ദൈവരാജ്യവും സഭയും:

 യേശു പ്രസംഗിച്ചത് ഏതാണ്?

ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ വളരെ നിർണായകമായ ഒരു ചോദ്യം ഉണ്ട്: യേശു പ്രസംഗിച്ച ദൈവരാജ്യം (Kingdom of God) എന്നത് പിന്നീട് രൂപംകൊണ്ട ക്രൈസ്തവ സഭ (Church) തന്നെയാണോ?

പല ക്രൈസ്തവർക്കും ഈ രണ്ടും ഏതാണ്ട് ഒരേ കാര്യമാണ്. സഭയിൽ ചേരുക എന്നത് ദൈവരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക എന്ന രീതിയിലാണ് പലപ്പോഴും കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. എന്നാൽ സുവിശേഷങ്ങൾ ശ്രദ്ധാപൂർവം വായിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു ചിത്രം കാണാൻ കഴിയും. യേശുവിന്റെ പ്രധാന സന്ദേശം ഒരു പുതിയ മതസ്ഥാപനത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ ഭരണം മനുഷ്യജീവിതത്തിലും സമൂഹത്തിലും എങ്ങനെ യാഥാർത്ഥ്യമാകണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.

ഈ വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കുന്നത് യേശുവിന്റെ സന്ദേശത്തെ പുതിയ വെളിച്ചത്തിൽ കാണാൻ സഹായിക്കും.


യേശുവിന്റെ പ്രസംഗത്തിന്റെ കേന്ദ്രം: ദൈവരാജ്യം

സുവിശേഷങ്ങളുടെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ യേശുവിന്റെ സന്ദേശം വ്യക്തമാണ്:

"സമയം തികഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ദൈവരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; മാനസാന്തരപ്പെടുവിൻ, സുവിശേഷത്തിൽ വിശ്വസിപ്പിൻ." (മർക്കോസ് 1:15)

യേശു ജനങ്ങളോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിച്ച ആശയം ദൈവരാജ്യമായിരുന്നു. കടുകുമണിയുടെ ഉപമ, പുളിച്ചമാവിന്റെ ഉപമ, വയലിലെ നിധി, വിലയേറിയ മുത്ത്, വിതക്കാരന്റെ ഉപമ – ഇവയെല്ലാം ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചാണ്.

ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാര്യം, യേശു "സഭ" എന്ന പദം വളരെ അപൂർവമായാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. എന്നാൽ "ദൈവരാജ്യം" അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാണ്.

ഇതിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രധാന നിഗമനത്തിലെത്താം:

യേശുവിന്റെ ലക്ഷ്യം ഒരു പുതിയ മതസ്ഥാപനം ആരംഭിക്കുക എന്നതിലുപരി, മനുഷ്യജീവിതത്തെ ദൈവഹിതത്തിനനുസരിച്ച് പരിവർത്തനം ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു.


ദൈവരാജ്യം എന്നത് എന്താണ്?

യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളിൽ ദൈവരാജ്യം ഒരു ഭൂമിശാസ്ത്ര പ്രദേശമല്ല, ഒരു രാഷ്ട്രീയ സാമ്രാജ്യമല്ല, ഒരു മതസ്ഥാപനവുമല്ല.

ദൈവരാജ്യം എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ ഭരണം അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും അവിടുത്തെ ഇഷ്ടം നടപ്പാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണ്.

യേശു ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിച്ച പ്രാർത്ഥനയിൽ നാം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:

"നിന്റെ രാജ്യം വരേണമേ; നിന്റെ ഇഷ്ടം സ്വർഗ്ഗത്തിലെപ്പോലെ ഭൂമിയിലും ആകേണമേ."

ഈ പ്രാർത്ഥനയിൽ ദൈവരാജ്യവും ദൈവഹിതവും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം നടക്കുന്നത് തന്നെയാണ് ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ വരവ്.

അതിനാൽ ദൈവരാജ്യം ആദ്യം ഒരു സ്ഥാപനമല്ല; അത് ഒരു ജീവിതരീതിയാണ്. ഒരു പുതിയ മനുഷ്യാവസ്ഥയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങൾ മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിലും സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതികളിലും പ്രതിഫലിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ്.


യേശുവിനുശേഷം രൂപംകൊണ്ട സഭ

യേശുവിന്റെ മരണത്തിനും ഉയിർപ്പിനും ശേഷം, യേശുവിനെ മിശിഹായും കർത്താവുമായി വിശ്വസിച്ച ഒരു സമൂഹം രൂപപ്പെട്ടു. ഈ സമൂഹം ക്രമേണ സഭയായി വികസിച്ചു.

ഈ സമൂഹത്തിന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ ഒരു പ്രഖ്യാപനമുണ്ടായിരുന്നു:

"യേശുവാണ് ക്രിസ്തു."

ഈ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ക്രൈസ്തവ സമൂഹം വളർന്നത്. സഭയ്ക്ക് അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യവും ആത്മീയ മൂല്യവും ഉണ്ട്.

എന്നാൽ ക്രമേണ ചില ക്രൈസ്തവ ധാരകളിൽ ഒരു സമവാക്യം രൂപപ്പെട്ടു:

ദൈവരാജ്യം = സഭ

അല്ലെങ്കിൽ

സഭയ്ക്ക് പുറത്തു ദൈവരാജ്യമില്ല.

ഇതാണ് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടത്.


സഭ ദൈവരാജ്യമാണോ?

സുവിശേഷങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ സഭയും ദൈവരാജ്യവും ഒരുപോലെയല്ല.

