പഴയ ഉടമ്പടിയിൽ നിന്ന് പുതിയ ഉടമ്പടിയിലേക്ക്

 

യേശുവിന്റെ രക്തം, കുരിശ്, ഹൃദയപരിവർത്തനം, സ്നേഹത്തിന്റെ ജീവിതം

ആമുഖം

“പഴയ നിയമം” എന്നും “പുതിയ നിയമം” എന്നും പറയുമ്പോൾ സാധാരണയായി നാം ബൈബിളിന്റെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ പേരുകളുടെ പിന്നിൽ ബൈബിളിലെ ഒരു വലിയ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ആശയമുണ്ട്: പഴയ ഉടമ്പടിയും പുതിയ ഉടമ്പടിയും.

“ഉടമ്പടി” എന്നത് ദൈവവും മനുഷ്യരും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ നിർവചിക്കുന്ന ഒരു ബന്ധക്രമമാണ്. ബൈബിളിന്റെ കഥയിൽ ഉടമ്പടികൾക്ക് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. ദൈവം മനുഷ്യരുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നു; ആ ബന്ധത്തിൽ ഒരു ജീവിതരീതി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു; മനുഷ്യൻ ആ ബന്ധത്തിൽ എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ഇസ്രായേലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഉടമ്പടിയിൽ നിയമത്തിന് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവം തന്റെ ഹിതം മനുഷ്യർക്കു അറിയിച്ചു. നീതിയും വിശുദ്ധിയും സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വവും ആരാധനയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ജീവിതവഴി അവർക്ക് നൽകി.

എന്നാൽ ബൈബിളിന്റെ ചരിത്രം ഒരു അടിസ്ഥാനപ്രശ്നം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു:

ദൈവഹിതം മനുഷ്യന് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയം അതിനനുസരിച്ച് മാറിയില്ല.

അതുകൊണ്ടാണ് പ്രവാചകന്മാരുടെ വാക്കുകളിൽ പുതിയ പ്രതീക്ഷ ഉയർന്നുവന്നത്. അതിന്റെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ രൂപം യിരമ്യാവ് 31-ൽ കാണാം. അവിടെ ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടി വരുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു.

ഈ ലേഖനം ആ വാഗ്ദാനത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കൽ, അവസാന അത്താഴം, കുരിശ്, പുനരുത്ഥാനം, പൗലോസിന്റെ വ്യാഖ്യാനം എന്നിവയിലൂടെ ഒരു പ്രധാന ചോദ്യം പരിശോധിക്കുന്നു:

യേശുവിന്റെ കുരിശുമരണം എങ്ങനെ പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ സ്ഥാപനം ആയി മനസ്സിലാക്കാം?

---

1. ഉടമ്പടി: ഒരു നിയമക്കരാറിനെക്കാൾ ആഴമുള്ള ബന്ധം

“ഉടമ്പടി” എന്ന വാക്കിനെ ഒരു സാധാരണ നിയമകരാറായി മാത്രം കാണരുത്. ആധുനിക കരാറുകളിൽ രണ്ടു കക്ഷികൾ ചില നിബന്ധനകൾ അംഗീകരിക്കുകയും അവ പാലിക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ബൈബിളിലെ ഉടമ്പടി എന്ന ആശയത്തിൽ ഇതിലും കൂടുതലുണ്ട്.

അത് ഒരു ബന്ധമാണ്.

“ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായിരിക്കും; നിങ്ങൾ എന്റെ ജനമായിരിക്കും” എന്നതാണ് അതിന്റെ അടിസ്ഥാനഭാഷ.

“ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കും; അവർ എന്റെ ജനമായിരിക്കും.”
— യിരമ്യാവ് 31:33

അതുകൊണ്ട് നിയമങ്ങൾ ഉടമ്പടിയുടെ അന്തിമലക്ഷ്യമല്ല. നിയമങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യം ആ ബന്ധത്തിൽ മനുഷ്യർ എങ്ങനെ ജീവിക്കണം എന്ന് പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.

ഒരു കുടുംബത്തിൽ ചില നിയമങ്ങളുണ്ടാകുന്നതുപോലെ. എന്നാൽ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം നിയമമല്ല; ബന്ധമാണ്.

അതുപോലെ, ദൈവവും മനുഷ്യരും തമ്മിലുള്ള ഉടമ്പടിയുടെ ആഴത്തിലുള്ള ലക്ഷ്യം ഒരു ചട്ടസംവിധാനം സൃഷ്ടിക്കുക മാത്രമല്ല; ദൈവത്തോടും പരസ്പരവും ശരിയായ ബന്ധത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരു ജനത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ്.

---

2. പഴയ ഉടമ്പടിയുടെ പ്രതിസന്ധി: നിയമം അറിയാം, പക്ഷേ ഹൃദയം മാറുന്നില്ല

മോശെയിലൂടെ ലഭിച്ച നിയമം ഇസ്രായേലിന്റെ ജീവിതത്തിന് ഒരു വഴികാട്ടിയായിരുന്നു. നിയമം നല്ലതായിരുന്നു. നന്മ എന്താണെന്നും തിന്മ എന്താണെന്നും അത് മനുഷ്യനെ പഠിപ്പിച്ചു.

പൗലോസ് പറയുന്നു:

“ന്യായപ്രമാണം വിശുദ്ധമാണ്; കൽപ്പന വിശുദ്ധവും നീതിയുള്ളതും നല്ലതും ആകുന്നു.”
— റോമർ 7:12

അതുകൊണ്ട് പഴയ ഉടമ്പടിയുടെ പ്രശ്നം നിയമം മോശമായിരുന്നു എന്നതല്ല.

പ്രശ്നം മനുഷ്യനിലാണ്.

മനുഷ്യന് നന്മ എന്താണെന്ന് അറിയാം. എന്നാൽ ആ അറിവ് അവനെ സ്വയം നല്ലവനാക്കുന്നില്ല.

