വിശ്വാസപ്രചാരണമോ സുവിശേഷപ്രഘോഷണമോ?

മറ്റു മതങ്ങളിൽപ്പെട്ടവരോട് നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതിൽ തെറ്റൊന്നുമില്ല. നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങളാണെന്ന് സമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് അവ പങ്കുവയ്ക്കാം. അത്തരം ആശയവിനിമയം വിവിധ മതങ്ങളിൽപ്പെട്ടവർക്ക് പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാനും പരസ്പര ബഹുമാനത്തോടെ ജീവിക്കാനും സഹായിക്കും. സ്വന്തം വിശ്വാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് തുറന്നു സംസാരിക്കുന്നതും മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും ആരോഗ്യകരമായ മതാന്തര സംവാദത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

എന്നാൽ, നമ്മുടെ വിശ്വാസം മാത്രമാണ് സത്യമെന്നും മറ്റു മതങ്ങളിലെ വിശ്വാസങ്ങളെല്ലാം തെറ്റോ കപടമോ ആണെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന സമീപനം നാം ഒഴിവാക്കണം. നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ഉറച്ച ബോധ്യമുണ്ടാകാം. എന്നാൽ ആ ബോധ്യം മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസങ്ങളെ അപമാനിക്കുന്നതിനോ അവരെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടുന്നതിനോ കാരണമാകരുത്. പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും സഹായിക്കുന്നതിനും പകരം മതങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അകലം വർധിപ്പിക്കുന്ന സമീപനം ക്രൈസ്തവ സാക്ഷ്യത്തിന് യോജിച്ചതല്ല.

ഇവിടെ നാം പ്രത്യേകം ഓർക്കേണ്ട മറ്റൊരു കാര്യമുണ്ട്: നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതും യേശു നമ്മെ ഏൽപ്പിച്ച സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്നതും ഒരേ കാര്യമല്ല. നമ്മുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെക്കൊണ്ട് അംഗീകരിപ്പിക്കുക എന്നതിലല്ല സുവിശേഷപ്രവർത്തനത്തിന്റെ കാതൽ. യേശു ലോകത്തിന് നൽകിയ നല്ല വാർത്ത മനുഷ്യരിലേക്ക് എത്തിക്കുകയും ആ വാർത്തയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ ജീവിക്കാൻ അവരെ ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലാണ് അതിന്റെ യഥാർഥ അർഥം.

എന്താണ് യേശു ലോകത്തെ അറിയിച്ച ആ നല്ല വാർത്ത?

ദൈവം നമ്മുടെ ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടാവും പരിപാലകനും രാജാവും ആണ്. ലോകത്തിലുള്ള മനുഷ്യരെല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിന് അർഹരാണ്. ലോകത്തുള്ള എല്ലാ മനുഷ്യരെയും ദൈവം മക്കളായി കാണുന്നു. മനുഷ്യരെല്ലാം ഒരേ ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് നമ്മിൽ പരസ്പരസ്നേഹവും സഹോദരബോധവും വളർത്തുന്നു. ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹം മനുഷ്യരോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് വേർപെടുത്താനാവില്ലെന്ന് യേശു തന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെയും ഉപദേശങ്ങളിലൂടെയും കാണിച്ചുതന്നു. മറ്റുള്ളവരെ ശത്രുക്കളായി കാണുന്നതിനു പകരം സ്നേഹിക്കാനും, അവഗണിക്കപ്പെട്ടവരെ ചേർത്തുപിടിക്കാനും, അനീതിക്കെതിരെ നിലകൊള്ളാനും യേശു നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചു.

ഇതാണ് ലോകത്തെ അറിയിക്കേണ്ട സുവിശേഷത്തിന്റെ ഹൃദയം: ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹവും കരുണയും നീതിയും മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിൽ യാഥാർഥ്യമാകണം. മനുഷ്യർ പരസ്പരം ശത്രുക്കളായും അന്യരായും കാണാതെ സഹോദരങ്ങളായി ജീവിക്കണം. മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിൽ മാറ്റം വരുത്തുകയും മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളെ പുതുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സന്ദേശമാണിത്. അങ്ങനെ വ്യക്തികളെ മാത്രമല്ല, സമൂഹത്തെയും ലോകത്തെയും രൂപാന്തരപ്പെടുത്താനുള്ള ശക്തി സുവിശേഷത്തിനുണ്ട്.