സഭ എന്നത് ദൈവരാജ്യത്തിലേക്ക് വിളിക്കപ്പെട്ട ഒരു സമൂഹമാണ്. എന്നാൽ ദൈവരാജ്യം സഭയെക്കാൾ വിശാലമാണ്.

ഒരു ഉപമ ഉപയോഗിച്ചാൽ:

ഒരു ദിശാസൂചിക ബോർഡ് ലക്ഷ്യസ്ഥാനം അല്ല; അത് ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു.

അതുപോലെ സഭ ദൈവരാജ്യമല്ല; ദൈവരാജ്യത്തിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടേണ്ട ഒരു സമൂഹമാണ്.

സഭയുടെ യഥാർത്ഥ ദൗത്യം ആളുകളെ സ്വന്തം സ്ഥാപനത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കുക എന്നതല്ല; ദൈവഹിതത്തിലേക്ക് നയിക്കുക എന്നതാണ്.


ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ പൗരന്മാർ സഭയുടെ മതിലുകൾക്കപ്പുറത്തും ഉണ്ടാകുമോ?

ഈ ചോദ്യം പലർക്കും അസ്വസ്ഥത സൃഷ്ടിച്ചേക്കാം.

എന്നാൽ യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകൾ ഗൗരവമായി എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ, അതിന്റെ ഉത്തരം "അതെ" എന്നാകാം.

ഒരു വ്യക്തി:

  • സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവനാണെങ്കിൽ,
  • നീതി പ്രവർത്തിക്കുന്നവനാണെങ്കിൽ,
  • കരുണ കാണിക്കുന്നവനാണെങ്കിൽ,
  • സമാധാനം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനാണെങ്കിൽ,
  • മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മയ്ക്കായി ജീവിക്കുന്നവനാണെങ്കിൽ,

അയാൾ ഒരു ക്രൈസ്തവ സഭയിൽ അംഗമല്ലെങ്കിലും, അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങൾ പ്രകടമാകുന്നില്ലെന്ന് എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും?

യേശു പറഞ്ഞത്:

"അവരുടെ ഫലങ്ങളാൽ നിങ്ങൾ അവരെ അറിയും."

അദ്ദേഹം ഒരു വ്യക്തിയുടെ മതപരമായ തിരിച്ചറിയലിനേക്കാൾ ജീവിതഫലങ്ങൾക്കാണ് പ്രാധാന്യം നൽകിയത്.


വെളിപ്പാടുപുസ്തകം: സഭയും ലോകവും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടമല്ല

ഈ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നിന്ന് വെളിപ്പാടുപുസ്തകം വായിക്കുമ്പോൾ അതിന് പുതിയ അർത്ഥങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു.

വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പ്രധാന സംഘർഷം:

"ക്രിസ്ത്യാനികളും ക്രിസ്ത്യാനിയല്ലാത്തവരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം"

എന്നതല്ല.

മറിച്ച്,

"ദൈവരാജ്യവും ബാബിലോണും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം"

എന്നതാണ്.

ബാബിലോൺ ഒരു നഗരം മാത്രമല്ല. അത് മനുഷ്യ അഹങ്കാരത്തിന്റെയും അധികാരലോഭത്തിന്റെയും ചൂഷണത്തിന്റെയും സ്വാർത്ഥതയുടെയും പ്രതീകമാണ്.

ദൈവരാജ്യം അതിന്റെ നേർവിപരീതമാണ്:

  • സ്നേഹത്തിന്റേത്,
  • നീതിയുടേത്,
  • കരുണയുടേത്,
  • സേവനത്തിന്റേത്,
  • ദൈവഹിതത്തോടുള്ള അനുസരണത്തിന്റേത്.

അതിനാൽ വെളിപ്പാടുപുസ്തകം അവസാനം ചോദിക്കുന്നത്:

"നീ ഏത് സഭയിൽ അംഗമാണ്?"

എന്നതല്ല.

മറിച്ച്,

"നിന്റെ വിശ്വസ്തത ബാബിലോണിനോടാണോ, ദൈവരാജ്യത്തോടാണോ?"

എന്നതാണ്.


ഉപസംഹാരം: യേശുവിനെ വീണ്ടും കേൾക്കേണ്ട സമയം

ക്രൈസ്തവ ചരിത്രത്തിൽ സഭയ്ക്ക് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥാനമുണ്ട്. എന്നാൽ സഭയെ ദൈവരാജ്യവുമായി പൂർണമായി തുല്യമാക്കുമ്പോൾ യേശുവിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ വിശാലത നഷ്ടപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.

യേശു ആളുകളെ ഒരു പുതിയ മതത്തിലേക്ക് മാത്രമല്ല, ഒരു പുതിയ ജീവിതരീതിയിലേക്കാണ് ക്ഷണിച്ചത്. ദൈവഹിതം ഭൂമിയിൽ യാഥാർത്ഥ്യമാകുന്ന ഒരു ലോകത്തിലേക്കാണ് അദ്ദേഹം വിളിച്ചത്.

അതുകൊണ്ട് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം:

"ഞാൻ ഏത് സഭയിൽ അംഗമാണ്?"

എന്നതല്ല.

മറിച്ച്,

"എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം എത്രമാത്രം യാഥാർത്ഥ്യമാകുന്നു?"

എന്നതാണ്.

കാരണം ദൈവരാജ്യം അവസാനമായി ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്റെ പേരല്ല.

ദൈവം രാജാവായിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയുടെ പേരാണ്.

Comments

Popular posts from this blog

അറിവിന്റെ മഹാരഹസ്യങ്ങൾ

അറിവിനെ അറിയാം

ആമ്മീന്‍ എന്ന പദത്തിന്‍റെ അര്‍ഥവും പ്രസക്തിയും