പഴങ്ങളുടെ സ്റ്റാൾ: അറിവിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ഉപമ

 

ഒരു അധ്യാപകൻ തന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളുമായി ഒരു സമ്മർ ക്യാമ്പിൽ പങ്കെടുക്കുകയായിരുന്നു. അറിവിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ക്ലാസ് എടുക്കുന്നതിനുപകരം, അത് അനുഭവത്തിലൂടെ പഠിപ്പിക്കാനാണ് അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചത്.

ആയിരക്കണക്കിന് വ്യത്യസ്ത ഇനം പഴങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ സ്റ്റാളിലേക്ക് അദ്ദേഹം വിദ്യാർത്ഥികളെ കൊണ്ടുപോയി. ഓരോ വിദ്യാർത്ഥിക്കും ഓരോ കൊട്ട നൽകി.

അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:

"നിങ്ങൾക്ക് പത്ത് മിനിറ്റ് സമയം. ഈ സമയത്തിനുള്ളിൽ കഴിയുന്നത്ര വ്യത്യസ്ത ഇനം പഴങ്ങൾ ശേഖരിച്ച് തിരികെ വരണം."

എന്നാൽ അദ്ദേഹം ഒരു പ്രധാന കാര്യം കൂടി കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

"അവിടെ കാണുന്ന എല്ലാ പഴങ്ങളും യഥാർത്ഥ പഴങ്ങളല്ല. ചിലത് പഴങ്ങളെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിക്കുന്ന കൃത്രിമ വസ്തുക്കളാണ്. കണ്ടാലും തൊട്ടാലും അവയെ തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കില്ല."

പത്ത് മിനിറ്റിനുശേഷം എല്ലാവരും ശേഖരിച്ച പഴങ്ങളുമായി തിരിച്ചെത്തി.

അപ്പോൾ അധ്യാപകൻ ചോദിച്ചു:

"നിങ്ങളുടെ കൊട്ടയിൽ ഈ സ്റ്റാളിലുള്ള എല്ലാ പഴങ്ങളും ഉണ്ടെന്ന് ആർക്കെങ്കിലും ഉറപ്പിച്ച് പറയാനാകുമോ?"

ആരും കൈ ഉയർത്തിയില്ല.

അധ്യാപകൻ പറഞ്ഞു:

"അങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയില്ല. കാരണം നിങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചത് പത്ത് മിനിറ്റ് മാത്രമാണ്. കൂടുതൽ സമയം ലഭിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ കൂടുതൽ പഴങ്ങൾ കണ്ടെത്താമായിരുന്നു."

അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു:

"നിങ്ങളുടെ കൊട്ടയിലുള്ളതെല്ലാം യഥാർത്ഥ പഴങ്ങളാണെന്ന് ആർക്കെങ്കിലും ഉറപ്പുണ്ടോ?"

വീണ്ടും നിശ്ശബ്ദത.

"ഉറപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. കാരണം അവയിൽ ചിലത് കൃത്രിമ പഴങ്ങളായിരിക്കാം."

അദ്ദേഹം മൂന്നാമത്തെ കാര്യം പറഞ്ഞു:

"നിങ്ങളിൽ പലരുടെയും കൊട്ടയിൽ ഒരേ പഴങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. എന്നാൽ മറ്റാരുടെയും കൊട്ടയിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു പഴം ഒരാളുടെ കൊട്ടയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്."

തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:

"ഇപ്പോൾ പഴം എന്ന വാക്കിന് പകരം 'അറിവ്' എന്ന വാക്ക് വയ്ക്കൂ. അപ്പോൾ ഈ ഉപമയുടെ അർത്ഥം മനസ്സിലാകും."

മനുഷ്യന്റെ അറിവും ഇതുപോലെയാണ്.

ആദ്യമായി, ഒരാളുടെയും മനസ്സിൽ എല്ലാ അറിവുകളും ഇല്ല. ഓരോ മനുഷ്യനും തന്റെ ജീവിതകാലത്തും സാഹചര്യങ്ങളിലും അനുഭവങ്ങളിലും ഒതുങ്ങിയ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ് അറിയുന്നത്. അതുകൊണ്ട് "എനിക്ക് എല്ലാം അറിയാം" എന്ന അവകാശവാദം യാഥാർത്ഥ്യത്തിന് നിരക്കുന്നതല്ല.

രണ്ടാമതായി, നമുക്കറിയാവുന്നതെല്ലാം സത്യമാണെന്ന് ഉറപ്പില്ല. നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങളിലും അഭിപ്രായങ്ങളിലും ഓർമ്മകളിലും തെറ്റുകളും തെറ്റിദ്ധാരണകളും മുൻവിധികളും കലർന്നിരിക്കാം. അതുകൊണ്ട് അറിവ് എല്ലായ്പ്പോഴും പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാകണം.

