ക്രിസ്തുമതത്തിലെ വിശ്വാസങ്ങൾ--1

ക്രിസ്തുമതത്തിൽ ഇന്ന് കാണുന്ന പല വിശ്വാസങ്ങളും ഒരേസമയം ഉണ്ടായതല്ല. അവ ഓരോന്നും ഓരോ ചരിത്രസാഹചര്യങ്ങളിൽ രൂപപ്പെടുകയും പിന്നീട് ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലകളായി മാറുകയും ചെയ്തു.

 മശിഹായിൽ ഉള്ള വിശ്വാസം

അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് മിശിഹായിലുള്ള വിശ്വാസം. ഈ വിശ്വാസം ക്രിസ്തുമതത്തിൽ ആദ്യമായി ഉണ്ടായതല്ല; യേശുവിന് മുമ്പുതന്നെ യഹൂദസമൂഹത്തിൽ അത് ശക്തമായി നിലനിന്നിരുന്നു. ക്രിസ്തുമതം യഹൂദസമൂഹത്തിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിച്ചത് എന്നതിനാൽ, ആ വിശ്വാസവും സ്വാഭാവികമായി ആദ്യകാല ക്രിസ്ത്യാനികളിലേക്ക് കടന്നുവന്നു.

ഈ വിശ്വാസത്തിന്റെ പിന്നിൽ ഒരു പ്രത്യേക ചരിത്രപശ്ചാത്തലമുണ്ടായിരുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി വിദേശ സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ അധീനതയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന യഹൂദർ രാഷ്ട്രീയമായും സാമ്പത്തികമായും മതപരമായും വലിയ സമ്മർദങ്ങൾ അനുഭവിച്ചിരുന്നു. ഈ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ദൈവം അവരെ മോചിപ്പിക്കുമെന്ന പ്രത്യാശ അവരുടെ ഇടയിൽ വളർന്നു. ആ മോചനത്തിന് നേതൃത്വം നൽകാൻ ദൈവം അയക്കുന്ന രാജാവിനെയാണ് അവർ മിശിഹാ (അഭിഷിക്തൻ; ദൈവത്താൽ നിയമിക്കപ്പെട്ടവൻ) എന്ന് വിളിച്ചത്.

പലരുടെയും പ്രതീക്ഷയിൽ മിശിഹാ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനായി ജനിച്ച് വളർന്ന്, പിന്നീട് ദൈവം നിശ്ചയിച്ച സമയത്ത് നേതൃത്വം ഏറ്റെടുത്ത് ജനത്തെ മോചിപ്പിക്കുന്ന രാജാവായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ജനങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റുന്ന ഓരോ നേതാവിനെക്കുറിച്ചും, "ഇയാളാണോ മിശിഹാ?" എന്ന ചോദ്യം ഉയർന്നു. യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെക്കുറിച്ചും അങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ടു. യേശുവിന്റെ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, അവനെക്കുറിച്ചും ഇതേ പ്രതീക്ഷ പലർക്കും ഉണ്ടായി.

എന്നാൽ യേശുവിനെ ക്രൂശിച്ചപ്പോൾ, മിശിഹായെക്കുറിച്ചുള്ള പലരുടെയും പ്രതീക്ഷ തകർന്നതായി തോന്നി. കാരണം, അവരുടെ ധാരണയിൽ മിശിഹാ വിജയിക്കുന്ന രാജാവായിരിക്കണം; ക്രൂശിക്കപ്പെടുന്ന ഒരാളല്ല. എന്നാൽ യേശു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റുവെന്ന ശിഷ്യന്മാരുടെ അനുഭവവും സാക്ഷ്യവും ആ വിശ്വാസത്തിന് പുതിയ ശക്തി നൽകി. അവർ ഉറച്ചുനിന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചത്: യേശു തന്നെയാണ് മിശിഹാ.

ഈ പ്രഖ്യാപനമാണ് ആദ്യകാല ക്രിസ്തീയ പ്രഘോഷണത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി മാറിയത്. ആ വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു പുതിയ സമൂഹം രൂപപ്പെട്ടു; പിന്നീട് അത് ക്രിസ്തുമതമായി വളർന്നു.

എന്നാൽ ഇവിടെ മിശിഹായെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസം അവസാനിച്ചില്ല. മറിച്ച്, അതും കാലക്രമത്തിൽ പുതിയ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു.

ആദ്യകാല ശിഷ്യന്മാരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം യേശു മരിച്ച് മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. തുടർന്ന് അവർക്ക് പലതവണ പ്രത്യക്ഷനായി. പിന്നീട് അവരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി. ഒടുവിൽ ദൈവസന്നിധിയിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടു എന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു. എന്നാൽ അതോടെ കഥ അവസാനിച്ചില്ല. യേശു വീണ്ടും വരും എന്ന പ്രത്യാശയാണ് അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി മാറിയത്.

അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചത്, ഈ പ്രാവശ്യം യേശു മിശിഹായുടെ പൂർണ്ണ മഹത്വത്തോടെയും അധികാരത്തോടെയും തിരിച്ചുവരുമെന്നാണ്. അപ്പോൾ അവൻ യെരൂശലേമിൽ രാജാവായി ഭരിക്കുകയും ദൈവരാജ്യം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യും എന്ന പ്രതീക്ഷ അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഈ പ്രത്യാശയാണ് ആദ്യകാല സഭയെ മുന്നോട്ട് നയിച്ച പ്രധാന ശക്തികളിലൊന്ന്.

എന്നാൽ വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയിട്ടും യേശുവിന്റെ മടങ്ങിവരവ് സംഭവിച്ചില്ല. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ആദ്യകാല ക്രൈസ്തവ ചിന്തയിൽ ഒരു പുതിയ വ്യാഖ്യാനം രൂപപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.

പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളിൽ കാണുന്ന പ്രധാന ഊന്നൽ ഇതാണ്: യേശുവിന്റെ രാജത്വം ഭാവിയിൽ മാത്രമുള്ള ഒന്നല്ല; അവൻ ഇതിനകം തന്നെ ഉയർത്തപ്പെട്ടവനും കർത്താവുമായി വാഴുന്നവനുമാണ്. ഈ കാഴ്ചപ്പാടിൽ യേശു യെരൂശലേമിന്റെ മാത്രം രാജാവല്ല, സകല സൃഷ്ടിയുടെയും കർത്താവാണ്. അതായത്, പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന രാജത്വം ഭാവിയിൽ മാത്രം സംഭവിക്കാനുള്ളതല്ല; അത് ഒരു അർത്ഥത്തിൽ ഇതിനകം ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന വ്യാഖ്യാനമാണ് പൗലോസിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നേടുന്നത്.

ഇതോടെ മിശിഹായെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസത്തിന് മറ്റൊരു രൂപം ലഭിച്ചു. ആദ്യം "മിശിഹാ വരും" എന്നായിരുന്നു യഹൂദരുടെ പ്രതീക്ഷ. പിന്നീട് "യേശുവാണ് മിശിഹാ" എന്നായി ആദ്യകാല ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ പ്രഖ്യാപനം. തുടർന്ന് "യേശു വീണ്ടും വന്ന് രാജ്യം സ്ഥാപിക്കും" എന്ന പ്രതീക്ഷ ശക്തമായി. പിന്നീട് "യേശു ഇതിനകം തന്നെ സർവലോകത്തിന്റെ കർത്താവും രാജാവുമാണ്" എന്ന വ്യാഖ്യാനവും സഭയിൽ ഉറച്ച സ്ഥാനം നേടി.

അതേസമയം, യേശുവിന്റെ വീണ്ടും വരവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസം സഭയിൽ പൂർണ്ണമായും അപ്രത്യക്ഷമായില്ല. ഇന്നും അത് ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ വിവിധ സഭകൾ അതിന് നൽകുന്ന പ്രാധാന്യത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്.

ചരിത്രപരമായി സ്ഥാപിതമായ കത്തോലിക്കാ, ഓർത്തഡോക്സ്, പ്രധാന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ യേശുവിന്റെ വീണ്ടും വരവിനെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു ഘടകമായി അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവരുടെ ആത്മീയജീവിതത്തിന്റെയും ആരാധനയുടെയും പ്രധാന ഊന്നൽ അതിലല്ല. മറുവശത്ത്, പെന്തക്കോസ്ത് സഭകളിലും സമാനമായ ചില സുവിശേഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലും യേശുവിന്റെ രണ്ടാം വരവാണ് പ്രസംഗത്തിന്റെയും ആത്മീയജീവിതത്തിന്റെയും കേന്ദ്രവിഷയങ്ങളിലൊന്ന്. അവിടെ അന്ത്യകാല പ്രതീക്ഷയും രണ്ടാം വരവും വിശ്വാസജീവിതത്തെ ശക്തമായി സ്വാധീനിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്.

ഈ ചരിത്രം നമ്മെ ഒരു പ്രധാന സത്യം പഠിപ്പിക്കുന്നു. വിശ്വാസങ്ങൾ നിശ്ചലമായവയല്ല; അവ ചരിത്രത്തിലൂടെ വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുകയും പുതിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ പുതിയ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരേ അടിസ്ഥാനവിശ്വാസം പോലും കാലഘട്ടത്തിനനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ മനസ്സിലാക്കപ്പെടാം. മിശിഹായിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ ചരിത്രം അതിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണമാണ്.