ക്രിസ്തുമതത്തിലെ വിശ്വാസങ്ങൾ 7

ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ഐക്യത്തിലേക്കുള്ള വഴി--
വിശ്വാസങ്ങളുടെ വികാസവും യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലിലേക്കുള്ള മടങ്ങിവരവും

ആമുഖം
ഇന്നത്തെ ക്രിസ്തുമതം അനേകം സഭകളുടെയും വിഭാഗങ്ങളുടെയും ഒരു കൂട്ടായ്മയാണ്. കത്തോലിക്കർ, ഓർത്തഡോക്സ് സഭകൾ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ, പെന്തെക്കോസ്ത് സഭകൾ തുടങ്ങി നൂറുകണക്കിന് സഭകൾ ഇന്ന് ലോകമെമ്പാടും നിലനിൽക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരാണെങ്കിലും, പല വിശ്വാസങ്ങളിലും ആചാരങ്ങളിലും ആരാധനാരീതികളിലും പരസ്പരം വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു.

ഈ വിഭജനങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഉണ്ടായത്? ക്രിസ്തുമതത്തിന് വീണ്ടും കൂടുതൽ ഐക്യം കൈവരിക്കാൻ കഴിയുമോ? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ യഹൂദപൈതൃകം
ക്രിസ്തുമതം പൂർണമായും പുതിയൊരു മതമായി ആരംഭിച്ചതല്ല. അത് യഹൂദമതത്തിൽ നിന്നാണ് വളർന്നുവന്നത്.

ഏകദൈവവിശ്വാസം, സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസം, അബ്രഹാം, മോശെ, പ്രവാചകന്മാർ, തിരുവെഴുത്തുകളുടെ അധികാരം, ദൈവരാജ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യാശ, മിശിഹായെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷ എന്നിവയെല്ലാം ക്രിസ്തുമതം യഹൂദമതത്തിൽ നിന്ന് പൈതൃകമായി സ്വീകരിച്ചതാണ്.

അതിനാൽ, ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം യഹൂദപാരമ്പര്യത്തിലാണ് വേരൂന്നിയിരിക്കുന്നത്.

യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ വിശ്വാസങ്ങൾ
യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ യഹൂദപൈതൃകം ഉപേക്ഷിച്ചില്ല. എന്നാൽ അവർ ഒരു പുതിയ വിശ്വാസം പ്രഖ്യാപിച്ചു: യേശുവാണ് വാഗ്ദത്ത മിശിഹാ.

ഈ വിശ്വാസം പിന്നീട് കൂടുതൽ വികസിച്ചു.
യേശു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റുവെന്ന വിശ്വാസം, യേശുവിലൂടെ പുതിയ ഉടമ്പടി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന വിശ്വാസം, യേശുവിന്റെ മരണം മനുഷ്യരുടെ രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള ദൈവിക പ്രവർത്തിയാണെന്ന വിശ്വാസം, യേശുവിന്റെ ദൈവികതയെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസം എന്നിവ ക്രമേണ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ കേന്ദ്രദൈവശാസ്ത്രമായി മാറി.
പിന്നീടുള്ള നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ സഭാസമ്മേളനങ്ങളിലൂടെ യേശുവിന്റെ ദൈവികതയും ത്രിത്വവിശ്വാസവും ഔദ്യോഗിക ദൈവശാസ്ത്രരൂപം നേടി.

വിശ്വാസങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനവും സഭാവിഭജനങ്ങളും
ഈ വിശ്വാസങ്ങളെല്ലാം എല്ലാ ക്രിസ്ത്യാനികളും ഒരേ രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കിയില്ല.

യേശുവിന്റെ വ്യക്തിത്വം, കുരിശുമരണത്തിന്റെ അർത്ഥം, കുർബാനയുടെ സ്വഭാവം, സ്നാനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം, സഭയുടെ അധികാരം, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനം, ആരാധനാരീതി തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു.

