മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദം

ഒരു ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം കണ്ടെത്താനുള്ള യാത്ര ഓരോ ഗ്രന്ഥത്തിനും ഒരു കഥയുണ്ട് ഏതൊരു കൃതിയും വെറുതെ ആകാശത്ത് നിന്ന് വീഴുന്നതല്ല. അത് ഒരു പ്രത്യേക കാലത്തും സ്ഥലത്തും സാഹചര്യത്തിലുമാണ് ജനിക്കുന്നത്. ഒരു എഴുത്തുകാരൻ ഒരു പ്രത്യേക സമൂഹത്തെയോ വ്യക്തിയെയോ ലക്ഷ്യമിട്ടാണ് എഴുതുന്നത്. ചിലപ്പോൾ പുതിയൊരു കാര്യം അറിയിക്കാനായിരിക്കും; ചിലപ്പോൾ തെറ്റിദ്ധാരണ തിരുത്താനായിരിക്കും; ചിലപ്പോൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനോ ശാസിക്കാനോ ആശ്വസിപ്പിക്കാനോ ആയിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് ഒരു ഗ്രന്ഥത്തെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ ചില അടിസ്ഥാന ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്തേണ്ടതുണ്ട്. ആര് എഴുതി? ആർക്കുവേണ്ടി എഴുതി? എപ്പോൾ എഴുതി? എവിടെവെച്ച് എഴുതി? എന്ത് സാഹചര്യത്തിലാണ് എഴുതി? എന്തായിരുന്നു അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരങ്ങളാണ് ആ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥത്തിലേക്കുള്ള താക്കോൽ. ചരിത്രം മറന്നാൽ അർത്ഥം മാറും ഒരു ലേഖനമോ കത്തോ പ്രസംഗമോ അതിന്റെ സാഹചര്യത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി വായിച്ചാൽ അതിന്റെ അർത്ഥം എളുപ്പത്തിൽ മാറിപ്പോകും. ഒരു പ്രത്യേക പ്രശ്നത്തിന് നൽകിയ മറുപടി, എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കുമുള്ള മറുപടിയായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പ...

  ആമുഖം മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ മതം ഏറ്റവും വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ സാമൂഹിക സ്ഥാപനങ്ങളിലൊന്നാണ്. അത് കോടിക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥവും, ധാർമ്മിക മാർഗനിർദേശവും, പ്രത്യാശയും, സമൂഹബോധവും നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം, മതത്തിന്റെ പേരിൽ വിഭജനങ്ങളും യുദ്ധങ്ങളും പീഡനങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുമുണ്ട്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഒരു അടിസ്ഥാനചോദ്യം ഉയരുന്നു: മതം ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചതാണോ, അതോ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മനുഷ്യന്റെ അനുഭവങ്ങളുടെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ മനുഷ്യൻ രൂപപ്പെടുത്തിയ ഒരു സംവിധാനമാണോ? 1. മതത്തിന്റെ സാമൂഹിക പ്രാധാന്യം മതം ഒരു സമൂഹത്തിന് നിരവധി നല്ല സംഭാവനകൾ നൽകുന്നു. ജീവിതത്തിന് അർത്ഥം നൽകുന്നു. ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങൾ വളർത്തുന്നു. സമൂഹബോധവും ഐക്യവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. പ്രതിസന്ധികളിൽ പ്രത്യാശ നൽകുന്നു. ആരാധനയുടെയും ആത്മീയ വളർച്ചയുടെയും മാർഗങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു. ഈ അർത്ഥത്തിൽ മതം മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനമാണ്. 2. പ്രശ്നം എവിടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്? ഒരു മതം തന്റെ വിശ്വാസങ്ങളെ ആത്മീയ മാർഗദർശനമായി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ വലിയ പ്രശ്നമില്ല. എന്നാൽ ഒരു മതം, തനിക്ക് മാത്രമാണ് ദൈവിക ഉത്ഭവമുള്ളത്, തന...

