വിസയും മ്യൂസിയം ടിക്കറ്റും

ഒരു മനുഷ്യൻ ഒരു വിദേശരാജ്യത്തേക്ക് വിനോദയാത്ര പോയി.

ആ രാജ്യത്ത് പ്രവേശിക്കാൻ അവന് ഒരു വിസ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ വിസയാണ് അവന് ആ രാജ്യത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കാനും അവിടെ താമസിക്കാനും തിരിച്ചുപോകാനും അവകാശം നൽകിയത്. അതുകൊണ്ട് അവൻ വിസ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ സൂക്ഷിച്ചു.

ഒരു ദിവസം അവൻ ആ രാജ്യത്തിലെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു മ്യൂസിയം സന്ദർശിക്കാൻ പോയി. പ്രവേശന കവാടത്തിൽ പണം കൊടുത്തപ്പോൾ അവന് ഒരു ടിക്കറ്റ് ലഭിച്ചു.

“ഈ ടിക്കറ്റ് സൂക്ഷിക്കണം,” എന്ന് അവിടെയുള്ളവർ പറഞ്ഞു. “മ്യൂസിയത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്നതുവരെ ഇത് ആവശ്യമാണ്.”

അവൻ ടിക്കറ്റ് സൂക്ഷിച്ചു.

മ്യൂസിയത്തിനുള്ളിൽ മണിക്കൂറുകളോളം ചുറ്റിനടന്നു. അവിടെയുള്ള അപൂർവ വസ്തുക്കളും മനോഹരമായ ചിത്രങ്ങളും ചരിത്രസ്മാരകങ്ങളും കണ്ടു.

ടിക്കറ്റ് നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ അവൻ അത് പലവട്ടം പരിശോധിച്ചു. പുറത്തുവന്നപ്പോൾ മ്യൂസിയം ടിക്കറ്റ് അവന്റെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ രാജ്യത്തിന്റെ വിസ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു!

രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തിയിലെത്തിയപ്പോൾ കാവൽക്കാർ ചോദിച്ചു:

“നിന്റെ വിസ എവിടെ?”

അവൻ മ്യൂസിയം ടിക്കറ്റ് കാണിച്ചു.

അവർ പറഞ്ഞു:

“ഇത് മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ നിനക്ക് ആവശ്യമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഈ ടിക്കറ്റ് ഈ രാജ്യത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കാനുള്ള വിസയ്ക്ക് പകരമാകില്ല.” വിസ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അയാളെ അവർ ജയിലിൽ ആക്കി.

ഉപമയുടെ അർത്ഥം

ഈ ചെറിയ കഥ നമ്മോട് ഒരു പ്രധാന കാര്യം പറയുന്നു.

യേശു മനുഷ്യരോട് പ്രഖ്യാപിച്ച ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സുവിശേഷം ഒരു വിസ പോലെയാണ്.

ഇതായിരുന്നു ആ സന്ദേശം:

ദൈവം മനുഷ്യനെ നിരുപാധികം  സ്നേഹിക്കുന്നു. ആർക്കും അനുതാപത്തോടെ ദൈവത്തിങ്കലേക്ക് മടങ്ങിവരാം
ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കുന്നവർ ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കും, പരസ്പരം സ്നേഹിക്കും.  തൽഫലമായി
സ്നേഹവും കരുണയും നീതിയും നിറഞ്ഞ ഒരു പുതിയ ജീവിതം ലോകത്തിൽ ഉണ്ടാകും.

ഇതായിരുന്നു യേശുവിന്റെ നല്ല വാർത്ത. ഇത് എല്ലാ കാലത്തും ഉള്ള എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും അർത്ഥവത്തായ ഒരു നല്ല ജീവിതത്തിന് അടിസ്ഥാനപരമായ ഒരു വിവരമാണ്.

യേശുവിന്റെ കാലശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾ വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയിലായി. അവർ കാത്തിരുന്ന മിശിഹാ തന്നെയാണ് യേശു എന്ന് വിശ്വസിച്ചതിന്റെ പേരിൽ അവരെ സമുദായ ഭ്രഷ്ടരാക്കി. തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിന് ദൈവവുമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ഉടമ്പടിക്ക് പുറത്തായതായി അവർ ഭയപ്പെട്ടു.

യേശുവിന്റെ മരണം എന്ന ബലിയിലൂടെ ദൈവം മനുഷ്യരുമായി ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടി സ്ഥാപിച്ചു എന്ന വിശ്വാസം അവർക്ക് ഉണ്ടായി.

അന്നത്തെ ആ സാഹചര്യത്തിൽ ഈ വിശ്വാസം അവർക്ക് വലിയ ആശ്വാസവും പ്രതീക്ഷയും നൽകി.

എന്നാൽ പിൽക്കാലത്ത്  ഉടമ്പടിയെ കുറിച്ചുള്ള ഈ വിശ്വാസം കേന്ദ്ര സ്ഥാനത്ത് വരികയും യേശു നൽകിയ അടിസ്ഥാന വിശ്വാസം വിസ്മരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

മ്യൂസിയം ടിക്കറ്റ് സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് വിസ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ പോലെയുള്ള ഒരു അബദ്ധമാണത്.

യേശുവിന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസവ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസചരിത്രത്തിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയായിരിക്കാം. പക്ഷേ അവ യേശു പ്രഖ്യാപിച്ച ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ നല്ല വാർത്തയ്ക്ക് പകരമാകരുത്.

കാരണം യേശുവിന്റെ സന്ദേശം ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള താൽക്കാലിക വിശ്വാസമല്ല.

ദൈവം മനുഷ്യനെ നിരുപാധികം സ്നേഹിക്കുന്നു; മനുഷ്യന് ദൈവത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരാം; ആ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കുന്ന മനുഷ്യർ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കും. — ഇതാണ് എല്ലാ കാലത്തേക്കും പ്രസക്തമായ സുവിശേഷം.

അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ക്രൈസ്തവസഭ സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം ഇതായിരിക്കാം:

നാം മ്യൂസിയം ടിക്കറ്റ് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ സൂക്ഷിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കൈയിലെ വിസ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലേ?

അഥവാ,

യേശുവിനെക്കുറിച്ച് പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട വിശ്വാസങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനിടയിൽ, യേശു തന്നെ പ്രഖ്യാപിച്ച ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സുവിശേഷം നാം മറന്നുപോയിട്ടില്ലേ?