മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദം

ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസവും ആത്മീയതയും രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ക്രിസ്തീയ ഗാനങ്ങളുടെ പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്. ഒരു ഗാനം മനോഹരമായ ഈണവും വികാരപരമായ അനുഭവവും നൽകാം. എന്നാൽ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം, അവതരണരീതി, ഭാഷ, സാഹിത്യസൗന്ദര്യം, സംഗീതഗുണം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വിലയിരുത്തേണ്ടത്. 1. ഉള്ളടക്കം (Content) ഒരു ഗാനത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗം അതിന്റെ ഉള്ളടക്കമാണ്. ഉള്ളടക്കം പല സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെടാം: ബൈബിൾ സംഭവങ്ങളും പഠിപ്പിക്കലുകളു ഒരു സഭയുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങൾ വ്യക്തിപരമായ ആത്മീയ അനുഭവങ്ങൾ സാമൂഹികവും ചരിത്രപരവുമായ ക്രിസ്തീയ ചിന്തകൾ വിലയിരുത്തേണ്ട ചോദ്യങ്ങൾ ഗാനത്തിലെ ആശയങ്ങൾ ബൈബിളിനോട് യോജിക്കുന്നുണ്ടോ? ദൈവം, ക്രിസ്തു, രക്ഷ, വിശ്വാസജീവിതം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ സമതുലിതമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തിന്റെ വിശ്വാസങ്ങൾ മാത്രം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ, അതോ വിശാലമായ ക്രിസ്തീയ പാരമ്പര്യവുമായി യോജിക്കുന്നുണ്ടോ? ഉള്ളടക്കത്തിൽ ആഴമുണ്ടോ, അതോ പൊതുവായ വികാരപ്രകടനങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങുന്നുണ്ടോ? 2. രൂപം (Form) ഒരു ഗാനം ആരോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്നത് അതിന്റെ രൂപത്തെ നിർണ്ണയിക്കുന്...

 യേശുവിന്റെ ജീവിതവും സന്ദേശവും ശ്രദ്ധാപൂർവം പഠിക്കുമ്പോൾ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം ഉയർന്നുവരുന്നു: ഇന്ന് "സുവിശേഷവേല" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ യേശുവിന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണോ, അതോ യേശു തന്നെ വിമർശിച്ച ഒരു മതപരിവർത്തനരീതിയുടെ പുതിയ രൂപമാണോ? മത്തായി 23:15-ൽ യേശു ശാസ്ത്രിമാരെയും പരീശന്മാരെയും കഠിനമായി വിമർശിക്കുന്നു: "ശാസ്ത്രിമാരും പരീശന്മാരുമായ കപടഭക്തികളേ, നിങ്ങൾക്കു അയ്യോ കഷ്ടം! നിങ്ങൾ ഒരാളെ മതപരിവർത്തനം ചെയ്യിപ്പാൻ കടലും കരയും ചുറ്റിനടക്കുന്നു; അവൻ മതപരിവർത്തനം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞാൽ, അവനെ നിങ്ങളെക്കാൾ ഇരട്ടി നരകയോഗ്യനാക്കുന്നു." ഈ വാക്കുകൾ ഒരു പ്രധാന സത്യത്തിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടുന്നു. യേശുവിന്റെ കാലത്ത് ചില യഹൂദ മതനേതാക്കൾ ജാതീയരെ യഹൂദമതത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കാനും മതപരിവർത്തനം നടത്താനും ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ആളുകളെ ദൈവത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിനുപകരം, നിയമങ്ങളും ആചാരങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒരു മതവ്യവസ്ഥയിലേക്കാണ് അവർ നയിച്ചിരുന്നത്. തൽഫലമായി, മതം മാറിയവർക്ക് ഹൃദയപരിവർത്തനം സംഭവിക്കുന്നില്ല; മറിച്ച് അതേ മതവാദവും കപടത്വവും കൂടുതൽ ശക്തമായി സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവ...

