യേശുവിന്റെ സുവിശേഷവും ഇന്നത്തെ സുവിശേഷപ്രവർത്തനവും: ഒരു പുനർവിചിന്തനം

 യേശുവിന്റെ ജീവിതവും സന്ദേശവും ശ്രദ്ധാപൂർവം പഠിക്കുമ്പോൾ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം ഉയർന്നുവരുന്നു: ഇന്ന് "സുവിശേഷവേല" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ യേശുവിന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണോ, അതോ യേശു തന്നെ വിമർശിച്ച ഒരു മതപരിവർത്തനരീതിയുടെ പുതിയ രൂപമാണോ?

മത്തായി 23:15-ൽ യേശു ശാസ്ത്രിമാരെയും പരീശന്മാരെയും കഠിനമായി വിമർശിക്കുന്നു:

"ശാസ്ത്രിമാരും പരീശന്മാരുമായ കപടഭക്തികളേ, നിങ്ങൾക്കു അയ്യോ കഷ്ടം! നിങ്ങൾ ഒരാളെ മതപരിവർത്തനം ചെയ്യിപ്പാൻ കടലും കരയും ചുറ്റിനടക്കുന്നു; അവൻ മതപരിവർത്തനം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞാൽ, അവനെ നിങ്ങളെക്കാൾ ഇരട്ടി നരകയോഗ്യനാക്കുന്നു."

ഈ വാക്കുകൾ ഒരു പ്രധാന സത്യത്തിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടുന്നു. യേശുവിന്റെ കാലത്ത് ചില യഹൂദ മതനേതാക്കൾ ജാതീയരെ യഹൂദമതത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കാനും മതപരിവർത്തനം നടത്താനും ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ആളുകളെ ദൈവത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിനുപകരം, നിയമങ്ങളും ആചാരങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒരു മതവ്യവസ്ഥയിലേക്കാണ് അവർ നയിച്ചിരുന്നത്. തൽഫലമായി, മതം മാറിയവർക്ക് ഹൃദയപരിവർത്തനം സംഭവിക്കുന്നില്ല; മറിച്ച് അതേ മതവാദവും കപടത്വവും കൂടുതൽ ശക്തമായി സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഇവിടെയാണ് യേശുവിന്റെ സുവിശേഷവും പരീശന്മാരുടെ പ്രവർത്തനവും തമ്മിലുള്ള അടിസ്ഥാന വ്യത്യാസം തെളിയുന്നത്.

യേശുവിന്റെ കേന്ദ്രസന്ദേശം "ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സുവിശേഷം" ആയിരുന്നു. "ദൈവരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; മാനസാന്തരപ്പെട്ടു സുവിശേഷത്തിൽ വിശ്വസിപ്പിൻ" എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഹ്വാനം. ഇത് ഒരു മതത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു മതത്തിലേക്കുള്ള ക്ഷണമല്ലായിരുന്നു. മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ദൈവത്തിലേക്ക് മനം തിരിയുകയും ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുകയും വേണമെന്നായിരുന്നു യേശുവിന്റെ വിളി.

യഹൂദന്മാരോടും ശമര്യക്കാരോടും റോമാക്കാരോടും ഗ്രീക്കുകാരോടും യേശു ഒരേ സന്ദേശമാണ് പ്രസംഗിച്ചത്: ദൈവത്തിങ്കലേക്ക് മടങ്ങിവരുക. ഒരു പുതിയ മതത്തിൽ അംഗത്വം നേടുക എന്നതല്ല, ദൈവവുമായി പുതിയ ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഉദ്ദേശിച്ചത്.

യേശുവിന്റെ കാലത്ത് "ക്രിസ്തുമതം" എന്നൊരു മതം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. യേശു ഒരു മതസ്ഥാപകനായി സ്വയം അവതരിപ്പിച്ചില്ല. യേശു പറഞ്ഞതെല്ലാം ദൈവരാജ്യത്തെക്കുറിച്ച് ആയിരുന്നു. യേശുവിന്റെ  മരണത്തിനും ഉയിർപ്പിനും ശേഷം, യേശുവിനെ അനുഗമിച്ച സമൂഹങ്ങളിൽ നിന്ന് ക്രമേണ ക്രിസ്തുമതം രൂപപ്പെട്ടു. ചരിത്രപരമായി അത് സ്വാഭാവികമായ ഒരു വികാസമായിരുന്നെങ്കിലും, യേശുവിന്റെ യഥാർത്ഥ സന്ദേശത്തെ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ ഈ വ്യത്യാസം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.

ഇന്ന് പല സുവിശേഷപ്രവർത്തനങ്ങളും പ്രധാനമായും ആളുകളെ അവരുടെ നിലവിലെ മതങ്ങളിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതിലാണ് ഊന്നൽ നൽകുന്നത്. വിജയത്തിന്റെ അളവുകോലായി പലപ്പോഴും മതപരിവർത്തനങ്ങളുടെ എണ്ണമാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു ആത്മപരിശോധന ആവശ്യമാണ്. നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം ആളുകളെ ദൈവത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കലാണോ, അതോ ഒരു മതസമൂഹത്തിന്റെ അംഗസംഖ്യ വർധിപ്പിക്കലാണോ?

യേശുവിന്റെ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ, ഒരു വ്യക്തി മതം മാറിയാലും ദൈവസ്നേഹത്തിലും നീതിയിലും കരുണയിലും വളരുന്നില്ലെങ്കിൽ, യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. മറുവശത്ത്, ഒരാൾ ദൈവത്തോട് കൂടുതൽ അടുക്കുകയും സ്നേഹത്തിലും സത്യത്തിലും വളരുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, അവിടെ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം നടക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഇന്നത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ആവശ്യം ക്രിസ്ത്യാനികളല്ലാത്തവരെ മാത്രം യേശുവിന്റെ സന്ദേശം കേൾപ്പിക്കുക എന്നതല്ല. ക്രിസ്ത്യാനികൾ തന്നെയും വീണ്ടും യേശുവിന്റെ സുവിശേഷം കേൾക്കേണ്ടതുണ്ട്. സഭയിൽ ജനിച്ചതുകൊണ്ടോ ക്രിസ്ത്യാനി എന്ന പേരുള്ളതുകൊണ്ടോ ഒരാൾ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചുവെന്ന് ഉറപ്പില്ല. യേശു ആവശ്യപ്പെട്ടത് മതപരമായ ഐഡന്റിറ്റിയല്ല, ആഴമുള്ള ഒരു പരിവർത്തനമാണ് — ഹൃദയത്തിന്റെ പരിവർത്തനം, മനസ്സിന്റെ നവീകരണം, ദൈവസ്നേഹത്തിലേക്കുള്ള മടങ്ങിവരവ്.

അവസാനം, ഓരോ തലമുറയും സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ഒരു ചോദ്യം ഇതാണ്: നാം ആളുകളെ യേശുവിലേക്കാണോ നയിക്കുന്നത്, അതോ ഒരു മതവ്യവസ്ഥയിലേക്കോ? നാം ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സുവിശേഷമാണോ പ്രസംഗിക്കുന്നത്, അതോ മതപരമായ അംഗത്വത്തിന്റെ സുവിശേഷമാണോ?

ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള നമ്മുടെ ഉത്തരം തന്നെയായിരിക്കും യേശുവിന്റെ ദൗത്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ തുടർച്ചയിൽ നാം നിൽക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് നിർണയിക്കുന്നത്.