ഇന്നത്തെ ക്രൈസ്തവസമൂഹം: മണലിന്മേലോ പാറമേലോ?

യേശു ഇന്ന് ലോകത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തോട് എന്തായിരിക്കും പറയുക?

യേശു തന്റെ കാലത്തെ യഹൂദസമൂഹത്തെ വിമർശിച്ചത് ആ സമൂഹത്തിന്റെ മതപരമായ വിശ്വാസങ്ങളെയും ആചാരങ്ങളെയും മുഴുവനായി നിരാകരിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, അവയുടെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യത്തിൽനിന്ന് സമൂഹം വ്യതിചലിച്ചുപോയതുകൊണ്ടായിരുന്നു. ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാനും മനുഷ്യരെ സ്നേഹിക്കാനും നീതിയും കരുണയും പ്രവർത്തിക്കാനും സഹായിക്കേണ്ട മതം ചിലരുടെ കൈകളിൽ ആചാരങ്ങളുടെയും അധികാരത്തിന്റെയും സാമൂഹിക ഔന്നത്യത്തിന്റെയും ഉപാധിയായി മാറിയിരുന്നു.

മതത്തിന്റെ പുറംരൂപങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നെങ്കിലും അതിന്റെ ആന്തരികമായ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഈ അവസ്ഥയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ യേശു മറ്റൊരു ജീവിതവീക്ഷണം മുന്നോട്ടുവച്ചു. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനമായിരുന്നു സ്നേഹം, കരുണ, നീതി, ക്ഷമ, വിനയം, പരസ്പരസേവനം.

ഇവിടെ സ്വാഭാവികമായും ഒരു ചോദ്യം ഉയരുന്നു: യേശു ഇന്ന് ലോകത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്നത്തെ ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തെ എങ്ങനെയായിരിക്കും കാണുക?

ക്രൈസ്തവസമൂഹം ഇന്ന് ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും വലിയ സ്ഥാപനങ്ങളും ആരാധനാലയങ്ങളും വിദ്യാഭ്യാസ-ആരോഗ്യ സ്ഥാപനങ്ങളും ധാരാളം വിശ്വാസികളുമുള്ള ഒരു സമൂഹമാണ്. ലോകത്തിന്റെ പല മേഖലകളിലും ക്രൈസ്തവരുടെ സംഭാവനകൾ വിലപ്പെട്ടതാണ്. എന്നാൽ ഈ ബാഹ്യമായ വളർച്ചയ്ക്കൊപ്പം യേശു വിഭാവനം ചെയ്ത ജീവിതമൂല്യങ്ങൾ അതേ അളവിൽ വളരുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്.

യേശു ഇന്നത്തെ ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തെ പരിശോധിച്ചാൽ അതിന്റെ അടിത്തറയിൽ ചില ബലഹീനതകൾ കണ്ടെത്താൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

### 1\. വിശ്വാസത്തിന് ജീവിതത്തേക്കാൾ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു

ക്രിസ്ത്യാനിയാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നതും ക്രിസ്തുവിനെപ്പോലെ ജീവിക്കുന്നതും രണ്ടാണ്. ഒരാൾക്ക് ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങൾ പൂർണമായി അറിയാം. എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും ആരാധനയിൽ പങ്കെടുക്കാം. പ്രാർത്ഥനകളും ആചാരങ്ങളും കൃത്യമായി അനുഷ്ഠിക്കാം. എന്നാൽ അയാളുടെ ജീവിതത്തിൽ സ്നേഹവും കരുണയും നീതിയും ഇല്ലെങ്കിൽ ആ വിശ്വാസത്തിന് എന്ത് അർത്ഥമാണുള്ളത്?

യേശു ചോദിക്കുന്നത് മതപരമായ ആചാരങ്ങൾ എത്രത്തോളം പാലിക്കുന്നു എന്നതല്ല; മനുഷ്യരോട് എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്നതാണ്.

"എന്നോട് കർത്താവേ, കർത്താവേ എന്നു പറയുന്നവനല്ല, എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നവനത്രേ സ്വർഗരാജ്യത്തിൽ കടക്കുന്നത്" (മത്തായി 7:21).