ഈ സന്ദേശം ലോകത്തെ അറിയിക്കാതെ ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങൾ മാത്രം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എന്തു പ്രയോജനമാണുള്ളത്? വിശ്വാസപ്രചാരണം സ്നേഹത്തിനും നീതിക്കും മനുഷ്യരുടെ ഐക്യത്തിനും വഴിതുറക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത് ചിലപ്പോൾ വിപരീതഫലങ്ങൾക്കുപോലും കാരണമായേക്കാം.

ഉദാഹരണത്തിന്, യേശു ദൈവപുത്രനാണെന്നും ദൈവികനാണെന്നും ഉള്ള ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസം യഹൂദമതത്തിന്റെയും ഇസ്‌ലാമിന്റെയും ദൈവസങ്കൽപ്പങ്ങളുമായി ഗൗരവമായ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ തുറന്നും സത്യസന്ധമായും ചർച്ച ചെയ്യുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. എന്നാൽ ഈ വിശ്വാസവ്യത്യാസങ്ങളെ പരസ്പരവിരോധത്തിന്റെയും മതവിദ്വേഷത്തിന്റെയും കാരണങ്ങളാക്കി മാറ്റുമ്പോൾ, യേശു പഠിപ്പിച്ച സ്നേഹത്തിന്റെയും അനുരഞ്ജനത്തിന്റെയും സന്ദേശം നാം തന്നെ ദുർബലപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

യേശു അറിയിച്ച സുവിശേഷം മനുഷ്യരെ സ്നേഹത്തിലും സഹോദര്യത്തിലും ഒന്നിപ്പിക്കാനാണ് നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നത്. എന്നാൽ നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെ കീഴടക്കുന്നതിനും അവരുടെ വിശ്വാസങ്ങളെ നിഷേധിക്കുന്നതിനുമുള്ള ഉപകരണങ്ങളായി മാറിയാൽ, അവ മനുഷ്യരെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നതിനു പകരം ഭിന്നിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അങ്ങനെ സംഭവിക്കുമ്പോൾ, സുവിശേഷത്തിന്റെ പേരിൽ നാം ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനം സുവിശേഷത്തിന്റെ ലക്ഷ്യത്തിന് വിരുദ്ധമായി മാറുന്നു.

അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കേണ്ടതില്ലെന്നോ അവയെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ഉറച്ച ബോധ്യം ഉണ്ടാകരുതെന്നോ അല്ല ഇവിടെ പറയുന്നത്. നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങളെക്കാൾ പ്രധാനമായി, ആ വിശ്വാസങ്ങൾ നമ്മെ എങ്ങനെയുള്ള മനുഷ്യരാക്കി മാറ്റുന്നു എന്നതാണ് നാം പരിശോധിക്കേണ്ടത്. നമ്മുടെ വിശ്വാസം നമ്മിൽ സ്നേഹവും കരുണയും നീതിബോധവും സഹോദര്യവും വളർത്തുന്നുണ്ടോ? വ്യത്യസ്ത വിശ്വാസങ്ങളുള്ള മനുഷ്യരെ ആദരിക്കാനും അവരോടൊപ്പം സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാനും നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നുണ്ടോ? അതോ മറ്റുള്ളവരെ തെറ്റുകാരായി മുദ്രകുത്താനും അവരിൽനിന്ന് അകന്നുനിൽക്കാനും നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ?

നമുക്ക് നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങളെ മുറുകെപ്പിടിക്കാം. എന്നാൽ അവയെ മറ്റുള്ളവർക്കെതിരായ ആയുധങ്ങളാക്കാതിരിക്കാം. നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കാം. എന്നാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസങ്ങളെ അപമാനിക്കാതിരിക്കാം. മതപരമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും പരസ്പരം സ്നേഹിക്കാനും ബഹുമാനിക്കാനും ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കാനും നമുക്ക് കഴിയണം.

യേശു നമ്മെ ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് ഒരു മതത്തിന്റെ അനുയായികളുടെ എണ്ണം വർധിപ്പിക്കുക എന്ന ദൗത്യമല്ല. ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹവും നീതിയും കരുണയും ലോകത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ജീവിതം നയിക്കാനും ആ നല്ല വാർത്ത മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തിക്കാനുമുള്ള ദൗത്യമാണ്.

നമുക്ക് ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസം പ്രചരിപ്പിക്കുകയല്ല, സുവിശേഷം ജീവിക്കാനും പ്രഘോഷിക്കാനും ശ്രമിക്കാം. നമ്മുടെ വാക്കുകൾ മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ ജീവിതവും ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നല്ല വാർത്തയായി മാറട്ടെ.