പൗലോസ് തന്റെ അനുഭവത്തെ ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു:

“ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നന്മ ചെയ്യുന്നില്ല; ആഗ്രഹിക്കാത്ത തിന്മ തന്നേ ചെയ്യുന്നു.”
— റോമർ 7:19

ഇതാണ് ബൈബിളിലെ വലിയ മനുഷ്യപ്രശ്നം.

ശരിയായ നിയമം + മാറാത്ത ഹൃദയം = യഥാർത്ഥ നീതിയുടെ അഭാവം.

അതുകൊണ്ട് കൂടുതൽ നിയമങ്ങൾ നൽകിയാൽ മാത്രം പ്രശ്നം പരിഹരിക്കപ്പെടില്ല.

മനുഷ്യന് പുതിയ നിർദ്ദേശങ്ങൾ മാത്രമല്ല വേണ്ടത്.

പുതിയ ഹൃദയം വേണം.

---

3. യിരമ്യാവ് 31: പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ വാഗ്ദാനം

ഇസ്രായേലിന്റെ പരാജയങ്ങളുടെയും ഉടമ്പടി ലംഘനങ്ങളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് യിരമ്യാവ് പുതിയ പ്രതീക്ഷ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്.

“ഞാൻ ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തോടും യെഹൂദാഗൃഹത്തോടും ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടി ചെയ്യും എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.”
— യിരമ്യാവ് 31:31

ഈ പുതിയ ഉടമ്പടി പഴയതിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും?

യിരമ്യാവ് പറയുന്നു:

“എന്റെ ന്യായപ്രമാണം ഞാൻ അവരുടെ ഉള്ളിൽ ആക്കും; അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ എഴുതും.”
— യിരമ്യാവ് 31:33

ഇതാണ് കേന്ദ്രവാഗ്ദാനം.

പുറത്ത് എഴുതപ്പെട്ടത് ഉള്ളിൽ എഴുതപ്പെടും.

ഇതിന്റെ അർത്ഥം ഒരു പുസ്തകവും നിയമവും ഇനി ഉണ്ടാകില്ല എന്നല്ല. മറിച്ച്, ദൈവഹിതം മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ആന്തരിക യാഥാർഥ്യമായി മാറും.

മനുഷ്യൻ പുറത്തുനിന്നുള്ള നിർബന്ധം കൊണ്ടുമാത്രമല്ല, ഉള്ളിൽ രൂപപ്പെട്ട ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിൽ നിന്നാണ് ദൈവഹിതം ജീവിക്കുക.

യിരമ്യാവിന്റെ പ്രവചനത്തിൽ മറ്റൊരു പ്രധാന വാഗ്ദാനവും ഉണ്ട്:

“അവരുടെ അകൃത്യം ഞാൻ ക്ഷമിക്കും; അവരുടെ പാപം ഇനി ഓർക്കുകയുമില്ല.”
— യിരമ്യാവ് 31:34

അതുകൊണ്ട് പുതിയ ഉടമ്പടിക്ക് രണ്ട് പ്രധാന വശങ്ങളുണ്ട്:

1. പാപത്തിന്റെ ക്ഷമയും പഴയ ബന്ധത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനവും.

2. മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിൽ ദൈവഹിതം എഴുതപ്പെടുന്ന ആന്തരിക പരിവർത്തനവും.

ക്ഷമ + ഹൃദയപരിവർത്തനം = പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ അടിസ്ഥാനചിത്രം.

ഇവ രണ്ടും തമ്മിൽ വേർപെടുത്താനാവില്ല.

ക്ഷമ ലഭിച്ചിട്ടും ജീവിതം മാറുന്നില്ലെങ്കിൽ പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാകുന്നില്ല.

അതുപോലെ, മനുഷ്യൻ സ്വന്തം ശ്രമത്തിലൂടെ ആദ്യം പൂർണനാകുമ്പോൾ മാത്രമേ ദൈവം അവനെ സ്വീകരിക്കൂ എന്നതും യിരമ്യാവിന്റെ പുതിയ ഉടമ്പടി ചിത്രമല്ല.

ദൈവം തന്നെ ബന്ധം പുതുക്കുന്നു. ദൈവം തന്നെ ക്ഷമിക്കുന്നു. ദൈവം തന്നെ മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തന്റെ ഹിതം എഴുതുന്നു.

---

4. യേശു: നിയമത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് മനുഷ്യനെ തിരികെ കൊണ്ടുവന്നവൻ

യേശുവിന്റെ ശുശ്രൂഷ ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

യേശു നിയമത്തെ നിരസിച്ചില്ല.

“ഞാൻ ന്യായപ്രമാണത്തെയോ പ്രവാചകന്മാരെയോ നീക്കിക്കളയാൻ വന്നതല്ല; നിവർത്തിക്കാനത്രേ വന്നത്.”
— മത്തായി 5:17

എന്നാൽ നിയമത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശ്യത്തെ അദ്ദേഹം വെളിപ്പെടുത്തി.

ഏറ്റവും വലിയ കൽപ്പന എന്താണെന്ന് യേശു പറഞ്ഞു:

“നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ പൂർണഹൃദയത്തോടും പൂർണാത്മാവോടും പൂർണമനസ്സോടുംകൂടെ സ്നേഹിക്കണം.”

അതോടൊപ്പം:

“നിന്നെപ്പോലെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കണം.”

തുടർന്ന്:

“ഈ രണ്ടു കൽപ്പനകളിൽ ന്യായപ്രമാണവും പ്രവാചകന്മാരും ഒക്കെയും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.”
— മത്തായി 22:37–40

നിയമത്തിന്റെ ഹൃദയം യേശു ഇവിടെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു:

ദൈവസ്നേഹവും മനുഷ്യസ്നേഹവും.