അതുകൊണ്ട് ക്രൈസ്തവജീവിതത്തിന്റെ അളവുകോൽ ആരാധനയിലെ പങ്കാളിത്തം മാത്രമല്ല, ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ ക്രിസ്തുസമാനതയാണ്.

### 2\. മതപരമായ ആചാരങ്ങൾ മനുഷ്യനേക്കാൾ വലുതാകുന്നു

മതപരമായ ആചാരങ്ങൾ മനുഷ്യന്റെ ആത്മീയജീവിതത്തെ പരിപോഷിപ്പിക്കാനാണ്. എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ ആചാരങ്ങൾതന്നെ ലക്ഷ്യമായി മാറുന്നു. ആചാരങ്ങൾ പാലിക്കുന്നതിൽ കാണിക്കുന്ന ശ്രദ്ധ മനുഷ്യന്റെ വേദനകളോടും ആവശ്യങ്ങളോടും കാണിക്കുന്ന ശ്രദ്ധയിൽ പ്രതിഫലിക്കണമെന്നില്ല.

ആരാധനാലയങ്ങളിൽ വലിയ ആഘോഷങ്ങൾ നടത്തുമ്പോഴും സമീപത്ത് വിശക്കുന്നവരും അവഗണിക്കപ്പെടുന്നവരും ഉണ്ടാകാം. ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കുന്ന വഴിപാടുകൾ വർധിക്കുമ്പോഴും മനുഷ്യരുടെ ജീവിതപ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ വേണ്ടത്ര താൽപര്യം കാണിക്കാതിരിക്കാം.

"യാഗത്തിലല്ല, കരുണയിലാണ് എനിക്ക് പ്രസാദം" എന്ന യേശുവിന്റെ വാക്കുകൾ (മത്തായി 9:13) ഇന്നും പ്രസക്തമാണ്.

ആചാരങ്ങൾ നിലനിൽക്കട്ടെ. എന്നാൽ അവ മനുഷ്യനന്മയ്ക്ക് തടസ്സമാകരുത്.

### 3\. ക്രിസ്തീയതയുടെ പേരിൽ സമുദായിക ഔന്നത്യം

ക്രിസ്തീയതയുടെ അടിസ്ഥാന സന്ദേശം സ്നേഹമാണ്. എന്നാൽ ക്രൈസ്തവസമൂഹം ചിലപ്പോൾ സ്വന്തം സമുദായത്തിന്റെ താൽപര്യങ്ങൾക്കും സ്ഥാനമാനങ്ങൾക്കും മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു.

സഭയുടെ വളർച്ച, സമുദായത്തിന്റെ ശക്തി, അംഗസംഖ്യ, സ്ഥാപനങ്ങളുടെ സമ്പത്ത്, സാമൂഹിക സ്വാധീനം എന്നിവയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുമ്പോൾ ക്രിസ്തീയതയുടെ അടിസ്ഥാനലക്ഷ്യം പിന്നിലാകാം.

ഒരു സമുദായം വളരുന്നത് മറ്റൊരു സമുദായത്തെക്കാൾ വലിയതാകുന്നതിലൂടെയല്ല. മനുഷ്യസമൂഹത്തിന് കൂടുതൽ നന്മ നൽകുന്നതിലൂടെയാണ്.

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് പഠിപ്പിച്ചത് അധികാരത്തിന്റെയും ഔന്നത്യത്തിന്റെയും വഴിയല്ല, ശുശ്രൂഷയുടെ വഴിയാണ് (മർക്കോസ് 10:42-45).

### 4\. മതനേതൃത്വം അധികാരകേന്ദ്രമായി മാറുന്നു

സഭാനേതൃത്വത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം വിശ്വാസികൾക്ക് ആത്മീയമായ മാർഗദർശനം നൽകുക എന്നതാണ്. എന്നാൽ മതപരമായ അധികാരം ചിലപ്പോൾ വ്യക്തിപരമായ താൽപര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനും സ്ഥാപനങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം നിലനിർത്താനും ഉപയോഗിക്കപ്പെടാം.

നേതൃത്വം വിമർശനങ്ങളെ സഹിക്കാതിരിക്കുകയും ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നവരെ വിശ്വാസമില്ലാത്തവരായി ചിത്രീകരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ആത്മീയവളർച്ചയ്ക്ക് തടസ്സമുണ്ടാകുന്നു.

