യേശു എങ്ങനെ യേശുക്രിസ്തുവായി മാറി?

“യേശുക്രിസ്തു” എന്ന പേര് ക്രൈസ്തവലോകത്തിൽ ഏറ്റവും പരിചിതമായ പേരുകളിലൊന്നാണ്. എന്നാൽ “ക്രിസ്തു” യേശുവിന്റെ കുടുംബപ്പേരാണോ? യേശുവിനെ ജനിച്ചപ്പോൾ തന്നെ “ക്രിസ്തു” എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നോ? “ക്രിസ്തു” എന്ന പദത്തിന്റെ അർത്ഥം എന്താണ്? യേശു എങ്ങനെയാണ് “യേശു” എന്ന ചരിത്രപുരുഷനിൽ നിന്ന് “യേശുക്രിസ്തു” എന്ന വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായിത്തീർന്നത്?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കണം.

---

1. “ക്രിസ്തു” ഒരു പേരല്ല

ആദ്യം മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്:

“ക്രിസ്തു” യേശുവിന്റെ കുടുംബപ്പേരല്ല.

“യേശു” എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിപരമായ പേരാണ്. “ക്രിസ്തു” എന്നത് ഒരു സ്ഥാനപ്പേരാണ്.

“ക്രിസ്തു” എന്ന മലയാളപദം ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിലെ Christos എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ് വന്നത്. Christos എന്നതിന് “അഭിഷിക്തൻ” എന്നാണ് അർത്ഥം.

ഇതിന്റെ എബ്രായ പദമാണ് Mashiach — മശീഹാ.

അതിനാൽ:

മശീഹാ → Christos → Christ → ക്രിസ്തു

എന്നതാണ് പദത്തിന്റെ ഭാഷാപരമായ യാത്ര.

“യേശുക്രിസ്തു” എന്നതിന്റെ ആദ്യകാല അർത്ഥം അതിനാൽ:

“യേശു എന്ന മശീഹാ”
അഥവാ
“യേശു എന്ന അഭിഷിക്തൻ”

എന്നായിരുന്നു.

---

2. എന്താണ് “അഭിഷേകം”?

പുരാതന ഇസ്രായേലിൽ ഒരാളെ ഒരു പ്രത്യേക ദൗത്യത്തിനായി നിയമിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു അഭിഷേകം.

തലയിൽ സുഗന്ധ തൈലം  ഒഴിക്കുന്നതായിരുന്നു സാധാരണ രീതി.

പ്രത്യേകിച്ച് രാജാക്കന്മാരെയും പുരോഹിതന്മാരെയും അഭിഷേകം ചെയ്തിരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് ദാവീദിനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തതായി പഴയനിയമത്തിൽ കാണാം.

അതുകൊണ്ട് “അഭിഷിക്തൻ” എന്നത്:

ദൈവത്തിന്റെ പ്രത്യേക ദൗത്യത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട് നിയമിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തി

എന്ന ആശയം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പദമായി മനസ്സിലാക്കാം.

---

3. മശീഹാ എന്ന ആശയം എങ്ങനെ വികസിച്ചു?

ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു.

ദാവീദ് രാജാവിന്റെ കാലത്ത് ഇസ്രായേൽ ശക്തമായ ഒരു രാജ്യം ആയി. 

എന്നാൽ രാജ്യം പിന്നീട് വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. വടക്കൻ ഇസ്രായേൽ രാജ്യം അസ്സീറിയക്കാർ കീഴടക്കി. തെക്കൻ യെഹൂദാ രാജ്യം ബാബിലോൻ കീഴടക്കി. യെരൂശലേം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അനേകർ പ്രവാസത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു.

പിന്നീട് പേർഷ്യൻ, ഗ്രീക്ക്, റോമൻ ഭരണങ്ങളും വന്നു.

ഈ ചരിത്രാനുഭവങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു ചോദ്യം ശക്തമായി:

ദൈവം വീണ്ടും തന്റെ ജനത്തെ ഉയർത്തുമോ?

ദാവീദിന്റെ രാജവംശത്തിന്റെ ഓർമ്മയും പ്രവാചകന്മാരുടെ പ്രതീക്ഷകളും ചേർന്ന് ഒരു പുതിയ പ്രതീക്ഷ വളർന്നു.

