കാലുകൾ മറക്കപ്പെട്ടവരുടെയും തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടവരുടെയും വാതിലുകൾ തേടിപ്പോയി. സമൂഹം അകറ്റിനിർത്തിയവരെ അവൻ ചേർത്തുപിടിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ കുറ്റവാളികളായി കണ്ടവരിൽ അവൻ മനുഷ്യരെ കണ്ടു. മറ്റുള്ളവർ വെറുത്തവരോട് അവൻ സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിച്ചു. അവൻ പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കിലും മനുഷ്യനെ ഉയർത്തുന്ന ഒരു ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ചെയ്ത ഓരോ പ്രവൃത്തിയിലും മനുഷ്യഹൃദയത്തെ ഉണർത്തുന്ന ഒരു സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു. "ദൈവരാജ്യം ദൂരെയുള്ള ഏതോ ലോകത്തിലല്ല; അത് നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വിരിയാം" എന്ന് അവൻ പഠിപ്പിച്ചു. വിദ്വേഷത്തിനുപകരം സ്നേഹവും, പ്രതികാരത്തിനുപകരം ക്ഷമയും, സ്വാർത്ഥത...

ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസവും ആത്മീയതയും രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ക്രിസ്തീയ ഗാനങ്ങളുടെ പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്. ഒരു ഗാനം മനോഹരമായ ഈണവും വികാരപരമായ അനുഭവവും നൽകാം. എന്നാൽ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം, അവതരണരീതി, ഭാഷ, സാഹിത്യസൗന്ദര്യം, സംഗീതഗുണം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വിലയിരുത്തേണ്ടത്. 1. ഉള്ളടക്കം (Content) ഒരു ഗാനത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗം അതിന്റെ ഉള്ളടക്കമാണ്. ഉള്ളടക്കം പല സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെടാം: ബൈബിൾ സംഭവങ്ങളും പഠിപ്പിക്കലുകളു ഒരു സഭയുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങൾ വ്യക്തിപരമായ ആത്മീയ അനുഭവങ്ങൾ സാമൂഹികവും ചരിത്രപരവുമായ ക്രിസ്തീയ ചിന്തകൾ വിലയിരുത്തേണ്ട ചോദ്യങ്ങൾ ഗാനത്തിലെ ആശയങ്ങൾ ബൈബിളിനോട് യോജിക്കുന്നുണ്ടോ? ദൈവം, ക്രിസ്തു, രക്ഷ, വിശ്വാസജീവിതം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ സമതുലിതമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തിന്റെ വിശ്വാസങ്ങൾ മാത്രം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ, അതോ വിശാലമായ ക്രിസ്തീയ പാരമ്പര്യവുമായി യോജിക്കുന്നുണ്ടോ? ഉള്ളടക്കത്തിൽ ആഴമുണ്ടോ, അതോ പൊതുവായ വികാരപ്രകടനങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങുന്നുണ്ടോ? 2. രൂപം (Form) ഒരു ഗാനം ആരോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്നത് അതിന്റെ രൂപത്തെ നിർണ്ണയിക്കുന്...

 യേശുവിന്റെ ജീവിതവും സന്ദേശവും ശ്രദ്ധാപൂർവം പഠിക്കുമ്പോൾ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം ഉയർന്നുവരുന്നു: ഇന്ന് "സുവിശേഷവേല" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ യേശുവിന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണോ, അതോ യേശു തന്നെ വിമർശിച്ച ഒരു മതപരിവർത്തനരീതിയുടെ പുതിയ രൂപമാണോ? മത്തായി 23:15-ൽ യേശു ശാസ്ത്രിമാരെയും പരീശന്മാരെയും കഠിനമായി വിമർശിക്കുന്നു: "ശാസ്ത്രിമാരും പരീശന്മാരുമായ കപടഭക്തികളേ, നിങ്ങൾക്കു അയ്യോ കഷ്ടം! നിങ്ങൾ ഒരാളെ മതപരിവർത്തനം ചെയ്യിപ്പാൻ കടലും കരയും ചുറ്റിനടക്കുന്നു; അവൻ മതപരിവർത്തനം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞാൽ, അവനെ നിങ്ങളെക്കാൾ ഇരട്ടി നരകയോഗ്യനാക്കുന്നു." ഈ വാക്കുകൾ ഒരു പ്രധാന സത്യത്തിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടുന്നു. യേശുവിന്റെ കാലത്ത് ചില യഹൂദ മതനേതാക്കൾ ജാതീയരെ യഹൂദമതത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കാനും മതപരിവർത്തനം നടത്താനും ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ആളുകളെ ദൈവത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിനുപകരം, നിയമങ്ങളും ആചാരങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒരു മതവ്യവസ്ഥയിലേക്കാണ് അവർ നയിച്ചിരുന്നത്. തൽഫലമായി, മതം മാറിയവർക്ക് ഹൃദയപരിവർത്തനം സംഭവിക്കുന്നില്ല; മറിച്ച് അതേ മതവാദവും കപടത്വവും കൂടുതൽ ശക്തമായി സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവ...

