ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്: പ്രത്യേക അവകാശമല്ല, സർവമനുഷ്യർക്കായുള്ള ദൗത്യം

 

ആമുഖം

"ദൈവം ഒരു ജനതയെ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കുമോ?" എന്ന ചോദ്യം നൂറ്റാണ്ടുകളായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ്. യഹൂദർ തങ്ങൾ ദൈവത്താൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാൽ ബൈബിളിനെ മുഴുവനായും, പ്രത്യേകിച്ച് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ വായിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് എന്നത് മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ഉയർന്ന പദവിയോ പ്രത്യേക അവകാശമോ അല്ലെന്നും, ലോകത്തിലെ എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും അനുഗ്രഹമാകാനുള്ള ഒരു ദൗത്യവും ഉത്തരവാദിത്വവുമാണെന്നും വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.

അബ്രഹാമിന്റെ വിളി: എല്ലാ ജനതകൾക്കും അനുഗ്രഹമാകാൻ

ദൈവം അബ്രഹാമിനെ വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയാണ്:

"നിന്നെ ഞാൻ അനുഗ്രഹിക്കും... നിന്നിലൂടെ ഭൂമിയിലെ സകല വംശങ്ങളും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും." (ഉല്പത്തി 12:2–3)

ഈ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ കേന്ദ്രം അബ്രഹാം മാത്രമല്ല; ലോകത്തിലെ എല്ലാ ജനതകളുമാണ്. അബ്രഹാമിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് മറ്റുള്ളവരെ ഒഴിവാക്കാനല്ല, മറിച്ച് എല്ലാവരിലേക്കും ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം എത്തിക്കുന്ന ഒരു മാർഗമാക്കാനാണ്. അതിനാൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഒരു പദവിയല്ല; ഒരു ദൗത്യമാണ്.

ഇസ്രായേലിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്: ഒരു പുരോഹിതജനത

സീനായ് ഉടമ്പടിയിൽ ദൈവം ഇസ്രായേലിനോട് പറഞ്ഞു:

"നിങ്ങൾ എനിക്ക് പുരോഹിതരാജ്യവും വിശുദ്ധജനവും ആയിരിക്കും." (പുറപ്പാട് 19:5–6)

പുരോഹിതന്റെ ദൗത്യം ദൈവത്തെ സ്വന്തമാക്കുകയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യരെ ദൈവവുമായി കൂട്ടിയിണക്കുകയാണ്. അതുപോലെ, ഇസ്രായേലിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെയും ലക്ഷ്യം ലോകത്തിന് ദൈവത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ദൈവത്തിന്റെ വഴികളിലേക്ക് ജനതകളെ നയിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു.

തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം മങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ

ചരിത്രത്തിന്റെ പല ഘട്ടങ്ങളിലും ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം മറഞ്ഞുപോയി. ചിലർ അതിനെ ദൗത്യത്തേക്കാൾ പ്രത്യേക പദവിയായി മനസ്സിലാക്കി. ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ തങ്ങൾ ശ്രേഷ്ഠരാണെന്ന ധാരണയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കി. അതിന്റെ ഫലമായി വിജാതീയരോടും ശമര്യക്കാരോടും അകൽച്ചയും അവജ്ഞയും വളർന്നു.

എന്നാൽ പ്രവാചകന്മാർ ഈ മനോഭാവത്തെ ശക്തമായി ചോദ്യം ചെയ്തു.

പ്രവാചകനായ ആമോസ് ദൈവത്തിന്റെ പേരിൽ ചോദിക്കുന്നു:

"ഇസ്രായേൽമക്കളേ, നിങ്ങൾ എനിക്കു കൂശ്യരെപ്പോലെയല്ലയോ? ഞാൻ ഇസ്രായേലിനെ ഈജിപ്തിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്നതുപോലെ ഫെലിസ്ത്യരെ കഫ്തോരിൽനിന്നും അരാമ്യരെ കീറിൽനിന്നും കൊണ്ടുവന്നില്ലയോ?" (ആമോസ് 9:7)

ഈ വചനം ദൈവം ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ മാത്രമല്ല, മറ്റു ജനതകളുടെ ചരിത്രത്തിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ദൈവം ഒരു ജനതയുടെ മാത്രം ദൈവമല്ല; സർവമനുഷ്യരുടെയും ദൈവമാണ്.