എന്നാൽ യേശുവിന്റെ സന്ദേശത്തെ “സ്നേഹിക്കുക എന്ന പുതിയ കൽപ്പന” മാത്രമായി ചുരുക്കിയാൽ അതിന്റെ ആഴം നഷ്ടപ്പെടും.

കാരണം കൽപ്പനയിലൂടെ മാത്രം സ്നേഹം സൃഷ്ടിക്കാനാവില്ല.

മനുഷ്യൻ ആദ്യം സ്നേഹിക്കപ്പെടണം. സ്വീകരിക്കപ്പെടണം. ദൈവം ഏവരെയും നിരുപാധികം സ്നേഹിക്കുന്ന പിതാവാണ് എന്നറിയണം.

അപ്പോൾ മാത്രമാണ് അവൻ ഭയത്തിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കും സ്വാർത്ഥതയിൽ നിന്ന് സ്നേഹത്തിലേക്കും മാറാൻ തുടങ്ങുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് യേശുവിന്റെ ജീവിതം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്താനാവില്ല. സമൂഹം തള്ളിയവരുടെ അടുത്തേക്ക് അദ്ദേഹം ചെന്നു. പാപികളെന്ന് മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം അദ്ദേഹം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. രോഗികളെ സ്പർശിച്ചു. ശത്രുക്കളോടുപോലും സ്നേഹത്തിന്റെ വഴി പഠിപ്പിച്ചു.

അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ച ദൈവരാജ്യം മനുഷ്യരെ പുറമേ നിന്ന് നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു നിയമസംവിധാനമല്ല; ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം മനുഷ്യജീവിതത്തെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്ന ഒരു പുതിയ യാഥാർഥ്യമാണ്.

---

5. പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ പ്രഖ്യാപനം: അവസാന അത്താഴം

യേശുവിന്റെ അവസാന അത്താഴമാണ് പുതിയ ഉടമ്പടി എന്ന ആശയം വ്യക്തമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്ന സാഹചര്യം .

അപ്പത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചശേഷം പാനപാത്രം എടുത്ത് യേശു പറഞ്ഞു:

“ഈ പാനപാത്രം നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ചൊരിയപ്പെടുന്ന എന്റെ രക്തത്താലുള്ള പുതിയ ഉടമ്പടി ആകുന്നു.”
— ലൂക്കാ 22:20

പൗലോസും ഈ പാരമ്പര്യം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:

“ഈ പാനപാത്രം എന്റെ രക്തത്തിലെ പുതിയ നിയമം ആകുന്നു.”
— 1 കൊരിന്ത്യർ 11:25

മത്തായിയുടെയും മർക്കോസിന്റെയും വിവരണത്തിൽ പാനപാത്രം ഇങ്ങനെ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു:

“ഇത് അനേകർക്കുവേണ്ടി പാപമോചനത്തിനായി ചൊരിയപ്പെടുന്ന എന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ രക്തം.”
— മത്തായി 26:28

ഇവിടെ മൂന്ന് ആശയങ്ങൾ ഒന്നിച്ചുവരുന്നു:

രക്തം, ഉടമ്പടി, പാപമോചനം.

ഇവ യാദൃശ്ചികമായി ചേർന്ന വാക്കുകളല്ല.

ഇവയുടെ പിന്നിൽ പഴയനിയമത്തിന്റെ ഉടമ്പടി ചരിത്രം ഉണ്ട്.

അത് മനസ്സിലാക്കാതെ “എന്റെ രക്തത്തിലെ പുതിയ ഉടമ്പടി” എന്ന യേശുവിന്റെ വാക്കിന്റെ ആഴം പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല.

---

6. “ഉടമ്പടിയുടെ രക്തം”: സീനായ് മലയുടെ പശ്ചാത്തലം

പുറപ്പാട് 24-ൽ ഇസ്രായേലും ദൈവവും തമ്മിലുള്ള ഉടമ്പടിയുടെ ഒരു നിർണായക നിമിഷം കാണാം.

മോശെ ജനത്തോട് ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ അറിയിച്ചു. ജനങ്ങൾ അവ അനുസരിക്കാമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. തുടർന്ന് ബലിയർപ്പണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചടങ്ങ് നടക്കുന്നു.

മോശെ ജനത്തിന്റെമേൽ രക്തം തളിച്ച് പറയുന്നു:

“യഹോവ ഈ വചനങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിങ്ങളോടു ചെയ്തിരിക്കുന്ന നിയമത്തിന്റെ രക്തം ഇതാ.”
— പുറപ്പാട് 24:8

ഈ വാക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുക:

“ഉടമ്പടിയുടെ രക്തം.”

അന്ത്യ അത്താഴത്തിൽ യേശു പറയുന്ന വാക്ക് ഇതുമായി വളരെ അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തുന്നു:

“ഇത് എന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ രക്തം.”

അതുകൊണ്ട് യേശു തന്റെ മരണത്തെ ഒരു സാധാരണ ദാരുണസംഭവമായി മാത്രം കാണുന്നില്ല.

അദ്ദേഹം അതിനെ ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ സ്ഥാപനം എന്ന ഭാഷയിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നു.

സീനായിയിൽ പഴയ ഉടമ്പടി ഒരു ജനതയുമായുള്ള ദൈവബന്ധത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു നിർണായക നിമിഷമായിരുന്നു.

അന്ത്യ അത്താഴത്തിൽ യേശു തന്റെ മരണത്തിലേക്ക് നോക്കി ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അർത്ഥം ഇതാണ്:

ദൈവവും മനുഷ്യരും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ ഘട്ടം ആരംഭിക്കുകയാണ്.

---

7. എന്നാൽ രക്തം എന്തിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു?

ഇവിടെ ഒരു ചോദ്യം സ്വാഭാവികമായി ഉയരും.

