ദൈവത്തെ ഉയർന്ന തലത്തിൽ കാണാം

നാം ആദരിക്കുന്നവൻ

ചില ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്, ഞാൻ 15 വയസ്സുള്ള ഒരു യുവാവിനോട് ചോദിച്ചു: “നീ ആരെയാണ് ഏറ്റവും ആദരിക്കുന്നത്?” ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കാതെ അവൻ ഒരു ബാസ്കറ്റ്‌ബോൾ കളിക്കാരന്റെ പേരാണ് പറഞ്ഞത്. അവൻ ബാസ്കറ്റ്‌ബോൾ കളി ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവനായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് ആ കളിയിൽ കഴിവ് തെളിയിച്ച ഒരാളെ അവൻ സ്വാഭാവികമായി ആദരിച്ചു.

ഇത് സാധാരണമാണ്. യുവാക്കൾ അവരുടെ മൂല്യങ്ങൾക്കും താൽപര്യങ്ങൾക്കും അനുസരിച്ചാണ് അവരുടെ മാതൃകകളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. സംഗീതത്തെ വിലമതിക്കുന്നവർ സംഗീതജ്ഞരെ ആദരിക്കും. സമ്പത്തിനെ വിലമതിക്കുന്നവർ സമ്പന്നരെയാകും നോക്കുക. അധികാരത്തെ വിലമതിക്കുന്നവർ ശക്തിയുള്ളവരെയാണ് ആദരിക്കുന്നത്. ഞാൻ ചെറുപ്പത്തിലായിരിക്കുമ്പോൾ അറിവിനെ വളരെ വിലമതിച്ചിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് അറിവുള്ളവരെയാണ് ഞാൻ ആദരിച്ചിരുന്നത്.

ജീവിതത്തിൽ നാം അനേകം ആളുകളെ കാണുന്നു. എന്നാൽ അവരിൽ ചിലർക്കേ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ടാകാറുള്ളു. ഒരാളെ “ആദരിക്കുക” എന്നത്, അവനെ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ വളരെ ഉയർന്ന സ്ഥാനത്ത് നിർത്തുക എന്നർത്ഥമാണ്. അവനെപ്പോലെ ആകാൻ നാം സ്വപ്നം കാണുന്നു. അവനെപ്പറ്റി നല്ലത് പറയുകയും അവനെ പ്രശംസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നിങ്ങൾക്ക് ബാസ്കറ്റ്‌ബോൾ കളി ഇഷ്ടമാണെന്ന് കരുതൂ. ഒരു ദിവസം, നിങ്ങളുടെ സമൂഹത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് പരിചിതനായ ഒരാൾ നല്ലൊരു കളിക്കാരനാണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുന്നു. ഉടൻ തന്നെ ആ വ്യക്തി നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉയർന്ന സ്ഥാനത്ത് എത്തും. നിങ്ങൾ അവനെ കൂടുതൽ ആദരിക്കാൻ തുടങ്ങും; അവന്റെ സാന്നിധ്യം നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം നൽകും. ഇവിടെ മാറ്റം വന്നത് ആ വ്യക്തിയിൽ അല്ല—നിങ്ങളുടെ അവനെക്കുറിച്ചുള്ള മനസ്സിലാക്കലിലാണ്.

ഇത് നമ്മെ മുടിയനായ പുത്രൻ  എന്ന യേശുവിന്റെ ഉപമയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. മകന് തന്റെ പിതാവിനെ എപ്പോഴും അറിയാമായിരുന്നു. എന്നാൽ വീട്ടിൽ നിന്ന് അകന്നു കഷ്ടതകൾ അനുഭവിച്ചപ്പോൾ മാത്രമാണ് അവൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ മഹത്വം യഥാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയത്. പന്നികളെ മേയിക്കുന്ന ഒരു യജമാനന്റെ അടിയിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ, തന്റെ പിതാവ് എത്ര ദയാലുവും കരുണയുള്ളവനുമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ പുതിയ മനസ്സിലാക്കൽ അവന്റെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിച്ചു. പിതാവ് അവന്റെ മനസ്സിൽ ഉയർന്ന സ്ഥാനത്ത് എത്തി. അവൻ മടങ്ങിവരാനും ക്ഷമ ചോദിക്കാനും ആഗ്രഹിച്ചു.