ഈ വ്യത്യസ്ത വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ക്രമേണ വ്യത്യസ്ത സഭകൾക്കും വിഭാഗങ്ങൾക്കും രൂപം നൽകി.
ചരിത്രത്തിൽ ഭാഷ, സംസ്കാരം, രാഷ്ട്രീയം, സഭാഭരണം എന്നിവയും ഈ വിഭജനങ്ങളെ കൂടുതൽ ശക്തമാക്കി.

എല്ലാ സഭകളെയും ഒന്നിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന പൊതുവായ അടിത്തറ
ഇവിടെയാണ് ഒരു പ്രധാന ചോദ്യം ഉയരുന്നത്.
ക്രിസ്തുമതം വീണ്ടും കൂടുതൽ ഐക്യം കണ്ടെത്തണമെങ്കിൽ, അതിന്റെ അടിത്തറ എന്തായിരിക്കണം?

പിന്നീട് വികസിച്ച എല്ലാ ദൈവശാസ്ത്ര വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലും എല്ലാ സഭകളും യോജിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് പ്രായോഗികമല്ല. കാരണം, അവ ഓരോ സഭയുടെയും പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിക്കഴിഞ്ഞു.
എന്നാൽ എല്ലാ സഭകളും ഒരുപോലെ അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയുണ്ട് — യേശു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം, ദൈവസ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സന്ദേശം, ശത്രുവിനെപ്പോലും സ്നേഹിക്കാനുള്ള ആഹ്വാനം, ക്ഷമ, കരുണ, വിനയം, നീതി, സമാധാനം, ദൈവരാജ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനം എന്നിവ എല്ലാ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും പൊതുവായ പൈതൃകമാണ്.
യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലിലേക്കുള്ള മടങ്ങിവരവ്
അതുകൊണ്ട് ക്രിസ്തീയ ഐക്യത്തിനുള്ള ഒരു സാധ്യതയുള്ള മാർഗം ഇതായിരിക്കാം.

പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട എല്ലാ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വ്യാഖ്യാനങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കണമെന്നല്ല. എന്നാൽ അവയെക്കാൾ ആഴത്തിലുള്ള പൊതുവായ അടിത്തറ യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിലും പഠിപ്പിക്കലിലുമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയണം.

യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ വിശ്വാസങ്ങളും വിലപ്പെട്ടവയായിരിക്കാം. എന്നാൽ യേശു പഠിപ്പിച്ച ജീവിതമൂല്യങ്ങൾ എല്ലാ ക്രിസ്ത്യാനികളെയും ഒരുമിപ്പിക്കാൻ കൂടുതൽ ശക്തമായ അടിസ്ഥാനമായേക്കാം.

യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകൾ ഓരോ സഭയും ആത്മാർത്ഥമായി ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, പരസ്പരവ്യത്യാസങ്ങൾ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും കൂടുതൽ ആഴത്തിലുള്ള ക്രിസ്തീയ കൂട്ടായ്മ വളരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ഉപസംഹാരം
ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഭൂരിഭാഗം വിശ്വാസങ്ങളും യഹൂദപൈതൃകത്തിൽ വേരൂന്നിയതാണെന്നും, യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ വിശ്വാസങ്ങൾ പിന്നീട് ക്രമേണ വികസിച്ച് അതിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ അടിത്തറയായി മാറിയതാണെന്നും കാണാം.
ഈ വിശ്വാസങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത വ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ് കാലക്രമേണ അനേകം സഭകൾക്കും വിഭാഗങ്ങൾക്കും കാരണമായത്.

അതിനാൽ ക്രിസ്തീയ ഐക്യത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, പിന്നീട് വികസിച്ച എല്ലാ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളും ഉടൻ പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിലും പഠിപ്പിക്കലിലും എല്ലാ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും പൊതുവായ അടിത്തറ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതാണ് ഒരു സാധ്യതയുള്ള മാർഗം.

അത് എല്ലാ സഭകളും സ്വീകരിച്ച നിലപാടാണെന്ന് പറയാനാവില്ല. എന്നാൽ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കുന്നവർ പരിഗണിക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാന ചോദ്യവും പ്രത്യാശ നൽകുന്ന ഒരു സാധ്യതയുമാണ്.