യേശു എന്തുകൊണ്ട് സ്വയം രക്ഷിച്ചില്ല?

തന്നെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുമെന്നും കുരിശിൽ തറയ്ക്കുമെന്നും യേശുവിന് അറിയാമായിരുന്നു. തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം അതിനെക്കുറിച്ച് ശിഷ്യന്മാരോട് പലതവണ പറഞ്ഞിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഒരു ചോദ്യം സ്വാഭാവികമായി ഉയരുന്നു:

രക്ഷപ്പെടാൻ അവസരം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും യേശു എന്തുകൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടില്ല?

യേശുവിന് വേണമെങ്കിൽ ഒളിച്ചുപോകാമായിരുന്നു. ജനക്കൂട്ടത്തിൽനിന്ന് മാറിനിൽക്കാമായിരുന്നു. തന്റെ അറിവും സ്വാധീനവും ഉപയോഗിച്ച് അറസ്റ്റിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാമായിരുന്നു. അതുമാത്രമല്ല, യേശുവിന് അസാധാരണമായ ശക്തിയുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു. ആ ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് സ്വയം രക്ഷിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയുമായിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

എന്നിട്ടും അദ്ദേഹം രക്ഷപ്പെടുന്നില്ല.

എന്തുകൊണ്ട്?

ഈ ചോദ്യം മനസ്സിലാക്കാൻ, യേശു തന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് ആദ്യമായി ശിഷ്യന്മാരോട് സംസാരിച്ച ഒരു സംഭവം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

“അങ്ങനെ ഒരിക്കലും സംഭവിക്കരുത്!”

യേശു താൻ ജെറുസലേമിലേക്ക് പോകുമെന്നും അവിടെ വലിയ കഷ്ടപ്പാടുകൾ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുമെന്നും കൊല്ലപ്പെടുമെന്നും മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുമെന്നും ശിഷ്യന്മാരോട് പറയുമ്പോൾ പത്രോസ് ശക്തമായി അതിനെ എതിർക്കുന്നു.

“കർത്താവേ, അത് ഒരിക്കലും സംഭവിക്കരുത്!” എന്നതാണ് പത്രോസിന്റെ നിലപാട്.

പത്രോസിന് യേശുവിനെ സ്നേഹമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം അങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചത്. യേശു കഷ്ടപ്പെടുകയും കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യുക എന്നത് പത്രോസിന് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത കാര്യമായിരുന്നു.

എന്നാൽ അതിന് യേശു നൽകുന്ന മറുപടി വളരെ ഞെട്ടിക്കുന്നതാണ്:

“സാത്താനേ, എന്റെ മുമ്പിൽനിന്ന് പോക; നീ എനിക്ക് ഇടർച്ചയാണ്.”

എന്തുകൊണ്ടാണ് യേശു പത്രോസിനോട് ഇത്ര കഠിനമായി സംസാരിച്ചത്?

പത്രോസ് ദുഷ്ടനായതുകൊണ്ടല്ല. യേശുവിനെ രക്ഷിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചത്. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, കഷ്ടപ്പാടിന്റെ വഴിയിൽനിന്ന് തന്നെ മാറ്റിനിർത്താനുള്ള ആ ചിന്ത ഒരു പരീക്ഷണമായി മാറുകയായിരുന്നു.

“നീ ദൈവത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നില്ല; മനുഷ്യരുടെ കാര്യങ്ങളാണ് ചിന്തിക്കുന്നത്” എന്നാണ് യേശു പറയുന്നത്.

ഇവിടെ “സാത്താൻ” എന്ന വാക്കിന് വളരെ ഗൗരവമുള്ള അർത്ഥമുണ്ട്. യേശുവിന്റെ ദൗത്യത്തിൽനിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ മാറ്റിനിർത്തുന്ന ശബ്ദം, അതെത്ര സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് ഉയർന്നതായാലും, ഒരു പരീക്ഷണമായി മാറുന്നു.

പത്രോസിന് യേശുവിനെ നഷ്ടപ്പെടാൻ ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നു.

പക്ഷേ യേശു തിരിച്ചറിഞ്ഞത് ഇതായിരുന്നു:

“എന്നെ രക്ഷിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം പോലും, എന്റെ ദൗത്യത്തിൽനിന്ന് എന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നതായിത്തീരാം.”

അതുകൊണ്ടാണ് പത്രോസിന്റെ വാക്കുകൾ യേശുവിന് ഒരു സാധാരണ അഭിപ്രായമായി തോന്നാതിരുന്നത്.

