മതം : ദൈവസൃഷ്ടിയോ മനുഷ്യ സൃഷ്ടിയോ

 ആമുഖം

മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ മതം ഏറ്റവും വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ സാമൂഹിക സ്ഥാപനങ്ങളിലൊന്നാണ്. അത് കോടിക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥവും, ധാർമ്മിക മാർഗനിർദേശവും, പ്രത്യാശയും, സമൂഹബോധവും നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം, മതത്തിന്റെ പേരിൽ വിഭജനങ്ങളും യുദ്ധങ്ങളും പീഡനങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുമുണ്ട്.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഒരു അടിസ്ഥാനചോദ്യം ഉയരുന്നു: മതം ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചതാണോ, അതോ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മനുഷ്യന്റെ അനുഭവങ്ങളുടെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ മനുഷ്യൻ രൂപപ്പെടുത്തിയ ഒരു സംവിധാനമാണോ?

1. മതത്തിന്റെ സാമൂഹിക പ്രാധാന്യം

മതം ഒരു സമൂഹത്തിന് നിരവധി നല്ല സംഭാവനകൾ നൽകുന്നു.

ജീവിതത്തിന് അർത്ഥം നൽകുന്നു.

ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങൾ വളർത്തുന്നു.

സമൂഹബോധവും ഐക്യവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

പ്രതിസന്ധികളിൽ പ്രത്യാശ നൽകുന്നു.

ആരാധനയുടെയും ആത്മീയ വളർച്ചയുടെയും മാർഗങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു.

ഈ അർത്ഥത്തിൽ മതം മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനമാണ്.

2. പ്രശ്നം എവിടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്?

ഒരു മതം തന്റെ വിശ്വാസങ്ങളെ ആത്മീയ മാർഗദർശനമായി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ വലിയ പ്രശ്നമില്ല.

എന്നാൽ ഒരു മതം,

തനിക്ക് മാത്രമാണ് ദൈവിക ഉത്ഭവമുള്ളത്,

തന്റെ ഗ്രന്ഥം മാത്രമാണ് തെറ്റുപറ്റാത്ത അന്തിമവെളിപ്പെടുത്തൽ,

തന്റെ പ്രവാചകനോ ഗുരുവോ മാത്രമാണ് അവസാന അധികാരം,

മറ്റെല്ലാ മതങ്ങളും തെറ്റാണ്,

എന്ന് അവകാശപ്പെടുമ്പോൾ പ്രശ്നങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നു.

അപ്പോൾ വിമർശനം ശത്രുതയായി മാറുന്നു. ചോദ്യങ്ങൾ വിശ്വാസദ്രോഹമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. വിയോജിക്കുന്നവരെ ശത്രുക്കളായി കാണാനുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിക്കുന്നു.

3. ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചതെന്താണ്?

ബൈബിളിന്റെ ആദ്യ അധ്യായങ്ങളിൽ ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചതായി പറയുന്നത്:

പ്രപഞ്ചം

ഭൂമി

മനുഷ്യൻ

സകല ജീവജാലങ്ങളും

എന്നിവയാണ്.

എന്നാൽ ബൈബിളിൽ എവിടെയും ദൈവം "ക്രിസ്തുമതം" എന്നൊരു മതം സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന് പറയുന്നില്ല.

അതുപോലെ ഭാഷയും രാഷ്ട്രവും രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥയും വിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനവും സംസ്കാരവും മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ വളർച്ചയിലൂടെ രൂപപ്പെട്ടവയാണ്.

മതവും അതുപോലെ മനുഷ്യരുടെ ചരിത്രപരമായ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ രൂപപ്പെട്ട ഒരു സാമൂഹിക-സാംസ്കാരിക സംവിധാനമായി കാണാൻ കഴിയും.

4. ദൈവവിശ്വാസവും മതവും ഒന്നല്ല

ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസവും മതവും ഒരേ കാര്യമല്ല.

ദൈവം മനുഷ്യനേക്കാൾ മുമ്പേ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ മതങ്ങൾ മനുഷ്യചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ രൂപപ്പെട്ടു.

ഓരോ മതവും ദൈവത്തെ വ്യത്യസ്ത ഭാഷയിലും സംസ്കാരത്തിലും ചിഹ്നങ്ങളിലുമാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് ദൈവം ഒരുവനാണെന്ന വിശ്വാസവും, മതങ്ങൾ മനുഷ്യർ രൂപപ്പെടുത്തിയ വ്യത്യസ്ത ആത്മീയ പാരമ്പര്യങ്ങളാണെന്ന തിരിച്ചറിവും പരസ്പരവിരുദ്ധമല്ല.

5. ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്

ബൈബിൾ "മതം" സ്ഥാപിക്കാനല്ല, ദൈവവും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചാണ് പ്രധാനമായി സംസാരിക്കുന്നത്.

