മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദം

മതം: മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ ചരിത്രപരവും സാംസ്കാരികവുമായ സൃഷ്ടി ഭാഷയും മതവും മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടികളാണ്. മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യങ്ങളിൽനിന്നും ജീവിതാനുഭവങ്ങളിൽനിന്നും സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളിൽനിന്നുമാണ് ഇവ രണ്ടും രൂപപ്പെട്ടത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭാഷയെപ്പോലെ മതവും മാറ്റമില്ലാതെ നിലനിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ല. കാലത്തിനും സംസ്കാരത്തിനും സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങൾക്കും അനുസരിച്ച് രണ്ടും പരിണമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 1. ആവശ്യത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയാണ് ഭാഷയും മതവും മനുഷ്യർക്ക് പരസ്പരം ആശയവിനിമയം നടത്തേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ടായപ്പോൾ ഭാഷ രൂപപ്പെട്ടു. മനുഷ്യന്റെ ചിന്തകളും വികാരങ്ങളും അനുഭവങ്ങളും കൈമാറുന്നതിനുള്ള ഉപാധിയായി ഭാഷ വളർന്നു. മതത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും സമാനമായ ഒരു കാര്യം കാണാം. ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം കണ്ടെത്താനുള്ള അന്വേഷണം, മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്ക, പ്രകൃതിയെയും പ്രപഞ്ചത്തെയും മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ശ്രമം, ഭയങ്ങളിൽനിന്ന് മോചനം നേടാനുള്ള ആഗ്രഹം, പ്രത്യാശയും ആശ്വാസവും കണ്ടെത്താനുള്ള ആവശ്യം എന്നിവ മതങ്ങളുടെ രൂപീകരണത്തിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചു. സമൂഹത്തിന്റെ ഐക്യവും ക്രമവും നിലനിർത്തുന്നതിനും മതങ്ങൾ പലപ്പോഴും സഹായകമായി. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ മനുഷ...

ക്രൈസ്തവ സമുദായത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനും ഭാവിക്കും വേണ്ടിയുള്ള ഒരു പുനർവിചിന്തനം 1. യേശുവിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഉത്ഭവം ഏതാണ്ട് രണ്ടായിരം വർഷത്തെ ചരിത്രപാരമ്പര്യമുള്ള യഹൂദാ സമുദായത്തിൽനിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച ഒരു നവീകരണ പ്രസ്ഥാനമായിരുന്നു യേശുവിന്റെ പ്രസ്ഥാനം. യഹൂദാ മതത്തിന്റെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ ജീവിച്ച യേശു, ദൈവരാജ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ സവിശേഷമായ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ ജനങ്ങളുമായി പങ്കുവെച്ചു. സ്നേഹം, കരുണ, നീതി, ക്ഷമ, സമാധാനം, ശത്രുസ്നേഹം, പരസ്പരസേവനം തുടങ്ങിയ മൂല്യങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹം പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം നൽകി. മതപരമായ നിയമങ്ങളുടെയും ആചാരങ്ങളുടെയും കർക്കശമായ അതിരുകൾക്കപ്പുറം മനുഷ്യന്റെ അന്തസ്സിനും നന്മയ്ക്കും അദ്ദേഹം പ്രാധാന്യം നൽകി. സമൂഹത്തിൽ അവഗണിക്കപ്പെട്ടവരെയും ദരിദ്രരെയും പാപികളായി മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടവരെയും തന്റെ കൂട്ടായ്മയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. യേശുവിന്റെ പ്രബോധനങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടരായ അനേകർ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിക്കാൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹം വാഗ്ദത്തം ചെയ്യപ്പെട്ട മശീഹയാണെന്നും അഥവാ ക്രിസ്തുവാണെന്നും അവർ വിശ്വസിച്ചു. അങ്ങനെ യേശുവിനെ ക്രിസ്തുവായി അംഗീകരിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബോധനങ്ങൾ പിന്തുടരുകയു...