 മനുഷ്യൻ സാധാരണയായി പരിമിതമായ ഒരു അവബോധത്തിനുള്ളിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ചിന്തകളും വികാരങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഭയങ്ങളും വ്യക്തിപരമായ ആശങ്കകളും നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയെ നിറച്ച് നിൽക്കുന്നു. നാം ലോകത്തെ കാണുന്നു; എന്നാൽ പലപ്പോഴും ഭാഗികമായാണ് കാണുന്നത്. നാം എന്താണ് കാണുന്നത് എന്നത് നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെയും ഹൃദയത്തിന്റെയും അവസ്ഥയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രണയം ഇതിന് ഒരു ലളിതമായ ഉദാഹരണമാണ്. ഒരാൾ പ്രണയത്തിലാകുമ്പോൾ അവന്റെ അവബോധം മാറിപ്പോകുന്നു. ലോകം ചുരുങ്ങി, പ്രണയിക്കുന്ന വ്യക്തിയും പ്രണയിക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയും മാത്രമാണ് യാഥാർത്ഥ്യമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്. മറ്റെല്ലാം പിന്നിലേക്ക് മാറുന്നു. ഇതിലൂടെ ഒരു പ്രധാന സത്യം നമുക്ക് മനസ്സിലാകുന്നു: അവബോധം സ്ഥിരമായ ഒന്നല്ല. അത് ചുരുങ്ങുകയും തീവ്രമാകുകയും വികസിക്കുകയും ആഴപ്പെടുകയും ചെയ്യാം. ഭയം, കോപം, ആസക്തി, സ്വാർത്ഥത എന്നിവ നമ്മുടെ അവബോധത്തെ ചുരുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതേ അവബോധം കൂടുതൽ വിശാലവും തെളിമയുള്ളതുമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് വളരാനും കഴിയും. ചരിത്രം മുഴുവൻ തത്വചിന്തകരും മനശ്ശാസ്ത്രജ്ഞരും കലാകാരന്മാരും ആത്മീയ ഗുരുക്കന്മാരും ഈ സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. മ...

മനുഷ്യജീവിതത്തെ പുതിയ രീതിയിൽ കാണാനുള്ള ഒരു ആത്മീയ വീക്ഷണം ആമുഖം മനുഷ്യൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് മരണം. കാരണം മരണം എന്താണെന്ന് മനുഷ്യന് വ്യക്തമായി അറിയില്ല. മരണത്തിനപ്പുറം എന്താണ് എന്ന ചോദ്യത്തിന് ആർക്കും തീർച്ചയായ മറുപടി നൽകാൻ കഴിയുന്നില്ല. അറിയാത്തതിന്റെ മുന്നിൽ മനുഷ്യൻ സ്വാഭാവികമായി ഭയപ്പെടുന്നു. ഇരുണ്ട മുറിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ മനുഷ്യൻ മരണത്തെ നോക്കുന്നു — അതിന്റെ അപ്പുറം എന്താണെന്ന് അറിയാതെ. ഈ ഭയത്തിന് മറുപടി കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് മതങ്ങളും ആത്മീയ പാരമ്പര്യങ്ങളും രൂപപ്പെട്ടത്. മതങ്ങൾ നൽകിയ മറുപടികൾ മരണത്തെക്കുറിച്ച് വിവിധ മതങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായ വിശ്വാസങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ചില മതങ്ങൾ മരണത്തിനുശേഷം പുനരുത്ഥാനം ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു. ചിലത് പുനർജന്മത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു. മറ്റു ചില ആത്മീയ പാരമ്പര്യങ്ങൾ മരണം ഒരു പരിവർത്തനം മാത്രമാണെന്ന് പറയുന്നു. ഈ വിശ്വാസങ്ങൾ പലർക്കും ആശ്വാസം നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മനുഷ്യന് പലപ്പോഴും വിശ്വാസം മാത്രം മതിയാകുന്നില്ല. കാരണം മനുഷ്യൻ ഉള്ളിൽ കൂടുതൽ ആഴമുള്ള ഒരു ഉറപ്പാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്. Near Death Experiences ...

