മരുന്ന് ഇന്നും അവിടെയുണ്ട്
യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലിന് എന്ത് സംഭവിച്ചു?
മനുഷ്യരാശിയെ ബാധിച്ച വിദ്വേഷം, അക്രമം, അത്യാഗ്രഹം, അനീതി, ഭയം, ഏകാന്തത, വിഭജനം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾക്ക് ഒരു മഹാവൈദ്യൻ മരുന്ന് കണ്ടെത്തിയെന്ന് ചിന്തിക്കുക. അദ്ദേഹം അത് തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് നൽകി പറഞ്ഞു:
“ഇത് സ്വീകരിക്കുക. ഇതനുസരിച്ച് ജീവിക്കുക. മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുക.”
എന്നാൽ വൈദ്യൻ പോയശേഷം ശിഷ്യന്മാർ മരുന്നിന്റെ കാര്യം വിസ്മരിച്ചിട്ട് വൈദ്യനെക്കുറിച്ച് തർക്കിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അദ്ദേഹം ആരാണ്?
ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധം എന്താണ്?
ദൈവികനോ മനുഷ്യനോ?
എങ്ങനെയാണ് രണ്ടും?
തർക്കങ്ങൾ വളർന്നു. വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളും കൗൺസിലുകളും സഭാവിഭാഗങ്ങളും ഉണ്ടായി.
വൈദ്യനെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കങ്ങൾക്കിടയിൽ മരുന്ന് തുറക്കാതെ കിടന്നു.
മരുന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. തർക്കങ്ങളുടെ അടിയിൽ മറഞ്ഞുപോയി എന്നുമാത്രം.
മരുന്ന് എന്തായിരുന്നു?
യേശുവിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ കേന്ദ്രം ദൈവരാജ്യം ആയിരുന്നു. ദൈവം എല്ലാ മനുഷ്യരെയും നിരുപാധികം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിവ്.
ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുക.
അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുക.
ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുക.
ക്ഷമിക്കുക.
കരുണ കാണിക്കുക.
കാപട്യം ഉപേക്ഷിക്കുക.
അനുരഞ്ജനം തേടുക.
ദുർബലരെ പരിഗണിക്കുക.
വിനയത്തോടെ ജീവിക്കുക.
സമ്പത്തിനും അധികാരത്തിനും മുകളിൽ ദൈവത്തെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുക.
ഇവ വെറും ധാർമ്മിക ഉപദേശങ്ങളായിരുന്നില്ല. ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ കീഴിൽ എങ്ങനെ ജീവിക്കണം എന്നതിന്റെ ഒരു ജീവിതമാർഗമായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് പ്രധാന ചോദ്യം “ദൈവരാജ്യം എപ്പോൾ വരും?” എന്നതിലുപരി:
“ഇന്ന് ഞാൻ എങ്ങനെ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ജീവിക്കും?”
എന്നതായിരിക്കാം.
മാറേണ്ടത് ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സല്ല
യേശുവിന്റെ ഉപമകളിൽ ദൈവം മനുഷ്യനെ സ്നേഹിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരാളല്ല; മറിച്ച് മനുഷ്യനെ കാത്തിരിക്കുന്ന സ്നേഹമുള്ള പിതാവാണ്.
ധൂർത്തപുത്രന്റെ ഉപമയിൽ പിതാവ് മകനെ സ്നേഹിക്കുന്നത് നിർത്തിയിട്ടില്ല. മകൻ മടങ്ങിവരുമ്പോൾ പിതാവ് അവനെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട്:
മാറേണ്ടത് ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സല്ല; നമ്മുടെ മനസ്സാണ്.
ദൈവം മാറിയിട്ടില്ല; മാറിപ്പോയത് നമ്മളാണ്.
വിശ്വാസവും ശിഷ്യത്വവും
ഏകദേശം രണ്ടായിരം വർഷമായി ക്രിസ്തുമതം യേശുവിനെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുകയും ദൈവശാസ്ത്രം വികസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അതെല്ലാം പ്രധാനമാണ്.
