മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദം

യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലിന് എന്ത് സംഭവിച്ചു? മനുഷ്യരാശിയെ ബാധിച്ച വിദ്വേഷം, അക്രമം, അത്യാഗ്രഹം, അനീതി, ഭയം, ഏകാന്തത, വിഭജനം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾക്ക് ഒരു മഹാവൈദ്യൻ മരുന്ന് കണ്ടെത്തിയെന്ന് ചിന്തിക്കുക. അദ്ദേഹം അത് തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് നൽകി പറഞ്ഞു: “ഇത് സ്വീകരിക്കുക. ഇതനുസരിച്ച് ജീവിക്കുക. മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുക.” എന്നാൽ വൈദ്യൻ പോയശേഷം ശിഷ്യന്മാർ മരുന്നിന്റെ കാര്യം വിസ്മരിച്ചിട്ട് വൈദ്യനെക്കുറിച്ച് തർക്കിക്കാൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹം ആരാണ്? ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധം എന്താണ്? ദൈവികനോ മനുഷ്യനോ? എങ്ങനെയാണ് രണ്ടും? തർക്കങ്ങൾ വളർന്നു. വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളും കൗൺസിലുകളും സഭാവിഭാഗങ്ങളും ഉണ്ടായി. വൈദ്യനെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കങ്ങൾക്കിടയിൽ മരുന്ന് തുറക്കാതെ കിടന്നു. മരുന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. തർക്കങ്ങളുടെ അടിയിൽ മറഞ്ഞുപോയി എന്നുമാത്രം. മരുന്ന് എന്തായിരുന്നു? യേശുവിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ കേന്ദ്രം ദൈവരാജ്യം ആയിരുന്നു. ദൈവം എല്ലാ മനുഷ്യരെയും നിരുപാധികം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിവ്. ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുക. അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുക. ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുക. ക്ഷമിക്കുക. കരുണ കാണിക്കുക. കാപട്യം ഉപേക്ഷിക്കുക. അനുരഞ്ജനം തേടുക. ദു...

  ലോകത്തിലെ മതങ്ങളെ പഠിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കാവുന്ന ഒരു പ്രധാന ചോദ്യം ഇതാണ്: മതങ്ങൾ മനുഷ്യരാശിയെ എങ്ങനെയാണ് കാണുന്നത്? ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ എല്ലാ മനുഷ്യരും ഒരുപോലെയാണോ? അതോ ദൈവവുമായി പ്രത്യേക ബന്ധമുള്ള ഒരു ജനതയോ സമൂഹമോ ഉണ്ടെന്നും മറ്റുള്ളവർ അതിന് പുറത്താണെന്നും മതങ്ങൾ കരുതുന്നുണ്ടോ? മതങ്ങളെ ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കൃത്യമായി രണ്ടായി തിരിക്കാനാവില്ലെങ്കിലും, മതചരിത്രത്തിൽ ആവർത്തിച്ച് കാണുന്ന ഒരു പ്രധാന സംഘർഷത്തെ ഇവിടെ കാണാം— “പ്രത്യേക തിരഞ്ഞെടുപ്പ്” എന്ന ആശയവും “സർവ്വമാനവികത” എന്ന ആശയവും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം. യഹൂദമതത്തിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് യഹൂദമതത്തിൽ ഇസ്രായേൽ ജനതയെ ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനതയായി കാണുന്ന ആശയം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. എന്നാൽ ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ആദ്യകാല അർത്ഥം “മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ദൈവത്തിന് പ്രിയപ്പെട്ട ജനത” എന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്നില്ല. അബ്രാഹാമിനോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനത്തിൽ തന്നെ ഇതിന്റെ ഒരു പ്രധാന ലക്ഷ്യം കാണാം: “നിന്നിൽ ഭൂമിയിലെ സകല കുടുംബങ്ങളും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും.” — ഉല്പത്തി 12:3 അതായത്, തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക അവകാശം ലഭിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി മാത്രമല്ല; ...

യേശുവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മതവിശ്വാസങ്ങളെ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ ജീവിതം നാം നേടുന്ന അറിവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുന്നത്. നമ്മെക്കുറിച്ചും കുടുംബത്തെക്കുറിച്ചും സമൂഹത്തെക്കുറിച്ചും പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ചും ലോകത്തെക്കുറിച്ചും നമുക്ക് അനേകം കാര്യങ്ങൾ അറിയാം. എന്നാൽ മനുഷ്യന്റെ അറിവ് ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമല്ല. ശാസ്ത്രവും അനുഭവവും പഠനവും നിരന്തരം വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ ഇന്ന് നമുക്ക് അറിയാവുന്നതിലും വളരെ അധികം കാര്യങ്ങൾ നമുക്ക് അറിയാത്തതായി അവശേഷിക്കുന്നു. അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ചിലത് നമുക്ക് വസ്തുതകളായി സ്വീകരിക്കാം. നിരീക്ഷണം, അനുഭവം, തെളിവ്, യുക്തി, വിശ്വസനീയമായ സാക്ഷ്യം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അത്തരം അറിവുകൾ രൂപപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ നമുക്ക് പൂർണ്ണമായി അറിയാനോ തെളിയിക്കാനോ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് മനുഷ്യൻ മറ്റൊരു മാർഗം ഉപയോഗിക്കുന്നു — വിശ്വാസം . നാം ആരാണ്? മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം എന്താണ്? പ്രപഞ്ചം എന്താണ്? പ്രപഞ്ചത്തിന് ഒരു തുടക്കമുണ്ടായിരുന്നോ? ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്? എന്തിനാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്? മരണത്തിനപ്പുറം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ? ദൈവമുണ്ടോ? ഉണ്ടെ...

 ലോകത്തിലെ മിക്ക മതപരമ്പരകളും മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ നന്മയോടെ ജീവിക്കണം എന്നതിന് മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്നവയാണ്. സത്യസന്ധത, നീതി, കരുണ, ക്ഷമ, ആത്മനിയന്ത്രണം, മറ്റുള്ളവരോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം തുടങ്ങിയ മൂല്യങ്ങൾ പല മതപാരമ്പര്യങ്ങളിലും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിൽ കാണാം. മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തെ നന്മയിലേക്കും ധാർമ്മികതയിലേക്കും നയിക്കുക എന്നത് അവയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളിലൊന്നാണ്. അതനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്നവരും അതനുസരിച്ച് ജീവിക്കാത്തവരും എന്ന രീതിയിൽ മനുഷ്യരെ വേർതിരിക്കാനുള്ള പ്രവണത മതജീവിതത്തിൽ സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ പഠിപ്പുകളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, മതകൽപ്പനകളുടെ പുറംരൂപത്തേക്കാൾ അവയുടെ ആന്തരിക ലക്ഷ്യത്തിനാണ് അദ്ദേഹം പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്. മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ ദൈവത്തോടും സഹജീവികളോടും ശരിയായ ബന്ധത്തിൽ ജീവിക്കണം എന്നതാണ് യേശുവിന്റെ പഠിപ്പുകളുടെ കേന്ദ്രം. എല്ലാ കൽപ്പനകളുടെയും ഹൃദയം — സ്നേഹം മനുഷ്യൻ പാലിക്കേണ്ട കൽപ്പനകളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ യേശു അവയെ വളരെ ലളിതമായ ഒരു വാക്കിൽ സംഗ്രഹിച്ചു: സ്നേഹം. ദൈവത്തെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും സ്നേഹിക്കുക; നമ്മുടെ അയൽക്കാരനെ നമ്മെപ...