പുതിയ ഉടമ്പടി സ്ഥാപിക്കാൻ യേശുവിന്റെ രക്തം എന്തുകൊണ്ട് ആവശ്യമായി?

ബൈബിളിന്റെ ഭാഷയിൽ രക്തം കേവലം ഒരു ദ്രവ്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ല. അത് പലപ്പോഴും ജീവനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

“ജഡത്തിന്റെ ജീവൻ രക്തത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു.”
— ലേവ്യപുസ്തകം 17:11

അതിനാൽ “യേശുവിന്റെ രക്തം” എന്നത് വെറും ശാരീരിക രക്തത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശയ മായി കാണരുത്.

യേശു തന്റെ ജീവൻ നൽകുന്നു എന്നതാണ് അതിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥം.

അന്ത്യ അത്താഴത്തിലെ പാനപാത്രം യേശുവിന്റെ വരാനിരിക്കുന്ന മരണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

അദ്ദേഹം തന്റെ ജീവിതം ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടിയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.

അതായത്:

പുതിയ ഉടമ്പടി യേശു തന്റെ രക്തം നൽകിയ ഒരു ചടങ്ങിലൂടെയല്ല സ്ഥാപിക്കുന്നത്.

തന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും നൽകിയതിന്റെ ആത്യന്തിക പ്രകടനമായ കുരിശിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം അത് സ്ഥാപിക്കുന്നത്.

ഇവിടെ “രക്തം” എന്നത് ജീവൻ സമർപ്പിക്കൽ എന്ന ഭാഷയാണ്.

---

8. കുരിശ്: മനുഷ്യന്റെ ഹിംസയും ദൈവത്തിന്റെ പ്രതികരണവും

യേശുവിന്റെ കുരിശുമരണം എങ്ങനെ പുതിയ ഉടമ്പടി സ്ഥാപിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കുരിശിനെ ഒരു നിയമപരമായ ഇടപാടായി കാണരുത്.

കുരിശിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?

മനുഷ്യർ യേശുവിനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. മതനേതൃത്വവും രാഷ്ട്രീയാധികാരവും അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ ചേർന്നു. നീതിമാനായ ഒരാളെ അപമാനിക്കുകയും പീഡിപ്പിക്കുകയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.

അതായത് കുരിശ് മനുഷ്യന്റെ പാപത്തിന്റെ ഒരു ഭീകരമായ ചിത്രം കൂടിയാണ്.

മനുഷ്യന്റെ ഭയവും അധികാരലോലുപതയും മതപരമായ അസഹിഷ്ണുതയും രാഷ്ട്രീയഹിംസയും അവിടെ ഒന്നിക്കുന്നു.

എന്നാൽ മനുഷ്യന്റെ ഈ ഹിംസയ്‌ക്ക് യേശുവിന്റെ പ്രതികരണം എന്തായിരുന്നു?

വെറുപ്പല്ല, ശാപമല്ല, പ്രതികാരമല്ല.

ക്രൂശിൽ യേശു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു:

“പിതാവേ, ഇവരോട് ക്ഷമിക്കണമേ; തങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതു എന്തെന്നു അവർ അറിയുന്നില്ല.”
— ലൂക്കാ 23:34

ഇവിടെയാണ് കുരിശ് പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്നത്.

മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തെ തള്ളിക്കളയുന്നു. എന്നാൽ ദൈവം മനുഷ്യനെ തള്ളിക്കളയുന്നില്ല.

മനുഷ്യൻ ഹിംസിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പ്രതികരണം ക്ഷമയാണ്.

മനുഷ്യൻ ബന്ധം തകർക്കുന്നു. ദൈവം ബന്ധം പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

അങ്ങനെ കുരിശ് ഒരു വലിയ പ്രഖ്യാപനമായി മാറുന്നു:

മനുഷ്യന്റെ പാപം ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ അതിർത്തിയല്ല.

പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ തുടക്കം ഇതിലാണ്.

---

9. കുരിശ് എങ്ങനെ പാപമോചനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു?

മത്തായി 26:28-ൽ യേശു തന്റെ രക്തത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ “പാപമോചനത്തിനായി” എന്ന ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഇത് യിരമ്യാവ് 31-ലെ വാഗ്ദാനത്തിലേക്ക് നമ്മെ തിരികെ കൊണ്ടുപോകുന്നു:

“അവരുടെ അകൃത്യം ഞാൻ ക്ഷമിക്കും; അവരുടെ പാപം ഇനി ഓർക്കുകയുമില്ല.”
— യിരമ്യാവ് 31:34

പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ വാഗ്ദാനത്തിൽ ക്ഷമ പ്രധാനമാണ്.

കാരണം തകർന്ന ബന്ധം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടണമെങ്കിൽ ക്ഷമ ആവശ്യമാണ്.

മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നിരിക്കുന്നു. അന്യായം ചെയ്യുന്നു. പരസ്പരം വേദനിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവഹിതത്തിന് വിരുദ്ധമായി ജീവിക്കുന്നു.

ഈ തകർന്ന ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പുതിയ ബന്ധം ആരംഭിക്കണമെങ്കിൽ ഭൂതകാലത്തിന്റെ കുറ്റം മനുഷ്യനെ എന്നെന്നേക്കുമായി തടവിലാക്കാൻ പാടില്ല.

ക്ഷമ ഒരു പുതിയ തുടക്കത്തിന്റെ വാതിലാണ്.

കുരിശിൽ യേശു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് മനുഷ്യന്റെ പാപം നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതല്ല.

പാപം യഥാർത്ഥമാണ്, അതിന് ഇരകളുണ്ട്, അതിന് വേദനയുണ്ട്.

എന്നാൽ പാപത്തിന്റെ അവസാനവാക്ക് ശിക്ഷയും പ്രതികാരവും മാത്രമായിരിക്കരുത്.