യേശു ശിഷ്യന്മാരുടെ കാലിൽ കഴുകിക്കൊടുത്തത് നേതൃത്വത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം പഠിപ്പിക്കാനായിരുന്നു (യോഹന്നാൻ 13:1-15).

നേതാവ് മറ്റുള്ളവരുടെമേൽ അധികാരം പ്രയോഗിക്കുന്നവനല്ല; മറ്റുള്ളവരെ സേവിക്കുന്നവനാണ്.

### 5\. സമ്പത്തിനും സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും അമിതപ്രാധാന്യം

ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തിന് ഇന്ന് നിരവധി ആരാധനാലയങ്ങളും വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളും ആശുപത്രികളും മറ്റ് സ്ഥാപനങ്ങളുമുണ്ട്. അവ സമൂഹത്തിന് വലിയ സംഭാവനകൾ നൽകുന്നവയുമാണ്.

എന്നാൽ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വളർച്ചതന്നെ സഭയുടെ വളർച്ചയായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.

വലിയ പള്ളികൾ പണിയുന്നതും ആഘോഷങ്ങൾ നടത്തുന്നതും തെറ്റല്ല. എന്നാൽ അതിനായി ചെലവഴിക്കുന്ന സമ്പത്തിന്റെയും അധ്വാനത്തിന്റെയും ഒരു ഭാഗം ദരിദ്രരുടെയും രോഗികളുടെയും പാർശ്വവത്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെയും ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്.

ധനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യേശുവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് വളരെ വ്യക്തമാണ്:

"നിങ്ങൾക്ക് ദൈവത്തെയും മാമോനെയും സേവിക്കാൻ കഴികയില്ല" (മത്തായി 6:24).

സമ്പത്ത് സഭയുടെ ലക്ഷ്യമല്ല; മനുഷ്യസേവനത്തിനുള്ള ഒരു ഉപാധിയാണ്.

### 6\. മതവിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ മറ്റുള്ളവരെ വേർതിരിക്കുന്നു

ക്രിസ്തീയതയുടെ അടിസ്ഥാന സന്ദേശം എല്ലാവരോടുമുള്ള സ്നേഹമാണ്. എന്നാൽ ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തിനുള്ളിൽത്തന്നെ സഭാവിഭാഗങ്ങളുടെയും വിശ്വാസവ്യത്യാസങ്ങളുടെയും പേരിൽ പരസ്പരം അകന്നുനിൽക്കുന്ന പ്രവണതയുണ്ട്.

ഒരേ യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ ആരാധനാരീതികളുടെയും പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയും ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വ്യത്യാസങ്ങളുടെയും പേരിൽ പരസ്പരം മത്സരിക്കുകയും ചിലപ്പോൾ ശത്രുക്കളെപ്പോലെ പെരുമാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

മതപരമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ അവ മനുഷ്യരെ തമ്മിൽ അകറ്റാനുള്ള കാരണമാകരുത്.

യേശുവിന്റെ പ്രാർത്ഥന ശ്രദ്ധിക്കുക:

"അവർ എല്ലാവരും ഒന്നാകേണ്ടതിന്" (യോഹന്നാൻ 17:21).

യേശു ആഗ്രഹിച്ചത് എല്ലാവരും ഒരേ രീതിയിൽ ചിന്തിക്കണമെന്നല്ല; വ്യത്യാസങ്ങൾക്കിടയിലും സ്നേഹത്തിലും ഐക്യത്തിലും ജീവിക്കണമെന്നാണ്.

### 7\. സത്യാന്വേഷണത്തിനു പകരം വിശ്വാസസംരക്ഷണം

വിശ്വാസം മനുഷ്യന്റെ ചിന്തയെയും അന്വേഷണത്തെയും തടയാനുള്ള ഒന്നല്ല. എന്നാൽ ചില ക്രൈസ്തവസമൂഹങ്ങളിൽ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതും പരമ്പരാഗത ധാരണകളെ പരിശോധിക്കുന്നതും വിശ്വാസത്തിന് എതിരായിട്ടാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.

ബൈബിളിനെക്കുറിച്ചും ദൈവശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചും സഭാചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചും ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നവരെ സംശയത്തോടെ കാണുന്ന പ്രവണതയുണ്ട്.