യേശു ഒരു പുതിയ മതം സ്ഥാപിക്കാനല്ല വന്നത് എന്ന് പല ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന സന്ദേശം:

ദൈവരാജ്യം,

മാനസാന്തരം,

സ്നേഹം,

ക്ഷമ,

പിതാവുമായുള്ള ബന്ധം

എന്നിവയായിരുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ കേന്ദ്രം ഒരു മതസംവിധാനമല്ല; ജീവിക്കുന്ന ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധമാണ്.

6. മതത്തിന്റെ പേരിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അപകടങ്ങൾ

ഏതൊരു മതവും "ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രമാണ് സമ്പൂർണ്ണ സത്യം" എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ചില അപകടങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

വിമർശനം നിരസിക്കപ്പെടും.

സ്വയംപരിശോധന ഇല്ലാതാകും.

മറ്റ് മതങ്ങളോടുള്ള ആദരവ് കുറയും.

അസഹിഷ്ണുത വളരും.

ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ അക്രമത്തിനും മതതീവ്രവാദത്തിനും വഴിയൊരുങ്ങും.

ഇത് ഒരു പ്രത്യേക മതത്തിന്റെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല; ചോദ്യം ചെയ്യാനാവാത്ത സമ്പൂർണ്ണ അധികാരം അവകാശപ്പെടുന്ന ഏത് ആശയവ്യവസ്ഥയ്ക്കും ബാധകമാണ്.

7. മനുഷ്യസൃഷ്ടിയാണെന്ന തിരിച്ചറിവിന്റെ പ്രാധാന്യം

മതങ്ങൾ മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ രൂപപ്പെട്ടവയാണെന്ന് അംഗീകരിക്കുന്നത് അവയെ നിസ്സാരമാക്കുന്നില്ല.

മറിച്ച് അത് മനുഷ്യനെ കൂടുതൽ വിനയമുള്ളവനാക്കുന്നു.

അപ്പോൾ മനുഷ്യൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു:

എന്റെ അറിവ് പരിമിതമാണ്.

എന്റെ മതപാരമ്പര്യം വിലപ്പെട്ടതാണ്.

എന്നാൽ മറ്റുള്ളവർക്കും അവരുടെ ആത്മീയാനുഭവങ്ങളുണ്ട്.

അതിനാൽ സംവാദത്തിനും പരസ്പര ബഹുമാനത്തിനും എപ്പോഴും ഇടമുണ്ട്.

8. സമാധാനത്തിലേക്കുള്ള വഴി

ലോകത്തിന് ഇന്ന് ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ളത് ഒരു മതത്തിന്റെ വിജയം അല്ല.

മറിച്ച്,

സത്യാന്വേഷണം,

പരസ്പര ബഹുമാനം,

വിമർശനം സ്വീകരിക്കാനുള്ള മനസ്സ്,

ആത്മപരിശോധന,

മനുഷ്യസ്നേഹം

എന്നിവയാണ്.

ഒരു മതം സത്യമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.

എന്നാൽ ആ വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ മാനവികത നിഷേധിക്കുമ്പോഴാണ് പ്രശ്നം ആരംഭിക്കുന്നത്.

ഉപസംഹാരം

ദൈവം ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു; മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു. എന്നാൽ മനുഷ്യൻ തന്റെ അനുഭവങ്ങളും സംസ്കാരവും ഭാഷയും ചരിത്രവും ചേർത്ത് മതങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തി.

മതങ്ങൾ മനുഷ്യനെ ദൈവത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന വഴികളാകാം. എന്നാൽ ഒരു വഴിയെ ലക്ഷ്യമായി കരുതുമ്പോൾ അപകടം ആരംഭിക്കുന്നു.

യഥാർത്ഥ ആത്മീയത ഒരു മതത്തിന്റെ മേന്മ തെളിയിക്കുന്നതിലല്ല; ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിലും സത്യത്തിലും മനുഷ്യസ്നേഹത്തിലും വളരുന്നതിലാണ്.

സമാധാനപരവും ബഹുസ്വരവുമായ ഒരു ലോകം നിർമ്മിക്കാൻ നാം വെല്ലുവിളിക്കേണ്ടത് ഏതെങ്കിലും ഒരു മതത്തെ അല്ല; മറിച്ച് "ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസം മാത്രമാണ് ചോദ്യം ചെയ്യാനാവാത്ത ദൈവിക സത്യം" എന്ന മനോഭാവത്തെയാണ്.

കുറിപ്പ്: ഈ ലേഖനം ഒരു ദാർശനിക-സാമൂഹിക വീക്ഷണമാണ്. വിവിധ മതവിഭാഗങ്ങൾക്കും ദൈവശാസ്ത്രപാരമ്പര്യങ്ങൾക്കും ഇതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ നിലപാടുകൾ ഉണ്ടായേക്കാം.