എന്നാൽ മറ്റൊരു ചോദ്യം കൂടി ചോദിക്കണം:
നാം യേശുവിനെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടോ?
യേശുവിനെക്കുറിച്ച് വളരെയധികം അറിയുകയും യേശുവിനെപ്പോലെ ജീവിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യാം. യേശുവിനെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ അവന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളെ അവഗണിക്കാം.
എന്നാൽ യേശു പറഞ്ഞു:
«“നിങ്ങൾ തമ്മിൽ തമ്മിൽ സ്നേഹിച്ചാൽ നിങ്ങൾ എന്റെ ശിഷ്യന്മാർ എന്ന് എല്ലാവരും അറിയും.” — യോഹന്നാൻ 13:35»
അതിനാൽ യേശുവിനെക്കുറിച്ച് വിശ്വസിക്കുന്നത് ഒന്നാണ്; യേശുവിനെ പിന്തുടരുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്.
ദൈവശാസ്ത്രം ചോദിക്കുന്നു:
“യേശു ആരാണ്?”
ശിഷ്യത്വം ചോദിക്കുന്നു:
“യേശു കാരണം ഞാൻ എങ്ങനെ ജീവിക്കണം?”
ക്രിസ്തുമതത്തിന് രണ്ടും ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ ആദ്യത്തേതിന് നാം കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുകയും രണ്ടാമത്തേതിനെ മറക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കാം.
ക്രിസ്തീയ ഐക്യം
ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കിടയിലെ എല്ലാ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വ്യത്യാസങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കേണ്ടതില്ല. എന്നാൽ അവ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുന്നതിനും സേവിക്കുന്നതിനും ഒരുമിച്ച് യേശുവിനെ പിന്തുടരുന്നതിനും തടസ്സമാകേണ്ടതുണ്ടോ?
ഒരുപക്ഷേ ഇല്ല.
ക്രിസ്തീയ ഐക്യം എന്നത് എല്ലാവരും എല്ലാം ഒരേ രീതിയിൽ വിശ്വസിക്കുക എന്നതല്ലായിരിക്കാം.
“നമ്മുടെ വ്യത്യാസങ്ങൾ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും നാം ഒരുമിച്ച് യേശുവിനെ പിന്തുടരുന്നു” എന്നതാകാം അതിന്റെ കൂടുതൽ ആഴമുള്ള അർത്ഥം.
ലോകത്തിന് വേണ്ട മരുന്ന്
ഇന്നത്തെ ലോകത്തിന് മതപരമായ വാദങ്ങൾക്ക് ക്ഷാമമില്ല. എന്നാൽ അതിന് ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ളത്:
സ്നേഹം, ക്ഷമ, കരുണ, അനുരഞ്ജനം, ശത്രുക്കളോടുപോലും നന്മ ചെയ്യാനുള്ള മനസ്സ്, മനുഷ്യനെ മത-രാഷ്ട്രീയ വിഭാഗങ്ങൾക്കപ്പുറം കാണാനുള്ള കഴിവ്.
ക്രിസ്ത്യാനികൾ യേശുവിന്റെ ഈ പഠിപ്പിക്കലുകൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ജീവിച്ചാൽ, ലോകത്തിന് ക്രിസ്തുമതം നൽകുന്നത് മറ്റൊരു സിദ്ധാന്തമോ സ്ഥാപനമോ വാദമോ മാത്രമായിരിക്കില്ല.
ഒരു ജീവിതമാർഗമായിരിക്കും.
മരുന്ന് ഇന്നും അവിടെയുണ്ട്
യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകൾ ഇന്നും നമ്മുടെ കൈവശമുണ്ട്—ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിൽ, ഉപമകളിൽ, ക്ഷമയിലും കരുണയിലും, ശത്രുസ്നേഹത്തിലും, ദൈവരാജ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠിപ്പിക്കലുകളിലും, അവന്റെ സ്വന്തം ജീവിതമാതൃകയിലും.
