ആദ്യ ക്രൈസ്തവികത: ഒരൊറ്റ വിശ്വാസമല്ല

യേശുവിന്റെ കാലത്തിന് ശേഷം ക്രൈസ്തവികത റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലേക്കായി പടർന്നു. എന്നാൽ ഇന്നത്തെ പോലെ വേഗത്തിൽ വാർത്തകൾ കൈമാറാനുള്ള മാർഗങ്ങൾ അന്നില്ലായിരുന്നു. അതിനാൽ ഒരു സ്ഥലത്ത് രൂപപ്പെട്ട ആശയങ്ങൾ മറ്റിടങ്ങളിലേക്ക് എത്താൻ വളരെ സമയം എടുത്തു.

ഇതിന്റെ ഫലമായി, എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും ഒരേ രീതിയിലുള്ള ക്രൈസ്തവികത രൂപപ്പെട്ടില്ല. ഓരോ പ്രദേശത്തും, ഓരോ വിശ്വാസസമൂഹത്തിലും, യേശുവിനെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഠിപ്പിക്കലിനെക്കുറിച്ചും വ്യത്യസ്ത ധാരണകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് “ക്രൈസ്തവികത” എന്നത് ഒരൊറ്റ വിശ്വാസമല്ല, മറിച്ച് പല രീതിയിലുള്ള വിശ്വാസങ്ങളുടെ കൂട്ടമായിരുന്നു എന്ന് പറയാം.

ചിലർ യേശുവിനെ ദൈവരാജ്യം പഠിപ്പിച്ച ഒരു പ്രവാചകനായി കണ്ടു. ചിലർ അവനെ ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന മേശീയ രാജാവായി വിശ്വസിച്ചു. മറ്റുചിലർ യേശുവിനെ ലോകമൊട്ടാകെ ബാധിക്കുന്ന ദൈവിക ക്രിസ്തുവായി ചിന്തിച്ചു. ഈ എല്ലാ ധാരണകളും ഒരേസമയം നിലനിന്നിരുന്നു.

കാലം കടന്നപ്പോൾ ഈ വിശ്വാസങ്ങളിൽ ചിലത് കൂടുതൽ ആളുകൾ സ്വീകരിച്ചു. അങ്ങനെ അവ ശക്തിയായി. ചില വിശ്വാസങ്ങൾക്ക് അത്ര പിന്തുണ ലഭിച്ചില്ല. അങ്ങനെ അവ മങ്ങിപ്പോയി. എന്നാൽ ഒരു വിശ്വാസം കൂടുതൽ പേർ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം അത് ശരിയാകണമെന്നില്ല.

ഇവിടെ പൗലോസിന്റെ പങ്ക് പ്രധാനമാണ്. പൗലോസ് പല സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും യാത്ര ചെയ്തു. അവിടെയുള്ള വിശ്വാസ സമൂഹങ്ങൾക്ക് കത്തുകൾ എഴുതി. അതുവഴി അവന്റെ ആശയങ്ങൾ കൂടുതൽ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്തി. അതിനാൽ പൗലോസിന്റെ വിശ്വാസങ്ങൾ ശക്തി നേടി.

അതേസമയം, പ്രചരിപ്പിക്കാൻ ആളുകൾ ഇല്ലാതിരുന്ന വിശ്വാസങ്ങൾ ക്രമേണ മറവിയിൽപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ, ഇന്ന് നമ്മൾ അറിയുന്ന ക്രൈസ്തവവിശ്വാസം, തുടക്കത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പല വിശ്വാസങ്ങളിൽ നിന്ന് ചരിത്രപരമായി ശക്തി നേടിയ ഒരു രൂപമായി മാറി.

ഇത് നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നത്, ക്രൈസ്തവികതയുടെ രൂപം വിശ്വാസത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തോടൊപ്പം ചരിത്രസാഹചര്യങ്ങളും മനുഷ്യരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളും കൂടി രൂപപ്പെടുത്തിയതാണ് എന്നതാണ്.