മതസൗഹാർദത്തിന് ആവശ്യമായത് പരസ്പര കുറ്റപ്പെടുത്തലല്ല, ആത്മപരിശോധനയാണ്. വിവിധ മതങ്ങളിൽപ്പെട്ടവർ പരസ്പരം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന കാഴ്ച ഇന്ന് അപൂർവമല്ല. ഓരോരുത്തരും മറ്റു മതങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുകയും അവിടെ നടന്നിട്ടുള്ള അതിക്രമങ്ങളും അനീതികളും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ പൂർവികർ ചെയ്ത തെറ്റുകൾ ഇന്നത്തെ മതവിശ്വാസികളുടെ മുന്നിൽ കുറ്റപത്രമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇതേ സമയം സ്വന്തം മതത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കാനും അവിടെ നടന്നിട്ടുള്ള തെറ്റുകൾ അംഗീകരിക്കാനും പലരും തയ്യാറാകുന്നില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ ചരിത്രത്തിലെ കറുത്ത അധ്യായങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ കാണിക്കുന്ന ആവേശം സ്വന്തം ചരിത്രത്തിലെ കറുത്ത അധ്യായങ്ങൾ പരിശോധിക്കുന്നതിൽ കാണുന്നില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകൾക്ക് വിശദീകരണം ചോദിക്കുന്നവർ സ്വന്തം സമൂഹത്തിന്റെ തെറ്റുകൾക്ക് ന്യായീകരണങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഈ ഇരട്ടത്താപ്പ് ആരോഗ്യകരമായ ഒരു സമീപനമല്ല. ചരിത്രം പഠിക്കേണ്ടത് മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റപ്പെടുത്താനല്ല, മനുഷ്യന്റെ തെറ്റുകളിൽനിന്ന് പാഠങ്ങൾ പഠിക്കാനാണ്. ഓരോ മതത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തിൽ മഹത്തായ സംഭാവനകളും മനുഷ്...

അറിവ്, വിശ്വാസം, വിദ്യാഭ്യാസം, സത്യാന്വേഷണം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ചില ചിന്തകൾ മനുഷ്യന്റെ അറിവിന് പരിമിതികളുണ്ട്. നമുക്ക് അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങളുണ്ട്; അറിയാത്ത കാര്യങ്ങളുമുണ്ട്. എന്നാൽ നമ്മുടെ അറിവിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് ഏറ്റവും വലിയ തടസ്സം അറിവില്ലായ്മയല്ല. അറിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ നമുക്കറിയാമെന്ന് കരുതുന്നതാണ്. ഒരു കാര്യം നമുക്ക് അറിയില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ് അതിനെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാനുള്ള സാധ്യത തുറക്കപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ അറിയാത്ത കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് അറിവുണ്ടെന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചാൽ അന്വേഷണത്തിന്റെ ആവശ്യകതതന്നെ ഇല്ലാതായേക്കാം. ഉത്തരങ്ങൾ ഇതിനകം കൈവശമുണ്ടെന്ന് കരുതുന്ന ഒരാൾ എന്തിനാണ് കൂടുതൽ അന്വേഷിക്കുന്നത്? അറിവില്ലായ്മ തിരിച്ചറിയുന്നത് അറിവിലേക്കുള്ള ആദ്യപടിയാണ്. അറിവില്ലായ്മ തിരിച്ചറിഞ്ഞതുകൊണ്ടുമാത്രം ഒരാൾ അന്വേഷണം ആരംഭിക്കണമെന്നില്ല. അതിന് ജിജ്ഞാസയും അന്വേഷിക്കാനുള്ള താൽപര്യവും ആവശ്യമാണ്. നമുക്ക് അറിയാത്ത കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹമാണ് അന്വേഷണത്തെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നത്. അതിനാൽ അറിവിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്: നമ്മുടെ അറിവിന്റെ പരിമിതികൾ തിരിച്ചറിയാനു...