ഇതിൽ നിന്നാണ് ഇന്നത്തെ വിഷയം വരുന്നത്: നാം ദൈവത്തെ നമ്മുടെ സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവായി എപ്പോഴും അറിയുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് നമുക്ക് ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു പുതിയ മനസ്സിലാക്കൽ ലഭിച്ചാൽ എന്താകും?

അപ്പോൾ ദൈവം നമ്മുടെ മനസ്സിൽ കൂടുതൽ ഉയർന്ന സ്ഥാനത്ത് എത്തും. നാം അവനെ സത്യമായി ആദരിക്കാൻ തുടങ്ങും. മുമ്പ് തെറ്റിദ്ധരിച്ചതിന് നമുക്ക് ക്ഷമ ചോദിക്കണമെന്നു തോന്നും.

നാം പള്ളിയിൽ വരുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ, പലരും “പ്രാർത്ഥിക്കാൻ” എന്നാണ് പറയുക. എന്നാൽ അതിലും ആഴമുള്ള മറുപടി ഇതാണ്: നാം ഇവിടെ ആരാധിക്കാൻ—ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാൻ—വരുന്നു.

അപ്പോൾ, നാം ദൈവത്തെ എന്തിനാണ് സ്തുതിക്കുന്നത്?

ഇത് മനസ്സിലാക്കാൻ നാം ഏശായാ എന്ന പ്രവാചകന്റെ അനുഭവത്തിലേക്ക് പോകാം. ക്രിസ്തുവിന് മുമ്പ് ഏകദേശം 700 വർഷം മുമ്പ്, യെശയ്യാവിന് ദൈവാലയത്തിൽ ഒരു ദർശനം ലഭിച്ചു. ആ ദർശനത്തിൽ ദൂതന്മാർ ദൈവത്തെ ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കുന്നതായി അവൻ കണ്ടു:

“പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവായ ദൈവം!”

ഈ ദർശനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം അറിയേണ്ടതാണ്. ഇത് സംഭവിച്ചത് ഉസിയ  എന്ന രാജാവിന്റെ മരണത്തിനുശേഷമാണ്. ഉസ്സിയാവ് ഏകദേശം അൻപത് വർഷം രാജ്യം ഭരിച്ചു; അവന്റെ കാലത്ത് ദേശം സമൃദ്ധിയായി. ജനങ്ങൾ അവനെ വളരെ ആദരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം അവൻ കുഷ്ഠരോഗബാധിതനായി. അന്നത്തെ വിശ്വാസപ്രകാരം, ഇത് ദൈവത്തിന്റെ ശിക്ഷയാണെന്ന് കരുതപ്പെട്ടു.

അതുകൊണ്ട് ജനങ്ങൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി—ചിലപ്പോൾ ദൈവത്തോട് അസന്തോഷവും ഉണ്ടായി. ഒരു നല്ല രാജാവിന് ഇത്തരമൊരു അവസ്ഥ എന്തുകൊണ്ട്? യെശയ്യാവും ഇതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചിരിക്കാം.

അപ്പോൾ തന്നെയാണ് അവന് ദർശനം ലഭിച്ചത്. ഭൂമിയിലെ ആളുകൾ ദൈവത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൂതന്മാർ അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല. അവർ ഉറച്ചുപറഞ്ഞത്:

“ദൈവം പരിശുദ്ധൻ ആണ്.”