ദൈവം വീണ്ടും ഒരു  രാജാവിനെ ദാവീദിന്റെ വംശത്തിൽ ഉയർത്തുമെന്നും, ഇസ്രായേലിന് നീതിയുള്ള ഭരണം നൽകുമെന്നും, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം സ്ഥാപിക്കുമെന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നവരുണ്ടായി.

ഇവിടെയാണ് “മശീഹാ” എന്ന പദം ക്രമേണ ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ദൈവനിയുക്തനായ രാജാവിന്റെ ആശയവുമായി കൂടുതൽ ശക്തമായി ബന്ധപ്പെടുന്നത്.

---

4. യേശുവിന്റെ കാലത്ത് മിശിഹാ സങ്കല്പം സമാനമായിരുന്നില്ല 

യേശു ജീവിച്ചിരുന്ന ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യഹൂദരുടെ ഇടയിൽ മശീഹായെക്കുറിച്ച് ഒരൊറ്റ പൊതുസങ്കൽപം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

വ്യത്യസ്ത വിഭാഗങ്ങൾക്കും പാരമ്പര്യങ്ങൾക്കും വ്യത്യസ്ത പ്രതീക്ഷകളുണ്ടായിരുന്നു.

ചിലർ ദാവീദിനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു രാജാവിനെ പ്രതീക്ഷിച്ചു.

ചിലർ ഒരു പ്രവാചക നേതാവിനെ പ്രതീക്ഷിച്ചു.

ചില പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ പുരോഹിതനായ മശീഹായെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

മറ്റുചില വെളിപാട് പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് വരുന്ന ഒരു സ്വർഗീയ പ്രതിനിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷകളും കാണാം.

അതുകൊണ്ട് “മശീഹാ” എന്ന പദത്തിന് യേശുവിന്റെ കാലത്ത് ഒരു ഏക അർത്ഥം മാത്രമുണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയാൻ കഴിയില്ല.

എന്നാൽ ഒരു പൊതുവായ ആശയം പല പ്രതീക്ഷകളിലും കാണാം:

ദൈവം ഇടപെടും; ഇപ്പോഴത്തെ അനീതിക്കും ദുരിതത്തിനും അവസാനം വരും; ദൈവത്തിന്റെ ഭരണം സ്ഥാപിക്കപ്പെടും.

---

5. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് യേശു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്

യേശു ഗലീലയിൽ തന്റെ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ചു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ ഒന്നുണ്ടായിരുന്നു:

ദൈവരാജ്യം.

“ദൈവരാജ്യം അടുത്തിരിക്കുന്നു” എന്ന സന്ദേശം അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു.

എന്നാൽ ദൈവരാജ്യത്തെ യേശു വെറും രാഷ്ട്രീയ ഭരണമായി അവതരിപ്പിച്ചില്ല.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഠിപ്പിക്കലിൽ:

• ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുക,
• അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുക,
• ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുക,
• ക്ഷമിക്കുക,
• ദരിദ്രരെയും അവഗണിക്കപ്പെട്ടവരെയും സ്വീകരിക്കുക,
• അധികാരത്തെ സേവനമാക്കുക,
• നീതിയും കരുണയും പിന്തുടരുക

എന്നിവയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു.

 ദൈവം എല്ലാവരെയും നിരുപാധികം സ്നേഹിക്കുന്ന പിതാവാണെന്നും, അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ദൈവത്തെ പിതാവായി സ്വീകരിച്ച് മനുഷ്യർ ദൈവത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരണമെന്നും യേശു പഠിപ്പിച്ചു.

ഇങ്ങനെ യേശു ദൈവരാജ്യത്തെ ഒരു പുതിയ ജീവിതരീതിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി.

---

6. എന്തുകൊണ്ടാണ് യേശുവിനെ മശീഹാ എന്നു വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്?

യേശുവിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളും പഠിപ്പിക്കലുകളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തി.

അവർ യേശുവിൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രത്യേക ദൗത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അതിനാൽ യേശുവിനെ “മശീഹാ” എന്ന് വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഗ്രീക്ക് സംസാരിച്ചിരുന്ന ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിൽ അതിന്റെ പരിഭാഷയായ Christos ഉപയോഗിച്ചു.

അങ്ങനെ:

യേശു = മശീഹാ = ക്രിസ്തു

എന്ന വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം രൂപപ്പെട്ടു.