ദൈവത്തിന്റെ അവസാനവാക്ക് ക്ഷമയും പുനഃസ്ഥാപനവും ആണെന്ന് കുരിശ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

അങ്ങനെ പുതിയ ഉടമ്പടി മനുഷ്യനോട് പറയുന്നത്:

നിന്റെ പാപം നിന്റെ ഭാവിയുടെ അന്തിമ നിർവചനം അല്ല.

ക്ഷമിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യന് ഒരു പുതിയ ജീവിതം ആരംഭിക്കാം.

---

10. കുരിശ്: ക്ഷമ മാത്രമല്ല, പുതിയ മനുഷ്യന്റെ ജനനം

എന്നാൽ പുതിയ ഉടമ്പടിയെ ക്ഷമയിൽ മാത്രം ചുരുക്കരുത്.

യിരമ്യാവ് രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞിരുന്നു:

1. പാപം ക്ഷമിക്കപ്പെടും.
2. ദൈവഹിതം ഹൃദയത്തിൽ എഴുതപ്പെടും.

അതുകൊണ്ട് കുരിശിന്റെ ഫലം വെറും:

“നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടു”

എന്ന പ്രഖ്യാപനത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ല.

അത് ഒരു പുതിയ ചോദ്യം ഉയർത്തുന്നു:

ഇനി നീ എങ്ങനെ ജീവിക്കും?

യേശുവിന്റെ കുരിശ് മനുഷ്യന്റെ മുന്നിൽ ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള ചിത്രം വയ്ക്കുന്നു.

മനുഷ്യൻ തന്റെ ഏറ്റവും മോശമായ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോഴും യേശു സ്നേഹത്തിന്റെ വഴി ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.

അവനെ തള്ളിയവരോടും ക്ഷമിച്ചു.

അവനെ കൊന്നവരോട് പ്രതികാരം ചെയ്തില്ല.

അതുകൊണ്ട് കുരിശ് പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ഒരു വെളിപ്പെടുത്തൽ കൂടിയാണ്.

ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയം എങ്ങനെയാണ്?

സ്നേഹത്തിന്റെ ഹൃദയം.

മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം എങ്ങനെയാകണം?

അതേ സ്നേഹം ക്രമേണ മനുഷ്യനിലും രൂപം പ്രാപിക്കണം.

ഇവിടെയാണ് യിരമ്യാവിന്റെ “ഹൃദയത്തിൽ എഴുതപ്പെടുന്ന നിയമം” എന്ന വാഗ്ദാനം യേശുവിന്റെ കുരിശുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നത്.

കുരിശിനെ നോക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ദൈവം തന്നെ എത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് കാണുന്നു.

ആ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിൽ മാറ്റം ആരംഭിക്കുന്നു.

അവൻ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടവനാണ്.

അതുകൊണ്ട് അവനും ക്ഷമിക്കാൻ പഠിക്കുന്നു.

അവൻ സ്നേഹിക്കപ്പെട്ടവനാണ്.

അതുകൊണ്ട് അവനും സ്നേഹിക്കാൻ പഠിക്കുന്നു.

അവൻ കരുണ ലഭിച്ചവനാണ്.

അതുകൊണ്ട് അവനും കരുണയുള്ളവനാകാൻ പഠിക്കുന്നു.

ഇതാണ് പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ആന്തരിക ചലനം.

ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കുന്നു → ഹൃദയം മാറുന്നു → പുതിയ ജീവിതം പുറപ്പെടുന്നു.

---

11. പുനരുത്ഥാനം: കുരിശിന്റെ സ്നേഹത്തിന് ദൈവത്തിന്റെ “അതെ”

കുരിശ് കഥയുടെ അവസാനം അല്ല.

യേശുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനം പുതിയ ഉടമ്പടിയെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിലും പ്രധാനമാണ്.

യേശു ജീവിച്ച സ്നേഹത്തിന്റെ വഴി ക്രൂശിൽ അവസാനിച്ചുപോയിരുന്നുവെങ്കിൽ, മനുഷ്യചരിത്രത്തിന്റെ സന്ദേശം ഇതായിരിക്കും:

ഹിംസയാണ് ഒടുവിൽ ജയിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ പുനരുത്ഥാനം മറ്റൊരു പ്രഖ്യാപനമാണ്.

ദൈവം യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വഴിയെയും അംഗീകരിക്കുന്നു.

മനുഷ്യർ തള്ളിക്കളഞ്ഞവനെ ദൈവം തള്ളുന്നില്ല.

മനുഷ്യർ മരണത്തിന് ഏൽപ്പിച്ചവനെ ദൈവം ജീവന്റെ പക്ഷത്ത് ഉയർത്തുന്നു.

അതുകൊണ്ട് കുരിശും പുനരുത്ഥാനവും ഒന്നിച്ചാണ് പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ചിത്രം പൂർത്തിയാക്കുന്നത്.

കുരിശിൽ സ്നേഹം അവസാനംവരെ വിശ്വസ്തമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

പുനരുത്ഥാനത്തിൽ ആ സ്നേഹത്തിന് ദൈവം “അതെ” പറയുന്നു.

ഇതാണ് പുതിയ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രത്യാശ.

---

12. പൗലോസ്: ക്രിസ്തുവിൽ പുതിയ ജീവിതം

പൗലോസിന്റെ ചിന്തയിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം വെറും ഒരു ചരിത്രസംഭവമല്ല. അതിൽ മനുഷ്യൻ പങ്കുചേരുന്ന ഒരു പുതിയ ജീവിതം ഉണ്ട്.

റോമർ 6-ൽ പൗലോസ് ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം മരിക്കുകയും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു.

“നാം ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ മരിച്ചു എങ്കിൽ അവനോടുകൂടെ ജീവിക്കുമെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നു.”
— റോമർ 6:8

ഇവിടെ ആശയം വ്യക്തമാണ്.

