ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ഭാവി

ക്രിസ്തുമതം ഇന്ന് ഒരു നിർണായക വഴിത്തിരിവിലാണ്. ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും സഭ അംഗസംഖ്യയിലെ കുറവും ആഭ്യന്തര ഭിന്നതകളും വിശ്വാസപ്രതിസന്ധികളും നേരിടുന്നു. സഭയുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കേണ്ട സമയമാണിത്.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഒരു അടിസ്ഥാനചോദ്യം ഉയരുന്നു: ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം എന്തായിരിക്കണം? യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങളോ, യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളോ?

ഓരോ മതവിശ്വാസത്തിനും ഒരു ചരിത്രപശ്ചാത്തലമുണ്ട്. യഹൂദമതത്തിൽ ഒരു മശിഹായെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷ നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിന്നിരുന്നു. യേശുവിന്റെ ജീവിതവും പഠിപ്പിക്കലുകളും അസാധാരണ വ്യക്തിത്വവും കണ്ടപ്പോൾ, അനേകർ യേശു തന്നെയാണ് ആ മശിഹാ എന്ന് വിശ്വസിച്ചു. എന്നാൽ യഹൂദമതത്തിന്റെ മുഖ്യധാര ഈ വിശ്വാസം അംഗീകരിച്ചില്ല. അതിന്റെ ഫലമായി യേശുവിന്റെ അനുയായികൾ യഹൂദസമൂഹത്തിൽ നിന്ന് ക്രമേണ വേർപെട്ടു.

ഈ വേർപിരിയലിനുശേഷം ക്രിസ്തീയ സമൂഹം സ്വന്തം സ്വത്വം വിശദീകരിക്കുന്നതിനായി വിവിധ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വിശ്വാസങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തി. യേശുവിലൂടെ പുതിയ ഉടമ്പടി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും, യേശുവിന്റെ മരണം മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള ബലിയാണെന്നും, സഭയാണ് പുതിയ ദൈവജനമെന്നും അവർ വിശ്വസിച്ചു. ഈ വിശ്വാസങ്ങളാണ് പിന്നീട് ക്രിസ്തീയ ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രധാന അടിത്തറയായി വികസിച്ചത്.

ഈ വിശ്വാസങ്ങൾ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ വളർച്ചയിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവയെ കേന്ദ്രമാക്കിയതിന്റെ ചില ദോഷഫലങ്ങളും ചരിത്രത്തിൽ കാണാം.

ആദ്യത്തേത് ആഭ്യന്തര ഭിന്നതയാണ്. വിശ്വാസങ്ങൾ തെളിയിക്കാവുന്ന വസ്തുതകളല്ല; അവ വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളാണ്. അതിനാൽ ഓരോ കാലഘട്ടത്തിലും ഓരോ സമൂഹവും അവയെ വ്യത്യസ്തമായി മനസ്സിലാക്കി. ഇതിന്റെ ഫലമായി ആയിരക്കണക്കിന് സഭാവിഭാഗങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു. എല്ലാവരും യേശുവിനെ സ്വീകരിക്കുന്നവരാണെങ്കിലും, യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങളുടെ വ്യത്യാസം സഭയുടെ ഐക്യത്തെ ദുർബലമാക്കി.

രണ്ടാമത്തേത് ബാഹ്യ സംഘർഷമാണ്. ആദ്യകാലത്ത് യഹൂദമതത്തിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തുമതം വേർപിരിഞ്ഞത് യേശുവിനെ മശിഹായായി അംഗീകരിച്ചതിനെച്ചൊല്ലിയുള്ള അഭിപ്രായവ്യത്യാസം മൂലമാണ്. പിന്നീട് ഇസ്ലാം ഉദിച്ചുവന്നപ്പോൾ, ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസങ്ങളിലെ ചില ആശയങ്ങളെ അത് വിമർശിച്ചു. ഇന്നും യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങൾ മതങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രധാന തർക്കവിഷയങ്ങളിലൊന്നായി തുടരുന്നു.