മരുന്ന് കാലഹരണപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
നാം അത് വീണ്ടും കണ്ടെത്തുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കുകയും വേണം.
അതിനാൽ നാം ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം:
“ക്രിസ്ത്യാനികൾ യേശുവിനെക്കുറിച്ച് എന്താണ് വിശ്വസിക്കുന്നത്?”
എന്നത് മാത്രമല്ല,
“ക്രിസ്ത്യാനികൾ യേശു പഠിപ്പിച്ചതനുസരിച്ച് എങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നു?”
എന്നതുമാണ്.
വിശ്വാസങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക.
പഠിപ്പിക്കലുകൾ വീണ്ടെടുക്കുക.
സ്നേഹം ജീവിതമാക്കുക.
Comments
ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സ് സ്നേഹം മാത്രമാണ്. തന്റെ മക്കൾ തിരികെ വരുന്നതിനായി അവിടുന്ന് സ്നേഹത്തോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, നാം ദൈവസന്നിധിയിലേക്ക് മടങ്ങിവരുമ്പോൾ പിതാവിന്റെ മനസ്സ് മാറണം എന്ന ചിന്താഗതി ശരിയല്ല. മാറേണ്ടത് ദൈവമല്ല, നമ്മുടെ മനസ്സാണ്.
സൂര്യൻ എപ്പോഴും നമുക്കായി പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നാം സൂര്യനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനിന്നാൽ അതിന്റെ പ്രകാശം നമ്മുടെ മുഖത്ത് പതിക്കും. എന്നാൽ നാം തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ, പ്രകാശം നമ്മുടെ പുറകിലായിരിക്കും. സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കാത്തതുകൊണ്ടല്ല; നാം പ്രകാശത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനിൽക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ്.
അതുപോലെ, ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹവും പ്രകാശവും എപ്പോഴും നമ്മോടൊപ്പമുണ്ട്. അത് അനുഭവിക്കണമെങ്കിൽ നമ്മുടെ മനസ്സ് ദൈവത്തിലേക്ക് തിരിയണം. മനസ്സ് മാറുമ്പോൾ സൗഖ്യം അനുഭവിക്കാം; ദുഃഖം മാറി സന്തോഷം വരാം; അന്ധകാരവും നിരാശയും നീങ്ങാം. അതിന് നാം സ്വയം ഒരു തീരുമാനം എടുത്ത് ദൈവത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് തിരിയണം.
എന്നാൽ നാം മാറ്റമില്ലാതെ, “ഞാനാണ് ശരി” എന്ന മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ തുടരുകയാണെങ്കിൽ, കൂടുതൽ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് വീഴാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ മനസ്സ് മാറ്റാൻ നാം മനസ്സുവയ്ക്കണം.
ഇന്ന് ഞാൻ ഒരു ഉറച്ച തീരുമാനം എടുക്കുന്നു: എന്റെ ജീവിതത്തിൽ യഥാർത്ഥ മാറ്റം വരണം. ദൈവരാജ്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണമെങ്കിൽ, എന്റെ ജീവിതത്തെ മൂടിയിരിക്കുന്ന ദുഷ്ടത, ചതി, വെറുപ്പ്, വിദ്വേഷം, പക, ശത്രുത, അനീതി തുടങ്ങിയ അന്ധകാരത്തിന്റെ മൂടുപടങ്ങൾ മാറ്റണം.
അങ്ങനെ ഞാൻ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് തിരിയട്ടെ. ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹവും സമാധാനവും സൗഖ്യവും അനുഭവിക്കട്ടെ. എന്റെ ജീവിതം ദൈവത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ പുതുക്കപ്പെടട്ടെ.
നമുക്ക് വെളിച്ചത്തിലേക്ക് തിരിയാം. സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിനായി ഒരുങ്ങാം.
ദൈവം എല്ലാവരെയും അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. 🙏