പുതിയ ഉടമ്പടി ക്ഷമ ലഭിച്ച പഴയ മനുഷ്യനെ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചയക്കുന്നതല്ല.

ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനമാണ്.

പൗലോസ് പിന്നീട് പറയുന്നു:

“പാപത്തിന് മരിച്ചവർ അതിൽ ഇനി എങ്ങനെ ജീവിക്കും?”
— റോമർ 6:2

അർത്ഥം:

പഴയ ജീവിതത്തിന്റെ ശക്തികളായ സ്വാർത്ഥത, അന്യായം, വെറുപ്പ്, ഹിംസ എന്നിവയാണ് മനുഷ്യനെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതില്ലാത്തത്.

ക്രിസ്തുവിൽ ഒരു പുതിയ ജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നു.

---

13. റോമർ: നിയമത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണം സ്നേഹമാണ്

പൗലോസ് നിയമത്തെ തള്ളുന്നില്ല. റോമർ 13-ൽ അദ്ദേഹം വ്യക്തമായി പറയുന്നു:

“സ്നേഹിക്കുന്നവൻ ന്യായപ്രമാണം നിവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു.”
— റോമർ 13:8

പിന്നീട് അദ്ദേഹം പറയുന്നു:

“സ്നേഹം അയൽക്കാരന് ദോഷം ചെയ്യുന്നില്ല; ആകയാൽ സ്നേഹം ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണം ആകുന്നു.”
— റോമർ 13:10

ഇവിടെ സ്നേഹം നിയമത്തിന് പകരം ചേർത്ത ഒരു പുതിയ നിയമമല്ല.

സ്നേഹം നിയമം ലക്ഷ്യമിട്ടിരുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണമാണ്.

നിയമം പറയുന്നു:

അയൽക്കാരന് ദോഷം ചെയ്യരുത്.

സ്നേഹം അതിനപ്പുറം പോകുന്നു:

അയൽക്കാരന്റെ നന്മയ്ക്കായി ജീവിക്കുക.

ഇതാണ് പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ധാർമ്മികത.

---

14. ഗലാത്യർ: സ്വാതന്ത്ര്യം സ്വാർത്ഥതയ്ക്കല്ല, സ്നേഹത്തിനാണ്

ഗലാത്യർ ലേഖനത്തിൽ പൗലോസ് നിയമവും സ്വാതന്ത്ര്യവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു.

അദ്ദേഹം പറയുന്നു:

“സ്നേഹത്താൽ അന്യോന്യം ദാസന്മാരായിരിക്കുവിൻ.”
— ഗലാത്യർ 5:13

തുടർന്ന്:

“നിന്റെ അയൽക്കാരനെ നിന്നെപ്പോലെ സ്നേഹിക്ക എന്ന ഒറ്റ വചനത്തിൽ ന്യായപ്രമാണം മുഴുവനും നിവൃത്തിയാകുന്നു.”
— ഗലാത്യർ 5:14

ഇവിടെ ക്രിസ്തീയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അർത്ഥം വ്യക്തമാകുന്നു.

സ്വാതന്ത്ര്യം:

“എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യാം” എന്നതല്ല.

സ്വാതന്ത്ര്യം:

“എനിക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയും” എന്നതാണ്.

ഭയത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യം.

സ്വാർത്ഥതയുടെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യം.

മറ്റുള്ളവരെ ഉപയോഗിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യം.

സ്നേഹത്തിലൂടെ ജീവിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം.

---

15. 2 കൊരിന്ത്യർ: കല്ലിൽ നിന്ന് ഹൃദയത്തിലേക്ക്

2 കൊരിന്ത്യർ 3-ൽ പൗലോസ് പുതിയ ഉടമ്പടിയെക്കുറിച്ച് നേരിട്ട് സംസാരിക്കുന്നു.

“കൽപ്പലകകളിൽ അല്ല, ജഡമായ ഹൃദയപലകകളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”
— 2 കൊരിന്ത്യർ 3:3

ഇത് യിരമ്യാവ് 31-ലെ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനിയാണ്.

കല്ലിൽ എഴുതിയതിൽ നിന്ന് ഹൃദയത്തിൽ എഴുതപ്പെടുന്നതിലേക്കുള്ള യാത്ര.

പൗലോസ് പറയുന്നു:

“അവൻ ഞങ്ങളെ പുതിയ നിയമത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷകന്മാരാകുവാൻ പ്രാപ്തരാക്കിയിരിക്കുന്നു; അക്ഷരത്തിന്റേതല്ല, ആത്മാവിന്റേതത്രേ.”
— 2 കൊരിന്ത്യർ 3:6

ഇവിടെ “അക്ഷരം” എന്നും “ആത്മാവ്” എന്നും പറയുമ്പോൾ നിയമഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിക്കരുത് എന്നല്ല ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

പുറമേയുള്ള നിർദ്ദേശം മാത്രം മനുഷ്യനെ ജീവനുള്ളവനാക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് ആശയം.

പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ലക്ഷ്യം വിവരം നൽകുക മാത്രമല്ല; മനുഷ്യനെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ്.

---

16. പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ സമഗ്രരൂപം

ഇപ്പോൾ നമുക്ക് മുഴുവൻ ചിത്രം ഒരുമിച്ച് കാണാം.

യിരമ്യാവ് പ്രഖ്യാപിച്ചു:

ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടി വരും.

അതിൽ:

• പാപം ക്ഷമിക്കപ്പെടും.
• ദൈവഹിതം ഹൃദയത്തിൽ എഴുതപ്പെടും.
• ദൈവവും മനുഷ്യരും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പുതുക്കപ്പെടും.

യേശു വെളിപ്പെടുത്തി:

നിയമത്തിന്റെ ഹൃദയം സ്നേഹമാണ്.