എന്നാൽ സത്യം അന്വേഷണത്തെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. യേശു തന്റെ കാലത്തെ മതനേതാക്കളുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്തു. നിലവിലുള്ള ധാരണകളെ അതേപടി അംഗീകരിക്കാതെ അവയുടെ പിന്നിലുള്ള യഥാർത്ഥ അർത്ഥം അന്വേഷിച്ചു.

"സത്യം നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കും" (യോഹന്നാൻ 8:32).

വിശ്വാസം മനുഷ്യനെ കൂടുതൽ സ്വതന്ത്രമായും ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെയും ചിന്തിക്കാൻ സഹായിക്കണം.

### 8\. സ്നേഹത്തിനു പകരം മതപരമായ വിധിന്യായങ്ങൾ

മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകൾ കണ്ടെത്താനും അവരെ പാപികളായി മുദ്രകുത്താനും ക്രൈസ്തവസമൂഹം ചിലപ്പോൾ അമിതമായ താൽപര്യം കാണിക്കുന്നു.

എന്നാൽ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലെ തെറ്റുകളെ പരിശോധിക്കുന്നതിൽ അതേ ശ്രദ്ധ കാണിക്കാറില്ല.

വ്യത്യസ്തമായി ചിന്തിക്കുന്നവരെയും വ്യത്യസ്തമായ ജീവിതരീതികൾ പിന്തുടരുന്നവരെയും അപലപിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ അവരുടെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാനും അവരോട് കരുണ കാണിക്കാനും അത്ര എളുപ്പമല്ല.

"നിങ്ങൾ വിധിക്കപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിന് വിധിക്കരുത്" (മത്തായി 7:1) എന്ന യേശുവിന്റെ വാക്കുകൾ ഇവിടെ പ്രസക്തമാണ്.

മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകൾ കണ്ടെത്തുന്നതിനേക്കാൾ അവരെ മനസ്സിലാക്കാനും സഹായിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹമായിരിക്കണം ക്രൈസ്തവസമൂഹം.

### 9\. രാഷ്ട്രീയവും മതവും തമ്മിലുള്ള അതിരുകൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നു

മതത്തിന് സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുജീവിതത്തിൽ ധാർമികമായ ഇടപെടലുകൾ നടത്താനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്. അനീതിക്കെതിരെ സംസാരിക്കാനും ദുർബലരുടെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനും മതം മുന്നോട്ടുവരണം.

എന്നാൽ രാഷ്ട്രീയ അധികാരവും മതപരമായ സ്വാധീനവും പരസ്പരം പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.

ഒരു പ്രത്യേക രാഷ്ട്രീയപക്ഷത്തോടോ നേതാവിനോടോ ഉള്ള അടുപ്പം ക്രിസ്തീയമൂല്യങ്ങളെക്കാൾ പ്രധാനമാകാം. അധികാരത്തിലുള്ളവരുടെ തെറ്റുകളെ വിമർശിക്കാൻ മടിക്കുകയും സ്വന്തം താൽപര്യങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമായ രാഷ്ട്രീയനിലപാടുകളെ മതത്തിന്റെ പേരിൽ ന്യായീകരിക്കുകയും ചെയ്യാം.

യേശു അധികാരത്തിന്റെ വഴിയല്ല, സേവനത്തിന്റെ വഴിയാണ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്. ദൈവരാജ്യം രാഷ്ട്രീയാധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള പദ്ധതിയല്ല; നീതിയും സമാധാനവും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞ ഒരു ജീവിതക്രമമാണ്.

ക്രൈസ്തവസമൂഹം രാഷ്ട്രീയത്തെ ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് അധികാരം നേടാനല്ല, പൊതുനന്മയ്ക്കുവേണ്ടി ധാർമികമായ ഇടപെടലുകൾ നടത്താനാണ്.

### 10\. മനുഷ്യനെക്കാൾ നിയമങ്ങൾക്കും വ്യവസ്ഥകൾക്കും പ്രാധാന്യം

മതപരമായ നിയമങ്ങളും സഭയുടെ ചട്ടങ്ങളും ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ക്രമമായ നിലനിൽപ്പിന് ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ അവ മനുഷ്യന്റെ നന്മയ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ളതാണെന്ന കാര്യം മറന്നുപോകരുത്.