ഗെത്സെമനെയിലെ “പാനപാത്രം”

ഇതേ ചിന്തയാണ് പിന്നീട് ഗെത്സെമനെയിൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്.

യേശു പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ പറയുന്നു:

“പിതാവേ, സാധ്യമെങ്കിൽ ഈ പാനപാത്രം എന്നിൽനിന്ന് നീങ്ങിപ്പോകട്ടെ; എങ്കിലും ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതുപോലെയല്ല, നീ ഇച്ഛിക്കുന്നതുപോലെ ആകട്ടെ.”

ഇവിടെ “പാനപാത്രം” എന്നത് ഒരു സാധാരണ കപ്പിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതല്ല. യഹൂദ വേദപാരമ്പര്യത്തിൽ പാനപാത്രം ഒരാൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന വിഹിതത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ചിലപ്പോൾ അത് അനുഗ്രഹത്തിന്റെ പാനപാത്രമാണ്; എന്നാൽ പലപ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ വിധിയുടെയും കഷ്ടപ്പാടിന്റെയും പ്രതീകമായും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

“യഹോവയുടെ ക്രോധത്തിന്റെ പാനപാത്രം” എന്ന ഭാഷ പ്രവാചകഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

അതുകൊണ്ട് യേശു “ഈ പാനപാത്രം” എന്നു പറയുമ്പോൾ, തന്റെ മുമ്പിലുള്ള അറസ്റ്റും അപമാനവും പീഡനവും കുരിശുമരണവും ഉൾപ്പെടുന്ന കഠിനമായ അനുഭവത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാന കാര്യമുണ്ട്.

യേശു കഷ്ടപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല എന്നതും, കഷ്ടപ്പാടിന്റെ വഴിയിൽനിന്ന് പിന്മാറാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല എന്നതും ഒരേസമയം സത്യമായിരിക്കാം.

“ഈ പാനപാത്രം നീങ്ങിപ്പോകട്ടെ” എന്ന പ്രാർത്ഥനയിൽ മനുഷ്യനായ യേശുവിന്റെ സ്വാഭാവികമായ വേദനയും ഭയവും കാണാം.

“എങ്കിലും എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല, നിന്റെ ഇഷ്ടം” എന്ന വാക്കുകളിൽ ആ വേദനയ്ക്കിടയിലും തന്റെ ദൗത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന യേശുവിനെയും കാണാം.

അതുകൊണ്ട് പത്രോസ് പറഞ്ഞ “ഇത് ഒരിക്കലും സംഭവിക്കരുത്” എന്ന വാക്കിനും ഗെത്സെമനെയിലെ “ഈ പാനപാത്രം നീങ്ങിപ്പോകട്ടെ” എന്ന യേശുവിന്റെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും ഒരു ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധമുണ്ട്.

പത്രോസ് പറയുന്നു:

“ഇത് സംഭവിക്കരുത്.”

യേശു പറയുന്നു:

“ഇത് സംഭവിക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു; എങ്കിലും ഞാൻ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടത്തിൽനിന്ന് പിന്മാറുകയില്ല.”

പത്രോസിന്റെ ആശയക്കുഴപ്പം

ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ യേശു അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ പത്രോസ് വലിയ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായതും മനസ്സിലാക്കാം.

അദ്ദേഹം വാളെടുത്ത് യേശുവിനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. യേശുവിനെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നത് തടയാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായി.

പത്രോസിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യം ഉണ്ടായിരിക്കാം:

“ഇത്രയും ശക്തിയുള്ള യേശു എന്തുകൊണ്ട് സ്വയം രക്ഷിക്കുന്നില്ല?”

ഇതുതന്നെയായിരിക്കാം പിന്നീട് പത്രോസിന്റെ നിഷേധത്തിലേക്കും ഭയത്തിലേക്കും നയിച്ച വലിയ മാനസിക സംഘർഷത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം.

പത്രോസ് പ്രതീക്ഷിച്ച യേശു വിജയിക്കുന്ന യേശുവായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം കാണുന്നത് അറസ്റ്റിലായ, അപമാനിക്കപ്പെട്ട, പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന യേശുവിനെയാണ്.

അത് പത്രോസിന്റെ യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണയെ തന്നെ തകർത്തുകളഞ്ഞു.