അവസാന അത്താഴത്തിൽ യേശു പ്രഖ്യാപിച്ചു:

എന്റെ രക്തത്തിൽ പുതിയ ഉടമ്പടി.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തിലൂടെ ഒരു പുതിയ ബന്ധത്തിന്റെ ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നു.

കുരിശിൽ നാം കാണുന്നത്:

• മനുഷ്യന്റെ പാപത്തിന്റെ യാഥാർഥ്യം.
• മനുഷ്യഹിംസയുടെ ഭീകരത.
• ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമ.
• സ്നേഹത്തിന്റെ അവസാനംവരെയുള്ള വിശ്വസ്തത.

പുനരുത്ഥാനം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്:

ഹിംസയ്ക്കും മരണത്തിനും അവസാനവാക്കില്ല.

പൗലോസ് വിശദീകരിക്കുന്നത്:

പുതിയ ജീവിതത്തിന്റെ ഫലം സ്നേഹമാണ്.

“സ്നേഹം ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണം.”

---

17. ഇന്നത്തെ മതലോകത്തിനുള്ള വെല്ലുവിളി

ഈ സന്ദേശം ഇന്ന് വളരെ പ്രസക്തമാണ്.

ലോകത്തിലെ മിക്ക മതപാരമ്പര്യങ്ങളും മനുഷ്യജീവിതത്തെ നയിക്കാൻ വിവിധ തരത്തിലുള്ള ധാർമ്മിക ചട്ടങ്ങളും നിയമങ്ങളും ആചാരങ്ങളും നൽകുന്നു. അവയുടെ സ്വഭാവത്തിലും കർശനതയിലും വലിയ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്.

നിയമങ്ങൾ അനാവശ്യമാണെന്ന് പറയാനാവില്ല.

സമൂഹത്തിന് നിയമങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

ദുർബലരെ സംരക്ഷിക്കാൻ നിയമങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

അന്യായത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ നിയമങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

എന്നാൽ നിയമത്തിന് ഒരു പരിമിതിയുണ്ട്.

നിയമം മനുഷ്യനെ നിയന്ത്രിച്ചേക്കാം; സ്നേഹിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കാനാവില്ല.

ഒരു മനുഷ്യനെ മറ്റൊരാളെ കൊല്ലാതിരിക്കാൻ നിയമം തടയാം.

എന്നാൽ തന്റെ ജീവൻ പോലും മറ്റൊരാൾക്കുവേണ്ടി നൽകുന്ന സ്നേഹം നിയമം സൃഷ്ടിക്കില്ല.

നിയമം മോഷണം തടയാം.

എന്നാൽ സ്വന്തം സമ്പത്ത് പങ്കിടാനുള്ള ഔദാര്യം സൃഷ്ടിക്കാൻ അതിന് കഴിയില്ല.

നിയമം വിവേചനം നിരോധിക്കാം.

എന്നാൽ മറ്റൊരു മനുഷ്യനെ ഹൃദയപൂർവം സഹോദരനായി സ്വീകരിക്കാൻ അതിന് നിർബന്ധിക്കാനാവില്ല.

നിയമം തിന്മയുടെ അതിരുകൾ വരയ്ക്കുന്നു.
സ്നേഹം നന്മയുടെ സാധ്യതകൾ തുറക്കുന്നു.

---

18. ക്രിസ്തീയതയ്ക്കുള്ള ആത്മപരിശോധന

ഇവിടെയാണ് ക്രിസ്തീയതയ്ക്ക് ഒരു ഗൗരവമായ ചോദ്യം ഉയരുന്നത്.

യേശു കാണിച്ച വഴി ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ആ സ്നേഹത്തിലൂടെ മനുഷ്യനെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന വഴിയായിരുന്നു.

എന്നാൽ യേശുവിന്റെ പേരിൽ രൂപപ്പെട്ട മതസമൂഹങ്ങൾ പലപ്പോഴും വീണ്ടും നിയമകേന്ദ്രിതമായ ഘടനകളിലേക്ക് മടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

എന്ത് ചെയ്യണം?

എന്ത് ചെയ്യരുത്?

എന്ത് ധരിക്കണം?

എവിടെ പോകണം?

ആരോടൊപ്പം ഇടപെടണം?

ഏത് ആചാരം പാലിക്കണം?

തീർച്ചയായും സമൂഹജീവിതത്തിന് ചില ക്രമങ്ങളും മാർഗ്ഗനിർദേശങ്ങളും ആവശ്യമാണ്. പ്രശ്നം ചട്ടങ്ങൾ ഉള്ളതല്ല.

ചട്ടങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്ഥാനത്ത് വരുമ്പോഴാണ് പ്രശ്നം.

മനുഷ്യനോട് നാം പറയുന്ന സന്ദേശം എന്താണ്?

“ആദ്യം നീ ശരിയാകൂ; അപ്പോൾ ദൈവം നിന്നെ സ്വീകരിക്കും” എന്നതാണോ?

അതോ:

“ദൈവം നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു; ആ സ്നേഹത്തെ അറിയുക; ആ സ്നേഹം നിന്റെ ജീവിതത്തെ മാറ്റട്ടെ” എന്നതാണോ?

ഇതാണ് പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ വെല്ലുവിളി.

---

19. നിയമരഹിതത്വമല്ല, ഉള്ളിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്ന നീതി

ഇവിടെ ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണ ഒഴിവാക്കണം.

പുതിയ ഉടമ്പടി നിയമരഹിതമായ ജീവിതത്തെ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല.

“സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ എന്തും ചെയ്യാം” എന്നതും യേശുവിന്റെ സന്ദേശമല്ല.

യഥാർത്ഥ സ്നേഹം ഒരിക്കലും മറ്റൊരാളെ ചൂഷണം ചെയ്യാനുള്ള അനുമതിയല്ല.

അതുകൊണ്ട് പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ പ്രശ്നം നിയമം വേണോ വേണ്ടയോ എന്നതല്ല.