യേശുവിന്റെ കാലത്ത് ശബ്ബത്ത് നിയമം മനുഷ്യന്റെ നന്മയ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ളതാണെന്ന കാര്യം മറന്നുപോയ ചിലരെ യേശു തിരുത്തി.

ഇന്നും സഭാനിയമങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ചട്ടങ്ങളും പാരമ്പര്യങ്ങളും മനുഷ്യന്റെ വേദനകൾ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനും അവരെ സഹായിക്കുന്നതിനും തടസ്സമാകുന്നുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

മനുഷ്യനെ സഹായിക്കാൻ നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടാകണം; നിയമങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ മനുഷ്യനെ ബലിയാടാക്കരുത്.

### യേശു ഇന്നത്തെ ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തോട് എന്തായിരിക്കും പറയുക?

മുകളിൽ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെല്ലാം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ യേശു തന്റെ കാലത്തെ യഹൂദസമൂഹത്തോട് പറഞ്ഞതുപോലെ ഇന്നത്തെ ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തോടും ചില കാര്യങ്ങൾ പറയുമായിരുന്നുവെന്ന് നമുക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാം.

1\. ആചാരങ്ങളേക്കാൾ മനുഷ്യനെ സ്നേഹിക്കുക.

ആരാധനയും പ്രാർത്ഥനയും ഉപവാസവും ദാനധർമ്മങ്ങളും നല്ലതാണ്. എന്നാൽ അവയുടെ ഫലം മനുഷ്യരോടുള്ള സ്നേഹത്തിലും കരുണയിലും പ്രകടമാകണം.

2\. അധികാരികളാകുന്നതിനു പകരം ശുശ്രൂഷകരാകുക.

സഭാനേതൃത്വം അധികാരത്തിന്റെയും സ്ഥാനമാനങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രമാകരുത്. മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മയ്ക്കുവേണ്ടി സ്വയം സമർപ്പിക്കുന്ന ശുശ്രൂഷയായിരിക്കണം അത്.

3\. മതപരമായ ഔന്നത്യം ഉപേക്ഷിക്കുക.

ക്രിസ്ത്യാനിയായിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠരാണെന്ന് കരുതരുത്. മറ്റുള്ളവരെ സ്നേഹിക്കാനും സേവിക്കാനുമുള്ള ഉത്തരവാദിത്വമാണ് ക്രിസ്തീയവിശ്വാസം നൽകുന്നത്.

4\. വിശ്വാസത്തെ ചോദ്യങ്ങളിൽനിന്ന് സംരക്ഷിക്കാതെ സത്യാന്വേഷണത്തിന് പ്രോത്സാഹനം നൽകുക.

ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നവരെ ഭയപ്പെടരുത്. വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനും സംശയങ്ങൾ ഉന്നയിക്കാനും പുതിയ അറിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളാനും മനുഷ്യരെ അനുവദിക്കുക.

5\. ദരിദ്രരുടെയും പാർശ്വവത്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെയും പക്ഷം ചേരുക.

സഭയുടെ സമ്പത്തും കഴിവുകളും അധികാരവും ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രയോജനപ്പെടേണ്ടത് സമൂഹത്തിലെ ദുർബലർക്കാണ്. അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ മാറ്റമുണ്ടാക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ സഭയുടെ വളർച്ചയെക്കുറിച്ച് പുനർചിന്തിക്കണം.

6\. മതത്തിന്റെ അതിരുകൾക്കപ്പുറം മനുഷ്യരെ കാണുക.

മറ്റു മതങ്ങളിൽപ്പെട്ടവരും മതവിശ്വാസമില്ലാത്തവരും നമ്മുടെ സ്നേഹത്തിനും കരുതലിനും അർഹരാണ്. മനുഷ്യരെ മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വേർതിരിക്കാതെ അവരുടെ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അംഗീകരിക്കുക.

7\. വാക്കുകളേക്കാൾ ജീവിതത്തിലൂടെ സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കുക.

ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് പ്രസംഗിക്കുന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനപ്പെട്ടത് ക്രിസ്തുവിനെപ്പോലെ ജീവിക്കുന്നതാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതം കാണുന്നവർക്ക് ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹവും കരുണയും അനുഭവിക്കാൻ കഴിയണം.