  1. വ്യത്യസ്ത വിശ്വാസങ്ങൾക്കപ്പുറം ഒരു പുതിയ കാഴ്ചപ്പാട് ലോകത്തിൽ ധാരാളം ആളുകൾ ദൈവവിശ്വാസികളാണ്. എന്നാൽ എല്ലാവരും ഒരേ ദൈവസങ്കല്പം പങ്കുവയ്ക്കുന്നവരല്ല. ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യത്യസ്ത വിശ്വാസങ്ങൾ മനുഷ്യരെ വിവിധ മതവിഭാഗങ്ങളായി വേർതിരിക്കുന്നു. അതേസമയം, ദൈവം ഇല്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവരും ധാരാളമുണ്ട്. തങ്ങളുടെ വിശ്വാസങ്ങളാണ് ശരിയെന്ന് ഓരോ വിഭാഗവും വാദിക്കുമ്പോൾ, വിശ്വാസങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലുകൾക്കും കലഹങ്ങൾക്കും സാധ്യതയേറുന്നു. ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ പലപ്പോഴും പരസ്പര ധാരണയിലേക്കല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ നിലപാടുകൾ ന്യായീകരിക്കുന്നതിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഭിന്നവിശ്വാസികൾ ഒരുമിച്ചുകൂടുന്ന പൊതുവേദികളിൽ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ ഒഴിവാക്കാൻ പലരും ശ്രമിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, മനുഷ്യരെ ഒന്നിപ്പിക്കേണ്ട ഒരു വിഷയമായിരിക്കേണ്ട ദൈവം പലപ്പോഴും അവരെ വേർതിരിക്കുന്ന വിഷയമായി മാറുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ നമുക്ക് ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കാം: വ്യത്യസ്ത ദൈവവിശ്വാസങ്ങളും ദൈവനിഷേധവും നിലനിൽക്കുമ്പോഴും അവയെല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്ന ഒരു വിശാലമായ കാഴ്ചപ്പാടിലേക്ക് നമുക്ക് ഉയരാനാകുമോ? ഇവിടെ നമ്മെ...

യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങളിൽനിന്ന് യേശു പഠിപ്പിച്ച ജീവിതത്തിലേക്ക് 1. ആമുഖം: ഒരേ യേശു, അനേകം സഭകൾ കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവസഭകളുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഒരു വൈരുധ്യം നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടും. യേശുക്രിസ്തുവിനെ കർത്താവായി ഏറ്റുപറയുന്നവരാണ് എല്ലാ സഭകളും. ബൈബിളിനെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായി അംഗീകരിക്കുന്നവരാണ് അവയിൽ ഭൂരിഭാഗവും. യേശുവിന്റെ സ്നേഹത്തെയും കരുണയെയും കുറിച്ച് പ്രസംഗിക്കുന്നവരാണ് അവരുടെ ശുശ്രൂഷകരും. എന്നിട്ടും ക്രൈസ്തവസമൂഹം അനേകം സഭകളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കേരളത്തിൽ സീറോ മലബാർ സഭ, ലത്തീൻ കത്തോലിക്കാ സഭ, മലങ്കര കത്തോലിക്കാ സഭ, മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭ, യാക്കോബായ സുറിയാനി സഭ, മാർത്തോമ്മാ സഭ, സി.എസ്.ഐ., പെന്തക്കോസ്ത് സഭകൾ തുടങ്ങി നിരവധി വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്. ഇവയ്ക്കെല്ലാം അവരുടേതായ ചരിത്രവും വിശ്വാസപാരമ്പര്യവും ആരാധനാക്രമവും സഭാഭരണസംവിധാനവുമുണ്ട്. ഈ സഭാവിഭജനങ്ങൾക്ക് ചരിത്രപരവും ദൈവശാസ്ത്രപരവുമായ കാരണങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ന് നാം ചോദിക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യമുണ്ട്: ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും യേശുവിന്റെ അനുയായികൾക്ക് ഒന്നായി ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലേ? ക്രൈസ്തവസഭകളുടെ ഐക...