പ്രധാന ചോദ്യം:

നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് എന്താണ്?

ശിക്ഷാഭയമോ?

സാമൂഹിക അംഗീകാരത്തിന്റെ മോഹമോ?

മതപരമായ പ്രതിഫലത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷയോ?

അതോ ദൈവസ്നേഹം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെ മാറ്റിയതിന്റെ ഫലമായി നാം നീതിയോടെ ജീവിക്കുന്നുണ്ടോ?

പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ഉന്നതമായ ലക്ഷ്യം ഇതാണ്:

പുറമേ നിന്നുള്ള നിയന്ത്രണം മാത്രം ആവശ്യമുള്ള മനുഷ്യനിൽ നിന്ന്, ഉള്ളിൽ രൂപപ്പെട്ട സ്നേഹത്തിൽ നിന്ന് നന്മ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന മനുഷ്യനിലേക്കുള്ള യാത്ര.

---

സമാപനം

കുരിശിൽ ആരംഭിച്ച പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ജീവിതം

യേശു അവസാന അത്താഴത്തിൽ പാനപാത്രം എടുത്ത് പറഞ്ഞു:

“ഇത് എന്റെ രക്തത്തിലെ പുതിയ ഉടമ്പടി.”

ഈ വാക്കിൽ ബൈബിളിന്റെ ഒരു വലിയ കഥ സംഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സീനായിയിലെ ഉടമ്പടി.

നിയമത്തിന്റെ ചരിത്രം.

മനുഷ്യന്റെ പരാജയം.

യിരമ്യാവിന്റെ പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ വാഗ്ദാനം.

ഹൃദയത്തിൽ എഴുതപ്പെടുന്ന ദൈവഹിതം.

പാപത്തിന്റെ ക്ഷമ.

യേശുവിന്റെ ജീവിതം.

സ്നേഹത്തിന്റെ നിയമം.

കുരിശിൽ ജീവൻ നൽകുന്ന സ്നേഹം.

ക്ഷമ.

പുനരുത്ഥാനം.

ആത്മാവിലൂടെ രൂപാന്തരപ്പെടുന്ന പുതിയ മനുഷ്യൻ.

ഇവയെല്ലാം ഇവിടെ ഒന്നിക്കുന്നു.

കുരിശ് പുതിയ ഉടമ്പടി സ്ഥാപിക്കുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോൾ അതിന്റെ അർത്ഥം യേശുവിന്റെ മരണം ഒരു നിയമപരമായ ശിക്ഷ അടച്ചുതീർക്കൽ മാത്രമാണ് എന്നതല്ല.

കുരിശിൽ ദൈവം മനുഷ്യനോടുള്ള തന്റെ സ്നേഹം അവസാനവരെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

മനുഷ്യന്റെ പാപം ബന്ധം തകർക്കുന്നു.

എന്നാൽ ദൈവം ആ ബന്ധം ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല.

മനുഷ്യൻ ഹിംസിക്കുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ പ്രതികരണം പ്രതികാരമല്ല; ക്ഷമയാണ്.

മനുഷ്യൻ സ്നേഹത്തെ തള്ളുന്നു.

എന്നാൽ സ്നേഹം മനുഷ്യനെ തള്ളുന്നില്ല.

അതുകൊണ്ട് കുരിശ് പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ തുടക്കമാണ്.

ക്ഷമിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യന് ഒരു പുതിയ തുടക്കം ലഭിക്കുന്നു.

സ്നേഹിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യന് സ്നേഹിക്കാൻ പഠിക്കാൻ കഴിയും.

ദൈവഹിതം പുറത്തുള്ള ഒരു ചട്ടമായി മാത്രം നിലനിൽക്കാതെ മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ജീവിതമായി വളരാൻ തുടങ്ങുന്നു.

ഇതാണ് യിരമ്യാവിന്റെ വാഗ്ദാനം:

“എന്റെ ന്യായപ്രമാണം ഞാൻ അവരുടെ ഉള്ളിൽ ആക്കും; അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ എഴുതും.”

ഇതാണ് യേശുവിന്റെ ജീവിതം:

നിയമത്തിന്റെ ഹൃദയം സ്നേഹമാണ്.

ഇതാണ് അന്ത്യ അത്താഴത്തിലെ പ്രഖ്യാപനം:

“ഇത് എന്റെ രക്തത്തിലെ പുതിയ ഉടമ്പടി.”

ഇതാണ് കുരിശിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തൽ:

മനുഷ്യന്റെ പാപത്തേക്കാൾ ആഴമുള്ളതാണ് ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം.

ഇതാണ് പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനം:

സ്നേഹത്തിനും ജീവനും അവസാനമായി പരാജയമില്ല.

ഇതാണ് പൗലോസിന്റെ നിഗമനം:

“സ്നേഹം ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണം.”

അതുകൊണ്ട് പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ലക്ഷ്യം മനുഷ്യന് കൂടുതൽ നിയമങ്ങൾ നൽകുക മാത്രമല്ല.

ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്താൽ മനുഷ്യനെ പുതിയവനാക്കുക എന്നതാണ്.

പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ യഥാർത്ഥ ചോദ്യം അതുകൊണ്ട് ഇതാണ്:

“നീ എത്ര നിയമങ്ങൾ പാലിച്ചു?”

എന്നതുമാത്രമല്ല.

അതിലും ആഴത്തിൽ:

“ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം നിന്റെ ഹൃദയത്തെ മാറ്റിയോ?
നീ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുന്ന മനുഷ്യനായി മാറുന്നുണ്ടോ?”

കാരണം ഒടുവിൽ, പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു നിയമപുസ്തകം മാത്രമല്ല ഉള്ളത്.

സ്നേഹിക്കുന്ന ദൈവവും, ആ സ്നേഹത്താൽ രൂപാന്തരപ്പെടുന്ന മനുഷ്യനും ആണ്.