യേശുവും ക്രിസ്തുമതവും

യേശു എന്നു കേട്ടാൽ ഉടനെ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ വരുന്നത് ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ സ്ഥാപകൻ എന്ന ധാരണയാണ്. എന്നാൽ ചരിത്രപരമായി നോക്കുമ്പോൾ, അത് അങ്ങനെയല്ല. യേശുവിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ദൈവരാജ്യം എന്ന ആശയമാണ് — മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലും സമൂഹത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവും സ്നേഹവും സ്ഥാപിതമാകുന്ന ഒരു പുതിയ ജീവിതരീതി.

യേശു ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടവരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ നേരിട്ട് കേട്ടവരും അവനെ പ്രധാനമായും ഒരു ഗുരുവായും പ്രവാചകനായും അനുഭവിച്ചു. അദ്ദേഹം ആളുകളെ ഒരു പുതിയ മതത്തിലേക്ക് വിളിച്ചില്ല; മറിച്ച് ജീവിതത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള പരിവർത്തനത്തിലേക്ക് വിളിച്ചു.

അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്:

• ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുക
• അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുക
• ഹൃദയം ശുദ്ധമാക്കുക
• ദൈവരാജ്യത്തെ അന്വേഷിക്കുക
• ഈ സന്ദേശം ഒരു മതസംഘടനയെക്കാൾ ജീവിതത്തിന്റെ പുതിയ ദിശ ആയിരുന്നു.

എന്നാൽ യേശുവിന്റെ മരണത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളും അനുഭവങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളുമാണ് പരക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. കാലക്രമേണ അവയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി വിവിധ വ്യാഖ്യാനങ്ങളും സിദ്ധാന്തങ്ങളും രൂപപ്പെട്ടു. ഈ വിശ്വാസങ്ങളും സിദ്ധാന്തങ്ങളും ഒത്തുചേർന്ന് ഒരു പുതിയ മതപരമായ ഘടനയായി മാറി. അങ്ങനെ യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങളുടെ മേൽ രൂപപ്പെട്ട മതമാണ് ക്രിസ്തുമതം.

ഇത് സംഭവിക്കുന്നത് ചരിത്രത്തിൽ പുതുമയുള്ള കാര്യമല്ല. ഒരു വലിയ ആത്മീയ വ്യക്തിത്വം ഉണ്ടായാൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതവും വാക്കുകളും കാലക്രമേണ വിശ്വാസങ്ങളുടെയും ആചാരങ്ങളുടെയും സംവിധാനമായി മാറുന്നത് സാധാരണമാണ്. അപ്പോൾ ചിലപ്പോൾ ആ വ്യക്തിയുടെ യഥാർത്ഥ ശബ്ദം പോലും ആ ഘടനയുടെ ഉള്ളിൽ മറഞ്ഞുപോകാം.

ഇതുകൊണ്ടാണ് ചിലർ പറയുന്നത്:

ക്രിസ്തുമതത്തെക്കാൾ യേശുവിനെ വീണ്ടും കണ്ടെത്തേണ്ട സമയം വന്നിരിക്കുന്നു എന്ന്.

യേശുവിനെക്കുറിച്ചു പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട ധാരണകളെ കുറച്ച് നിമിഷം മാറ്റി നിർത്തി, സുവിശേഷങ്ങളിൽ കാണുന്ന യേശുവിനെ നേരിട്ട് കാണാൻ നമുക്ക് കഴിഞ്ഞാൽ എന്ത് സംഭവിക്കും?

അപ്പോൾ നാം കാണുക:

• മതപരമായ അധികാരങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ഒരു ഗുരുവിനെ
• ബാഹ്യആചാരങ്ങളെക്കാൾ ഹൃദയശുദ്ധിയെ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്ന ഒരാളെ
• ഭയത്തിനുപകരം സ്നേഹത്തിന്റെ വഴി തുറക്കുന്ന ഒരാളെ
• ദൈവരാജ്യം ഇപ്പോൾ തന്നെ ആരംഭിക്കാം എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഒരാളെ

ഇങ്ങനെയുള്ള യേശുവിനെ മനുഷ്യർ യഥാർത്ഥമായി തിരിച്ചറിയാൻ തുടങ്ങുകയാണെങ്കിൽ അത് വെറും മതപരമായ മാറ്റം മാത്രമല്ല ഉണ്ടാക്കുക. അത് മനുഷ്യന്റെ ചിന്തയിലും ബന്ധങ്ങളിലും സമൂഹത്തിലും വിപ്ലവകരമായ പരിവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയും.

കാരണം യേശുവിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഒരു മതത്തിന്റെ വ്യാപനമല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ ആന്തരിക നവീകരണവും മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ ഐക്യവും ആയിരുന്നു.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇന്ന് ഉയരുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം ഇതാണ്:

ക്രിസ്തുമതത്തെക്കുറിച്ചല്ല, യേശുവിനെത്തന്നെ നാം വീണ്ടും കേൾക്കാൻ തയ്യാറാണോ?