 മനുഷ്യൻ സാധാരണയായി പരിമിതമായ ഒരു അവബോധത്തിനുള്ളിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ചിന്തകളും വികാരങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഭയങ്ങളും വ്യക്തിപരമായ ആശങ്കകളും നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയെ നിറച്ച് നിൽക്കുന്നു. നാം ലോകത്തെ കാണുന്നു; എന്നാൽ പലപ്പോഴും ഭാഗികമായാണ് കാണുന്നത്. നാം എന്താണ് കാണുന്നത് എന്നത് നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെയും ഹൃദയത്തിന്റെയും അവസ്ഥയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രണയം ഇതിന് ഒരു ലളിതമായ ഉദാഹരണമാണ്. ഒരാൾ പ്രണയത്തിലാകുമ്പോൾ അവന്റെ അവബോധം മാറിപ്പോകുന്നു. ലോകം ചുരുങ്ങി, പ്രണയിക്കുന്ന വ്യക്തിയും പ്രണയിക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയും മാത്രമാണ് യാഥാർത്ഥ്യമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്. മറ്റെല്ലാം പിന്നിലേക്ക് മാറുന്നു. ഇതിലൂടെ ഒരു പ്രധാന സത്യം നമുക്ക് മനസ്സിലാകുന്നു: അവബോധം സ്ഥിരമായ ഒന്നല്ല. അത് ചുരുങ്ങുകയും തീവ്രമാകുകയും വികസിക്കുകയും ആഴപ്പെടുകയും ചെയ്യാം. ഭയം, കോപം, ആസക്തി, സ്വാർത്ഥത എന്നിവ നമ്മുടെ അവബോധത്തെ ചുരുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതേ അവബോധം കൂടുതൽ വിശാലവും തെളിമയുള്ളതുമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് വളരാനും കഴിയും. ചരിത്രം മുഴുവൻ തത്വചിന്തകരും മനശ്ശാസ്ത്രജ്ഞരും കലാകാരന്മാരും ആത്മീയ ഗുരുക്കന്മാരും ഈ സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. മ...

മനുഷ്യജീവിതത്തെ പുതിയ രീതിയിൽ കാണാനുള്ള ഒരു ആത്മീയ വീക്ഷണം ആമുഖം മനുഷ്യൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് മരണം. കാരണം മരണം എന്താണെന്ന് മനുഷ്യന് വ്യക്തമായി അറിയില്ല. മരണത്തിനപ്പുറം എന്താണ് എന്ന ചോദ്യത്തിന് ആർക്കും തീർച്ചയായ മറുപടി നൽകാൻ കഴിയുന്നില്ല. അറിയാത്തതിന്റെ മുന്നിൽ മനുഷ്യൻ സ്വാഭാവികമായി ഭയപ്പെടുന്നു. ഇരുണ്ട മുറിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ മനുഷ്യൻ മരണത്തെ നോക്കുന്നു — അതിന്റെ അപ്പുറം എന്താണെന്ന് അറിയാതെ. ഈ ഭയത്തിന് മറുപടി കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് മതങ്ങളും ആത്മീയ പാരമ്പര്യങ്ങളും രൂപപ്പെട്ടത്. മതങ്ങൾ നൽകിയ മറുപടികൾ മരണത്തെക്കുറിച്ച് വിവിധ മതങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായ വിശ്വാസങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ചില മതങ്ങൾ മരണത്തിനുശേഷം പുനരുത്ഥാനം ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു. ചിലത് പുനർജന്മത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു. മറ്റു ചില ആത്മീയ പാരമ്പര്യങ്ങൾ മരണം ഒരു പരിവർത്തനം മാത്രമാണെന്ന് പറയുന്നു. ഈ വിശ്വാസങ്ങൾ പലർക്കും ആശ്വാസം നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മനുഷ്യന് പലപ്പോഴും വിശ്വാസം മാത്രം മതിയാകുന്നില്ല. കാരണം മനുഷ്യൻ ഉള്ളിൽ കൂടുതൽ ആഴമുള്ള ഒരു ഉറപ്പാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്. Near Death Experiences ...