മൂന്നാമതായി, ചില അറിവുകൾ എല്ലാവർക്കും പൊതുവായിരിക്കും. ചില അറിവുകൾ ചിലർക്കു മാത്രം ഉണ്ടായിരിക്കും. ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും അനുഭവങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായതുകൊണ്ട് ഓരോരുത്തരും ലോകത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത വശങ്ങൾ കാണുന്നു. അതിനാൽ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് പഠിക്കാൻ തയ്യാറാകുമ്പോഴാണ് നമ്മുടെ അറിവ് വികസിക്കുന്നത്.

ഈ ഉപമ മറ്റൊരു വലിയ സത്യം കൂടി പഠിപ്പിക്കുന്നു. അറിവ് സമയത്തെയും സാഹചര്യത്തെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. പത്ത് മിനിറ്റിൽ ലഭിക്കുന്ന അറിവും ഒരു ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നടത്തുന്ന അന്വേഷണത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന അറിവും ഒരുപോലെയല്ല. അതിനാൽ അറിവ് വളരുന്നതനുസരിച്ച് നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളും മാറണം.

കൂടാതെ, കാണുന്നതെല്ലാം സത്യമാകണമെന്നില്ല. കൃത്രിമ പഴങ്ങൾ യഥാർത്ഥ പഴങ്ങളെപ്പോലെ തോന്നുന്നതുപോലെ, തെറ്റായ വിവരങ്ങളും സത്യത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാം. അതുകൊണ്ട് വിമർശനാത്മക ചിന്തയും തെളിവുകളുടെ പരിശോധനയും അനിവാര്യമാണ്.

ഈ ഉപമ സംവാദത്തിന്റെയും കൂട്ടായ പഠനത്തിന്റെയും പ്രാധാന്യവും എടുത്തുകാണിക്കുന്നു. എല്ലാ വിദ്യാർത്ഥികളുടെയും കൊട്ടകൾ ഒന്നിച്ചുവച്ചാൽ മാത്രമേ സ്റ്റാളിലെ പഴങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ സമഗ്രമായ ചിത്രം ലഭിക്കൂ. അതുപോലെ മനുഷ്യരാശിയുടെ അറിവ് ഒരു വ്യക്തിയുടെ സൃഷ്ടിയല്ല; അനേകം തലമുറകളുടെയും സംസ്കാരങ്ങളുടെയും ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും ചിന്തകരുടെയും ആത്മീയാന്വേഷകരുടെയും കൂട്ടായ സംഭാവനയാണ്.

അതോടൊപ്പം, അറിവ് തിരുത്തപ്പെടേണ്ട ഒന്നുമാണ്. പിന്നീട് ഏതൊക്കെയാണ് യഥാർത്ഥ പഴങ്ങളും ഏതൊക്കെയാണ് കൃത്രിമ പഴങ്ങളും എന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ തെറ്റായവ മാറ്റിവയ്ക്കേണ്ടിവരും. അതുപോലെ പുതിയ തെളിവുകൾ ലഭിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ പഴയ ധാരണകൾ തിരുത്താൻ നാം തയ്യാറാകണം.

അവസാനം ഈ ഉപമ നമ്മെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സദ്ഗുണത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു — ബൗദ്ധിക വിനയം. "എനിക്ക് അറിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ ഇനിയും ധാരാളമുണ്ട്; എനിക്ക് അറിയുന്നതിൽ ചിലത് തെറ്റായിരിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്" എന്ന് സമ്മതിക്കുന്നിടത്താണ് യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം ആരംഭിക്കുന്നത്.

അറിവ് ഒരു സമ്പാദ്യമല്ല; അത് ഒരു യാത്രയാണ്. സത്യം ഒരു വ്യക്തിയുടെ കൈവശമുള്ള സ്വകാര്യ സ്വത്തല്ല; എല്ലാവരും ചേർന്ന് അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. അതുകൊണ്ട് സത്യാന്വേഷണത്തിന് ഏറ്റവും ആവശ്യമായ ഗുണങ്ങൾ വിനയം, തുറന്ന മനസ്സ്, പരിശോധനയ്ക്കുള്ള സന്നദ്ധത, മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് പഠിക്കാനുള്ള മനോഭാവം എന്നിവയാണ്.

യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനി എല്ലാം അറിയുന്നവനല്ല; താൻ അറിയുന്നതിന്റെ പരിധിയും അറിയാത്തതിന്റെ വിശാലതയും തിരിച്ചറിയുന്നവനാണ്.