ഈ തിരിച്ചറിവ് യെശയ്യാവിനെ മാറ്റിമറിച്ചു. എല്ലാം അറിയുന്ന ദൈവം തെറ്റ് ചെയ്യില്ലെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. തെറ്റ് ദൈവത്തിൽ അല്ല—മനുഷ്യന്റെ പരിമിതമായ ബോധ്യത്തിലാണ്. തന്റെ തെറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ യെശയ്യാവ് തുറന്നു സമ്മതിച്ചു; അവന് ഉടൻ ക്ഷമ ലഭിച്ചു. പിന്നെ അവൻ ജനങ്ങളോടു പറഞ്ഞു: ദൈവം പരിശുദ്ധനാണ്; നാം അവനെ തെറ്റായി വിലയിരുത്തി.

അന്നുമുതൽ ദൂതന്മാരുടെ സ്തുതി നമ്മുടെ ആരാധനയുടെ മാതൃകയായി.

നാം പള്ളിയിൽ കൂടുമ്പോൾ, ദൂതന്മാരോടൊപ്പം നാം സ്തുതിക്കുന്നു:

“പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, സർവ്വശക്തനായ കർത്താവേ!”

ദൂതന്മാർ മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിച്ചു:

• ദൈവം പരിശുദ്ധൻ
• ദൈവം കർത്താവ് (സകലത്തിന്റെയും അധിപൻ)
• ദൈവം സർവ്വശക്തൻ

അവർ ഭൂമിയൊക്കെയും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ട്നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നും പറഞ്ഞു.

പിന്നീട് സഭ ഇത് കൂടുതൽ വികസിപ്പിച്ചു:

പരിശുദ്ധൻ ദൈവം 
പരിശുദ്ധൻ സർവ്വശക്തൻ 
പരിശുദ്ധൻ അമർത്യൻ 

ഇവിടെ ദൈവം അമരൻ ആണെന്ന സത്യവും ചേർക്കുന്നു—കാലത്തിനതീതൻ, കാലത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവ്.

 യേശു  ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടതിന് ശേഷം, ഒരു പുതിയ വാക്ക് കൂടി ചേർത്തു:

“ഞങ്ങൾക്കായി ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവനേ!”

ക്രിസ്തുവിൽ നാം ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും മഹത്തായ വെളിപ്പെടുത്തൽ കാണുന്നു. ദൈവം ശിക്ഷിക്കുന്ന ന്യായാധിപനല്ല; അവൻ നിസ്വാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുന്ന പിതാവാണ്. മനുഷ്യർ അവനെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചാലും, അവൻ നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നു— നമ്മിൽ നിന്ന്  വേദന അനുഭവിക്കുന്നവൻ.

യേശുക്രിസ്തു നമ്മെ രണ്ടുതരം സത്യങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു:

• ദൈവം മാത്രമാണ് സത്യമായി പരിശുദ്ധനും നല്ലവനും നീതിമാനും
• ദൈവം നമ്മെ നിബന്ധനകളില്ലാതെ സ്നേഹിക്കുന്നു

ഇതാണ് സുവിശേഷം—ശുഭവാർത്ത. ഇത് സത്യമായി മനസ്സിലാക്കുന്നവരുടെ ജീവിതം മാറും.

ദൈവം മാത്രമാണ് പരിപൂർണ്ണൻ എന്നു മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, നാം അപൂർണ്ണരാണ് എന്നും തിരിച്ചറിയുന്നു. നമ്മുടെ പരിമിതമായ അറിവ് കാരണം, നാം തെറ്റുകൾ ചെയ്യാം. ഈ തിരിച്ചറിവ് നമ്മെ വിനയമുള്ളവരാക്കുന്നു. നമ്മുടെ തെറ്റുകൾ സമ്മതിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു; മറ്റുള്ളവരോട്ക്ഷമിക്കാൻ എളുപ്പമാക്കുന്നു.

അവസാനമായി, നമ്മുടെ ആരാധനാക്രമം രൂപപ്പെടുത്തിയ പിതാക്കന്മാരുടെ ലക്ഷ്യം ഇതായിരുന്നു:
ഈ ശുഭവാർത്ത നമുക്ക് ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാകാൻ—അതിലൂടെ നാം സ്നേഹത്തിലും സന്തോഷത്തിലും സമാധാനത്തിലും ജീവിക്കാൻ.