യോനായുടെ പുസ്തകം: ദൈവത്തിന്റെ കരുണ എല്ലാവർക്കും

യോനായുടെ പുസ്തകവും ഇതേ സന്ദേശമാണ് നൽകുന്നത്. ദൈവം യോനായെ അയച്ചത് ഇസ്രായേലിലേക്കല്ല, ശത്രുരാജ്യമായ നിനെവേയിലേക്കാണ്. വിജാതീയർക്കും ദൈവത്തിന്റെ കരുണ ലഭിക്കുമെന്ന സത്യം അംഗീകരിക്കാൻ യോനാ ആദ്യം തയ്യാറായില്ല. എന്നാൽ പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാനം ദൈവം യോനായെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്, നിനെവേയിലെ ജനങ്ങളെയും താൻ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നും അവരുടെ രക്ഷയും ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നുമാണ്.

യേശു തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തിലും പഠിപ്പിക്കലുകളിലും ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുന്നു.

യേശു ശമര്യക്കാരെ അവജ്ഞയോടെ കണ്ടില്ല. മറിച്ച് യഹൂദസമൂഹത്തിന്റെ മുൻവിധികളെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ അവരെ തന്നെ മാതൃകകളാക്കി. നല്ല ശമര്യക്കാരന്റെ ഉപമയിൽ യഥാർത്ഥ അയൽക്കാരനായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടത് ഒരു ശമര്യക്കാരനാണ്. പത്ത് കുഷ്ഠരോഗികളെ സൗഖ്യമാക്കിയപ്പോൾ നന്ദി പറയാൻ തിരികെ വന്നത് ഒരു ശമര്യക്കാരനായിരുന്നു. ശമര്യസ്ത്രീയുമായി നടത്തിയ ദീർഘസംഭാഷണവും, അവളുടെ ഗ്രാമത്തിൽ താമസിച്ച് അവിടെയുള്ളവരെ പഠിപ്പിച്ചതും ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം എല്ലാ മനുഷ്യരിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നുവെന്ന സന്ദേശമാണ് നൽകുന്നത്.

അതുപോലെ റോമൻ ശതാധിപന്റെ വിശ്വാസവും സുറോഫീനീഷ്യസ്ത്രീയുടെ വിശ്വാസവും യേശു പരസ്യമായി പ്രശംസിച്ചു. ഇവരാരും യഹൂദരായിരുന്നില്ല. എന്നിട്ടും അവരുടെ വിശ്വാസത്തെ യേശു മാതൃകയാക്കുന്നു. അതിലൂടെ ദൈവരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശനം ഒരു പ്രത്യേക ജനതയുടെ അംഗത്വത്തെ ആശ്രയിച്ചല്ല, ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തെയും ഹൃദയത്തിന്റെ പ്രതികരണത്തെയും ആശ്രയിച്ചാണെന്ന് യേശു പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ഒരു പുതിയ കുടുംബത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനം

യേശുവിന്റെ ഏറ്റവും വിപ്ലവകരമായ പഠിപ്പിക്കലുകളിൽ ഒന്നാണ്:

"പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നവനാണ് എന്റെ സഹോദരനും സഹോദരിയും അമ്മയും." (മർക്കോസ് 3:35)

ഈ വാക്കുകളിലൂടെ യേശു ഒരു പുതിയ കുടുംബത്തെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അത് രക്തബന്ധത്തിന്റെ കുടുംബമല്ല; ദൈവഹിതം ചെയ്യുന്നവരുടെ കുടുംബമാണ്. വംശം, ജാതി, ഭാഷ, സംസ്കാരം എന്നിവയെ അതിജീവിച്ച് ദൈവഹിതം ചെയ്യുന്ന എല്ലാവരും ഒരേ കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളാണെന്ന പുതിയ ദർശനമാണ് യേശു നൽകിയത്.