എന്നാൽ യേശു എന്തുകൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടില്ല?

എന്റെ ചിന്തയിൽ, അതിന് ഒരു പ്രധാന ഉത്തരം യേശുവിന്റെ മനുഷ്യരോടുള്ള സ്നേഹത്തിലാണ്.

യേശു മനുഷ്യരെ ദൂരത്തുനിന്ന് സ്നേഹിച്ച ഒരാളായിരുന്നില്ല.

മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിനുള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന ഒരാളായിരുന്നു.

വിശക്കുന്നവരെയും രോഗികളെയും ദുഃഖിക്കുന്നവരെയും സമൂഹം പുറന്തള്ളിയവരെയും അദ്ദേഹം സ്വന്തം സഹോദരങ്ങളായി കണ്ടു. മറ്റുള്ളവരുടെ വേദന അദ്ദേഹത്തിന് അന്യമായിരുന്നില്ല.

അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ച ഒരു പ്രധാന കാര്യം ഇതായിരുന്നു:

“നിന്നെപ്പോലെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കണം.”

യേശുവിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സ്നേഹം ഒരു വാക്കായിരുന്നില്ല. മറ്റൊരാളുടെ വേദനയെ സ്വന്തം വേദനയായി കാണുന്നതായിരുന്നു സ്നേഹം.

അന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ശക്തിക്ക് മുന്നിൽ സാധാരണ മനുഷ്യർക്ക് വലിയ പ്രതിരോധശേഷിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരാളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാനും ശിക്ഷിക്കാനും കുരിശിൽ തറയ്ക്കാനും അധികാരികൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നു.

അങ്ങനെ എത്രയോ സാധാരണ മനുഷ്യർ കുരിശിൽ മരിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം.

അവരിൽ മിക്കവർക്കും രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ഒരു വഴിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

എന്നാൽ യേശുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ സ്ഥിതി വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള കഴിവുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

ഇവിടെയാണ് യേശുവിന്റെ മനസ്സിന്റെ ആഴം നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നത്.

“മറ്റുള്ളവർക്ക് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയുന്നില്ല. എനിക്ക് കഴിയുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ മാത്രം രക്ഷപ്പെടണോ?”

യേശു അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചിരിക്കാം.

“എന്റെ സഹജീവി കുരിശിൽ തറയ്ക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഞാൻ മാത്രം എന്റെ ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് രക്ഷപ്പെടുന്നത് എങ്ങനെയാണ് ശരിയാകുക?”

ഇത് ഒരു വലിയ മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെ ചോദ്യമാണ്.

മനുഷ്യരോടൊപ്പം നിൽക്കുക

യേശു തന്റെ ജീവിതത്തിൽ മനുഷ്യരോടൊപ്പം നിന്നു.

അവരുടെ സന്തോഷത്തിൽ മാത്രമല്ല, അവരുടെ വേദനയിലും അദ്ദേഹം അവരോടൊപ്പം നിന്നു.

മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം നിൽക്കുക എന്നത് അവരുടെ സന്തോഷത്തിൽ മാത്രം പങ്കുചേരുക എന്നല്ല. അവരുടെ വേദനയിലും അവരോടൊപ്പം നിൽക്കുക എന്നതാണ്.

ഇവിടെയാണ് കുരിശിന് ഒരു പുതിയ അർത്ഥം ലഭിക്കുന്നത്.

യേശുവിനോടൊപ്പം കുരിശിൽ രണ്ടുപേരെയും തറച്ചു. അവർക്ക് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

യേശുവിന്, ശിഷ്യന്മാരുടെ വിശ്വാസമനുസരിച്ച്, തന്റെ പ്രത്യേക ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് രക്ഷപ്പെടാമായിരുന്നു.

പക്ഷേ അദ്ദേഹം അവരിൽനിന്ന് സ്വയം വേർതിരിച്ചില്ല.

അദ്ദേഹം മനുഷ്യരുടെ വിധിയിൽനിന്ന് സ്വയം ഒഴിവാക്കിയില്ല.

കുരിശ് — ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന സാക്ഷ്യം

അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ കുരിശ് യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു അപ്രതീക്ഷിത ദുരന്തം മാത്രമല്ല.

“ഞാൻ നിങ്ങളിൽ ഒരാളാണ്; നിങ്ങളുടെ ജീവിതവും നിങ്ങളുടെ വേദനയും എനിക്ക് അന്യമായതല്ല”

എന്ന യേശുവിന്റെ ജീവിതസാക്ഷ്യത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടമാണ് കുരിശ്.