---

7. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ കുരിശുമരണം വലിയൊരു ചോദ്യമായി

യേശുവിനെ മശീഹാ എന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ശിഷ്യന്മാർക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുരിശുമരണം വലിയ പ്രതിസന്ധിയായിരുന്നു.

മശീഹാ ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട രാജാവാണെങ്കിൽ, എങ്ങനെ അദ്ദേഹം ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടു?

അന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ ക്രൂശുമരണം അപമാനകരമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു.

എന്നാൽ യേശുവിന്റെ അനുയായികൾ അവിടെ നിർത്തിയില്ല.

യേശു മരിച്ചവരിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതായി അവർ വിശ്വസിച്ചു. യേശു തങ്ങൾക്ക് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതായി അവർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി.

ഇതാണ് ആദിമ ക്രൈസ്തവ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വിശ്വാസമായി മാറിയത്.

അവരുടെ പ്രഖ്യാപനം ഇങ്ങനെ ചുരുക്കാം:

ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട യേശു തന്നെയാണ് ദൈവം ഉയിർപ്പിച്ച മശീഹാ.

ഇതോടെ “മശീഹാ” എന്ന ആശയത്തിന് ഒരു പുതിയ അർത്ഥപരിസരം ലഭിച്ചു.

---

8. ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട മശീഹാ

യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദിമ ക്രൈസ്തവ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ ഏറ്റവും സവിശേഷമായ ഭാഗങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇത്.

മശീഹാ എന്നത് വിജയിച്ച രാജാവായിരിക്കണമെന്ന പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് പകരം, അവർ പ്രഖ്യാപിച്ചത്:

ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട യേശു തന്നെയാണ് മശീഹാ.

അതിനാൽ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിൽ ക്രൂശ് ഒരു പരാജയത്തിന്റെ അടയാളം മാത്രമല്ലാതായി.

അത് യേശുവിന്റെ മശീഹാ ദൗത്യത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി മാറി.

അതോടൊപ്പം ഉയിർപ്പും കേന്ദ്രസ്ഥാനത്തെത്തി.

അങ്ങനെ ആദിമ ക്രൈസ്തവ പ്രഖ്യാപനത്തിൽ:

ക്രൂശ് + ഉയിർപ്പ് + മശീഹാ

എന്ന മൂന്ന് ആശയങ്ങൾ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടതായി.

---

9. “യേശുക്രിസ്തു” എന്ന പേര് എങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ടു?

ആദ്യകാലത്ത് “ക്രിസ്തു” ഒരു സ്ഥാനപ്പേരായിരുന്നു.

“യേശു ക്രിസ്തു” എന്നത്:

“യേശു മശീഹാ ആകുന്നു”

എന്ന പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു.

പക്ഷേ ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിൽ ഈ പ്രയോഗം നിരന്തരം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടതോടെ “ക്രിസ്തു” ക്രമേണ യേശുവിന്റെ പേരിന്റെ ഭാഗം പോലെയായി.

ഇന്ന് നാം “യേശുക്രിസ്തു” എന്ന് പറയുമ്പോൾ പലപ്പോഴും “യേശു” എന്ന വ്യക്തിപേരും “ക്രിസ്തു” എന്ന സ്ഥാനപ്പേരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല.

എന്നാൽ ചരിത്രപരമായി നോക്കുമ്പോൾ രണ്ടും വ്യത്യസ്തമാണ്:

യേശു — വ്യക്തിയുടെ പേര്.
ക്രിസ്തു — അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം.

---

10. പൗലോസിന്റെ കാലത്ത് ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത കൂടുതൽ വികസിക്കുന്നു

യേശുവിന്റെ മരണത്തിനു ശേഷം രൂപപ്പെട്ട ക്രൈസ്തവ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രചാരകരിൽ ഒരാളായിരുന്നു പൗലോസ്.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലേഖനങ്ങൾ പുതിയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും പഴയ ക്രൈസ്തവരചനകളിൽ ചിലതാണ്.

പൗലോസിന്റെ എഴുത്തുകളിൽ യേശു:

• ക്രിസ്തു,
• കർത്താവ്,
• ദൈവപുത്രൻ,
• ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവൻ,
• ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റവൻ,
• വീണ്ടും വരാനിരിക്കുന്നവൻ

എന്നിങ്ങനെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

പൗലോസിന്റെ എഴുത്തുകളിൽ യേശുവിന്റെ ഭൂമിയിലെ ജീവിതത്തിന്റെ വിശദമായ കഥയേക്കാൾ ക്രൂശും ഉയിർപ്പും അതിന്റെ അർത്ഥവുമാണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നേടുന്നത്.