എല്ലാ ജനതകൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള സുവിശേഷം

ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റശേഷം യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് പറഞ്ഞു:

"പോയി എല്ലാ ജനതകളെയും ശിഷ്യരാക്കുവിൻ." (മത്തായി 28:19)

ഈ കല്പനയിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാപദ്ധതിയുടെ യഥാർത്ഥ വ്യാപ്തി വെളിപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹവും രക്ഷയും ഒരു ജനതയ്ക്കോ സംസ്കാരത്തിനോ മാത്രം പരിമിതമല്ല; അത് എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും വേണ്ടിയുള്ളതാണ്.

പൗലോസിന്റെ വിശദീകരണം

അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് ഈ സത്യത്തെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

"ദൈവം യഹൂദന്മാരുടെ മാത്രം ദൈവമാണോ? വിജാതീയരുടെയും ദൈവമല്ലയോ? അതെ, വിജാതീയരുടെയും ദൈവമാണ്." (റോമർ 3:29)

വീണ്ടും അദ്ദേഹം പറയുന്നു:

"പക്ഷപാതം ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കൽ ഇല്ല." (റോമർ 2:11)

പൗലോസിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ അബ്രഹാമിന്റെ യഥാർത്ഥ മക്കൾ ജന്മംകൊണ്ടല്ല, വിശ്വാസംകൊണ്ടാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്. അതിനാൽ ദൈവത്തിന്റെ കുടുംബം ഒരു വംശത്തിലോ രാജ്യത്തിലോ ഒതുങ്ങുന്നില്ല.

യേശുവിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ "തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർ"

യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ, "ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനം" എന്ന ആശയത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം വ്യക്തമാണ്.

തിരഞ്ഞെടുപ്പ് എന്നത് മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠരാണെന്ന പ്രഖ്യാപനമല്ല.

അത് മറ്റുള്ളവരെ സേവിക്കാനുള്ള വിളിയാണ്.

അത് പ്രത്യേക അവകാശമല്ല; പ്രത്യേക ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.

അത് മറ്റുള്ളവരെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള കാരണമല്ല; എല്ലാവരെയും ദൈവത്തിലേക്ക് നയിക്കാനുള്ള ദൗത്യമാണ്.

ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പാകെ മനുഷ്യന്റെ മൂല്യം നിർണയിക്കുന്നത് അവന്റെ ജനനമോ വംശപരമ്പരയോ മതപരമായ ഐഡന്റിറ്റിയോ അല്ല; വിശ്വാസം, സ്നേഹം, നീതി, കരുണ, ദൈവഹിതം ചെയ്യാനുള്ള മനസ്സ് എന്നിവയാണ്.

ഉപസംഹാരം

ബൈബിളിന്റെ ആരംഭം മുതൽ അവസാനം വരെ ഒഴുകുന്ന വലിയ സന്ദേശം ഇതാണ്: ദൈവം ഒരു ജനതയെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് എല്ലാ ജനതകൾക്കും അനുഗ്രഹമാകുവാനാണ്. അബ്രഹാമിന്റെ വിളിയുടെയും, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൗത്യത്തിന്റെയും, പ്രവാചകന്മാരുടെ സന്ദേശത്തിന്റെയും, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെയും ഹൃദയഭാഗം ഇതുതന്നെയാണ്.

വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ കാണുന്ന അന്തിമദർശനത്തിലും എല്ലാ ജാതികളിൽനിന്നും ഗോത്രങ്ങളിൽനിന്നും വംശങ്ങളിൽനിന്നും ഭാഷകളിൽനിന്നും ഉള്ള മനുഷ്യർ ഒരുമിച്ച് ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നതായി നാം കാണുന്നു. അതാണ് ദൈവത്തിന്റെ അന്തിമലക്ഷ്യം—ഒരു ജനതയുടെ മഹത്വമല്ല, എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും വീണ്ടെടുപ്പും ഐക്യവും.

അതിനാൽ ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ചിലരെ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കാനല്ല, മറിച്ച് ചിലരിലൂടെ എല്ലാവരെയും അനുഗ്രഹിക്കാനാണ്. അതാണ് ബൈബിളിന്റെ മഹാസന്ദേശവും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ഹൃദയവും.