അദ്ദേഹം മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ ജീവിച്ചു.

അവരുടെ വേദന കണ്ടു.

അവരുടെ പക്ഷത്ത് നിന്നു.

അവർക്കുവേണ്ടി സംസാരിച്ചു.

അവരുടെ വേദനയിൽനിന്ന് സ്വയം അകന്നുനിന്നില്ല.

അവസാനം, തന്നെ രക്ഷിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടായിരുന്നാലും, താൻ സ്നേഹിച്ച മനുഷ്യരുടെ വിധിയിൽനിന്ന് സ്വയം ഒഴിവാക്കാനും അദ്ദേഹം തയ്യാറായില്ല.

അതുകൊണ്ടാണ് “പാനപാത്രം” എന്ന പ്രതീകം ഇവിടെ ഇത്ര അർത്ഥവത്താകുന്നത്.

പാനപാത്രം മുന്നിൽ വെച്ചപ്പോൾ അതിനെ നോക്കിനിൽക്കുന്നത് മതിയാകില്ല. അത് കുടിക്കണം.

യേശു തന്റെ മുന്നിലുള്ള കഷ്ടപ്പാടിന്റെ പാനപാത്രത്തിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറിയില്ല.

ഗെത്സെമനെയിൽ അദ്ദേഹം അതിനായി പ്രാർത്ഥിച്ചു.

എന്നാൽ അവസാനം പറഞ്ഞു:

“എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല, നിന്റെ ഇഷ്ടം നടക്കട്ടെ.”

യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പത്രോസിനോട് പറയുന്ന വാക്കുകൾ ഇതിനെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു:

“പിതാവ് എനിക്കു തന്ന പാനപാത്രം ഞാൻ കുടിക്കേണ്ടതല്ലയോ?”

ഇത് യേശുവിന്റെ തീരുമാനത്തിന്റെ ആഴം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് പിന്മാറാതിരിക്കുക

യേശുവിന് ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ ആ ശക്തി സ്വന്തം രക്ഷയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാതെ, താൻ സ്വീകരിച്ച ദൗത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാനാണ് അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുത്തത്.

അതുകൊണ്ട് കുരിശ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശക്തിയില്ലായ്മയുടെ മാത്രം അടയാളമല്ല.

അത് സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് പിന്മാറാതിരിക്കാനുള്ള തീരുമാനത്തിന്റെ അടയാളവുമാണ്.

പത്രോസ് യേശുവിനെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

യേശു പത്രോസിനെപ്പോലുള്ള മനുഷ്യരെ രക്ഷിക്കാനാണ് തന്റെ ജീവിതം സമർപ്പിച്ചത്.

പത്രോസിന് യേശുവിന്റെ കുരിശ് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

യേശുവിന് മനുഷ്യരുടെ കുരിശ് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.

അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം പത്രോസിനോട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ “സാത്താനേ” എന്ന വാക്കിനും കുരിശിനും തമ്മിൽ ഇത്ര ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധമുള്ളത്.

യേശുവിനെ കുരിശിൽനിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കുന്ന ചിന്ത—even അത് സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് ഉയർന്നതായാലും—അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൗത്യത്തിൽനിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ അകറ്റുന്ന ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു.

യേശു ആ പരീക്ഷണത്തെ അതിജീവിച്ചു.

ഗെത്സെമനെയിൽ അദ്ദേഹം വീണ്ടും അതേ പരീക്ഷണത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു.

“ഈ പാനപാത്രം നീങ്ങിപ്പോകട്ടെ.”

എന്നാൽ അതിനു പിന്നാലെ:

“എങ്കിലും എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല, നിന്റെ ഇഷ്ടം.”

അവസാനം അദ്ദേഹം കുരിശിൽ എത്തി.

അതുകൊണ്ട് കുരിശിൽ യേശു തോറ്റതല്ല.

സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് പിന്മാറാതിരിക്കാനുള്ള ഒരു തീരുമാനം അദ്ദേഹം എടുത്തതാണ്.

സ്വയം രക്ഷിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, താൻ സ്നേഹിക്കുന്ന മനുഷ്യരെ വിട്ട് രക്ഷപ്പെടാതിരിക്കുക—

അതായിരുന്നു യേശുവിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ പ്രകടനങ്ങളിൽ ഒന്ന്.