യേശുവിന്റെ സന്ദേശവും ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ രൂപീകരണവും — ഒരു വിമർശനാത്മക അവലോകനം Jesus Christയുടെ ഉപദേശങ്ങളിൽ ഏറ്റവും അസ്വസ്ഥത സൃഷ്ടിക്കുന്ന വചനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്: “എന്നെ ‘കർത്താവേ, കർത്താവേ’ എന്നു വിളിക്കുന്ന ഏവനും സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയില്ല; സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ എന്റെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നവനാണ് പ്രവേശിക്കുക.” ഈ വാക്യം ക്രിസ്തീയ ആത്മീയതയുടെ കേന്ദ്രചോദ്യത്തെ നേരിട്ട് സ്പർശിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ രക്ഷയും ദൈവരാജ്യവും ഒരു വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസത്തിലാണോ അധിഷ്ഠിതം? അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യന്റെ ജീവിതപരിവർത്തനത്തിലോ? യേശുവിന്റെ വചനങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, അവൻ പ്രധാന്യം നൽകിയിരിക്കുന്നത് സിദ്ധാന്തപരമായ വിശ്വാസത്തേക്കാൾ ദൈവേഷ്ടപ്രകാരമുള്ള ജീവിതത്തിനാണ് എന്ന് വ്യക്തമാണ്. 1. യേശുവിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ കേന്ദ്രം: ദൈവരാജ്യം യേശുവിന്റെ പൊതുപ്രവർത്തനത്തിന്റെ ആരംഭം തന്നെ ഒരു പ്രഖ്യാപനത്തോടെയാണ്: “ദൈവരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; മനസ്സുമാറുവിൻ.” ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം, യേശു തന്റെ വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വിശ്വാസസംവിധാനം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്. അവൻ ആളുകളെ ക്ഷണിക്കുന്നത് ഒരു പുതിയ ജീവ...

 മനുഷ്യജീവിതം ഒരു പരീക്ഷ മാത്രമല്ല; അത് ഒരു പഠനയാത്രയും വളർച്ചയുടെ പ്രക്രിയയും ആണ്. ഓരോ മനുഷ്യനും ഈ ലോകത്തിലേക്ക് വരുന്നത് ഒരു നിശ്ചിത രൂപത്തിൽ അല്ല, മറിച്ച് വളരാനും മാറാനും പക്വതയിലേക്ക് എത്താനും ഉള്ള സാധ്യതകളോടെയാണ്. ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ — സന്തോഷവും ദുഃഖവും, വിജയവും പരാജയവും, സ്നേഹവും നഷ്ടവും — എല്ലാം മനുഷ്യനെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെടുത്തുന്ന അധ്യാപകരാണ്. അഴുക്കുപിടിച്ച സ്വർണം തട്ടാന്റെ പണിശാലയിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ തീയും ചൂടും അടികളും സഹിച്ച് കൂടുതൽ ശുദ്ധവും തിളക്കമുള്ളതുമായ സ്വർണമായി മാറുന്നു. അതുപോലെ മനുഷ്യനും ലോകജീവിതത്തിന്റെ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ കൂടുതൽ ആഴമുള്ളവനായി, കരുണയുള്ളവനായി, മനസ്സിലാക്കലുള്ളവനായി മാറുന്നു. കഷ്ടപ്പാടുകളും പ്രതിസന്ധികളും മനുഷ്യനെ തകർക്കാനല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ ഉള്ളിലെ അശുദ്ധികളും അഹങ്കാരവും അജ്ഞാനവും ഉരുക്കി മാറ്റാനാണ് പലപ്പോഴും പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ചെടികൾ സ്വാഭാവികമായി വളരുന്നതുപോലെ മനുഷ്യനിലും ഒരു അന്തർലീനമായ വളർച്ചയുടെ ശക്തിയുണ്ട്. ഒരു വിത്ത് മണ്ണിൽ വീണാൽ അതിന് ആവശ്യമായ വെളിച്ചവും വെള്ളവും ലഭിക്കുമ്പോൾ അത് സ്വാഭാവികമായി മുളച്ച് വളരുന്നു. അതുപോലെ മനുഷ്...