എന്നാൽ പൗലോസ് യേശുവിന്റെ പാരമ്പര്യങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി അവഗണിച്ചിരുന്നില്ല. യേശുവിന്റെ വിവാഹപഠിപ്പിക്കലിനെയും അത്താഴപാരമ്പര്യത്തെയും അദ്ദേഹം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

---

11. സുവിശേഷങ്ങൾ യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തെ വീണ്ടും മുന്നിലെത്തിക്കുന്നു

പിന്നീട് എഴുതപ്പെട്ട നാല് സുവിശേഷങ്ങൾ യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തെയും പഠിപ്പിക്കലുകളെയും പ്രവൃത്തികളെയും മരണത്തെയും ഉയിർപ്പിനെയും വിശദമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

മത്തായി, മർക്കോസ്, ലൂക്കോസ്, യോഹന്നാൻ എന്നീ സുവിശേഷങ്ങൾ ഒരേ രീതിയിൽ എഴുതപ്പെട്ടവയല്ല.

എന്നാൽ അവയിലെല്ലാം ഒരു പൊതുവായ കേന്ദ്രമുണ്ട്:

യേശുവിന്റെ ജീവിതവും ദൗത്യവും.

അവർ യേശുവിനെ ക്രിസ്തുവായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

---

12. “ക്രിസ്തു” എന്ന ആശയം കൂടുതൽ ആഴപ്പെടുന്നു

കാലം കടന്നുപോകുമ്പോൾ യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രൈസ്തവ ചിന്ത കൂടുതൽ വികസിച്ചു.

ആദിമ പ്രഖ്യാപനം:

“യേശു മശീഹാ ആണ്.”

എന്നതിൽ നിന്ന്:

“യേശു കർത്താവാണ്.”

എന്ന പ്രഖ്യാപനത്തിലേക്കും പിന്നീട്:

“യേശു ദൈവപുത്രനാണ്.”

എന്ന വിശ്വാസത്തിലേക്കും ക്രൈസ്തവ ചിന്ത വികസിച്ചു.

യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ യേശുവിനെ സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തോടുതന്നെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന “വചനം” (Logos) എന്ന ആശയം കാണാം.

ഇങ്ങനെ ക്രിസ്തു എന്ന ആശയം ഒരു രാജാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ:

• യേശുവിന്റെ മശീഹാ ദൗത്യം,
• അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം,
• ഉയിർപ്പ്,
• ദൈവപുത്രത്വം,
• മനുഷ്യരക്ഷ,
• ദൈവവും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം,
• സൃഷ്ടിയുമായുള്ള ബന്ധം

എന്നിവ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിശാലമായ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ആശയമായി മാറി.

---

13. സഭയും ക്രിസ്തുവും

യേശുവിന്റെ അനുയായികൾ ക്രമേണ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിൽ സമൂഹങ്ങളായി രൂപപ്പെട്ടു.

ഈ സമൂഹം പിന്നീട് “സഭ” എന്നറിയപ്പെട്ടു.

ആദിമ ക്രൈസ്തവർ സഭയെ ക്രിസ്തുവുമായി വളരെ അടുത്ത ബന്ധത്തിൽ കണ്ടു. പൗലോസ് സഭയെ “ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം” എന്നുപോലും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

അതായത് ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസം വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയില്ല.

അത് ഒരു സമൂഹത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു.

ഈ സമൂഹം യേശുവിന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും, യേശുവിന്റെ നാമത്തിൽ ആരാധിക്കുകയും, പരസ്പരം സേവിക്കുകയും, ദൈവരാജ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷ പങ്കിടുകയും ചെയ്തു.

---

14. പിന്നീട് “ക്രിസ്തു” എന്ന ആശയം കൂടുതൽ വികസിച്ചു

ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസം ഗ്രീക്ക്-റോമൻ ലോകത്തിലേക്കും പിന്നീട് യൂറോപ്പ്, ഏഷ്യ, ആഫ്രിക്ക തുടങ്ങിയ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചു.

വ്യത്യസ്ത ഭാഷകളും സംസ്കാരങ്ങളും ദാർശനിക പാരമ്പര്യങ്ങളും ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയെ സ്വാധീനിച്ചു.