ഇന്ന് സഭയുടെ മുമ്പിലുള്ള ചോദ്യം ഇതാണ്: ഈ വെല്ലുവിളികളെ എങ്ങനെ അതിജീവിക്കാം?

സഭയുടെ ഐക്യത്തിന് ഏറ്റവും ശക്തമായ പൊതുവേദി യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.

അതുകൊണ്ട് യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കണം എന്നല്ല ഞാൻ പറയുന്നത്. എന്നാൽ സഭയുടെ പൊതുജീവിതത്തിലും സുവിശേഷപ്രവർത്തനത്തിലും അവയെ ഒരു വശത്തേക്ക് മാറ്റിവെച്ചുകൊണ്ട്, യേശു പഠിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങളെ വീണ്ടും കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് കൊണ്ടുവരാൻ ക്രൈസ്തവസഭ സന്മനസ്സ് കാണിക്കണം.

യേശുവിന്റെ ജീവിതദർശനം എന്തായിരുന്നു? ദൈവത്തെക്കുറിച്ചും മനുഷ്യനെക്കുറിച്ചും സമൂഹത്തെക്കുറിച്ചും അവിടുന്ന് എന്താണ് പഠിപ്പിച്ചത്? ദൈവരാജ്യം എന്താണ്? ശത്രുസ്നേഹം, ക്ഷമ, കരുണ, നീതി, വിനയം, സമാധാനം എന്നിവയ്ക്ക് യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്ത് സ്ഥാനമാണുള്ളത്? ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളാണ് സഭയുടെ പഠനത്തിന്റെ കേന്ദ്രമാകേണ്ടത്.

വൈദിക സമിതികളിലും സൺഡേ സ്കൂളുകളിലും ബൈബിൾ പഠന ക്ലാസുകളിലും സെമിനാരികളിലും മറ്റു എല്ലാ പഠനവേദികളിലും യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകണം. യേശു പ്രസംഗിച്ച ദൈവരാജ്യം വീണ്ടും ക്രിസ്തീയ സുവിശേഷഘോഷണത്തിന്റെ പ്രധാന വിഷയമാകണം.

സുവിശേഷം എന്നത് പ്രധാനമായും യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സങ്കീർണ്ണ ദൈവശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നതല്ല; യേശു പഠിപ്പിച്ച ജീവിതരീതിയെയും ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങളെയും ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നതാണ്. യേശു പറഞ്ഞതുപോലെ ജീവിക്കുകയും, യേശു പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ സ്നേഹിക്കുകയും, യേശു കാണിച്ച മാതൃക ലോകത്തിന് ദൃശ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് സഭ ഏറ്റവും ശക്തമായ സാക്ഷ്യമാകുന്നത്.

യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകൾ എല്ലാ മനുഷ്യരെയും അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. അവ ഒരു പ്രത്യേക ജാതിയുടെയോ മതത്തിന്റെയോ സംസ്കാരത്തിന്റെയോ മാത്രം സ്വത്തല്ല. അതുകൊണ്ട് യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളെ കേന്ദ്രമാക്കിയുള്ള ഒരു ക്രിസ്തുമതത്തിന് ലോകവുമായി കൂടുതൽ അർത്ഥവത്തായ സംവാദം നടത്താനും, വിവിധ സഭകൾ തമ്മിൽ കൂടുതൽ ഐക്യം വളർത്താനും, മനുഷ്യസമൂഹത്തിൽ കൂടുതൽ സൃഷ്ടിപരമായ പങ്കുവഹിക്കാനും കഴിയുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം.

സഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ പല നവീകരണങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് ആവശ്യമുള്ള നവീകരണം, എന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങളെ നിഷേധിക്കുകയല്ല; മറിച്ച് യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളെ വീണ്ടും സഭയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്തേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരികയാണ്.

അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ ക്രിസ്തുമതത്തിന് ഭാവിയിൽ കൂടുതൽ പ്രസക്തിയോടെയും കൂടുതൽ ഐക്യത്തോടെയും കൂടുതൽ വിശ്വാസ്യതയോടെയും മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയുമെന്ന പ്രത്യാശ എനിക്കുണ്ട്.