### മണലിന്മേലുള്ള അടിത്തറ മാറ്റി പാറമേൽ പണിയേണ്ട സമയം

ഇവിടെ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇന്നത്തെ ക്രൈസ്തവസമൂഹം മുഴുവനും ഈ ദൗർബല്യങ്ങൾക്ക് അടിമപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണെന്നല്ല പറയുന്നത്. ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ക്രിസ്തീയവിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ ദരിദ്രരെയും രോഗികളെയും അഭയാർഥികളെയും പാർശ്വവത്കരിക്കപ്പെട്ടവരെയും സേവിക്കുന്ന നിരവധി വ്യക്തികളും സ്ഥാപനങ്ങളും സഭകളും ഉണ്ട്. നീതിക്കും മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കും സമാധാനത്തിനും വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ക്രൈസ്തവരും ധാരാളമുണ്ട്. അവയെല്ലാം യേശുവിന്റെ ദൈവരാജ്യദർശനത്തിന്റെ നല്ല അടയാളങ്ങളാണ്.

എന്നാൽ ഇത്തരം നന്മകൾ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ ചില പ്രവണതകൾ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

യേശുവിന്റെ കാലത്തെ യഹൂദസമൂഹത്തിന് അതിന്റേതായ മതപാരമ്പര്യവും വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. അവയെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കാനല്ല യേശു ആവശ്യപ്പെട്ടത്. അവയുടെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകാനാണ് അദ്ദേഹം ആഹ്വാനം ചെയ്തത്.

ഇന്നത്തെ ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തിനും ഇതുതന്നെയാണ് ആവശ്യം. ക്രിസ്തീയവിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ നിലനിൽക്കുന്ന എല്ലാ പാരമ്പര്യങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല. എന്നാൽ അവയൊക്കെ യേശുവിന്റെ അടിസ്ഥാന സന്ദേശമായ സ്നേഹത്തിനും നീതിക്കും കരുണയ്ക്കും അനുസൃതമാണോ എന്ന് നിരന്തരം പരിശോധിക്കണം.

മത്തായി 7:24-27-ലെ വീടിന്റെ ഉപമ ഇവിടെ വീണ്ടും പ്രസക്തമാകുന്നു. പാറമേൽ വീടുപണിയുന്നവൻ യേശുവിന്റെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ്. അതുകൊണ്ട് പാറയുടെ അടിസ്ഥാനം ഒരു പ്രത്യേക സഭയോ മതസ്ഥാപനമോ മതപരമായ അധികാരവ്യവസ്ഥയോ അല്ല. യേശു പഠിപ്പിച്ച ജീവിതമൂല്യങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കുന്നതാണ്.

ഒരു സഭയ്ക്ക് എത്ര വലിയ ആരാധനാലയങ്ങളുണ്ടെന്നതല്ല പ്രധാനം; എത്രമാത്രം മനുഷ്യസ്നേഹമുണ്ട് എന്നതാണ്. എത്ര വിശ്വാസികളുണ്ടെന്നതല്ല പ്രധാനം; എത്രപേർ യേശുവിന്റെ ജീവിതമാതൃക പിന്തുടരുന്നു എന്നതാണ്. എത്ര വലിയ സ്ഥാപനങ്ങളുണ്ടെന്നതല്ല പ്രധാനം; അവയിലൂടെ എത്ര മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിൽ നന്മയുണ്ടാകുന്നു എന്നതാണ്.

യേശു ഇന്ന് ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തോട് ചോദിക്കുമായിരുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം ഇതായിരിക്കും: നിങ്ങൾ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതല്ല, നിങ്ങൾ എന്നെപ്പോലെ ജീവിക്കുന്നുണ്ടോ?

കാരണം, ക്രിസ്തീയതയുടെ യഥാർത്ഥ അടിസ്ഥാനം ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസം മാത്രമല്ല; ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതമാതൃക പിന്തുടരാനുള്ള സന്നദ്ധത കൂടിയാണ്.

അതാണ് മണലിന്മേലുള്ള വീടിനെ പാറമേലുള്ള വീടാക്കി മാറ്റുന്ന യഥാർത്ഥ പരിവർത്തനം.