ആമുഖം മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനാക്കിയ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തികളിലൊന്നാണ് വായന. തീ കണ്ടുപിടിച്ചതും ചക്രം കണ്ടുപിടിച്ചതും മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിച്ചെങ്കിൽ, എഴുത്തും വായനയും മനുഷ്യന്റെ ചിന്തയെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഒരു തലമുറയുടെ അറിവും അനുഭവവും അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് കൈമാറാൻ മനുഷ്യൻ കണ്ടെത്തിയ ഏറ്റവും മഹത്തായ മാർഗമാണ് പുസ്തകങ്ങൾ. എന്നാൽ വായന എന്നത് അക്ഷരങ്ങൾ വായിച്ചുതീർക്കലല്ല. ഒരു പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാന പേജ് മറിച്ചാൽ വായന അവസാനിക്കുന്നില്ല. യഥാർത്ഥ വായന ആരംഭിക്കുന്നത് അവിടെയാണ്. വായന എന്നത് ഒരു മനസ്സിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു മനസ്സിലേക്കുള്ള യാത്രയാണ്. ഒരു എഴുത്തുകാരൻ തന്റെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളും ചിന്തകളും സംശയങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും വിശ്വാസങ്ങളും വാക്കുകളായി നമ്മുടെ മുമ്പിൽ വയ്ക്കുന്നു. നാം ആ വാക്കുകൾക്കപ്പുറം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലേക്കാണ് യാത്ര ചെയ്യുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ഒരു പുസ്തകത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ മൂല്യം അതിലെ വിവരങ്ങളിലോ കഥയിലോ അല്ല; അതിലൂടെ നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്ന മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിലാണ്. ഒരു നല്ല പുസ്തകം പുതിയ വിവരങ്ങൾ നൽകുക മാത്രമല്ല, ലോകത്തെയും മനുഷ്യനെയും പുതിയ കണ്ണുകളോടെ കാണാൻ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മുടെ വായന ആഴമു...

യേശു പ്രസംഗിച്ച സുവിശേഷവും പൗലോസ് പ്രസംഗിച്ച സുവിശേഷവും പൂർണ്ണമായും ഒന്നുതന്നെയാണോ? അതോ അവ തമ്മിൽ ശ്രദ്ധേയമായ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടോ? പുതിയ നിയമം ശ്രദ്ധയോടെ വായിക്കുന്ന ഏതൊരാളുടെയും മനസ്സിൽ സ്വാഭാവികമായി ഉയരുന്ന ചോദ്യമാണിത്. ഈ ചോദ്യത്തിന് ഏറ്റവും വ്യക്തമായി വെളിച്ചം വീശുന്ന യേശുവിന്റെ ഉപമകളിലൊന്നാണ് മുടിയനായ പുത്രന്റെ കഥ (ലൂക്കാ 15:11–32). യേശു പ്രസംഗിച്ച ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ഹൃദയം ഈ ഉപമയിൽ ദൃശ്യരൂപത്തിൽ കാണാം. ഉപമയുടെ ആരംഭത്തിൽ ഒരു മകൻ പിതാവിന്റെ ഭവനം വിട്ടുപോകുന്നു. ഇത് കേവലം ഒരു കുടുംബസംഭവമല്ല; ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്ന മനുഷ്യന്റെ ആത്മീയ ചരിത്രമാണ്. പാപം എന്നത് ആദ്യം ഒരു നിയമലംഘനം എന്നതിനേക്കാൾ, ജീവന്റെ ഉറവയായ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകലാണ്. ജീവിതം തകർന്നപ്പോൾ മകൻ സ്വബോധം പ്രാപിക്കുന്നു. അവൻ പറയുന്നു: "ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ അപ്പന്റെ അടുക്കൽ പോകും." ഈ വാക്കുകളാണ് ഉപമയുടെ വഴിത്തിരിവ്. യേശുവിന്റെ ഭാഷയിൽ ഇതാണ് മാനസാന്തരം—ദിശമാറ്റം. ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്ന മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നതാണ് ദൈവരാജ്യത്തിലേക്കുള്ള ആദ്യ ചുവട്. ഈ ഉപമയിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം, മകനും പ...