വിശ്വാസങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്തർ; സ്നേഹത്തിൽ ഒരുമിച്ച് ക്രിസ്തീയ സഭകൾക്ക് ഇന്ന് ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ളത് മറ്റൊരു വിശ്വാസപ്രമാണമല്ല; യേശു പഠിപ്പിച്ച സ്നേഹത്തിലേക്കുള്ള ഒരു തിരിച്ചുവരവാണ്. നമ്മുടെ പട്ടണത്തിലെ വിവിധ ക്രിസ്തീയ സഭകളുടെ ചുമതലക്കാരെ ഒരേ വേദിയിൽ വിളിച്ചിരുത്താൻ എനിക്ക് അവസരം ലഭിച്ചാൽ, ഞാൻ അവരോട് ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കും സംഭാഷണം ആരംഭിക്കുക: “നമുക്ക് ഒന്നിക്കാൻ കഴിയാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?” നമുക്ക് ഒരേ ബൈബിൾ ഉണ്ട്. ഒരേ യേശുവിനെക്കുറിച്ചാണ് നാം സംസാരിക്കുന്നത്. ഒരേ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നുവെന്ന് നാം അവകാശപ്പെടുന്നു. എന്നിട്ടും നാം എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയധികം വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്? ഇത് വെറും ഒരു സഭാപരമായ ചോദ്യം മാത്രമല്ല. ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ഭാവിയെ സംബന്ധിക്കുന്ന ഒരു അടിസ്ഥാന ചോദ്യമാണ്. ഒരു നിർണായക വഴിത്തിരിവിൽ ക്രിസ്തുമതം ക്രിസ്തുമതം ഒരുകാലത്ത് ലോകചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ആത്മീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒന്നായി വളർന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് പല സമൂഹങ്ങളിലും സഭകൾ ഗുരുതരമായ പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്നു. യുവാക്കൾ സഭയിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്നു. പലർക്കും പരമ്പരാഗത മതവിശ്വാസങ്ങൾ ജീവിതവുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത...

കൊരിന്ത്യർക്ക് എഴുതിയ ഒന്നാം ലേഖനത്തിൽ (1 കൊരിന്ത്യർ 3) അപ്പോസ്തോലനായ പൗലോസ് സഭയെ ദൈവത്തിന്റെ കെട്ടിടത്തോട് ഉപമിക്കുന്നത് അവിടുത്തെ വിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന രൂക്ഷമായ വിഭാഗീയതയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ്. "ഞാൻ പൗലോസിന്റെ പക്ഷക്കാരൻ", "ഞാൻ അപ്പൊല്ലോസിന്റെ പക്ഷക്കാരൻ", "ഞാൻ കേഫാവിന്റെ (പത്രോസിന്റെ) പക്ഷക്കാരൻ" എന്നിങ്ങനെ അവർ പല നേതാക്കളുടെ പേരിൽ ചേരിതിരിഞ്ഞപ്പോൾ, മനുഷ്യരല്ല മറിച്ച് ക്രിസ്തുവാണ് സഭയുടെ ഏക അടിസ്ഥാനം എന്ന് പൗലോസിന് വ്യക്തമാക്കേണ്ടിവന്നു. ഈ ചരിത്രപശ്ചാത്തലം മുൻനിർത്തി, "സഭയുടെ അടിസ്ഥാനം യേശുക്രിസ്തുവാണ്" എന്ന പ്രഖ്യാപനത്തിലെ രണ്ടു സാധ്യതകളെയും സഭയുടെ പരിണാമത്തെയും താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ സമഗ്രമായി അപഗ്രഥിക്കാം: 1. കൊരിന്ത്യൻ പശ്ചാത്തലവും പൗലോസിന്റെ ഉപമയും കൊരിന്ത്യ സഭയിലെ തർക്കം വ്യക്തിപൂജയെയും നേതൃത്വത്തെയും ചൊല്ലിയുള്ളതായിരുന്നു. തങ്ങളെ മാമോദീസ മുക്കീയതും പഠിപ്പിച്ചതുമായ അപ്പോസ്തോലന്മാരുടെ പേരിൽ ആളുകൾ പക്ഷം പിടിച്ചപ്പോൾ, പൗലോസ് അതിനെ ശക്തമായി എതിർത്തു: "ഞാൻ നട്ടു, അപ്പൊല്ലോസ് നനച്ചു, ദൈവമത്രേ വളരുമാറാക്കിയത്... ഇട്ടിരിക്കുന്ന അടി...