“യേശു ആരാണ്?”

“അദ്ദേഹത്തിന് ദൈവവുമായി എന്ത് ബന്ധമാണ്?”

“അദ്ദേഹം മനുഷ്യനാണോ?”

“അദ്ദേഹം ദൈവികനാണോ?”

“ദൈവികനും മനുഷ്യനുമായിരിക്കുന്നത് എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കണം?”

തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങൾ ക്രൈസ്തവ സമൂഹങ്ങളിൽ വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് കാരണമായി.

പിന്നീടുള്ള സഭാകൗൺസിലുകളിലും ദൈവശാസ്ത്രചിന്തയിലും ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരങ്ങൾ അന്വേഷിക്കപ്പെട്ടു.

ഇതോടെ “ക്രിസ്തു” എന്ന ആശയം ആദിമ “അഭിഷിക്തൻ” എന്ന അർത്ഥത്തിൽ നിന്ന് വളരെ വിശാലമായ ക്രിസ്തുശാസ്ത്രത്തിലേക്ക് വളർന്നു.

---

15. അപ്പോൾ യേശു എങ്ങനെ “യേശുക്രിസ്തു” ആയി?

ഈ ചരിത്രത്തെ വളരെ ലളിതമായി ഒരു യാത്രയായി കാണാം:

മശീഹാ — അഭിഷിക്തൻ

↓

ദാവീദ്  വംശത്തിലുള്ള രാജാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷ

↓

യേശുവിന്റെ ദൈവരാജ്യപ്രഖ്യാപനം

↓

യേശുവിനെ മശീഹാ എന്നു ശിഷ്യന്മാർ വിശ്വസിച്ചത് 

↓

യേശുവിന്റെ കുരിശുമരണം

↓

യേശു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു എന്ന വിശ്വാസം

↓

“ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട യേശു തന്നെയാണ് ക്രിസ്തു” എന്ന പ്രഖ്യാപനം

↓

യേശു ക്രിസ്തുവും കർത്താവും ദൈവപുത്രനും ആണെന്ന ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ വികസനം

↓

ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിപുലമായ ക്രിസ്തുശാസ്ത്രം

ഇതാണ് “യേശു എങ്ങനെ യേശുക്രിസ്തുവായി?” എന്ന ചോദ്യത്തിന് ചരിത്രപരമായി നൽകാവുന്ന ഒരു ലളിതമായ മറുപടി.

---

16. അവസാനമായി — പേരിനപ്പുറം ഒരു വ്യക്തി

എന്നാൽ ഈ ചരിത്രയാത്രയിൽ ഒരു കാര്യം മറക്കരുത്.

“ക്രിസ്തു” എന്ന പദം വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും അതിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ ഒരു ചരിത്രപുരുഷനുണ്ട്:

യേശു.

ഗലീലയിൽ സഞ്ചരിച്ച, ദൈവരാജ്യം പ്രസംഗിച്ച, രോഗികളെയും ദരിദ്രരെയും സമൂഹത്തിന്റെ അതിരുകളിൽ നിന്നവരെയും സമീപിച്ച, സ്നേഹവും ക്ഷമയും പഠിപ്പിച്ച, തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ സേവനത്തിന്റെ വഴിയിലേക്ക് വിളിച്ച യേശു.

അതിനാൽ “ക്രിസ്തു” എന്ന ആശയത്തിന്റെ ചരിത്രം പഠിക്കുമ്പോൾ രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് കാണേണ്ടതുണ്ട്:

യേശു ആരായിരുന്നു?

എന്ന ചരിത്രചോദ്യവും,

യേശുവിനെ ക്രിസ്തു എന്ന് വിശ്വസിച്ചവർ അദ്ദേഹത്തെ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കി?

എന്ന വിശ്വാസചരിത്രചോദ്യവും.

ഇവ രണ്ടും ഒരുപോലെയല്ല.

പക്ഷേ രണ്ടും ചേർന്നാണ് ക്രൈസ്തവചരിത്രം രൂപപ്പെട്ടത്.

“യേശു” എന്ന ചരിത്രപുരുഷനും
“ക്രിസ്തു” എന്ന വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനവും
തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ്
“യേശുക്രിസ്തു” എന്ന പേര് മനസ്സിലാക്കുന്നതിന്റെ ആദ്യപടി.