(അൻപതാം സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ ഭാവത്തിൽ ഒരു സാങ്കൽപ്പിക പ്രവാചകദർശനം ) സൂര്യോദയം മുതൽ സൂര്യാസ്തമയം വരെ ഭൂമിയുടെ എല്ലാ അതിരുകളിൽ നിന്നും തന്റെ നാമം വിളിക്കുന്നവരെ യേശു വിളിച്ചുകൂട്ടി. രാജാക്കന്മാരും പുരോഹിതന്മാരും, മെത്രാന്മാരും പാസ്റ്റർമാരും, സന്യാസികളും സുവിശേഷകരും, ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരും സാധാരണ വിശ്വാസികളും അവന്റെ മുമ്പാകെ ഒരുമിച്ചുകൂടി. ഗാഢമായ നിശ്ശബ്ദത പരന്നു. അപ്പോൾ യേശു അരുളിച്ചെയ്തു: "എന്റെ ജനമേ, കേൾക്കുക. ഞാൻ നിന്നോടു സംസാരിക്കും. എന്റെ നാമം വിളിക്കുന്നവരേ, ഞാൻ ഇന്ന് നിങ്ങളോടു സാക്ഷ്യം പറയും." "നിങ്ങളുടെ ഗാനങ്ങളുടെ എണ്ണംകൊണ്ടല്ല ഞാൻ നിങ്ങളെ അളക്കുന്നത്. നിങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴംകൊണ്ടാണ്." "നിങ്ങളുടെ ദേവാലയങ്ങളുടെ ഭംഗി ഞാൻ നോക്കുന്നില്ല. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ദൈവരാജ്യം വളർന്നോ എന്നാണ് ഞാൻ നോക്കുന്നത്." "നിങ്ങൾ എന്റെ ക്രൂശിനെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു; പക്ഷേ, നിങ്ങളുടെ ക്രൂശ് എടുത്ത് എന്നെ അനുഗമിക്കാൻ നിങ്ങൾ മടിച്ചു." "നിങ്ങൾ എന്നെ ആരാധിച്ചു; എന്നാൽ ഞാൻ ജീവിച്ച ജീവിതത്തെ നിങ്ങൾ ഭയപ്പെട്ടു." "ഞാൻ നിങ്ങളെ പിതാവിങ്കലേക്ക് നയിച്ചു; നിങ്ങൾ മനുഷ്യര...

 ബൈബിളിൽ പാപം ചെയ്തവർ എല്ലാവരും ഒരുപോലെയല്ല. ചിലർ പാപം ചെയ്തശേഷം സ്വയം ന്യായീകരിച്ചു; ചിലർ പാപം ഏറ്റുപറഞ്ഞ് ദൈവത്തിന്റെ കൃപയിലേക്ക് മടങ്ങി. ഈ രണ്ടിനും ഇടയിലുള്ള വ്യത്യാസമാണ് ആത്മീയ ജീവിതത്തിന്റെ ഹൃദയം. സ്വയം ന്യായീകരണം എന്താണ്? സ്വയം ന്യായീകരണം എന്നത്, "യഥാർത്ഥ തെറ്റ് എന്റേതല്ല" എന്ന് തെളിയിക്കാൻ നടത്തുന്ന എല്ലാ ശ്രമങ്ങളുമാണ്. ആദമാണ് ഇതിന്റെ ആദ്യ ഉദാഹരണം. ദൈവം ചോദിച്ചു: "നീ വിലക്കിയ വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലം തിന്നുവോ?" ആദത്തിന് "അതെ, ഞാൻ പാപം ചെയ്തു" എന്ന് പറയാമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവൻ പറഞ്ഞു: "എന്നോടുകൂടെ ഇരിക്കുവാൻ അങ്ങ് തന്ന സ്ത്രീയാണ് എനിക്ക് പഴം തന്നത്." ഇവിടെ അവൻ മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. ഒന്നാമത്, സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്തം കുറയ്ക്കുന്നു. രണ്ടാമത്, സ്ത്രീയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു. മൂന്നാമത്, "അങ്ങ് തന്ന സ്ത്രീ" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദൈവത്തെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതാണ് സ്വയം ന്യായീകരണത്തിന്റെ സ്വഭാവം. അത് എല്ലായ്പ്പോഴും കുറ്റം പുറത്തേക്ക് മാറ്റും. കയീനും ഇതേ മനോഭാവമാണ് കാണിക്കുന്നത്. "നിന്റെ സഹോദരൻ എവിടെ?" എന്ന് ദൈവം ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ പറഞ...