ചങ്ങാടം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ട സമയം

ഒരിക്കൽ ഒരാൾ ഒരു യാത്രയിലായിരുന്നു. വഴിയിൽ അവന് ശക്തമായ ഒഴുക്കുള്ള ഒരു നദി കടക്കേണ്ടിവന്നു. അവിടെ പാലമില്ല, വള്ളമില്ല. നദി നീന്തിക്കടക്കാനും സാധ്യമല്ല.

അയാൾ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു. ഒടുവിൽ മുളകൾ ശേഖരിച്ച് ഏറെ പരിശ്രമിച്ച് ഒരു ചങ്ങാടം ഉണ്ടാക്കി. അതിൽ കയറി സുരക്ഷിതമായി നദിയുടെ അക്കരെയെത്തി.

കരയിലെത്തിയപ്പോൾ അയാൾ തന്റെ ചങ്ങാടത്തെ നോക്കി.
“എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് ഞാൻ ഇത് ഉണ്ടാക്കിയത്! ഇതിന്റെ സഹായം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ നദി കടന്നത്. ഇനിയും മുന്നോട്ടുള്ള യാത്രയിൽ ഒരുപക്ഷേ ഇതുപോലെ ഒരു നദി വന്നേക്കാം. അപ്പോൾ ഇത് വീണ്ടും ഉപകരിക്കും,” എന്ന് അയാൾ ചിന്തിച്ചു.

അങ്ങനെ അയാൾ ചങ്ങാടം ഉപേക്ഷിച്ചില്ല. അത് ചുമലിലേറ്റി യാത്ര തുടർന്നു.

കുറച്ചുദൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ ഒരു കാട്ടിലെത്തി. ഇടതൂർന്ന മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ചങ്ങാടം വീണ്ടും വീണ്ടും കൊമ്പുകളിൽ തട്ടി. മുന്നോട്ടുപോകാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായി. ചുമലിലെ ഭാരം യാത്രയെ കൂടുതൽ ദുഷ്കരമാക്കി.

അപ്പോഴാണ് അയാൾ ഒരു കാര്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞത്:

നദി കടക്കാൻ സഹായിച്ച ചങ്ങാടം, ഇപ്പോൾ തന്റെ യാത്രയ്ക്ക് ഒരു ഭാരമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

അയാൾ ചങ്ങാടം താഴെ വെച്ചു. കുറച്ചുനേരം അതിനെ നോക്കി നിന്ന ശേഷം പറഞ്ഞു:

“നിന്നെ ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് നീ വിലയില്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ല. നിന്റെ ആവശ്യം കഴിഞ്ഞുപോയതുകൊണ്ടാണ്.”

അങ്ങനെ അയാൾ ചങ്ങാടം അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ച് തന്റെ യാത്ര തുടർന്നു. ഇപ്പോൾ അവന്റെ ചുവടുകൾക്ക് ഭാരമില്ലായിരുന്നു.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ചില ചങ്ങാടങ്ങളുണ്ട്

ജീവിതയാത്രയിൽ നാം പല പ്രശ്നങ്ങളിലൂടെയും പ്രതിസന്ധികളിലൂടെയും കടന്നുപോകുന്നു. അവയെ അതിജീവിക്കാൻ ചില വിശ്വാസങ്ങളും ആശയങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ജീവിതരീതികളും നാം രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിൽ അവ നമ്മെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. അവയ്ക്ക് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ അർത്ഥവുമുണ്ടായിരിക്കാം.

എന്നാൽ ഒരു കാലത്ത് നമ്മെ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോയത് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ചുമന്നുകൊണ്ടുനടക്കേണ്ടതില്ല.

കാലം മാറുമ്പോൾ നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങളും മാറുന്നു. ഒരിക്കൽ സഹായമായിരുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ പിന്നീട് നമ്മുടെ യാത്രയ്ക്ക് ഭാരമായി മാറിയേക്കാം.

അതുകൊണ്ട് ജ്ഞാനം എന്നത് പുതിയ കാര്യങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ മാത്രമല്ല; ഇനി ആവശ്യമില്ലാത്തത് എപ്പോൾ ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതിലും കൂടിയാണ്.

ചങ്ങാടത്തെ നദിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല. പക്ഷേ നദി കടന്നുകഴിഞ്ഞിട്ടും അതിനെ ചുമന്നുകൊണ്ടുനടക്കേണ്ടതുമില്ല.

ജീവിതത്തിൽ ചില കാര്യങ്ങൾ നമ്മെ അക്കരെയെത്തിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് വരുന്നത്; ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നമ്മോടൊപ്പം നടക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല.

അതുകൊണ്ട്,
നമ്മെ ഒരിക്കൽ സഹായിച്ചുവെന്ന കാരണത്താൽ മാത്രം എല്ലാം എന്നും ചുമന്നുകൊണ്ടുനടക്കേണ്ടതില്ല. ആവശ്യം കഴിഞ്ഞാൽ നന്ദിയോടെ അതിനെ വിട്ടുകളയാനും നമുക്ക് പഠിക്കണം.